प्रभाते सुषुम्नया देवी उषा अस्मासु संतुष्टा भवतु, सदा अस्माकं स्तोत्रं हविश्च स्मरत्विति कामयामहे। सा अस्मभ्यं ज्योतिर्नयतु। यदा, हे इन्द्र, त्वं वृषभः शत्रून् हन्तुम् उत्सुकः भवसि, तदा अस्माकं नूतनं गीतं शृणुष्व, हे प्राज्ञ। त्वं, इन्द्र, अस्माकं कृते वीर्यं वर्धयन्, अस्माकं दुष्टान् शत्रून् वज्रेण हन्याः। ये नः हिंसन्ति, तान् नाशय; अस्माकं प्रार्थनां शृणुष्व, हे कीर्तिमन्। अस्माकं यात्रायाः कश्चन विघ्नः न स्यात्, दुरितानि सर्वाणि दूरे भवन्तु। त्वया सह, हे दानव इन्द्र, अस्माकं शक्त्या सह युद्धे विजयं प्राप्नुयाम, ये अस्मान् प्रतिषेधन्ति तान् जयेम। अत्र अस्मिन्समिदं सोमपायिनं कृते वदेम। अस्मिन्यज्ञे, विजयं लक्ष्यम् आप्नुमः। सूर्यं कामयमानस्य, उषसः धनं इच्छतः, स्वगृहे अपि इच्छतः, तस्मै फलं ददातु। इन्द्रः अर्बुदं शिरसा हत्वा प्रसिद्धिं प्राप, यथा श्रूयते। तव दानानि अस्मासु सन्तु; उत्तमानाम् अनुग्रहः साधूनां कृते अस्तु। सा प्राचीनं तव दानं, येन अमृतत्वस्य वासः यज्ञे कृतः, तद् इन्द्र त्वया प्रकाशितम्, येन सर्वे तं तेजसा पश्येयुः। इन्द्र एव गोः अन्वेषणाय तद् जानाति स्वजनस्य मध्ये। यथा पूर्वं तथा अद्य अपि तव कर्माणि वक्तव्यानि, यदा त्वं इन्द्र अङ्गिरसोऽर्थं गवां गोष्ठं अपावः। तेषां सामूहिकं भागं दत्तवान्; अस्माकं कृते जयसि, युद्धसि। सोमपायिनः मध्ये दुष्टं, क्रुद्धं च, अपसारय। सः वीरः, ये धनं इच्छन्ति, कीर्तिं कामयन्ति, स्तुतिं कुर्वन्ति, तेषां रक्षां करोति। तस्मात् ये बलात् उपासते, तेषां दीर्घायुस्तनयश्च स्यात्। देवाः प्रेरिताः धियः इन्द्रस्य वासं यान्ति; अस्माकं चित्तानि तं प्रति वर्तन्ते। यूयम्, हे इन्द्र पार्वत च, शस्त्रैः अग्रे स्थित्वा, ये युद्धे अस्मान् आक्रमन्ति, तान् दूरं नयेताम्। वज्रेण तं उद्यतं शत्रुं हन्यताम्। यदि कश्चन नः हिंसितवान्, तं गभीरं तमसि प्रेषयेताम्। हे वीर, सर्वतः अस्माकं शत्रून् परिवृत्य सर्वतः नाशय। सत्येन अहं दिवं पृथिवीं च शुद्धये करोमि। माया दहामि, हे अनघाः, महांसि नाशयामि। यत्र शत्रवः निहताः, तत्र दुष्टानां गृहे भग्नाः, दुर्गाणि पतितानि। अपि च, हे अश्मन्य, तव बलवता ये नः हिंसितुम् इच्छन्ति, तेषां शीर्षाणि विदारय। तीक्ष्णेन पादेन छिन्धि, महत्या तीक्ष्णया पादया। हे दानिन्, ये नः हिंसितुम् इच्छन्ति, तेषां गणं दूरं कुरु। शत्रूणां दुर्गे, शत्रूणां स्थले, महति शत्रुदुर्गे, शत्रूस्थले। ये तव