ऋषयः सम्यक् प्रेरिताः, यज्ञेन च, वाचस्पत्याः, पुरोहितत्वेन च, वयं समृद्धिं महद् ऐश्वर्यं च विजयशालिनं तेजः सम्पादयेमेति प्रार्थयन्ति स्म। दुष्टबुद्धीन् शुभमार्गे नियोजयेम, प्रियताम् इच्छेम, सत्यैः शोभनैः स्तोत्रैः इन्द्रं, पूज्यं महिमान्वितं, समीपं यजामहे। स इन्द्रः स्वैः तेजोयुक्तैः सहायैः अस्मभ्यं कीर्तिं ददातु, दुष्टसङ्घान् विकीर्णयतु, पापकृद्भ्यः स्वयमेव नाशं करोतु। शत्रुर्निहन्यताम्, पतितः पुनर्नोत्थेयात्, भग्ननल इव नोत्थेयात्। इन्द्रः अक्षयधनसम्पन्नः, अग्रे मार्गे गच्छतु, विघ्नान् अपसारयतु, अस्मान् दूरपथे च समीपपथे च सदा पातु। स्वैः सहायैः अस्मान् सर्वदा रक्षतु। स धनसम्पन्नः महाबलिनः, अस्माकं महाबन्धुः, रथस्य नियामकः, त्रातारः। यः अस्मान् हिंसितुम् इच्छति, स एव हिंस्यताम्, न तु अस्माकं कोऽपि। इन्द्रः सुप्रशंसितः अस्मान् असूयकृत् दुष्टेभ्यः रक्षतु, सदैव दुष्टबुद्धीन् दूरं करोतु। पापकृत् हन्ता, प्रेरितानां रक्षिता, अस्मान् मा परित्यज। स्रष्टा त्वां, हे हितकर, असुरघ्नम् एव सृष्टवान्। इन्द्रः दूरात् स्वयम् यज्ञस्थानं यथा सूर्यः सायं समये आगच्छति, तथा प्रत्यक्षम् आगच्छतु। वयं त्वाम् सोमपानेन सह आह्वयामः, पुत्राः पितरं बलार्थम् इव। सोमं पिब, हे इन्द्र, यथा तृष्णार्तः वत्सः स्तन्यं पिबति। तव मदाय, तव हर्षाय, तव महाबलाय, तव हरयो वहन्तु, यथा सर्वे देवाः सूर्यं वहन्ति। स इन्द्रः दिवि निहितं निधिं, सत्यस्य गर्भं, अनन्तशिलायाम् आच्छन्नं, अन्वविन्दत्। गोभिः काङ्क्षन् वज्रधृत् अङ्गिरसामिव तमः अपानयत्, निधेः द्वाराणि अपावृत। इन्द्रः वज्रं हस्ते धृत्वा, यथा दृढधारया कुलिशेन दारुं छिनत्ति, अहिं जघान। वीर्येण बलवता वृत्रं छित्त्वा, यथा तक्षकः वृक्षं छिनत्ति, वज्रेण छिनत्ति। इन्द्रः नद्यः स्वच्छन्दं प्रवाहितवान्, ताः सागरं प्रति यथा रथाः धावन्ति, प्रेषयत्। ताः तव नियमेन एकं लक्ष्यं प्रति गच्छन्ति, मनवे दुहमानाः गावः इव सर्वेभ्यः धनं यच्छन्ति। कवयः त्वदर्थम् इमां गिरं, यथा रथकाराः रथमस्ति, रचयन्ति। त्वां यजुषा भूषयन्ति, स्पर्धासु शीघ्रं अश्वमिव, बलाय, विजयाय च। इन्द्रः, त्वं नवतिं पुरः पुरूणां, दिवोदासस्य महादातुः कृते, वज्रेण अभिनत्। अतिथिग्वस्य कृते, शम्बरं गिरिं पतितवान्, महद्द्रविणं वितरन्। त्वं समरेषु श्रेष्ठं यजमानं रक्षितवान्, सर्वेषु सभासु