सर्वे देवा ऋषयश्च समागताः, अग्निं सम्यक् स्तुवन्ति स्म। स हि श्यावानां मध्ये भूषणयुक्तः, नमतः, वृषभ इव स्वभार्याभ्यः गर्जन् उपयाति। सविक्रमः सन्, तस्य शरीरं दीप्तिमान् भवति, तुंगशृङ्ग इव दारुणः, गृहीतुं कठिनः सञ्जायते। स उत्तमविन्यस्तः, व्यापकः च, सर्वदा शयानानिव जानन्, तान् संगृह्णाति। ते पुनः वर्धन्ते, दिव्यम् गताः अपि, तौ मातरौ सह रूपं निर्मिमीताम्। चपलाः केशिन्यः, स्वैः क्रन्दनैः सह, सम्यक् स्थिताः, कोपं विना, यात्रायै पुनरागच्छन्ति। जीर्णत्वं उत्सृज्य, ध्वनिम् कुर्वन्त्यः, अपरं जीवन् अजरणं जनयन्ति। स भूषणयुक्तः, मातरम् अभितः चरति, दिवसं प्रतिदिनं महाबलः, जरां अतिक्रामति। यौवनं वहन्, हंसवत् गच्छति, नित्यं कामयमानः, श्येनः मार्गान् अन्वेति। हे अग्ने, त्वं दानवद्भ्यः मध्ये अस्मभ्यं दीधिहि; वृषभ इव, गृहपति, प्राणं विसृज। यो वसति, यो गर्भिणी, स न प्रमाद्येत, युद्धे कवच इव, संरक्षितः भवतु। हे अग्ने, एषोऽयं सुसमिद्धो हविः तव प्रियतरः अस्तु, न तु दुष्टहविः; तव मनसि प्रियतमा अस्तु। तव या उज्ज्वला, शुद्धा दीप्तिः शरीरात् प्रकाशते, तया अस्मभ्यं धनं जेषि। रथाय, नौः, गृहे च, हे अग्ने, नित्यं पथप्रदर्शिनं नः प्रददातु; वीराणां, दानवानां, तरतां च, रक्षां देहि, रक्षां देहि। अग्निः स्तुतः अस्माभिः स्तोत्रेण समागच्छतु, दिवा पृथिव्या नद्यः च सुश्लोकाः सह; गावः यवश्च इच्छन्तः, दीर्घश्रवा, रक्ताः श्रेयांसि वृण्वन्तु। तत् तेजः, अद्भुतमस्ति, रूपाय स्थापितम्; देवस्य वीर्यं, यतः जातम्। यदा धियः सम्प्रयच्छन्ति, सत्यस्य गावः प्रवाहान् सृजन्ति। दीप्तिमान् पितृभिः समृद्धः, सदा शयते; द्वितीयः सप्त मातृषु वर्तते; अस्य वृष्णः दुह्यते, स्त्रियः तृतीयं, दशधा धीमत् जनयन्ति। यदा गाम्भीर्यात् बलिनः पुत्राः, ईशानः, महिषस्य रूपात् प्रस्थिताः; सोमपाय, दिवं अनुव्रजन्तः, मातरिश्वा गुह्यं प्रबोधयति। पितुः परमात् नीयमानः, पर्णानि रसेन पिबन्ति शाखायाम् वर्धन्ते; यदा तस्य द्वे जात्ये प्रेरिते, स दीप्तिमान् शुद्धः व्योम्नि सञ्जातः। ततः स मातृषु प्रविश्य, शुद्धः, अविक्षतः, व्याप्य तिष्ठति; पूर्वाः यथा अरोहन्, नित्ययुवानः, स नवान् अधमान् मध्ये धावति। स्वर्गस्थेषु वासिषु, ते होत्रारं वृण्वन्ति, भगवत् कृपां इच्छन्तः शीघ्रम् यान्ति; देवा इच्छया वीर्येण, बहुस्तुताः, त्वं मर्त्यस्य प्रार्थनां सर्वत्र वहसि स्थापनीयाम्। यदा वातेन प्रेरितः, यज्ञाग्निः व्याप्यते, हयशब्द इव, अजरो, अच्युतः; तस्य पन्थाः अधस्तात् तमसः, कृष्णजिह्वः, शुद्धजन्मा, लोकान् उद्घाटयन्ति। यथा युक्तरथः, रक्ताङ्गैः दिवं गच्छति; तत्र कृष्णाः, दक्षिणतः, पुत्राः, वीर्याय त्वरा इच्छन्ति। त्वया, अग्ने, वरुणः, दृढव्रतः, मित्रः, अर्यमाणः, दानवः, सन्तुष्टाः; यदा त्वं, सर्वव्यापी, तेषु गच्छसि, चक्रवालं नाक्षं प्राप्नोति। हे अग्ने, त्वं कनिष्ठः, स्तोत्रिणे, प्रशस्ताय, दिव्यं धनं ददासि; त्वां नूतनं, युवानं बलिनं, वयं भगवत् सभा इव महत् धनं