यदा देवा अग्नेः बलं इच्छन्ति, तदा ते तव इच्छया तव सहाय्याय, तव मारुतवत्, सुखाय, सुखार्थं त्वां प्रार्थयन्ति। स हि दाता, स हि धनं स्वमित्या वितरति; स पापात्, शापात्, अभिद्रवात्, पुनः शापात् अस्मान् रक्षति। स विश्वहितः सर्वं सुखं दक्षिणे हस्ते स्थापयामास; स शीघ्रगः कदापि कीर्तौ न हीयते। तस्मै एव देवानां मध्ये हविः समर्प्यते, तस्मै एव बलिम् आहरन्ति। यः शुभकर्मा तस्मै पन्थाः सुलभः; अग्निः तस्मै द्वाराणि उद्घाटयति। अग्निः मानवेषु श्रेष्ठः, यज्ञेषु स्वामिवत् प्रतिष्ठितः, यज्ञेषु प्रियः, जनानां स्वामी च। स श्रद्धया दत्तानि हव्यानि पालयति। स अस्मान् वरुणस्य योगात्, महादेवस्य योगात् रक्षति। अग्निं होतारं, धनदं, प्रियं, प्रचेतसं यजन्ति, तम् आहव्यानाम् वाहकं स्थापयन्ति। देवा तम् सर्वज्ञं, सर्वदर्शिनं, पूज्यं, ऋषिं, सहाय्याय, स्तुतिभिः, मधुमन्तं, धनदं च स्थापयामासुः। इन्द्रः यः यः मनुष्यः तव नेतृत्वेन प्रज्ञां प्राप्तुम् इच्छति, स यद्यपि दूरस्थः भवति, त्वया समीपं नीतः, अक्षतः नेतः च भवति। त्वं मनः अश्वं च इच्छिते लक्ष्ये त्वरितं करोति। एषा निर्दोषा वाणी प्राज्ञस्य अस्माकं अस्तु। हे इन्द्र, त्वं यः सर्वेषु संग्रामेषु, कौशलात्, जनैः सहाय्याय, विजयाय आहूयसे, तं त्वं वीरैः जयन्ति, मनीषिभिः विजिग्यसि। तस्मै स्वामिनः पुरस्कारं ददति, बलिनं, उत्तमाश्ववत् बलिनम्। त्वं त्वदीयं त्वचा बलिना पूरयामासिथ, कञ्चन नरं कीर्त्या आवृत्य रक्षसि। इन्द्र, तव, रुद्रस्य, विश्रुतस्य, मित्रस्य, वरुणस्य, अर्यम्णः, त्वं स्तुत्यः। इन्द्रः अस्माकं बलाय सखा भवतु, सर्वव्यापी, विजयी, संग्रामेषु युक्तः। अस्माकं प्रार्थना तव सहाय्याय स्यात्। त्वां कोऽपि रिपुः न जयति, त्वं सर्वान् शत्रून् निगृह्णासि। त्वरमाणाभिः, बलिष्ठाभिः, घोराभिः स्तुतिभिः, प्रबलाभिः आह्वानैः सर्वं वैरं नमय। यथा पूर्वम्, हे वीर, त्वं अस्मान् यथारुचि नय। सर्वाणि पितृणां अपराधानि अपाकुरु, हे अग्ने, आगच्छ। इदानीं अहम् इन्द्राय धर्मायेदं वदामि, यस्य स्तुतिः इव शरः रक्षांसि कम्पयति। सः शस्त्रैः अस्माकं शत्रून् हन्तु, दुष्टबुद्धीन् जयतु। दुराशयः, नीचः जलवत् विलयं यातु। वयं ब्रह्मणा, प्रेरितैः, धनं, पुष्टिं, वीर्यं च जयेयम। दुष्टबुद्धिं शुभाय नयेम, अनुग्रहम् इच्छेम। सत्यैः, शोभनैः स्तोमैः इन्द्रं समीपं यजेम। इन्द्रः स्वैः तेजोबलैः अस्मान् कीर्तिमन्तः करोतु, दुष्टानां सभाः विखण्डयतु। यः हान्याय समीपं एति, तं स्वयम् हन्तु। रिपुः पतितः न उत्थातु, भग्ननलवत् सः न उत्थातु। इन्द्रः अक्षयधनः, अस्मान् अग्रे मार्गे अनायासेन नयतु, रक्षांसि अपाकुर्यात्। दूरमार्गे, समीपमार्गे च