त्रिपञ्चाशत् शत्रवः उद्यतैः प्रहरणैः अपास्यन्त, एषा तव वृत्तिः, एषा तव वृत्तिः यदा त्वं प्रहरसि। हे इन्द्र, पीतवर्णं अस्त्रं, रक्षांसि, यक्षिणीं च नाशय। सर्वं रक्षोगणं दूरे कुरु। हे इन्द्र, निरायुधः अपि स्थिरः भव; अस्माकं वाक्यं शृणुष्व। दिवः प्रकाशः जातः, पृथिवी न भीता, हे अश्मन्य, तव तेजसा। तव महाशस्त्रैः त्वं बलिष्ठः; तीक्ष्णशस्त्रैः अग्रे गच्छसि। अमानुषघ्न, अजितवीर, सप्तत्रिंशद्भिर् बलैः वीर्येण अग्रे गच्छसि। यः सोमं जुहोति, सः गृहम् आप्नोति; यः जुहोति, सः देवद्वेषं निवारयति। यः जुहोति, सः बलम् इच्छति; सहस्रगुणं फलं लभते। सोमयाजिने इन्द्रः बहुधनं ददाति। आगच्छ, हे वायु, रथेना, हविर् इच्छन्; तव अश्वाः त्वां सोमपानाय प्रथमं वहन्तु। तव ऋजवः चिन्ताः त्वाम् उपतिष्ठन्तु। यज्ञे रथेना आगच्छ, हे वायु। त्वां मदयन्तु सोमरसं, हे वायु, सुपेषलं, गावः समर्पितम्। यदा दातुम् इच्छन्ति, सहायाः कौशल्येन युज्यन्ते। रथाः सम्यक् यज्ञाय आगच्छन्ति; ते यज्ञाय चिन्तयन्ति। वायुः रक्ताश्वान् युनक्ति, वायुः पीताश्वान्, शीघ्रतरान् रथे युनक्ति। पुरन्धिं प्रबोधय, यथा प्रियः प्रियतमां बोधयति। उषसां दातृ, द्वौ लोकौ प्रकाशय। तुभ्यं, हे वायु, शुद्धा उषसः, दीर्घदीप्तयः, मनोज्ञानि वस्त्राणि विस्तारयन्ति। तुभ्यं दुग्धा धेनुः सर्वं धनं ददाति। मरुतः दिवः, स्वर्गात्, वहन्ति। त्वं तेजस्विनः, शुद्धाः, शीघ्राः, मदेषु, पोषणं इच्छन्ति। त्वां यजमानः भगं बलाय इच्छति। त्वं सर्वाणि भूतानि ऋतेन पालयसि, सूर्याद् ऋतेन रक्षसि। त्वं, हे वायु, एतेषु सर्वेषु, सोमपानस्य प्रथमः अर्हसि। शीघ्रगामिषु, विशिषु, सर्वाः गावः तुभ्यं घृतं ददाति। सर्वासां रथानां सहस्रैः, शतानां रथैः, यज्ञाय आगच्छ। सोमपानाय त्वं देवैः प्रथमं युक्तः। मधुमद्रसो मदाय तव स्थापिता। तुभ्यं अयं सोमः, अश्मभिः शुद्धः, शोभनः, पात्रे प्रवहति। तुभ्यं अयं सोमः, देवेषु आहूयते। वायो, रथान् आनय, प्रीत्या आगच्छ। शतानि सहस्राणि रथैः आगच्छ, यज्ञाय, हविषे। तुभ्यं अयं भागः, सूर्येण सह। ऋत्विजः तेजस्विनः वहन्ति। तव रथः, हे वायु, रथैः युक्तः, सहायाय, हविषां कृते, भोजाय आगच्छति। मधुमत्तमं सोमं पिब; प्रथमः पानाय तव स्थापितः। वायु, शोभनं वसु सह इन्द्रेण आनय। युवयोः प्रति अस्माकं चिन्ताः यज्ञे प्रवृत्ताः। अत्र सोमः शुद्धः, शीघ्रः, अश्ववत्। एतौ पिबतं, अस्माकं प्रियाय। इन्द्रवायू, अश्मभिः सोमं पेषयन्तौ, बलं दत्तं, फलं दत्तं। एते सोमाः