सर्वे देवाः स्तूयन्ते यत्र, तत्र ऋषयः समाहितचित्ताः, शीघ्रबुद्धयः, रुद्रं शंकरं हविषा पूजयन्ति। तं हविः यज्ञाय वहन्ति, मरुतः वीर्यवन्तः दिवःपुत्राः, धनुष्मन्तः, स्वबलं दिवि पृथिव्यां च प्रकाशयन्ति। उषा रात्रिश्च, बहुज्ञे, पत्न्याविव, प्रथमे आह्वाने वृद्धिं वहतः। दिव्याः, सुवाससः, सूर्यस्य सुवर्णरूपेण शोभन्ते। सर्वं व्याप्नुवान् धनदः अस्मासु रमताम्। आपां मध्ये बलवान् वायुः अस्मासु रमताम्। हे इन्द्र गिरयश्च, आवां पालयतम्, सर्वे देवाः अस्मभ्यं मार्गं ददातु। ये गौरववन्तः, शुभ्रवस्त्रधारिणः, ते आह्वानाय रक्षाय च आगच्छन्तु। आपां अपत्यं, शीघ्रगामिनां नदीनां मातरं च आह्वयाम। आपां गर्जन्तमपत्यं हविषा आह्वयाम, तेषां स्तुतिं कुर्मः यथा अर्जुनस्य कीर्तिः प्रचार्यते। पूष्णे, धनदायिने, अग्नये च वदाम। मित्रवरुणौ मम आह्वानं शृणुताम्, स्वगृहे सर्वं व्याप्य शृणुताम्। दानवान्, सजग्निं, सिंधुं च, सदा जलैः सह, शृणुतु। मित्रवरुणयोः दानं, शतं गावः, गोष्ठे प्रशंसामि। प्रियरत्नानि वहन्तः, कीर्तियुक्तरथाः, शीघ्रं समागच्छन्ति, पोषणं वहन्तः। महादातारं स्तौमि, नहुषैः सह वयं बलवन्तः स्याम। यो अश्वान् रथांश्च वहति, स दाता मम प्रियः। यः पुरुषः मित्रवरुणयोः द्रोहिणः, स्तुतिं न करोति, स तैः अनुग्रहीतः न भवति; स स्वयमेव हृदि रोगं स्थापयति, यदा कर्मणा धर्मं लंघयति। नहुषः स्तुत्या वर्धितः, नराध्यक्षः, कीर्तिमान्, तस्य दानं विघ्नान् अपोह्य प्रवहति, सर्वेषु स्पर्धासु सदा उत्सुकः। ततः नहुषः ईश्वरस्य आह्वानाय आगमिष्यति, राजानः, रमणीयाः, शृण्वन्ति। यदा सारथिः स्तुतये धनेन आगच्छति, स महत्त्वेन आगच्छति। एषा गणाः, एषा ईश्वरस्य क्षेत्रम् इति नहुषाणां सभायाम् उक्तम्। यस्मिन कीर्तयश्च धनदायश्च सन्ति, सर्वे स्पर्धासु बलं वहन्तु। नहुषस्य क्षेत्रे वयं रमामहे, द्वौ पञ्च वहन्तः अन्नाय यान्ति। कः वाञ्छितः अश्वः, कः वाञ्छितः रश्मिः; ईश्वराः, उत्सुकाः, नरान् प्रेरयन्ति। सुवर्णकर्णः, मणिग्रीवः अर्णः—सर्वे देवाः अस्मभ्यं मार्गं ददातु। शुभानि गीतानि शीघ्रं आगतानि, रश्मयः उभयोः स्फुरन्ति। चत्वारः शीघ्रगामिनः रथस्य, त्रयः विजिगीषोः राज्ञः बलानि। मित्रवरुणयोः रथः दीर्घस्रोताः, दृढयोकः, सूर्यः तस्य नेता। दक्षिणस्य विस्तीर्णरथः युक्तः, अमृताः देवाः तत्र स्थिताः। आर्या तमसो निर्गत्य, तं परित्यज्य, मनुष्यवासाय विवेक्तुम् उदतिष्ठत्। सा सर्वेषां लोकानां पूर्वं बोधयन्ती, जयिनी, महती, उदाराः, पुरस्कारं वहन्ती, युवा दीप्तिमती पुनरुत्थिता; उषा, प्रथमे आह्वाने प्राप्ता। हे दिव्ये उषः, शुभजाते, यदा त्वं अद्य भागं मर्त्येषु वितरसि, तदा देवः सविता, प्राज्ञः ईश्वरः, अस्मान् सूर्यस्य समीपे पावनान् करोतु। सा प्रतिदिनं गृहम् आगच्छति, स्वनाम्ना, नित्यं दीप्तिमती, दातुं इच्छन्ती, सर्वत्र धनानि वितरन्ती। भगस्य भगिनि, वरुणस्य स्वस्रि, हे उषः, प्रथमे मधुरया