अस्मान् अनुगच्छतु। दूरात्, समीपात् च सहाय्यैः अस्मान् सर्वदा पालयतु। त्वं, हे इन्द्र, धनैः महान्तं जयसि, त्वमेव महत्तया मित्रवत् सहाय्याय दृश्यसे। रक्षकः, त्राता, त्वं रथं नयसि, अमृत। अन्यः, न अस्माकं, हन्यताम्, हे शत्रुघ्न। इन्द्र, स्तुतः, अस्मान् ईर्ष्युभ्यः रक्ष, दुष्टबुद्धीन् सर्वदा अपाकुरु। पापहन्, प्रेरितरक्षक, मा नः परित्यज। सृष्टा त्वाम् एव रक्षांसां हन्तारं सृजति, हितकर। इन्द्र, दूरात्, साक्षात्, यथा सत्यस्वामी सभायाम्, यथा सूर्यः अस्तमानाय, एवं आगच्छ। वयं त्वां, सोमेन सह, पुरस्कारकामाः आह्वयामः। यथा पुत्राः पितरं बलाय, त्वं महाबलः असि। सोमं पिब, हे इन्द्र, अद्रिभिः, पात्रे निषिक्तं, यथा तृषितः वत्सः स्तन्ये। तव मदाय, तव हर्षाय, तव महाबलाय, बभ्रू अश्वाः त्वां आनयन्तु, यथा देवाः सूर्यं आनयन्ति। स गूढं निधिं दिवि स्थितं, ऋतेन गर्भं, अनन्ताश्मनि आवृतं, अन्वविन्दत्। गावः इच्छन्, वज्रधरः, अङ्गिरसामिव, तमः अपाकरोत्। इन्द्रः निधेः पिधानानि उद्घाटयत्। इन्द्रः वज्रं हस्ते धृत्वा, यथा तीक्ष्णशृङ्गेण दारुम् छिनत्ति, अहिं हन्तुं ताडयामास। वीर्येण, बलिना, इन्द्रः, शक्त्या, यथा तक्षकः वृक्षं छिनत्ति, त्वं कुलिशेन छिनत्ति। त्वं, हे इन्द्र, नद्यः सुतराम् मुक्त्वा, समुद्राय रथवत् प्रेषयामासिथ। तव नेतृत्त्वेन, ताः एकं ध्येयम् अगच्छन्, यथा गावः मनवे दुहन्ति, सर्वेभ्यः प्रजाभ्यः फलदाः। कवयः त्वां धनार्थम्, यथा तक्षकाः रथं, वाचं रूपयन्ति, तव प्रीत्यै। त्वां स्तुत्यं यज्ञेषु अलंक्रियन्ति, यथा शीघ्रं अश्वं स्पर्धासु, बलाय, सर्वधनप्राप्तये। त्वं, इन्द्र, पुरूणां कृते, दिवोदासस्य, महादानिनः, वज्रेण, नवतिं पुरः अभिनत्। अतिथिग्वस्य कृते, शम्बरं गिरौ अपातयः, महद् धनं वितरन्, सर्वं धनं ददन्। संविधानि युध्येषु त्वं, इन्द्र, आर्यं यजमानं पालयामासिथ, सर्वेषु सभासु विजयी, ज्योतिषः स्पर्धायाम् दीप्तः। त्वं, ऋतेन, कृष्णत्वचः त्वचा मनवे विमोहयामासिथ। कौशलात् त्वं कदापि इच्छितं न व्यथसे। सूर्यः, महाबलसमुत्पन्नः, चक्रं प्रवर्तयामास; अरुणः आदौ वाचं प्रेषयामास। यदा उशना दूरात् सहाय्याय आगच्छत्, त्वं, विप्र, मनवे सर्वं श्रेयः अदासि, तुर्वण इव सर्वेभ्यः। इन्द्र, नूतनैः स्तोत्रैः वीर्याय स्तूयमानः, त्वं, पुराभिद्, अस्मान् रक्ष, रक्षणेन, बलेन च। दिवोदासैः सह स्तूयमानः, दिवा दिवा आकाशमिव, महत्त्वं प्राप्य वृद्धः। इन्द्राय, महता द्यौः नमति, महती पृथिवी कीर्त्या विस्तृता। सर्वे देवाः संयुक्ताः इन्द्रं अग्रे स्थापयामासुः। सर्वाणि मानवदत्तानि बल्याः इन्द्राय, सर्वाणि दानानि इन्द्राय सन्तु। सर्वेषु यज्ञेषु त्वां, एकं