आहं प्रार्थनया स्तोत्रेण च वः, उद्यान्योः, देवीभ्यः, स्तुतवान्। तयोः कृपया, सहस्रशतगुणं फलम् अवाप्नुयाम। प्रातःकाले, धीरः पुरुषः निधिं सृजति, तं गृह्णाति, तं स्थापयति; तेन, सन्ततिं आयुश्च वृद्धिं प्राप्य, धनसमृद्ध्या वीर्येण च वर्धते। यः प्रातर्दानं वहन्, निधिं विमोचयति, विजेता इव पाशात् पादं विमोचयति, तस्मै इन्द्रः शुभं वासस्थानं, सुवर्णं, उत्तमान् अश्वान्, महतीं समृद्धिं दत्ते। सः अद्य प्रातर्दानं वहन्, धनेन पूर्णं रथं युक्त्वा पितरम् इव पुत्रः उपगच्छति; सः सोमस्य स्रुतस्य रसं पिबतु, सत्यवाक्यैः वीर्यं वृद्धिं कुर्यात्। नद्यः सम्मिलन्ति, हर्षं वहन्ति, गावः यजमानस्य समीपं आगच्छन्ति; यः पूरयति, यः निष्पादयति, सर्वे प्रसिद्धाः, घृतस्य धाराः सर्वतः आगच्छन्ति। यः ददाति, सः दिवः शिखरे स्थितः; यः पूरयति, सः देवेषु विचरति; तस्मै आपः घृतं वहन्ति, नद्यः प्रवहन्ति, तस्मै एषा हविः सदा समृद्धा। एते दिव्याः वस्तूनि दातुः; दातृणां दिवि सूर्याः दीप्त्यन्ति; दातृणां अमृतत्वं लभ्यते, दातृणां आयुः दीर्घं भवति। दातृणां दुःखं न भवतु, पुत्राणां हानि न भवतु, हे महान्तः; अन्येषां सीमाः स्थाप्यन्तु, अदातृणां दुःखं आगच्छतु। मम चिन्तया, सिन्धोः अधिपतये, धननिवासिनः, स्तुत्यं स्तोत्रं सृजामि; यः मम कृते सहस्रं मापयत्, उदारः राजा, कीर्तिं इच्छन्। शतं सुवर्णमाल्यानि तस्य राजा ददाति, यः न विरमति; शतं अश्वान्, युक्तान्, त्वरितान्; शतं गावः कक्षीवन्तस्य स्वामिनः, तस्य कीर्तिः दिवि स्थिरा। मम समीपं दश रथाः, वधूभिः सह, श्यावेन दत्ताः आगच्छन्; षष्टि सहस्रं पशूनां अन्वगच्छन्, कक्षीवन्तस्य धनं दिवसस्य अन्ते समृद्ध्या आगच्छत्। दशरथस्य चत्वारिंशत् रक्ताश्वाः सहस्रस्य अग्रे अगच्छन्; कक्षीवन्तस्य त्वरिताः अश्वाः सोमपानं स्रवयन्तः अन्यान् अतीतवन्तः। पूर्वदानानन्तरं, वस्त्राणि, अष्टगुणं युक्तानि, गावः च मया प्राप्ताः; स्नेहबन्धवः, कुलवत्, रथारूढाः, कीर्तिं प्राप्तवन्तः। या यदुरिः सुशोभिता, काश्याः जंघायाः मेखला इव, सा मम शतं रम्यवस्तूनि, शीघ्राणि, बहूनि ददाति। मम समीपं आगच्छ, मां परीक्ष, मम लाघवम् अवमानं मा कुरु; अहं गन्धार्यां मेषी इव सर्वाङ्गश्च रोमयुक्तः। अग्निं अहं होतारं पश्यामि, उदारं, धनवन्तं, बलस्य पुत्रं, सर्वजन्मनां वेदं, ऋषिं, देवम्, शुद्धक्रियायुक्तं, दिव्यदया युक्तं, घृतस्य