यदा बलिनः पुत्राः, महात्मानः, महिषरूपात् अधस्तात् समुत्तिष्ठन्ति, तदा ते, मधुपानाय पिबन्तः, दिवं अनुवर्तन्तः, मातरिश्वना गुह्यं समुद्धीयन्ते। स पितुः परमात् नीयमानः, तस्य शाखासु रसपाः सन्तानाः वर्धन्ते; तदा तस्य द्वे जातिव्ये सम्प्रेरिते, स दिवि शुचिः प्रभासमानः अभवत्। स शुद्धः, अदुष्टः, मातृषु प्रविश्य, विस्तीर्णः अभवत्; यथा पूर्वे नित्ययुवानः आरोहन्ति, एवं स नवान् अधमान् मध्ये अपि सञ्चरति। ततः दिविसद्भ्यः मध्ये, ते समिद्धं वह्निं वृण्वते, भागवत् प्रियं कामयमानाः शीघ्रं प्रयन्ति; देवाः स्वेच्छया, स्वबलात्, बहुभिः स्तुत्यः, त्वं, अग्ने, मर्त्यस्य प्रार्थनां सर्वत्र वहसि स्थापनीयम्। यदा वायुनोदितः यज्ञाग्निः प्रसारितः, अश्वः इव ह्रियमाणः, अजरः, अदम्यः, तस्य पन्थाः अधोभागे तमसः, कृष्णजिह्वः, शुचिः, ताः दिशः अपावर्तयन्। रथ इव युक्तिभिः निर्मितः, स रक्ताङ्गः दिवं प्रति गच्छति; तत्र, दक्षिणतः कृष्णाः पुत्राः, वीर्यं कामयमानाः, बलिनः वेगं इच्छन्ति। त्वया सह, अग्ने, वरुणः, सत्यव्रतः मित्रः, अर्यमा उदारः, प्रमुदिताः; यदा त्वं, सर्वव्यापी, तेषु सञ्चरन्, तदा चक्रवलयः अक्षं न अतिवर्तते। त्वं, अग्ने, कनिष्ठः, सोमपेष्याय स्तोतृभ्यः दिव्यं, बहुधनं धनं ददासि; त्वां नूतनं, युवा, वयं भागवत् सभा इव महद्दनं याचामहे। त्वं नः धनं, दीप्तं, गृहस्थं, भागवत् बुद्धिं, धृतिं च ददासि, शुभचेतनः; रश्मिवत्, त्वं उभे जननी मार्गयसि, देवस्तुतिं, सत्यम् च वहसि। नः सुमेधाः, नित्ययुवा, होतारः, रम्यः, प्रचेतसः, दीप्तरथः, शृण्वन्तु; अग्निः, अघशंसः, श्रेष्ठैः नेतृभिः, नः धनाय, श्रेयसे नयतु। अग्निः, प्रचण्डज्वलनः, राज्याय हविः वहन्, आरोहतु; दातारः, वयम् च, तमसा अतिक्रान्ताः, सूर्य इव तमः अतिरिच्याम। दीप्तः अग्निः, अद्य देवाँ यज्ञस्थानं प्रति आनयतु; सोमपेष्याय, पूराणं तन्तुं प्रसारयतु। अग्ने, घृतवतीं मधुमतीं हुतिं यज्ञियस्य स्तोत्रुं प्रति आगच्छ; भक्तस्य यजमानस्य प्रियं कुरु। शुचिः, दीप्तिमान्, अद्भुतः अग्निः मधुमतीं हविं पातुम् इच्छति; नराशंसा, त्रिः दिवः, देवेषु श्रेष्ठः। आहूयमानः अग्ने, इन्द्रं, श्रीमानं, प्रियम्, आनय; एषा मे धिया, सुष्टुत, तुभ्यम् एव उक्ता अस्ति। ये दर्भं वितन्वते, यज्ञासनं स्थापयन्ति, तेषां मध्ये अहम् इन्द्राय, देवप्रियं, विस्तीर्णं, अभयदं स्थानं वृण्वे। अमृताः, महान्तः, देवाँ प्रति यान्तु; शुचयः, काम्याः, दिव्याः द्वाराः सर्वतः प्रसृताः भवन्तु। रात्रिः, उषाः, अलङ्कृत्य, द्वे रम्ये, सह आगच्छेताम्; सत्ये युवत्यौ मातरौ, यज्ञासनं उपविशताम्। मधुमतीभिः जिह्वाभिः, प्रचेतसः, दिव्यः, होतारः, शीघ्रं, स्वर्गं प्रति, अस्माकं यज्ञं साधयन्तु। शुचिः, देवेषु स्थितः, होतः; मरुत्सु, भारती, इला, सरस्वती, मही, एते यज्ञासनं उपविशन्तु। सः अद्भुतः, विश्वतोवृत्तिः, बहुरूपः त्वष्टा, अस्माकं पोषणाय, धनाय, विस्तीर्णः, आधारः