स सर्ववर्णमयः, सर्वत्र रक्षको, विचित्ररूपधारी च त्वष्टा, अस्माकं पोषणाय, धनस्य विस्तारं कुर्वन्, आधारमिव व्याप्य स्थितवान्। देवाः स्वबलात् दिव्यान् प्रेषयन्ति; वनस्पते, अग्निः देवेषु प्राज्ञतमः, हर्षेण हविरादानं करोति। पूष्णे, मरुद्भ्यः, सर्वेभ्यः देवेभ्यः, वायवे, स्वाहा इत्युक्त्वा, गायत्रेण, इन्द्राय हविः जुहोति। स्वाहा-कृतैः होमैः अनुग्रहार्थं इन्द्रः आगच्छतु, वाचं शृणोतु, यतः स यज्ञे आहूतः अस्ति। अहं बलवन्तं, नवीनम् स्तोत्रं जनयामि, अग्नये, वीर्यपुत्राय, वाचं मनश्च; स प्रियः होतारः, वसुभिः सहितः, पृथिव्याम् ऋत्विक् इव प्रतिष्ठितः। स परमे दिवि जातः, मातरिश्वानाय अग्निरिव प्रादृश्यत; तस्य इच्छया, मन्थनकर्मणा, तस्य ज्वाला द्यावापृथिवी आलोकयति। तस्य तीक्ष्णाः, अव्ययाः, शोभनरूपाः, दीप्तिमन्तः रश्मयः, नित्यनूतनाः, अनवरताः, शीघ्रनद्यः इव प्रवहन्ति। भृगवः सर्वज्ञाः, यमं पृथिव्याः नाभिं, जगतः आधारं च चक्रुः; तमग्निं स्वगृहे स्तोत्रैः स्तौतु, यः एक एव धनवन्तमिव वरुणं राजा इव प्रकाशते। तस्य शब्दः अप्रतिरथ्यः, मरुतां गर्जनवत्, सेनायाः चलनवत्, दिव्यविद्युतः इव; अग्निः, तीक्ष्णदंष्ट्रैः, शत्रून् इव वीरः निगृह्य, ग्रसति, हन्ति च। किं अग्निः स्तुतिप्रियः वीरः अस्मभ्यं धनं दास्यति? स कामं सम्पादयेत् वा? तस्य प्रेरणया अस्माकं मनांसि सफलत्वं यान्तु; शुद्धमुखेन, प्रेरितेन चेतसा, तम् स्तौमि। घृतमुखः अग्निः, सत्ये स्थितः, सुहृदिव प्रज्वलितः, सभासु दीप्तिमान्, उज्ज्वलज्वालः, अस्माकं धियं उद्ददाति। अग्ने, त्वमस्मान् अनवध्यैः, अक्रान्तैः, पुण्यैः रक्षिभिः पालय; ये अप्रयान्तः, ये च गतवन्तः, तैः अव्यथनीयैः, अविघातैः, जाग्रद्भिः, सर्वतः अस्माकं स्वजनं रक्ष। होतारः स्वकर्मणः ऋतं धारयन्, तेजोविचारं उच्चैः कृत्वा, दक्षिणया संवृतः, प्रथमानि चोष्णानि आज्यपात्राणि प्रति गच्छति। अमृतस्य दुहित्रः, गर्भे संवृताः, देवस्य स्थाने उपविशतः; आपां उपस्थे स्थित्वा, ते हविः पिबन्ति, प्रवाहैः सह सञ्चरन्ति। सङ्गमाय इच्छन्त्यः, तद्रूपं दर्शयन्ति, समानार्थिनः, तद् अन्योन्यं विभजन्ति; तदा भगवत् हविष्यम् इव, वाहकः रश्मीन् गृह्णाति, सारथिः तान् संयच्छति। यौ उपासनीयौ, समानगर्भजौ, युगपत् वसन्तौ, अहोरात्रवत्, एकः वृद्धः, अन्यः युवा, नित्यं सञ्चरन्तौ, अजरौ, मनुष्याणाम् अनुक्रमेण। दश प्रेरितचेतसः तम् प्रेरयन्ति; वयं मर्त्याः देवम् उपगच्छामः; धनुषः पार्श्वे स नूतनः सञ्चरन्, कौशलिनः अग्रे यान्ति। त्वम् अग्ने, देवेषु अधिपतिः, स्वभावतः पृथिव्याः रक्षकः, गवय इव; एते विशालाः, महद् विभूषिताः, सुवर्णपात्राणि, बर्हिः प्रसारयन्ति। अग्ने, इदं वचनं गृहाण, प्रीयस्व; सौम्य, स्वतन्त्र, सत्यजः, प्राज्ञ; सर्वदृश्, अद्भुतरूप, दर्शनीय, पितृगृहवत् सुखदः। तम् पृच्छ, स आगतः, वेत्ति, प्राज्ञः, अग्रे गच्छति, प्रत्यागच्छति; तस्मिन आदेशाः, तस्मिन हविः; स बलस्य, वीर्यस्य, तेजसः ईश्वरः। तम् पृच्छन्ति, न कोऽपि सम्यग् पृच्छितुं