पूष्णः महत् यशः सुरुतं, तस्य महिमा, तस्य वीर्यं न कदापि क्षीयते, न च तस्य स्तुतिः। स सर्वेषां चिन्ताः प्रवर्तयति, सुखदः देवः, तं स्नेहाय, सहाय्याय, अहं गीयमानः स्तौमि। त्वां हि पूषन्, रथधावनं, स्तुतिभिः आह्वयामि; यथा उष्ट्रः कठिनानि मार्गाणि सुलभेन तरति, तथा अस्मान् रक्ष। सुखदं त्वां, मित्रवत् देव, आह्वयन्, गीर्भिः स्पर्धासु अस्माकं स्तुतयः श्रेयसीः कुरु। पूषन्! यस्य सख्ये धीराः स्वेच्छया आधारं विन्दन्ति, तस्य तव नित्यनूतनं गणं धनाय वयं आह्वयामः। कृपया, दूरदर्शिन्, सर्वासु स्पर्धासु अस्माकं सखा भव। अजान्श्व! तव कीर्तिमन्तः दानानि इच्छन्तः त्वां प्रसादाय उपसर्पामः; उत्तमैः स्तोत्रैः त्वां वयं स्तौमः। पूषन्! न त्वां अवमन्ये, न च तव सख्यं निन्दामि, प्रभामन्। अत्र, अग्निं प्रथमे स्थापयामः, मनसा, स एव अस्माकं रक्षां वयम् वृणीमहि। इन्द्रं च वायुम् अपि वृणीमहि। यदा यूयं, इन्द्र-वायू, उषसः नाभौ नूतनानि दानानि दत्ते, तदा अस्माकं प्रार्थनाः देवेभ्यः प्राप्नुयुः। मित्रावरुणौ यदा स्वेच्छया कर्म कुर्वेथे, स्वबुद्ध्या अनृतं निगृह्णीथे, तदा भवन्तोः धाम्नि वयं सुवर्णमयं तेजः पश्यामः, मनसा, चित्तेन, सोमस्य इन्द्रियैः। अश्विनौ, स्तोतारः स्तोत्रैः यथार्हं भवतोः स्तुतिं कुर्वन्ति, हविर्यज्ञैः उपकुर्वन्ति। भवतोः सर्वाणि ऐश्वर्याणि, विज्ञानिनौ, विस्तीर्णानि; सुवर्णरथे भवतोः हरयः सिक्तिम् कुर्वन्ति। यूयं, आश्चर्यौ, गगनं शीघ्रं यातः; रथयुक्ताः हरयः दिव्येषु पन्थासु योजिताः। सुवर्णरथे स्थित्वा, मार्गदर्शकौ यथा पन्थानं शीघ्रं गच्छथः। अश्विनौ, शक्तिभिः अस्मान् दिवा-निशं अनुगृह्णीतम्। भवतोः दानं न कदापि अस्मान् विहन्यात्। इन्द्र महाबलिन्! एते सोमरसाः, शिलाभ्यः स्रवन्तः, तुभ्यं स्रविताः। ते त्वां तर्पयन्तु, दीप्तये, महाफलाय। गीर्भिः स्तुतः, त्वं, गायक, अस्मान् सुमनसः आगच्छ। अग्ने! अस्माकं शृणु; त्वं आहूतः, देवाँस्तथा पूज्यराज्ञः प्रति भाषसे। यदा देवा अङ्गिरेभ्यः गावं ददुः, आर्यमा छेदनयन्त्रेण दुग्धवान्; सः जानाति, मया सह जानाति। मर्हिषः कर्माणि अस्मान् न अतिक्रम्यन्तां, प्राचीः कीर्तयः नित्यं अस्माकं स्युुः, कोपः न पततु। यत् किञ्चिद् अद्भुतं, नूतनं प्रतियुगे, अमृतशब्दं, तत् अस्माकं अस्तु, मरुतः; यच्च दुष्करं, तत् अपि अस्माकं अस्तु। दध्यङ् मम पूर्वजः अङ्गिराः आसीत्; प्रियमेधः, कण्वः, अत्रिः, मनुः—ते जानन्, मम पूर्वजः मनुः अपि। तेषां सन्ततयः देवेषु, तेषु अस्माकं बान्धवाः। तेषां मार्गेण नमामि, गीत्या इन्द्राग्निम् नमामि। ऋत्विक् यज्ञं यजतु, इच्छितानि दानानि प्राप्नुयात्; बृहस्पतिः यजति, वेनः वृषभैः, बहुवृषभैः। वयं दूरं चिन्हं गृहीतम्, गिरिं गीतिम्, स्वबलात्। धीमान् वासांसि स्थापयति, बहूनि वासांसि। ये देवा स्वर्गे एकादश, पृथिव्याम् एकादश, आप्सु एकादश, बलिनः, ते देवा, इमं यज्ञं गृह्णन्तु। होमस्थले, प्रियाय, प्रभाय, अग्नये उपवेशनं स्थापयत; वस्त्रेण शुद्धं मनसा आच्छादयत, प्रकाशरथं, तेजस्विनं, तमोहनम्। द्विजः त्रिधा शुद्धः, संवत्सरे वर्धते, पुनः खाद्यते। अन्यजिह्वया वृषा स्तूयते, अन्यया वाचा हविः शोध्यते। कृष्णश्वेता मातरौ तस्य चलतः, उभे तरतः, मातरौ शिशुं पुष्णतः। अग्रजिह्वया, दीप्तया, स्रवत्, सखा, राशिः, पितुः पोषणं वर्धते। मनवे, मनुषां संततये, विमोचनाय, शीघ्राः, कृष्णाः, श्वेताः, योजिताः। अश्रान्ताः, शीघ्राः, वातचोदिता