आद्यं श्रद्धया वयं तौ प्राचीनं महान्तं स्तोत्रं यज्ञं प्रार्थनां च सुमधुरौ, सौम्यौ देवौ, समर्पयामः। तौ राजानौ, घृतसमृद्धौ, यज्ञे पूजितौ, यास्य शक्तिं कश्चन न जयेत, न कुतश्चन; अद्यापि तयोः दिव्यत्वं न कश्चन अतिवर्तते। तयोः विस्तीर्णं पन्थानं दृष्टं, सत्यस्य महद् मार्गं, यं भागस्य प्रभायाः किरणैः तौ मापयताम्। मित्रस्य, अर्यम्णः, वरुणस्य च दीप्तं आसनं तत्र संस्थापयन्ति; महा स्तोत्रं, प्रशंसां, स्तुत्यं बलं तत्र स्थापयन्ति। तौ तेजस्विनीं, अमृतां अदितिं, प्रकाशपूर्णां पृथिवीं धारयन्ति; प्रतिदिनं जाग्रतः, सततं निरीक्षन्ति। आदित्याः दानाधिपतयः तेजोवतीं शक्तिं धारयन्ति; मित्रः, वरुणः जनान् मार्गदर्शकौ, अर्यमा मार्गदर्शकः। सोमः, यज्ञेषु परमप्रियः, मित्रवरुणयोः शुभः अस्तु; देवेषु देवः, अनिष्टः, सर्वे देवाः अद्य तं सोमं साकं पिबन्तु। तौ राजानौ सत्येन यथाभिलषितं कर्म कुर्यातां। यो मनुष्यः मित्रवरुणौ पूजयति, स निर्दोषः, रक्षितः भवतु; अर्यमा तं सन्मार्गे, ऋतेन रक्षति। स स्तोत्रैः तयोः विधिं भूषयति, प्रशंसाभिः विधिं भूषयति। महद्यस्य दिवं, उभे लोकौ, नमः; अहं मित्रवरुणयोः सौम्ययोः वदामि। इन्द्राग्नि, दीप्तम अर्यमन्, भागः, स्तुत्यः; सोमस्य साहाय्येन दीर्घायुषः सुतरः स्याम। देवानां साहाय्येन, इन्द्रस्य बलसम्पन्नाः, मरुत्सु महिमानं प्राप्नुमः। अग्निः, मित्रः, वरुणः, शरणं ददतु; वयं दातृभिः, अपत्यैः सह, तद् प्राप्नुमः। गोविषयार्थं, सोमपाषाणैः, सोमाः उत्सुकाः; तौ राजानौ दिवं स्पृशन्तौ, समीपं आगच्छताम्। गोदुग्धयुक्ताः दीप्ताः सोमाः मित्रवरुणयोः। दध्यम् सोमं दध्ना पीडितम् आगच्छति; उषाः सूर्यस्य किरणैः तौ जाग्रयन्ति। सोमः मित्रवरुणयोः पानाय सुलभः, धर्मिणां पानाय। गोः, इव, प्रातः पानं पाषाणैः दुह्यन्ति; सोमं दुह्यन्ति। सोमपानाय समीपं आगच्छताम्। सोमः मित्रवरुणयोः पानाय, मानवैः पीडितः। पुष्णः महिमा, उत्तमजः, घोष्यते; तस्य वीर्यं न क्षीयते, स्तुतिः न क्षीयते। अहं तं प्रियत्वाय, सुखदाय, सर्वमनः प्रेरयन्तं देवम् स्तुमि। पुष्णं, रथवद् शीघ्रं, स्तुतिभिः आह्वयामि; यथा ऊष्ट्रः क्लेशं गच्छति, तद्वत् अस्मान् सुरक्षितं पारय। सुखदं मित्रवत् आह्वयन्, गानानि स्पर्धायां विजयी कुरु। पुष्णः सख्ये, बुद्धिमन्तः, इच्छया आधारं लभन्ति। तस्य नित्यनूतनं समूहं धनाय आह्वयामः। दूरदर्शिन्, सर्वस्पर्धायां सखा भव। अजार्श्वं, प्रसिद्धदानार्थं, उत्तमस्तोत्रैः स्तुमः; पुष्णं न अवमानयामि, न मित्रत्वं निन्दामि। अग्निं अग्रे स्थापयामि; दिव्यं रक्षणं वरणीयं, इन्द्रवायू च। यदा द्वौ प्रत्यूषाय नाभौ गच्छतः, नूतनदानं ददतः, तदा प्रार्थनाः देवेषु प्रवर्तन्तु। मित्रवरुणौ यदा इच्छया कर्म कुर्वन्ति, मिथ्यां तु क्रोधेन, बुद्ध्या निगृह्य, तदा तयोः स्थाने स्वर्णदीप्तिं पश्यामः। अश्विनौ, उपासकाः स्तोत्रं उच्चारयन्ति; तौ अर्पणानि स्वीकरोति। सर्वविभवाः, सर्वज्ञौ, विस्तारिताः; स्वर्णरथस्य अश्वाः तौ सिक्तवन्तः। दिवं शीघ्रं यातः; रथयुक्ताः अश्वाः दिव्याम् पथाम् मध्ये युक्ताः। स्वर्णरथे स्थित्वा, मार्गे शीघ्रं गच्छतः। अश्विनौ, दिवा रात्रौ अनुग्रहं दत्तं; दानं न विहरति, भागं न हरति। इन्द्रः, बली, पाषाणैः सोमरसः तव, प्रज्वलनाय, फलाय। स्तुत्यः गानैः, प्रियः आगच्छ। अग्ने, शृणु; त्वं