शृणु, हे भक्तः, ऋषयः प्राचीनकाले दिव्यान् देवतान् स्तुत्वा, यथाक्रमं, स्वीयैः मन्त्रैः आहुः। आदौ इन्द्रं प्रार्थयन्ति, यः उदारः, दुष्टान् शत्रुजनान्, तेषां समूहं, यत्र यत्र ते दुःखं कर्तुं इच्छन्ति, तत्र तत्र, महान् दुर्गे, इन्द्रः तान् दूरं नयतु। तेषां त्रिपञ्चाशद् शत्रूणां, यत्र यत्र ते विक्षिप्ताः, इन्द्रः स्वबलैः तान् अपाकरोति; एष एव तस्य संकल्पः यदा सः प्रहारं करोति। इन्द्रः, पीतवर्णं अस्त्रं, दानवम्, मायाविनीं—तान् सर्वान् विनाशयतु, दानव-समूहं अपाकरोतु। शत्रुजनान् विना कवचं स्थित्वा, दृढः भूत्वा, इन्द्रः, अस्माकं वाक्यं शृणु। तव तेजसा दिवः दीप्तिः, भूमिः भयम् न प्राप्नोति; त्वं, शिलायुध-धारिन्, महाबलयुक्तः, प्रचण्डास्त्रैः अग्रे गच्छसि। पुरुषद्विषः हन्ता, अजितवीरः, सप्तत्रयैः शक्तिभिः, हे वीर, त्वं विजयसि। यः सोमं यजति, सः गृहम् विजयति; यजनं कृत्वा, देवद्वेषं अपाकरोति। यजमानः बलम् इच्छति, सहस्रगुणं फलम् लभते। इन्द्रः तस्मै दातृभ्यः महद् धनं ददाति। ततः, वायुः, सोमयागाय, स्वैः अश्वैः, शीघ्रगमनाय, आमन्त्र्यते। तस्य अश्वाः प्रथमं सोमपानाय यजमानं प्रति आनयन्ति; तस्य सुमति, ज्ञानयुक्ता, तं सह सहायं तिष्ठन्ति। वायुः, स्वैः रथैः, यज्ञसमारम्भे, आगच्छति। तस्य सोमरसेन, गोदुग्धेन, तुष्टिः लभ्यते; उत्तमं यज्ञं कर्तुं, सहायाः कुशलतया मिलन्ति। वायुः, रक्ताः, पीतवर्णाः, शीघ्राः अश्वान् रथे योजयति; प्रियं पुरन्धिं जागरयति, यथा प्रियः प्रियाम् जागरयेत्। उभे लोकौ तस्य तेजसा दीप्तिम् प्राप्नुतः; प्रभाताय, कीर्तये, वायुः उज्ज्वलयति। वायोः कृते, शुद्धाः, दूरदीप्तयः, प्रभाताः वस्त्राणि प्रसारयन्ति। गोः, दुग्धसमृद्धा, सर्वं धनं वायवे ददाति। मरुतः, युवानः, दिवः, स्वर्गात्, आगच्छन्ति। वायुः, तेजस्विनः, शुद्धाः, शीघ्राः, सोमपानाय, तुष्टिः प्राप्नुवन्ति। यजमानः भगं बलाय इच्छति; वायुः, धर्मेण, सर्वाणि भूतानि रक्षति, सूर्याद् रक्षति। वायुः, सर्वेषु, प्रथमः सोमपानाय अर्हति; शीघ्रगामिषु, विशिषु, सर्वाः गावः तस्मै घृतं ददाति। वायुः, सह सहस्रशः अश्वैः, यज्ञस्थले, आसने, आमन्त्र्यते। देवाः प्रथमं सोमपानाय वायुम् युञ्जन्ति। मधुरः सोमः तस्य तुष्टये स्थापितः। वायवे, शिलाभिः शुद्धः, शोभायुक्तः सोमः पात्रे प्रवहति। जीवने भागः तस्य सोमः