प्रवाहं तेजसा अनुगच्छन्तं, हविषा घृतं यजमानं। त्वां वयं, यज्ञाय योग्यं, अग्ने, अङ्गिरसां श्रेष्ठं, ऋषिं, स्तोत्रैः, शुद्धचिन्तया आह्वयामः; दिवः रक्षकं इव, जनानां होतारं, ज्वलनकेशं, बलिनं, कुलैः साहाय्याय स्थापितम्। सः, महावीर्यप्रभया दीप्तमानः, शत्रुं नाशयति, परशु इव, शत्रुं न नाशयति; ये तस्य समीपे नीचाः, वनगहनं इव, यत् दृढं, सः जयति, वशीकुर्यात्, युद्धे अजितः। दुर्गाणि अपि तस्मै नमन्ति; त्वं पथानि वेत्सि, अग्न्यर्थं शीघ्रतमैः समिधैः यज्ञाय; सः बहून् विदारयति, कार्मणः इव ज्वलनं, दृढान् अन्नान् बलात् छिनत्ति। तमः मध्ये दीप्तिम् उपास्महे, यः रात्रौ दिवा अपि स्पष्टः, अल्पजीवने दिवा न; तस्मै पुत्राय इव, शरणं गृह्णीमः, भक्ताय अभक्ताय च, अमृताः अग्नयः रक्षां ददातु। सः, सेनापति इव, मरुतः इव गर्जति, भूमौ शीघ्रः, निर्जने अपि शीघ्रः; यज्ञचिह्नं गृह्णाति, पूज्यः; ततः सर्वे जनाः तस्य पथं हर्षेण अनुगच्छन्ति, शोभायाम् इव। भ्रिगवः, भक्ताः, तं स्तुतवन्तः, मन्थितवन्तः, भ्रिगवः, दातृणः; अग्निः धनस्य स्वामी, शुद्धः, आधारः; बुद्धिमान् प्रियं धनं रक्षतु। त्वां वयं सर्वजनानां स्वामिनं आह्वयामः, सर्वेषां सामान्यं, सत्यस्तुत्या, सर्वसखायम्; मनुष्यानां अतिथिः, पितरं इव, अस्थानीयं स्थानम्; सर्वे अमृताः, पक्षिणः, देवेषु हविः वहन्ति। त्वं अग्ने, बलिनां श्रेष्ठः, वीर्यवान्, देवकार्याय जातः, देवकार्याय धनं; तेजः तव श्रेष्ठम्, इच्छा तव शोभनम्; अतः, सततं आह्वयमानाः, अमृताः तव समीपं विचरन्ति। मम स्तुति महान्तं, बलिनं, शक्तिमन्तं, गोपम्, अग्नये; यदा हविः सर्वगृहेषु अस्ति; अग्रे, ऋषिषु वृषभः इव गर्जन्, होतारः, ऋषिषु बलवान्। त्वं अग्ने, सन्निकृष्टं दर्शनं आनय, देवैः सह, शुभया मन्त्रणा, महत् धनं; महाबलिन्, अस्मै समृद्धिं दत्तु; स्तुतिकर्तृभ्यः, उदार, वीर्यं दत्तु, शक्तिमान् इव। अयं अग्निः मनुष्यानां गृहेषु जातः, श्रेष्ठः होतारः, उसिजां धर्मानुगामी; सर्वेण श्रूयते, सखा, धनं कीर्तिवत्; निर्दोषः होतारः हविस्थाने स्थितः। तम् यज्ञाय योग्यं, सत्यपथेन, श्रद्धया, हविषा, दिव्यभागाय, हविषा प्रेषयामः; सः पोषणं आनयतु, सहायकः इव, न वृद्धः; मातरिश्वान् मनवे दूरात् आनयत्, देवस्य ज्योतिः दूरात्। सः, एकस्मात् भूमौ, पुनः पुनः, वृषभः गर्जन्, बीजं निक्षिप्य; शताक्षः देवः, वनानि