युवयोः कृते जले पेषिताः, ऋत्विजः वहन्ति। वायो, तेजस्विनः अग्नौ प्रवृत्ताः। एते, उदकं पर्येत्य, नवान् सोमाः ऊनं लंघन्ति। वायो, गच्छ परं नित्यम् प्रवहन्ति, यत्र अश्मा सदा भाषते; तत्र इन्द्र, गृहं गच्छ। मधुमती वाक् दृश्यते, घृतं स्रवति, सम्पूर्णा सेना यज्ञाय गच्छति। अत्र, युवां एतं मधुमन्तं हविः गृह्णीतम्; पुत्राः अश्वत्थे उपतिष्ठन्ति—पुत्राः अस्माकं स्युः। गावः दुह्यन्ते, यवः पच्यते; वायो, तुभ्यं गावः आगच्छन्ति। एते, वायो, तव बलवन्तः, महावीर्यवन्तः, वृषभाः, नद्यां पतन्ति, वर्धन्ते। अपि मरौ, अविश्रान्ताः, वृद्धाः, पर्वते वसन्तः, सूर्यरश्मिवत्, दुर्निग्रहाः। इदानीं, श्रद्धया, परमं प्राचीं स्तुतिं, हविः, प्रार्थनां, तावुभ्यां प्रियतमाभ्यां समर्पयाम। तौ स्वामिनौ, घृतवन्तौ, यज्ञे पूजितौ, अविजेयौ, दिव्यौ। विशाला पन्थाः दृष्टः, सत्यस्य पन्थाः, यं भागस्य रश्मिभिः मापयन्। दीप्तं स्थानं मित्रस्य, अर्यम्णः, वरुणस्य। तत्र स्तोत्रं स्थापयन्ति। ते दीप्तां अमृतां अदितिं, ज्योतिष्मतीं पृथिवीं धारयन्ति। प्रतिदिनं तौ पश्यन्ति। आदित्याः, दानदाः, तेजः वहन्ति; मित्रावरुणौ जनान् नेतृत्वं कुर्वन्ति। एष सोमः, प्रियः, मित्रावरुणयोः, शुभः अस्तु। सर्वे देवाः अद्य सुमनसः भूयासुः। युवां सत्येन इच्छया आचरतम्। यः पुरुषः मित्रावरुणौ यजते, तं निष्पापं रक्षन्तु। अर्यमा तं सीधा पन्था रक्षति। स्तोत्रैः तेषां विधिं शोभयति। नमः महत्यै दिव्यै, उभाभ्यां लोकाभ्यां; मित्रावरुणौ स्तोष्यामि। इन्द्राग्नी, दीप्तं अर्यमा, भागं स्तौमि। दीर्घायुष्मन्तः स्याम, सोमस्य सहाय्येन संयुक्ताः। देवानां सहाय्येन, इन्द्रबलयुताः, मारुतैः सह तेजस्विनः स्याम। अग्निमित्रावरुणाः अस्मान् आश्रयं ददातु। वयं च, अस्माकं पुत्राश्च, तद् प्राप्नुयाम। सुखेन, अश्मभिः, गावः इच्छन्तः आगच्छन्तु; एते सोमाः उत्सुकाः। हे राजानौ, दिवं स्पृशन्तौ, अस्मान् आगच्छतम्। दुग्धपयसा सोमाः मित्रावरुणयोः। एते सोमरसो दध्ना पेषितः, युवां प्रति आगच्छति। उषसः सूर्यरश्मिभिः युवां बोधयन्ति। सोमः मित्रावरुणयोः पानाय, प्रियः, ऋताय पानाय। सा गौः, यथा प्रभाते सोमपानम्, अश्मभिः दुह्यन्ते। सोमं दुहन्ति। युवां पानाय आगच्छतम्। अयं सोमः, मित्रावरुणयोः, पानाय, मनुष्यैः पेषितः। एवं ऋषयः, सोमपायी, इन्द्रवायू, मित्रावरुणादयः, स्तोत्रैः, हविभिः, यज्ञैः च देवताः प्रार्थयन्ते, तेषां कृपया, रक्षया, बलदानेन च, सर्वे सुखमवाप्नुवन्ति।