देवेषु आहूतः। वायुः, अश्वान् आनयतु, सन्तोषेण आगच्छतु। वायुः, शतशः, सहस्रशः अश्वैः, यज्ञे, हव्ये, आगच्छतु। तस्य भागः, सूर्येण सह, यजमानः ददाति। ऋत्विजः उज्ज्वलान् अश्वान् वायवे प्रेरयन्ति। वायोः रथः, अश्वैः युक्तः, सहायाय, यज्ञाय, भोज्याय आगच्छति। मधुरं सोमं पिबतु; प्रथमः पानाय स्थापितः। वायुः, उज्ज्वलधनेन, इन्द्रेण सह, आगच्छतु। इन्द्र-वायू, यज्ञे, अस्माकं चिन्ताः योजिताः; सोमः, शीघ्रः, यज्ञे शुद्धः। तस्मात् पिबतं, अस्माकं सुखाय; यज्ञस्थले आगच्छतं। इन्द्र-वायू, शिलाभिः, बलं, फलम् ददातं। वायू, सोमाः जलमध्ये शुद्धाः, ऋत्विजैः वह्यमानाः; उज्ज्वलाः सोमाः वायवे आनीताः। ताः, उत्सुकाः, छिद्रे प्रवहन्ति। तव यौवन्याः सोमाः, नित्यनूतनाः, ऊर्णां अतिक्रान्ताः। वायुः, नित्यप्रवाहं सोमस्थानं गच्छतु, यत्र शिला सततं वदति; तत्र इन्द्रः गृहं गच्छतु। मधुरवाणी दृश्यते, घृतं निष्क्रान्तम्, समूहो यज्ञाय अग्रे गच्छति; इन्द्र-वायू, यज्ञाय अग्रे गच्छतं। इह, युयोः, मधुरं हविः स्वीक्रियते; पुत्राः अश्वत्थे उपस्थिता—सन्तु पुत्राः। गावः एकत्र दुह्यन्ते, यवः पक्वः; वायवे, गावः उपगच्छन्ति। वायोः, बलवन्तः, महाबलयुक्ताः, वृषभाः, नदीनां मध्ये उड्डीयन्ति, वृषभाः वृद्धयन्ति। मरुभूमौ अपि, श्रान्तः, वृद्धः, पर्वते स्थितः, सूर्यरश्मिवत्, हस्तैः कठिनं निग्रहणीयः। अधुना, भक्ताः, आदित्यद्वयं—मित्रं वरुणं—महान् स्तोत्रं, यज्ञं, प्रार्थनां, नम्रतया अर्पयन्ति। तौ, घृतसमृद्धौ, यज्ञार्हौ, स्तुतौ, असाध्यौ; तयोः दिव्यता अद्यापि न जय्यते। विशाला पन्थाः, सत्यमार्गः, भगस्य दीप्त्या मितः, दृश्यते। मित्रस्य, अर्यमणः, वरुणस्य, उज्ज्वलासनम्। ततः, महान् स्तोत्रं स्थापयन्ति। तौ, दिव्यं, अमृतं अदितिं, प्रकाशपूर्णां भूमिं, धारयन्ति; प्रतिदिनं जाग्रतः, दानाधिपतयः, तेजोयुक्ताः; मित्र-वरुणौ, जनान् मार्गदर्शकौ, अर्यमा मार्गदर्शकः। सोमः, प्रियतमः, मित्र-वरुणयोः, शुभाय अस्तु; देवाः सर्वे अद्य तं पिबन्तु। तौ, सत्येन, इच्छितं कर्म कुर्वन्तु। यो, मनुष्यः, मित्र-वरुणौ यजति, सः निर्दोषः, सुरक्षितः; अर्यमा तं धर्मेण रक्षति। स्तोत्रैः तयोः विधिं शोभयति। महत् दिवं, उभे लोकौ, नमः; मित्रं वरुणं, दयावन्तौ, वदामि। इन्द्रं अग्निं, उज्ज्वलार्यमणं, भगं स्तौमि। सोमसहायेन