अश्वाः युज्यन्ते। त्वत्तः, प्रभामन्, वर्धनाय गच्छन्ति; कृष्णमेघं, महद् रूपं, निर्मिमुः। यदा पृथिवीं स्पृशन्ति, विस्तारम्, सः निनदति, श्वसन्, गर्जन्, गर्जति। सः पिशङ्गेषु भूषितः, नमति; वृषा इव भार्याः प्रति गर्जन् आगच्छति। बलेन वर्धमानः, शरीरं दीप्तिमान्; शृङ्गवत् तीव्रः, दुर्ग्राही। सुव्यवस्थितः, विस्तारवान्, सर्वान् शयानान् इव जानन्, पुनः वर्धन्ते, दिव्यम् गताः अपि, मातरौ अन्यं रूपं कुर्वन्ति। स्रवमाणाः, केशिन्यः, रुदन्, उत्तिष्ठन्ति, न क्रुद्धाः, पुनर् यानाय प्रत्यागच्छन्ति; जरां विमुच्य, गच्छन्ति, शब्दं कुर्वन्त्यः, अन्यं जीवंतम् अजरणं जनयन्ति। सः भूषितः, मातरं परितः चरन्, दिवसं दिवसं, बलेन, जरां अतिक्रम्य गच्छति; युवानं वहन्, हंस इव, सदा इच्छन्, श्येनः मार्गान् संयुक्तवान्। अग्ने! अस्माकं मध्ये दीप्तिं कुरु, दातृषु, वृषा इव, गृहेश्वर, श्वस; यो वसति, गर्भिणी, सः न नश्यतु, युद्धे कवच इव रक्ष्यताम्। अग्ने! अयं सुसमिद्धः होमः तव मनसः प्रियतमानः अस्तु; तव दीप्तया, शुद्धया, या ते शरीरात् दीप्तिः, तया अस्मभ्यं धनं जेषि। रथे, नौकाय, गृहे, अग्ने, नित्यं मार्गदर्शिनं पथ्यं देहि; वीराय, दातृभ्यः, तर्तृभ्यः, रक्षां ददातु। अग्निः, स्तुतः, स्तोत्रेण आगच्छतु, दिवा पृथिव्या नद्यः च; गवां यवस्य च कामाय, दीर्घश्रवसः, रक्ताः श्रेष्ठं वृण्वन्तु। तत् तेजः, अद्भुतं, रूपाय स्थितम्; देवस्य, वीर्यस्य, यतः जातम्; यदा धिया समीपं याति, कर्म सिद्ध्यति, सत्यगावः स्रवन्ति। दीप्तमान्, पितृमन्तः, सदा शयते; द्वितीयः सप्त मातृषु; अस्य वृषभस्य दुह्ये, स्त्रियः तृतीयं, दशधा धीमत् जनयन्ति। यदा, गभीरात्, बलपुत्राः, स्वामिनः, महिषस्य रूपात् निष्क्रान्ताः; मधुपायिनः स्वर्गं अनुव्रजन्ति, मातरिश्वान् गुह्यं प्रेरयति। यदा पितुः उच्चात् नीयते, शाखासु, रसपाः, वर्धन्ते; यदा उभे जातिम् प्रेरयतः, सः दीप्तमान्, शुद्धः, दिवि जातः। ततः, मातृषु, शुद्धः, अव्यथितः, विस्तीर्णः; पूर्वाः आरोहन्ति, नित्ययुवानः, सः नवान् अधमान् मध्ये धावति। तदा, दिविसदां मध्ये, हव्यम् वृण्वन्ति, भगवत् इच्छन्तः शीघ्रं गच्छन्ति; देवा, इच्छया, वीर्येण, बहुभिः स्तुताः, त्वं मर्त्यस्य प्रार्थनां सर्वत्र वहसि। यदा, वातेन प्रेरितः, होतारः अग्निः प्रसार्यते, अश्व इव हिन्वन्, अजरः, अच्युतः; तस्य पन्थाः, अधस्तात् कृष्णः, कृष्णजिह्वः, शुद्धजन्मा, लोकान् उद्घाटयन्ति। यथा युक्तरथः, रक्ताङ्गैः दिवं गच्छति; तत्र, दक्षिणतः कृष्णाः, पुत्राः, वीर्यं इच्छन्ति। त्वया, अग्ने, वरुणः, व्रतधृत्, मित्रः, अर्यमा, दातारः, हृष्टाः; यदा त्वं, सर्वव्यापिन्, इच्छया गच्छसि, न चक्रं नाभिं अतिवर्तते। त्वं, अग्ने, कनिष्ठ, सुतस्तुताय, द्रविणं दिव्यं ददासि; त्वां नूतनं, युवानं, महद् ऐश्वर्यं सभा भगवत् इच्छामः। त्वं, अग्ने, धनं ददासि, दीप्तमान्, गृहे, भगवत्, प्रज्ञां, स्थैर्यं, धृतवन्; रश्मय इव, उभे सन्ततिं नेतासि, देवस्तुतिं, सत्यम् आनयसि। अस्माकं दीप्तमान्, नित्ययुवान् होतारं, प्रियं, सजाग्रं, दीप्तरथं शृणोतु; अग्निः, अघशंसः, अस्मान् श्रेष्ठेन मार्गेण धनं सौभाग्यं च नयतु। इति, ऋग्वेदस्य एते मन्त्राः, पूष्णः स्तुत्या आरभ्य, अग्निं, इन्द्रं, वायुम्, मित्रावरुणौ, अश्विनौ, मरुतः, पूर्वजान्, ब्रह्मणस्पतिम्, समस्तां देवसंहितां च, वैचित्र्येण, श्रद्धया, स्तुतिपूर्वकं, एकया कथायाम् संगृहीतानि।