नहुषाः प्रभोः आह्वानं प्रति समागच्छन्ति, राजानः प्रमोदेन श्रुत्वा तिष्ठन्ति। यदा सारथिः स्तुतये धनेश्वरं समुपहरति, तदा सः महिमा युक्तः आगच्छति। एषा बन्धुः, एषा प्रभोः कषेत्रम्—इति नहुषाणां सभायाम् उक्तम्। यस्मिन् विभूतयः धनानि च स्थितानि, तत्र सर्वे स्पर्धासु बलम् आवहन्तु। नहुषस्य कषेत्रे वयं प्रमोदामः, द्वौ पञ्च वहन्तः ते भोजनाय यान्ति। येऽश्वाः काम्याः, ये रश्मयः प्रार्थिताः, तान् अधिपाः उत्सुकाः नरान् प्रेषयन्ति। हिरण्यशृङ्गः, रत्नकण्ठः अर्णः—सर्वे देवाः अस्मभ्यं मार्गं ददातु। श्रेष्ठानि गीतानि शीघ्रं समुपेतानि, रश्मयश्च उभयोः प्रकाशन्ते। चत्वारः शीघ्राः रथस्य अश्वाः, त्रयः विजयीन्द्रस्य शक्तयः। मित्रावरुणयोः रथः दीर्घसलिलः, दृढयोकः, सूर्यः तस्य नेतृत्त्वं वहति। दक्षिणस्य विस्तृतः रथः युक्तः, अमृताः देवाः तत्र स्थिताः। आर्या तमसोद्भवा तमः परित्यज्य, मनुष्याणां निवासाय विवेक्तुं प्रयता अभवत्। सा सर्वेषां लोकानां पूर्वं जागरयति, विजयी, महती, उदारसौभाग्यदात्री च। या युवती दीप्तिमती पुनः उदयति, सा, प्रथमे हवने, उषाः आगता। हे दिव्ये उषः, शुभजाते, यदा त्वं अद्य मनुष्येषु भागं वितरिष्यसि, तदा सविता देवः, प्राज्ञः अधिपः, अस्मान् सूर्यस्य पुरतः पापरहितान् करोतु। सा प्रतिदिनं गृहे गृहे स्वनाम्ना आगच्छति, नित्यं दीप्तिमती, दातुमिच्छन्ती, अग्रे अग्रे धनानि वितरण्ति। भगस्य भगिनि, वरुणस्य बन्धो, हे उषः, प्रथमं मधुरया स्तुत्या रमस्व। यः दुष्कृतस्य भागं वितरति, सः पराङ्मुखः क्रियताम्—वयं दक्षिणेन रथेन तम् जयेम। मधुरवाचः, उदारदातारः उत्प्रेर्यन्ताम्; दीप्तिमन्तः अग्नयः प्रज्वलिताः। यानि विभवानि पूर्वं तमसा छन्नानि, तानि उषसः प्रकाशमाना उद्घाटयन्ति। एकया गच्छन्त्या, अन्यया आगच्छन्त्या, द्वे रूपेण भिन्ने सह चलतः; एकया रथेन तमः अपाकृतम्, अन्यया उषसा प्रकाशमाना। अद्य समं, श्वः समं, ते वरुणस्य दीर्घं, अविच्छिन्नं क्रमं अनुगच्छन्ति; निष्कलङ्के, प्रतिदिनं त्रिंशद्योजनं शीघ्रं मार्गं सम्पूर्णयन्ति। सा प्रथमस्य दिनस्य नाम जानाति, दीप्तिमती तमसः जाता, शुभ्रा प्रकाशमाना। सत्यायाः कन्या स्वं क्रमं न लङ्घयति, प्रतिदिनं निश्चितेन मार्गे गच्छति। या कन्या शोभनरूपा, त्वं देवि, देवदर्शनाय आगच्छसि; स्मरन्ती, या युवती अग्रे गच्छति, त्वं प्रकाशयन्ती मार्गान् दृश्यान् करोषि। कन्येव मातृणा विभूषिता, त्वं दर्शनीयां रूपेण प्रकाशयसि; शुभे उषः, विस्तीर्णं तेजः वितर—अन्या उषसः त्वां पूर्वं न विलोपयन्तु। अश्ववती, गोमती, सर्वदात्री, सूर्यरश्मिभिः संघर्षमाणा उषसः आगच्छन्ति, पुनः पुनः प्रतिनिवर्तन्ते, शुभनाम्ना। सत्यस्य मार्गं अनुसरन्ती रश्मिभिः, उषः, अस्मभ्यं श्रेष्ठं धियं ददातु; अद्य अस्मभ्यं प्रकाशस्व, हे अनघे—वयं धनिनः स्याम उदारेषु। उदिता उषा अग्नीन् प्रज्वलयति; सूर्यः आरोहति, प्रकाशं सर्वत्र वितरति। अत्र सविता देवः अस्माकं कल्याणं विधत्ते, द्विपदां चतुष्पदां च हिताय। सा दिव्यान् ऋतान् न अतिवर्तते, न मानवानां मार्गान् भिनत्ति; आगच्छन्तीनां