विजयी, प्रकाशमानः। त्वं धर्मं पालयन्, कृष्णत्वचं मनवे अन्धं कृतवान्। त्वं सर्वेभ्यः इच्छितं नित्यं ददासि, न कदापि ह्रासं गच्छसि। सूर्यः महाबलसम्पन्नः जातः, चक्रं प्रवर्तयत्। अरुणः पूर्वे वाक् सृजति, स्वामी सृजति। यदा उशना दूरात् सहायार्थम् आगच्छत्, त्वं, हे मुनि, मनवे सर्वं श्रेयः अदास्, तुर्वण इव सर्वेभ्यः। इन्द्र, नूतनैः स्तोत्रैः वीर्यकर्मसु प्रशंसितः, अस्मान् स्वया रक्षया, बलिना च पातु। दिवोदासैः सह, स्तुतः, दिवा दिवा इव, महान् अभवत्। इन्द्रस्य कृते, महद्यौः नमति, पृथिवी च महत्या कीर्त्या विस्तृता। सर्वे देवाः समेता अग्रे इन्द्रं स्थापयन्ति। सर्वे मानवदानानि, यज्ञे, इन्द्राय स्यु:। यज्ञे, बलिना, त्वां एकं वृषभं युञ्जते। वयं त्वां नौकां यथा स्पर्धायाम् योक्कुर्मः। ऋत्विजः स्तोत्रैः त्वाम् इच्छन्ति। त्रीणि युग्मानि त्वां, हे इन्द्र, गोषु विजयं, गोप्रथनं, वितन्वन्ति। यदा द्वौ जनौ गावः तेजश्च इच्छन्ति, त्वं वज्रं सख्यं प्रकटयसि। पुरवः तव वीर्याणि विदुः, यदा त्वं शरदः पुरः अपावः। त्वम् अश्विनं, अध्वर्युं, अभिभूय, पृथिवीं तापयन्, आपः मापयन्, ताभिः रमसे। प्राचीनेभ्यः कालात् तव वीर्याणि स्तुतानि, यदा त्वं उसिजः मित्रवत् अस्यन्, संग्रामे ताभ्यः स्रोतः अकार्षीः। ते यशः इच्छन्तः नद्यः अन्यया अन्यां मिश्रयन्ति। उषाः अस्मासु तुष्टिः स्यात्, स्तोत्रं हवं च स्मरति, प्रकाशं ददातु। यदा त्वं, वृषन्, शत्रुं हन्तुम् उत्सुकः, मे नूतनं गीतं शृणु। इन्द्रः अस्माकं कृते बलेन वर्धमानः, अमित्रं वज्रेण हन्तु, दुष्टं नाशयतु, अस्मान् शृणोतु। अस्माकं यात्रायाः कश्चन विघ्नः न स्यात्, सर्वे पापकल्पनाः दूरं गच्छन्तु। त्वया, उदार इन्द्र, वयं तव सहायैः संग्रामे विजयं प्राप्नुयाम, प्रतिद्वन्द्वीन् जयेयाम। अत्र, अस्मिन्यज्ञे, सोमपावकस्य कृते वदेम, विजयाय स्पर्धाम्। सूर्यकामस्य, उषः सम्पदिच्छतः, स्वगृहस्य संपदिच्छतः, त्वं, हे इन्द्र, फलं आनय। त्वं अर्बुदं शिरसा जघान, यद् विख्यातम्। तव दानानि अस्मासु स्यु:, साधूनां साधूनां च। तव प्राचीना संपद्, यत्र अमृतत्वाय यज्ञे गृहम् अकरोः, त्वया प्रकाशिता, सर्वे तं तेजसा पश्यन्ति। इन्द्र एव तद् वेद, गोषु इच्छन्, स्वजनेषु। यथा पूर्वं, तथा इदानीं तव कर्माणि वक्तव्यानि, यदा त्वं अङ्गिरसां कृते गोषु वपनं अकः। तेषां संयुक्तं भागं