वाञ्छामः। त्वं अस्मभ्यं, अग्ने, तेजस्वि, गार्हपत्यं धनं ददासि, भगवत् मेधा, स्थैर्यं च; रश्मिवत्, द्विजातीन् पालयसि, सुहृद्, देवस्तुतिं, सत्यम् च आनयसि। नः दीप्तमान्, नित्ययुवान् होता, रमणीयः, जागरूकः, सुवर्णरथः, शृणोतु; अग्निः, अच्युतः, उत्तमेन पथेन अस्मान् श्रीं सौभाग्यं च नेतु। अग्निः, गर्जद्भिः ज्वालाभिः, स्वराज्याय हविः वहन्, आरोहतु; दानवः, वयं च, तिमिरं अतिवर्ताम, सूर्यः इव तमः अतिशयन्। सुसंस्कृतः अग्निः, देवांश् अद्य यज्ञस्थले आनयतु; सोमपेषिणे आर्षं सूत्रम् विस्तारयतु। हे अग्ने, घृताहुते मधुमत्तमे हविः, प्राज्ञाय यजमानाय, भक्ताय, आगच्छ। शुद्धः, दीप्तिमान्, अद्भुतः, अग्निः मधुमद् यज्ञं आस्वादितुम् इच्छति; नराशंसः, त्रिः दिवः, देवेषु श्रेष्ठः। आहूयमानः, अग्ने, इन्द्रं शोभनं प्रियम् आनय; मम एषा धियः, सुमुख, तुभ्यं प्रत्यक्षं उक्ता। ये दर्भान् वितन्वन्ति, यज्ञे आसनं स्थापयन्ति, अहम् इन्द्राय देवमत्तमं शरणं वृणे, विस्तीर्णं, रक्षकम्। महान्तः अमृताः देवेषु गच्छन्तु; शुद्धाः, प्रियतमा, दिव्या द्वाराणि सर्वतः प्रसार्यन्ताम्। रात्रिः, उषाः च, भूषिते, शोभने, सह आगच्छेताम्; सत्यस्य युवती मातरौ, सुस्वस्ति बर्हिषि उपविशेताम्। मधुरजिह्वाः, कुशलाः, दिव्याः होतारः, प्राज्ञाः, अद्य अस्माकं यज्ञं शीघ्रं स्वर्गं प्रति कुर्युः। शुद्धः, देवेषु स्थापितः, होता अस्ति; मरुतां मध्ये, भारती, इला, सरस्वती, मही, एते बर्हिषि उपविशन्तु। तं अद्भुतं, सर्वरक्षकं, बहुरूपं त्वष्टारं, पोषणाय, धनाय, विस्तीर्णं कृत्वा, आधारं कुर्यात्। देवाः, स्वबलात्, दिव्यान् प्रेषितवन्तः, वनस्पते; अग्निः, प्राज्ञः, देवेषु श्रेष्ठः, हविः हर्षेण गृह्णाति। पूष्णे, मरुद्भ्यः, सर्वेभ्यः देवेभ्यः, वायवे, स्वाहया, गायत्रे, इन्द्राय हविः जुहुयात्। स्वाहाकृतेषु हविषु, इन्द्र, प्रियतमे, आगच्छ; आहूतः, यज्ञे शृणु। अहं अग्नये, वीर्यवन्तं, नूतनं स्तोत्रं जनयामि; वाक् च मनश्च। प्रियतमः होता, वसुभिः सह, पृथिव्याम् ऋत्विक् सञ्जातः। स उच्चैः दिवि जातः, मातरिश्वने अग्निरिव प्रकटः अभवत्; तस्य इच्छया, समिद्ध्य कर्मणा, ज्योतिः द्यावापृथिवी प्रदीप्ते। तस्य तीक्ष्णाः, अच्युताः रश्मयः, शोभनाः, रम्यरूपाः, ज्वलन्त्यः, शीघ्रनद्य इव, अग्निः प्रकाशितः, नित्ययुवान्, न कदापि क्षीयते। भृगवः, सर्वज्ञाः, यमं पृथिव्याः नाभिम्, जगतः आधारं, ववृधुः; तं अग्निं स्वगृहे स्तोत्रैः स्तौहि, यः एक एव, धनवन् वरुण इव, राजा इव दीप्तमान्। तस्य शब्दः, अतिदुर्जयः, मरुतां गर्जन इव, सैन्यस्य गमन इव, दिव्यविद्युत् इव; अग्निः मुखाभ्यां तीक्ष्णदंष्ट्राभ्यां ग्रसति, रिपून् विजित्य, पतयति। अग्निर्वीरः, स्तुतिप्रियः, अस्मभ्यं धनं दास्यति वा? स कामान् पूरयति वा? तस्य प्रेरणा अस्माकं धियः सिद्धये प्रेरयतु; अहं शुद्धेन मुखेन, प्रेरितेन मनसा, तम् स्तौमि। एवं ऋषयः, देवाः च, अग्निं स्तुवन्तः, तस्य तेजसा, कृपया च, यज्ञं, हविः, धनं, सौभाग्यं च प्रार्थयन्ति।