स्तुत्या रमस्व; यः पापभागं विधत्ते स पृष्ठे अस्तु—वयं दक्षिणरथे तं जयेम। मधुरवाचः, उदारदातारः उत्थन्तु; दीप्तिमन्तः अग्नयः प्रज्वलिताः। यानि रत्नानि तमसा छन्नानि, तानि उषसः प्रकाशयन्ति। एका याति, अन्याऽगच्छति—द्वे, रूपेण भिन्ने, सह गच्छतः; एका रथे तमः अपाकरोति, अन्याः उषाः प्रकाशयन्ति। अद्य समं, श्वः समं, ताः वरुणस्य दीर्घनियमम् अनुयान्ति; नित्या, प्रत्येकं त्रिंशद्योजनानि शीघ्रं चरन्ति। सा प्रथमस्य दिनस्य नाम जानाति; दीप्तिमती तमसः जात्वा श्वेता दीप्तिमती जायते। सत्यायाः कन्या स्वनियमं न लंघयति, प्रतिदिनं न च्यवते। युवतिवत् अलंकृतरूपा, हे देवी, त्वं देवं द्रष्टुं आगच्छसि; स्मरन्ती, युवती, पन्थान् प्रकाशयन्ती, आगच्छसि। कन्येव मातृया भूषिता, त्वं रूपेण रमणीयं करोति; शुभे उषः, विस्तीर्णया दीप्त्या आगच्छ, अन्याः उषसः त्वां न पूर्वं गच्छन्तु। अश्ववती, गोमती, सर्वदा दात्री, सूर्यरश्मिभिः स्पर्धमाना, उषसः आगच्छन्ति, पुनः प्रत्यागच्छन्ति, शुभनाम्ना। सत्यमार्गानुगामिनी, रश्मिभिः, उत्तमं धियं नः ददातु; अद्य अस्मभ्यं दीप्तिमती, उषः, प्रकाशयतु—वयं धनवन्तः स्याम। उषा उदितवती, अग्नीन् प्रज्वलयति; सूर्यः उदेति, प्रकाशं विश्वं व्याप्नोति। अत्र देवः सविता अस्माकं कल्याणं विधत्ते, द्विपदां चतुष्पदां च। सा दिव्यानि नियमानि न लंघयति, न मानवानां मार्गान् भिन्द्ति; गच्छन्तीनां मध्ये, उषा, प्रथमा, नित्यरूपेण प्रकाशयति। एषा दिवः कन्या दृश्यते, दीप्तिमती, प्रकाशरूपा, अग्रे साकं गच्छन्ती; सा सत्यमार्गं जानाति, न दिशः विस्मरति। सा प्रकटिता, शुद्धस्तनवत्, प्रियाणि रूपाणि दर्शयन्ती, दक्षपत्नीव; सुप्तान् बोधयन्ती, पुनः पुनः आगच्छन्ती, नित्यागमिनी। दीप्तिमतः क्षेत्रस्य पूर्वार्धे, गावां जननी चिह्नं कृतवती; सा विस्तीर्णा, समृद्धिं ददाति, उभयोः पितरयोः अङ्कं पूरयन्ती। एषा एव सर्वदात्री सर्वैः दृश्यते; सा न नवजातं न पतिं त्यजति। निर्मला, शोभनरूपा, न बालात् न महतः च्यवते। मेघवद् पुरुषं प्रति आगच्छति, सुषुतं कूलं धनार्थिनं प्रति; पतिं प्रति पत्न्येव, अलंकृता, उत्सुकता, उषा, गोषदृश्, आपः स्रवयति। या कन्या ज्येष्ठगृहं प्रति अनुजैव, स्वगृहं प्रतिनिवृत्तेव दृश्यते; सूर्यरश्मिभिः दीप्तिमती, स्त्रीगणैः भूषिता। यासां उषसां, पूर्वाः अग्रजा, अन्या अनुजाः पृष्ठतः अनुगच्छन्ति; नित्यानवद्याः उषसः, पूर्ववत्, अद्य अस्मभ्यं उद्यन्तु, धनं शुभदिनं च वहन्तु। बोधयस्व, हे उषः, अस्मान् दानैः; अबोधितान् जनान् बोधय; धनैः समृद्ध्या उत्थाहि, स्तुत्ये, सत्यवाचे च पुरस्कारं ददातु। एषा युवा कन्या, अश्ववती, अग्रे रक्तगावः युनक्ति, गवां श्रेष्ठाः; सा उदयन्ती, ध्वजं विस्तारयति, अग्निः प्रतिगृहे तिष्ठति। पक्षिणः अपि स्वनीडात् उत्पतन्ति, ये च मनुष्याः पितृभिः सह प्रातः यजमानाः; त्वं, हे दिव्ये उषः, बहुधनं वहसि, यजमानाय, गृहे स्थिताय मर्त्याय।