शक्नोति; प्राज्ञः स्वमना गृह्णाति; तस्य आद्यं च अन्त्यं च वाक्यं न निःश्रेयसम्, स निश्चलेच्छः स्थितः। तम् हविर्दातारः, शीघ्रगामिनः उपगच्छन्ति; स एक एव सर्वाणि वचनानि शृणोति; स नानारूपेण प्रेषितः, यज्ञं साधयन्, निष्कलङ्कः, शिशुः, उत्सुकः कर्म गृह्णाति। यदा स यज्ञस्थले सञ्चरति, नूतनः जातः, युक्तैः सह कर्म गृह्णाति; तं हृष्टाः स्पृशन्ति, यदा दीप्तिमन्तः उत्तमं स्थानम् उपगच्छन्ति। स वन्यपशुवत् अरण्ये स्थाप्यते, तस्य त्वचः वेदिकायाम् उपनिहितः; अग्निः प्राज्ञः, सत्यवित्, कौशलात् मर्त्येभ्यः सत्यम् वदति। अहम् अग्निं त्रिशीर्षाणं, सप्तरश्मिं, निष्कलङ्कं, पितरौ उपविष्टं स्तौमि; स स्थिरे सञ्चारे उपविष्टः, सर्वाणि ज्योतिषि व्याप्य तिष्ठति। बलवान्, नित्यनवः, उन्नतः, तेजसा आगतः; स विस्तीर्णायाः पृथिव्याः शिखरे पदं स्थापयति; तस्य रक्तप्रवाहाः स्तनात् स्रवन्ति। गावः समं वत्सं परितः सञ्चरन्ति; सर्वत्र उत्तमदोहः, अश्रान्ताः, पन्थानः मापयन्त्यः, सर्वचिह्नानि महाकायासु धारयन्ति। प्राज्ञाः कवयः मार्गं नयन्ति, विविधचेतसः अमृतं रक्षन्ति; ज्ञातुम् इच्छन्तः तं नदीं अपश्यन्; तेषां सूर्यः नरासु प्रादृश्यत। स दृश्यः, सीमासु पूज्यः, महत्त्वाय आह्वान्यः, पुत्रस्य जीविताय; स सूर्यः, बहुषु स्थलेषु प्रादृश्यत, गर्भेभ्यः सविशेषः, उदार। कथं, अग्ने, दीप्तिमन्तः त्वां हविषा उपतस्थुः, पुरस्कारलोलुपाः? यदा, कुलयोः अपत्ये च, देवाः, ऋतस्य गीतं धारयन्तः, हृष्टाः। मम वाचं शृणु, कनिष्ठ, महाबल, स्वयंसिद्ध, बहुहविष्यम्; त्वाम् पिबन्ति, स्तुवन्ति, त्वद्भक्ताः; तव रूपं अहं पूजयामि, अग्ने। ते रक्षकाः, अग्ने, मम न बान्धवाः, तमसि स्थिताः, अनिष्टतः रक्षिताः; त्वं तान् धर्मिष्ठान् सर्वज्ञ, रक्षसि; द्वेषिणः, शत्रवः न विजयं प्राप्नुवन्ति। यः कश्चन, अग्ने, अस्मान् विरोधति, पापकारी वा रिपुः वा, तस्मिन् महाशप्तिः प्रत्यवर्ततु; अस्माकं रूपं पापवाचो विशुद्ध्यतु। यदि कश्चित् महाबुद्धिमान् मर्त्यः अन्यं द्वैधेन हिंसति, तस्मात् त्वां स्तुवन्तं भक्तं रक्ष, अग्ने; नः मा हिंसा आगच्छतु। यदा मातरिश्वा तम् समुत्कर्षति, सर्वदेवमयं होतारम्, सर्वाप्सु व्याप्य, मनुष्याः तम् जनासु स्थापयन्ति, दीप्तिमन्तं, शोभनरूपं। ददन्, न क्षीयमानः, मम चिन्ताः, अग्ने, तव रक्षायै च मम; तव सर्वाणि कर्माणि स्वीकृतानि स्युः, कविः स्तुतिं वहति। नित्ये गृहे अपि तम् स्थापयन्ति; आराध्याः तम् स्तुतिभिः स्थापयन्ति; ते प्रवाहान् नयन्ति, इच्छितम् धारयन्ति, रथाय वाजिन इव। अद्भुतः बहूनि दंष्ट्राभिः भिनत्ति; स अरण्ये दीप्तिमान् प्रकाशते; तस्य ज्वाला वायुम् अनुवर्तते, तीक्ष्णशूलवत्, दिवः पर्यन्तं व्याप्नोति। न प्रतिद्वन्द्विनः, न शत्रवः, गर्भे स्थिताः अपि, तम् चालयितुं शक्नुवन्ति; अन्धाः, अदृष्टिप्राप्ताः, न तम् बाधन्ते; नित्यरक्षकाः तम् पालयन्ति। स महाधनपति, उदारमार्गं, निधानस्य मार्गं अन्वेष्टुम् इच्छति; शिलाः तम् अभिसरन्ति, यदा स सोमपेषणे आगच्छति।