शीघ्रः; अग्निः, शिखरे, शिखरे आसनं स्थापयति। सः, बुद्धिमान्, अस्य गृहस्य पुरोहितः, अग्निः, यज्ञं, विधिं इच्छया पश्यति; इच्छया, बुद्धिमान्, इच्छ्यते, सर्वाणि प्राणीनि पश्यति; यः घृतसमृद्धः, अतिथिः जातः, अग्निः, बुद्धिमान् जातः। यदा इच्छया, बलं इच्छन्ति, अग्नेः साहाय्याय, मरुतां इव, सुखाय; सः दानं, धनं मापयति; सः अस्मान् पापात्, शापात्, हान्याः रक्षति। सर्वसुखं सार्वभौमः दक्षिणहस्ते स्थापयति; शीघ्रः कीर्तौ न विफलः; तस्मै देवेषु हविः विधीयते; तस्मै अर्पणं दत्तम्; तस्मै शुभकर्मणः पथः खुलः; अग्निः द्वाराणि खोलयति। सः अग्निः, मानवसमाजे श्रेष्ठः, यज्ञे अधिपः, प्रियः, जनाधिपः; सः श्रद्धया मनुष्यैः दत्तं हविः अधिष्ठाति; सः अस्मान् वरुणस्य योकात्, महादेवस्य योकात् रक्षति। अग्निं, पुरोहितं, धनदं, प्रियं, सर्वकार्यं, वहनं, सर्वज्ञं, सर्वबुद्धिं, पूज्यं, ऋषिं, साहाय्याय, गीतैः, रम्यं, धनदं, देवाः स्थापयन्ति। हे इन्द्र, यं त्वं रथं मार्गदर्शाय योजयसि, सः दूरस्थः अपि समीपं आनयति, निरापदं नेतुम् शक्ष्यसि; इच्छितं लक्ष्यं साधयितुं, मनः अश्वं च वशं करोषि; एषा दोषरहित वाणी बुद्धिमन्तः अस्माकं भवतु। त्वं इन्द्र, सर्वयुद्धे, कौशलात्, पुरुषैः साहाय्याय आह्वय्यसे, विजये आह्वय्यसे; यः वीरैः जयति, ऋषिभिः विजयति, तस्मै स्वामिनः पुरस्कारं ददाति, बलिनं, उत्तमाश्वं इव। त्वं त्वदर्थं, त्वं त्वदर्थं, रुद्राय, कीर्तिमन्तं, मित्राय, वरुणाय, अनुग्राहाय, वदामि। इन्द्रः बलाय अस्माकं मित्रः भवतु, सर्वगतः, विजयी, युद्धे युक्तः; प्रार्थना तस्य साहाय्याय भवतु; कस्यापि स्पर्धायाम्। त्वं शत्रुं न विजय्यसे, सर्वं शत्रुं वशीकुरोषि। शीघ्रतमैः, बलिनैः, उग्रैः स्तोत्रैः, दृढतमैः आह्वानैः, द्वेषं नमय, यत्र कुत्र; पूर्ववत्, हे वीर, यथायोग्यं नेतुम्; सर्वपितृणां अपराधं दूरं कुरु; अग्ने, अस्मान् आगच्छ। इन्द्रस्य कीर्तिमन्तं हविः वदामि, यः स्तुत्या, बाण इव, दैत्यं कम्पयति; मम स्तुति दैत्यं कम्पयति। सः शत्रून् आयुधैः हन्यात्, दुष्टचित्तान् जयेत्; द्वेषी विलीनो भवतु, नीचः जलवत् विलीनो भवतु। इत्येतत् ऋषयः, दातृणः, यजमानः, अग्निः, इन्द्रः, देवाः, यज्ञः, दानं, कीर्तिः, मित्रता, रक्षां, समृद्धिं, सर्वे एकत्र समागताः, धर्ममार्गेण, स्तुत्या, श्रद्धया, यज्ञैः, दानैः, वीर्येण, समृद्ध्या च, मानवस्य कल्याणं साधयन्ति।