दीर्घायुष्यम्, सन्तानसमृद्धिं याचामहे। देवानां सहायेन, इन्द्रबलयुक्ताः, मरुतैः सह, तेजस्विनः भवेम; अग्निः, मित्रः, वरुणः, आश्रयम् ददतु; दयावन्तः, अस्माकं सन्ततिं, आश्रयम् प्राप्नुवन्तु। शिलाभिः, गोयाच्ञाय, सोमाः उत्सुकाः; हे राजानौ, दिवं प्रति आगच्छतं। उज्ज्वलाः सोमाः, गोदुग्धयुक्ताः, मित्र-वरुणयोः, पानाय स्थापिताः। ताः सोमधाराः, दध्ना पीडिताः, मित्र-वरुणयोः आगच्छन्ति; प्रभाताः, सूर्यरश्मिभिः, तौ जागारयन्ति। सोमः, मित्र-वरुणयोः, पानाय स्थापितः, सुंदरः, धर्मिष्ठः। गोः, यथा, प्रातःपानं, शिलाभिः दुह्यन्ते; सोमः शिलाभिः दुह्यते। पानाय, मित्र-वरुणयोः, आगच्छतं; सोमः, पुरुषैः पीडितः, पानाय स्थापितः। पुष्णः, उत्तमजन्मा, महत्त्वं घोष्यते; तस्य शक्तिः, स्तुतिः, न क्षीयते। तं, प्रियं, सुखदं, सर्वचिन्तानां प्रेरयन्तं, स्तौमि। पुष्णं, रथवत् शीघ्रं, स्तुत्यै आह्वयामि; यथा उष्ट्रः क्लेशान् अतिक्रामति, तस्य सहायं याचामि। मित्रवत्, सुखदं, भगं, गीतानि यज्ञे विजयी कुरु। पुष्णस्य मित्रे, बुद्धिमन्तः, इच्छया, आधारं लभन्ति। तस्य नित्यनूतनं समूहं, धनाय, आह्वयामि। दूरदर्शिन्, सर्वयज्ञे, अस्माकं सहायः भव। अजाश्वं, प्रसिद्धदाने, स्तुत्यै, समीपं याचामि। उत्तमं स्तोत्रं तुभ्यं अर्पयामि, पुष्णः, तव मित्रत्वं न त्यजामि। अग्निं, चिन्तया, अग्रे स्थापयामि; दिव्यं रक्षणं, इन्द्र-वायू, वरणीयं। प्रभातस्य नाभौ गच्छन्तः, नूतनं दानं ददन्तः, प्रार्थना देवेषु प्राप्नुतु। मित्र-वरुणौ, इच्छया, असत्यं क्रोधेन, बुद्ध्या, निगृह्य, स्वगृहे, सुवर्णदीप्तिं दर्शयन्ति; मनसा, बुद्ध्या, सोमस्य इन्द्रियैः। अश्विनौ, यजमानः, स्तोत्रैः, यथा प्रशंसां घोषयति, यज्ञे अर्पयति। सर्वविभूतयः, अश्विनौ, सुवर्णरथेन, सुवर्णाश्वैः, दिव्यं सिक्तं, अद्भुतौ। अश्विनौ, दिवं शीघ्रं गच्छन्ति; रथयुक्ताः अश्वाः, दिव्यमार्गेषु, युक्ताः। सुवर्णरथे, अद्भुतौ, आसने स्थितौ; यात्रिकवत् मार्गदर्शकौ शीघ्रं गच्छन्ति। अश्विनौ, दिवा-निशं, शक्त्याः, कृपां ददातु; दानं न त्यजतु, भागं न हरतु। इन्द्रः, महाबलयुक्तः, शिलाभिः सोमरसः तुभ्यं पीडितः; तव तुष्ट्यै, दीप्तिफलाय। गीतैः स्तुतः, गायकः, स्नेहपूर्वकं आगच्छतु। एवं ऋषयः, श्रद्धया, यथाक्रमं, देवतान् स्तुत्वा, यज्ञे, सोमपानाय, धनाय, रक्षणाय, कृपां याचन्ति।