अस्तु। देवाः, स्वबलात्, दिव्यान् प्रेषितवन्तः, वनस्पते; अग्निः, देवेषु प्राज्ञः, हर्षेण हविः गृह्णाति। पूष्णे, मरुतः, सर्वेभ्यः देवेभ्यः, वायवे, स्वाहा, गायत्रे, इन्द्राय हविः जुहोत। स्वाहा कृतेभ्यः हविषः, इन्द्र, प्रियं प्राप्तुम् आगच्छ; श्रुत्वा, त्वं आहूतः, यज्ञे आगच्छ। अहं अग्नये, बलपुत्राय, नूतनं स्तोत्रं, वचांसि, धियं च वहामि; प्रियः होतृ, वसुभिः सह, पृथिव्याम् ऋत्विक् अभवत्। स परमे दिवि जातः, मातरिश्वने अग्निरूपेण प्रकटितः; तस्य इच्छया, समिद्ध्या, ज्वाला द्यावापृथिवी दीप्तवत्। तस्य तीक्ष्णाः, अव्ययाः, रूपवत्यः, शोभनाः ज्वलनाः, शीघ्रनद्यः इव, अग्निः, नित्यनवः, नित्यदीप्तः। भृगवः सर्वज्ञाः, यमं पृथिव्याः नाभिं, जगतः आधारं, वव्रिरे; तम् अग्निं स्वगृहे स्तोत्रैः स्तुत्यं कुरुत, यः एक एव, धनिनं वरुणमिव, राजा दीप्तः अस्ति। तस्य शब्दः अतिदुरत्ययः, मरुतामिव गर्जनः, गणस्य संचरणमिव, दिवि अशनिरिव; अग्निः, शत्रून् जघ्नन्, विक्रान्तः, जिह्वाभिः, तीक्ष्णदंष्ट्रैः, ग्रसते, हरति च। किं अग्निः, शूरः, स्तुतिप्रियः, अस्मभ्यं धनं दास्यति? किम् इच्छितं सम्पादयिष्यति? तस्य प्रेरणा अस्माकं धियः सिध्यतु; शुचिमुखः, अस्माभिः प्रेरितया बुद्ध्या स्तूयते। घृतप्रतीकः, अग्निः, सत्यधृतिः, मित्रवत् समिद्धः; समिद्धः स सभा मध्ये दीप्तमानः, ज्वलनान् विसृजन्, अस्माकं धियं उच्चालयति। अग्ने, त्वदीयैः, अव्ययैः, अकल्पैः, शुभैः रक्षिभिः, ये न गतवन्तः, ये च गतवन्तः, अस्मान् सर्वतः पालय; अजय्यैः, अदुष्टैः, वरणीयैः, अनिद्रैः, सर्वतः बन्धून् पालय। होतृ धर्मे स्थितः, स्वकर्मणः विधिं धारयन्, उच्चैः धियं प्रबोधयन्, स दक्षिणायाम् आवृतः, स्रुचः प्रति गच्छति, याः प्रथमं तस्य वासस्थानं स्पृशन्ति। अमृतस्य दुहित्रः, गर्भे स्थिताः, देवस्थानं प्रति आगताः; आपां उपरि उपविष्टाः, ते प्रवाहैः सह हविः पिबन्ति। संयोगम् इच्छन्त्यः, तद् रूपं दर्शयन्ति, एकस्मिन ध्येये स्थिताः, तद् आप्सु वितन्वन्ति; भागवत्, हविप्रियः, वह्निः, रश्मीन् संधत्ते, सारथिः संयच्छति। द्वौ, सेव्यौ, एकगर्भजौ, युगपत् वसन्तौ, अहोरात्रे इव, एकः वृद्धः, अन्यः तरुणः, नित्यं सञ्चरन्तौ, अजरौ, मानवानां मध्ये। दश प्रेरिताः धियः तम् प्रेरयन्ति; वयं मर्त्याः, देवम् साहाय्यार्थं आह्वयामः; धनुषः पार्श्वे, नूतनः, सः प्रचेतसैः सह अग्रे गच्छति। त्वं, अग्ने, देवेषु वास्तवः, पृथिव्यां रक्षिता, गोपाल इव; एते, विशालाः, महत्याः शोभया विभूषिताः, हिरण्ययाः स्रुचः, दर्भं वितन्वन्ति। अग्ने, एताम् वाचम् प्रतिगृह्णीष्व, रमस्व; स्वधया, सत्यजः, प्राज्ञः, विश्वतोमुखः, अद्भुतरूपः, दृश्यः, पितुः गृहमिव रमणीयः। पृच्छ, सः आगतः, वेद, प्राज्ञः, सः अग्रे गच्छति, निवर्तते च; तस्मिन आदेशाः, तस्मिन हविः, सः बलस्य, वीर्यस्य, ओजसः अधिपः। एवं ऋचः अनु, अग्नेः दिव्यं चरित्रम्, यज्ञस्य रहस्यं, देवानां प्रीतिं, हविःग्रहणं, ऋषयः सम्यक् अवदन्।