वृषभं, स्वबलात्, पृथक् पृथग् युञ्जते। त्वां नौमिव, युक्तं, स्पर्धायां स्थापयामः। ऋत्विजः स्तोमैः इन्द्रं इच्छन्ति, गीतैः तं वाञ्छन्ति। त्रयो दम्पती त्वां, इन्द्र, गोपतीं, गोविदं, वितरन्ति। यदा द्वौ जनौ गावः, ज्योतिः च इच्छन्ति, तदा त्वं महद् वज्रं दर्शयसि। पुरवः तव वीर्याणि, इन्द्र, अविदन्, यदा त्वं शरदः पुरः अपातयः। त्वं, इन्द्र, बलस्य स्वामी, मर्त्यं, अयज्वानं, निगृह्णासि। त्वं महतीं पृथिवीं तपयामासिथ, एतानि आपः मापयामासिथ, तासु रममाणः। आदौ, तव वीर्याणि स्तूयन्ते, हे वृषन्, मदे, यदा उशिजः सखा इव सहाय्यं कृतवान्। तेषां युद्धे वह्निं कृतवान्। ते कीर्तयेच्छवः, एकां नदिं अन्यया संयुक्तवन्तः। उषाः अस्मासु तुष्टिः भूयात्, स्तोत्रं बलिं च स्मरत्व्, ज्योतिः ददातु। यदा त्वं, इन्द्र, वृषन्, शत्रुं हन्तुम् इच्छसि, मम नव्यं गीतं शृणु, विप्र। त्वं, इन्द्र, अस्माकं कृते, वज्रेण अप्रियम्, शत्रुं हन्याः, श्रुत्करः। न यात्रा बाधा स्यात्, सर्वा अपि दुरितानि दूरं गच्छन्तु। त्वया, दानवन् इन्द्र, वयं, तव शक्त्या, युद्धे जयेम, प्रतिद्वन्द्विनः विजयेयम। अत्र, अस्मिन् यज्ञे, सोमपावकस्य कृते वदेम। अस्मिन् कर्मणि, पुरस्कारं जयेम, विजयाय युयुध्याम। सूर्यकामाय, उषः संपदिच्छवे, स्वगृहे इच्छवे, पुरस्कारं आनय। इन्द्रः अर्बुदं, यथाविदितम्, शीर्ष्णा, यथाश्रुतम्, अपातयत्। तव दानानि अस्मासु सन्तु, साधूनां शुभानि साधुषु सन्तु। सा तव प्राची दानं, यत्र ते अमृतत्वाय निवेशनं यज्ञे कृतम्, तद् इन्द्र, त्वया दर्शितम्, यथा सर्वे तं रश्मिभिः पश्येयुः। इन्द्रः एव तद् वेद, गावः इच्छन्, स्वजनानाम् मध्ये। यथा पूर्वम्, तव कर्माणि वक्तव्यानि, यदा त्वं, इन्द्र, अङ्गिरसां कृते, गोष्ठं उद्घाटयः। तेषां साधारणं भागं अदासि, अस्माकं कृते जयसि, युध्यसे। यः अनीतिः, कोपितः अपि, सोमपेषेभ्यः दूरे क्रियताम्। सः, वीरः, ये शक्त्या धनं इच्छन्ति, कीर्तिं इच्छन्ति, स्तोत्रं ददाति, तान् पश्यति। तस्मात्, दीर्घायुः, प्रजाः च, शक्त्या यजमानाय दत्ते। देवाः प्रेरिताः धियः इन्द्रस्य वासं इच्छन्ति, अस्माकं धियः तं प्रति वहन्ति। युवां, इन्द्र-पर्वतौ, शस्त्रैः अग्रे, अस्माकं युद्धे शत्रुं नुदतम्—उत्तिष्ठन्तं कुलिशेन हन्तम्, हन्तम्। तम् दूरं क्षिप्त्वा, गम्भीरं गच्छतु यदि नः हिंसितवान्। वीर, सर्वतः शत्रून् परिवेष्टय, सर्वतः वितरय। सत्येन अहम् उभे द्यावापृथिव्यौ शुद्धयामि; मायाः दग्ध्वा, अनघौ, महान्तं नाशयामि। यत्र शत्रवः हताः, तत्र रिपवः गृहान् भग्नान्, दुर्गाणि च पतितानि। त्वं, अश्मन्य, बलिना, ये हिंसाय इच्छन्ति, तेषां शीर्षाणि हन। तीक्ष्णेन पादेन छिन्धि, महत्या तीक्ष्णया छिन्धि।