अदास्, अस्मान् जयीः, स्पर्धासु। यः अस्मान् विधर्मा, क्रुद्धः वा, तं सोमपावकात् दूरं कुरु। स वीरः धनार्थिनः कर्मशीलान् पश्यति, कीर्तिं इच्छतः, स्तोत्रदातॄन्। तस्मै दीर्घायुः, सन्ततिः च लभ्यते। देवाः प्रेरिताः इन्द्रस्य गृहम् इच्छन्ति, अस्माकं मनांसि तत्र प्रवर्तन्ते। इन्द्रपर्वतोः अग्रे शस्त्रैः, युद्धे प्रतिद्वन्द्विनं निर्हन्तम्, तं वज्रेण हन्तु, दूरं क्षिपतु, यदि सः अस्मान् हिंसितुम् इच्छति। सर्वतः शत्रून् परिवृत्य, सर्वतः विकीर्णयतु। सत्येन अहं द्यावापृथिवीम् शुद्धयामि, मायाः दहामि, पापरहितौ, महान्तः नश्यन्तु। यत्र शत्रवः निहताः, तत्र शत्रुगृहाणि भग्नानि, दुर्गाणि पतितानि। त्वं, अश्मन्य, तेषां शिरांसि हन्याः, पादेन तीक्ष्णेन छिन्धि। उदार, शत्रुकृत् गणं अपसारय। शत्रुगृहे, शत्रुपदे, महति शत्रुगृहे, शत्रुपदे। येषां त्रिंशत् त्रयः प्रतिपत्तिभिः त्वया अपवाह्यन्त, एषा तव वृत्तिः, यदा त्वं हन्ति। हन, हे इन्द्र, पिङ्गलमिषुं, राक्षसं, यक्षिणीं, सर्वं राक्षसगणम् अपसारय। इन्द्र, अनारोपितः, स्थितः भव, अस्मान् शृणु। द्यौः प्रकाशमाना, पृथिवी न बिभेति, तव तेजसा। त्वं महाशस्त्रैः बलीयान्, प्रचण्डशस्त्रैः अग्रे गच्छसि। अमानुषघ्न, अजितवीर, त्रिसप्तैः बलेन। यः सोमपायी, स गृहम् विजयं लभते, यः यजते स देवद्वेषं अपोहति। स्तोत्रदातुः इच्छया बलम् लभ्यते, सहस्रगुणं फलं। तस्मै इन्द्रः महद्द्रविणं ददाति। वायुः, त्वं रथे, यज्ञे उत्सुकः, सोमपानाय हरिभिः आगच्छ। तव ऋजवः प्रज्ञा तिष्ठन्तु। रथेन भोजाय आगच्छ, वायो। त्वां हर्षयन्ति सोमरसं, हविषा, गोभिः, यदा उत्सुकाः दातुम् इच्छन्ति, सहायाः कौशलात् संयुज्यन्ते। तव रथाः भोजाय आगच्छन्ति। वायुः रक्तान् अश्वान्, पिङ्गलान्, शीघ्रान् युञ्जाति, श्रेष्ठो योक्कृते। पुरन्धिं प्रबोधय, प्रियाम्, यथा प्रियः प्रियतमां। उषसः, वायो, तव कृते दिव्याः शुभ्राः वस्राणि वितन्वन्ति, नवानि, मनोहानि। तव कृते धेनुः सर्वं धनं दुह्यति। मरुतः दिवः, स्वर्गात्, यवन्ति। त्वदर्थम्, उज्ज्वलाः, विशुद्धाः, शीघ्राः, हर्षेण, पोषणम् इच्छन्ति। तव यजमानः भागं बलार्थम् इच्छति। त्वं, वायो, सर्वाणि भूतानि ऋतेन पालयसि, सूर्याद् अपि रक्षसि। एवं ऋषयः, यजमानाः, स्तोत्रैः, यज्ञैः, सोमपानैः, इन्द्रवायू, सर्वेभ्यः देवताभ्यः, महत् ऐश्वर्यं, बलं, कीर्तिं, रक्षां, च प्रार्थयन्ति स्म।