गच्छन्तीनां मध्ये, उषा, अग्रे, शाश्वतसदृश्या प्रकाशते। एषा दिव्यपुत्री दृश्यते, दीप्तिमती, ज्योतिषा भूषिता, अग्रे अग्रे गच्छन्ती; सा शुभमार्गं, सत्यं, जानन्ती, दिशः न हीयते। एषा, शुद्धायाः स्त्रियाः स्तनवत्, प्रियतमानि रूपाणि दर्शयन्ती, दक्षपत्नीव; शयानान् बोधयन्ती, पुनः पुनः आगच्छन्ती, नित्यं प्रतिनिवर्तिनां श्रेष्ठा। दीप्तस्य कषेत्रस्य पूर्वार्धे, गावां जननी चिह्नं कृतवती; सा विस्तीर्णा, समृद्धिं ददाती, उभयोः पित्रोः अंकं पूरयति। एषा एव, सर्वदा दात्री, सर्वैः दृश्यते; नवजातं न त्यजति, न पतिं परित्यजति। निष्कलङ्का, शोभनरूपा, बालकं वा महान्तं वा न वर्जयति प्रकाशमाना। सा मेघवत् नरं प्रति आगच्छति, धनार्थिनः सुप्रकृतं स्रोतः इव; पतये वधूः इव अलङ्कृता, उत्सुका, उषा, गोवद् धेनुवत् आपः विमोचयति। कन्येव ज्येष्ठगृहं प्रति आगच्छन्ती, स्वगृहं प्रत्यागतिवत् दृश्यते; सूर्यरश्मिभिः दीप्तिमती, स्त्रीगणैः अलङ्कृता इव। एतेषां उषसां मध्ये, पूर्वजायाः अनुवर्ती उत्तरजा; नूतनाः उषसः, प्राचीनाः इव, अद्य अस्मभ्यं उदयन्तु, धनं शुभदिवसञ्च ददातु। बोधयस्व अस्मान्, हे उषः, तव विभूत्या; ये अबुद्धाः, ते बोधयन्ताम्; धनिनः प्रति उत्थाय, हे दात्री, स्तोत्राय सत्यमन्त्राय च फलम् ददातु। एषा युवती, अश्ववती, अग्रे रक्तगावः युनक्ति, गवां श्रेष्ठानि; सैवोदयन्ती, पताकां विस्तारयति, अग्निः गृहे गृहे तिष्ठति। पक्षिणः अपि नीडात् उत्थायन्ते, ये च नराः पितृभिः सह प्रातः हविः भजन्ति; त्वं, हे दिव्ये उषः, बहु धनं यजमानाय, गृहस्थाय च मर्त्याय ददातु। स्तोत्रेण गीत्या च त्वां स्तुतवानस्मि; उषसः वर्धन्ताम्; तव अनुग्रहेण, हे देव्यः, वयं सहस्रशः शतशश्च लाभं प्राप्नुयाम। प्रातः प्राज्ञः विभवान् आवहति, गृह्णाति, स्थापयति; तेन, अपत्यं दीर्घायुषं च वर्धयन्, सः धनिना वीर्येण च समृद्धिम् आप्नोति। इन्द्रः तस्मै शुभगृहं, बहु सुवर्णं, उत्तमान् अश्वान्, महद् ऐश्वर्यं च ददाति, यः प्रातः त्वां ददाति, मुक्त्वा वित्तं विजेता पाशात् इव। अद्य, प्रातर्दानं वहन्, सः धनरथेन समीपं याति, पुत्रः पितरं इव; सः सोमस्य सुतं पिबतु, सत्यवाचा वीर्यं वर्धयतु। नद्यः समं वहन्ति, हर्षं वहन्ति, गावः यजमानं प्रति आगच्छन्ति; यः पूरयति, यः सिञ्चति, सर्वे कीर्तिमन्तः, घृतधाराः सर्वतः वहन्ति। दातुः एते विभवाः सन्ति; दातॄणां दिवि सूर्याः प्रकाशन्ते; ये दातारः, ते अमृतत्वं अश्नुवन्ति, दीर्घायुषः भवन्ति। ये ददति, ते दुःखं न प्राप्नुयुः, न तेषां पुत्राः बाध्येरन्, हे आर्याः; अन्येषां कश्चिद् सीमाः स्थाप्यताम्, अददतः दुःखं आगच्छतु। मम चिन्तया अहम् बहु स्तोत्राणि प्रेषयामि, सिन्धोः स्वामिनः, धनिनः प्रति; यः साहस्रं मम ममाप, उदारराजा, कीर्तिं इच्छन्। शतं सुवर्णकण्ठीनां तस्य राज्ञः, यो न रुणद्धि, शतं अश्वानां, सज्जानां, युक्तानां, एकवेलायाम्; शतं गवां कक्षीवन्तस्य स्वामिनः, तस्य कीर्तिः दिवि, अव्यया, प्रतिष्ठिता। एवं ऋचः क्रमशः एकसंध्या कथा रूपेण, भगवत्याः उषसः, नहुषानां च, दानस्य च महिमानं प्रकाशयन्ति।