देवेषु, पूज्यराजसु, वदसि। यदा देवाः गोमं अंगिरसे ददुः, अर्यमा छेदनयन्त्रे दुह्यति; स जानाति। तेजस्विनि कर्म न विहरन्तु; प्राचीनं यशः नित्यं अस्माकं अस्तु; क्रोधः न पततु। यद् अद्भुतं, नूतनं, अमृतशब्दं, तत् अस्माकं अस्तु, मरुतः; यद् दुराराध्यं, तत् अस्माकं। दध्यङ्ग्, पूर्वजः, अंगिराः; प्रियमेधः, कण्वः, अत्रिः, मनुः—ते जानन्ति; मनुः पूर्वजः जानाति। तेषाम् अपत्येषु देवाः; तेषु अस्माकं बन्धवः। तेषां पथेन, गानैः इन्द्राग्निं नमामि। होता यज्ञं यजतु; इच्छितं दानं लभ्यताम्; बृहस्पतिः यजति, वेनः वृषभैः। दूरं चिह्नं, पर्वतगानं, बलात् गृहीतम्। विद्वान् गृहाणि स्थापयति, बहूनि स्थापयति। या देवाः दिवि एकादश, पृथिव्यां एकादश, आपः एकादश, बलवन्तः, यज्ञं स्वीकरोतु। अग्न्यर्थं, प्रियाय, दीप्ताय, आसनं स्थापयेत्; वस्त्रेण शुद्धं चित्तेन आवृत्य, प्रकाशरथं, अन्धकारनाशकं। द्विजः, त्रिगुणः, शुद्धः; वर्षे वर्धते, पुनः खाद्यते। अन्यजिह्वया वृषभः स्तुतः; अन्यवाणी अर्पणं शुद्धयति। श्यामा श्वेता मातरौ तस्य संचालयतः; उभे तीर्यतः, मातरौ शिशुं पोषयतः। अग्रजिह्वया, दीप्तया, प्रवाहिनीया, सहचरी, पिण्डी, पितृपोषणं वर्धते। मनवे, मनुपुत्राणां मोक्षकाम्यं, शीघ्रं, कृष्णं, श्यामं, श्वेतं, युक्तं। अनवस्थितं, शीघ्रं, वातचालितं, अश्वाः युक्ताः। तेजस्विनः तव, वृद्ध्यर्थं, गच्छन्ति; कृष्णमेघं, महरूपं, निर्मितम्। यदा पृथिवीं स्पृशति, विस्तारं, गर्जति, श्वासयति, गर्जति। श्यामेषु भूषितः, प्रणमति; वृषभवत् पत्न्यः समीपं गच्छति, गर्जति। वर्धमानः, शरीरं दीप्तम्; शृंगवत्, दुर्ग्राही, धावति। सुसंस्कृतः, विस्तीर्णः, सर्वशयान् जानाति; पुनः वर्धन्ति, दिव्यं गच्छन्ति, द्वयोः मातरौ नवं रूपं निर्मितवन्तः। शीघ्रगामिनः, दीर्घकेशाः, शब्देन, उद्गताः, न क्रुद्धाः, यात्रा पुनः गच्छन्ति; वृद्धत्वं त्यक्त्वा, ध्वनिं कृत्वा, नवजीवनं जनयन्ति। भूषितः, मातरं परिक्रामति, प्रतिदिनं, बलसम्पन्नः, वृद्धत्वं अतिक्रामति; यौवनं धृत्वा, हंसवत् गच्छति, सदा इच्छन्, गरुडः पथं योजयति। अग्ने, दातृजनमध्ये दीप्ति कुरु; गृहेपति, वृषभवत् श्वासय; यः वास्य, गर्भधारिणी, न विफलयेत्, युद्धे कवचवत् रक्षितः भवतु। अग्ने, शुभयज्ञं तव प्रियं भवतु; मनसः प्रियं भवतु; तव दीप्तं शुद्धं तेजः, यद् शरीरात् दीप्तम्, तेन अस्माकं धनं विजयस्व। रथाय, नौकाय, गृहाय, अग्ने, मार्गदर्शकं, रक्षां दत्तु। वीराणां, दातृजनानां, पारगामिनां रक्षां दत्तु। अग्निः, स्तुतः, स्तोत्रेण आगच्छतु; दिव्यं पृथिवीं, स्तुतनदीः च साकं। गोमय, यवमय, दीर्घध्वन्या, रक्ताः उत्तमं वरण्तु। दिव्यं तेजः, अद्भुतं, रूपाय स्थापितम्; देवस्य दीप्तिः, वीर्यं, तस्मात् जातम्। यदा चिन्ता सम्प्राप्ता, साधिता, सत्यगावः प्रवाहिनीं धारां जनयन्ति। दीप्तः, पितृसमृद्धः, नित्यं शयितः; द्वितीयः सप्त मातृषु; वृषभस्य दुह्याय, महिलाः तृतीयं, दशगुणं, बुद्धिमन्तं जनयन्ति। एवं ऋग्वेदस्य दिव्याः सूक्ताः, देवानां महिमानं, यज्ञस्य गौरवं, ऋषीणां श्रद्धां, सोमस्य प्रियत्वं, पृथिव्याः प्रकाशं, अग्नेः तेजः, पुष्णः सौम्यत्वं, अश्विनोः अनुग्रहं, इन्द्रवायूः शक्तिं, मरुतां अद्भुतं, सर्वदेवानाम् एकत्वं, मातृपितृभिः पोषणं, रक्षां च, एकसूत्रे सम्यक् प्रवाहमिव, प्रकटयन्ति।