नासत्यौ अश्विनौ दिव्यौ, यौ सर्वेषां जीवेषु दयालुता-विक्रमयोः मूर्तिमन्तौ, प्राचीनकालेषु अनेकानि अद्भुतानि कर्माणि कृतवन्तौ। तौ जनन्याः जाह्नव्याः समीपं समागतौ, संयुक्तचित्तौ, तस्या धनं, पुत्रान्, दीर्घायुषः, शौर्यं च दत्तवन्तौ, त्रिधा दिनस्य भागं तस्यै वितरन्तौ। ताभ्यां जहुषम्, सर्वतो विपन्नम्, रात्रौ स्वचक्ररथाभ्यां सुरक्षितम्, व्योमना नीतम्; तौ च नित्य-गिरिं रथेन व्यत्येताम्। एकस्य वासस्य कृते, युद्धाय धनं, विजयाय सहस्राणि, शत्रून् च इन्द्रस्यानुगेन नुदित्वा, महावीर्यौ कीर्तिमन्तौ अश्विनौ, रिपून् निहतम्। एकस्य शरस्यापि कृते, तौ अधस्तात् ऊर्ध्वतः वा, स्वाश्वान् रक्षितुं योजयन्तौ, शयानस्य अपि, उत्सुकस्य युवानस्य, धेनुं पयसा पूरयन्तौ। यं यः आह्वयति, यः स्तौति, तस्मै शक्तिभिः प्रत्युत्तरं दत्तवन्तौ, यथा नष्टं पशुम् उपलभ्य, इच्छन्तः सर्वकामान् साधयन्ति। दशरात्राणि नव च दिवसाः, सलिले बद्धं रेबम्, पृथक् कृतम्, रुदन्तं, अश्विनौ सोममिव प्राश्य, नीतवन्तौ। तयोः कर्माणि अद्भुतानि अहं कीर्तितवान्; सुष्टु गोमाँ वीरवाँ भूयासम्; दृष्ट्वा खादित्वा दीर्घायुषः प्राप्नुयाम्, सायंतनमिव वृद्धिं गच्छेयम्। अश्विनौ प्राचीनऋत्विजा मधु सोमस्य हर्षाय आहूतौ; समिद्भिः समृद्धं हविः सज्जीकृतम्; तौ बलाय आगच्छेताम्। तयोः रथः, मनसः अपि शीघ्रतरः, शुभाश्वयुक्तः, जनान् प्रति आगच्छति; तेन धर्मिणां गृहम् उपयाति; स पन्थाः अस्मभ्यं दत्तः। ताभ्यां पञ्चजनस्य पुत्रम् अत्रिम्, संकटे मुक्तम्; रिपूणां अमित्रशक्तीन् निहत्य, क्रमशः प्रवर्तमानेन, तौ सहायौ अभवताम्। रेबः, यथा निह्नुतः अश्वः, दूरस्थः सलिले स्थितः, अश्विनौ तं विद्या शक्त्या मुक्तवन्तौ; तयोः प्राचीनानि कर्माणि न कदापि विफलानि। यः नाशे शयानः, तमपि अश्विनौ, सूर्यं तमसि स्थितम् इव, प्रकाशितवन्तौ; सुवर्णाभरणमिव निहितम्, स्तुत्याय प्रकाशयन्तौ। कक्षीवतः पाज्रियस्य कृते, तौ नासत्यौ, शीघ्राश्वस्य खुरात्, शतं मधु घटान् जनाय स्रवितवन्तौ। विष्णाप्वं कृष्णीयाय दत्तवन्तौ; घोषाय, पितुर्गृहे वृद्धाय, पतिं दत्तवन्तौ। श्यावाय तेजस्विनं, कण्वाय पृथिव्याः महत्त्वं, नार्षदाय कीर्तिं अश्विनौ दत्तवन्तौ। बहुरूपिणौ अश्विनौ, पेदुं शीघ्राश्वं, सहस्रधा, अजितं, अहिहन्तारं, कीर्तिमन्तं, वहन्तौ। तयोः पुण्या दानानि स्तुतिर्भूतानि, स्वर्गमर्त्ययोः मध्ये आसनम्; पाज्राः आह्वयन्ति चेत्, तौ बुद्धिमन्तः पुष्ट्या बलं सह आगच्छेताम्। सूर्यमितेन मापनं कृत्वा, स्तुतिप्रियौ, प्रेरिताः, अगस्त्यस्य प्रार्थनया वर्धमानौ, विश्वपालां पुनः संयोजितवन्तौ। क्व गच्छथः, दिव्यपुत्रौ, स्तुत्यौ, बलिनौ, शीघ्रगामिनौ? सुवर्णपात्रमिव गुह्यं, दशमम्, तेन दिवसे, प्रकाशयन्तौ। च्यवनं वृद्धं, अश्विनौ, शक्त्या पुनर्युवानं कृतवन्तौ; सूर्यकन्या तयोः रथं, शोभया सहितम्, वव्रे। तुग्रस्य कृते, पूर्वैः सहायैः, पुत्रं पुनर्युवानं कृतवन्तौ; भुज्युम् समुद्रस्य आप्लवात् शीघ्राश्वैः नीतवन्तौ। अजः तुग्रपुत्रः, समुद्रे निक्षिप्तः, तौ आह्वयत्; तौ सुव्यक्तरथेन, मनसा अपि शीघ्रतरम्, तं रक्षितवन्तौ। अजः, बकुलस्य पिशितेन वर्तिकां मुक्तुम् आहूतवान्; विजित्य, विषधरं पर्वतप्रस्थे जातं निहतम्। वृक्याय शतं मेंषान् दत्तवन्तौ; पितुर्नैष्ठिकेन, तमः महत् अपाकृत्य; ऋज्राश्वाय दृष्टिं दत्तवन्तौ—अन्धाय ज्योतिः, तम् अपि पश्यन्तं कृतवन्तौ। ऋज्राश्वस्य आह्वानेन, वृक्यस्त्री अश्विनौ आहूतवती; प्रियः, शिशुवत्, पश्यन्, शतैकं मेंषान् ऋज्राश्वः। महद् अश्विनोः साहाय्यम्, हर्षदं, श्रान्तिं नाशयन्तौ; तदा, गृहित्री आहूतवती, तौ साहाय्येन आगच्छेताम्। विलीनां धेनुं, अश्विनौ अद्भुतौ, शयानाय पयस्विनीं कृतवन्तौ; विमदाय, पुरुमित्रायाः पत्नीं, शक्त्या संप्राप्तवन्तौ। वृक्यसहिता, यवो दत्तवन्तौ; गौः पुरुषाय दोग्धा; दस्यून् बकुरेण सह निघ्नन्तौ; आर्याय विस्तीर्णं ज्योतिः कृतवन्तौ। अथर्वण-दध्यञ्चस्य कृते, अश्विनौ, अश्वशिरः पुनर् संयोजितवन्तौ; स मधुरं वाक्यं सत्येन उक्तवान्, यदा तौ मधु रहस्यं सन्दधताम्। बुद्धिमान् सदा तयोः कृपां इच्छन्; अश्विनौ, सर्वाणि मम चिन्तनानि रक्षितवन्तौ; नासत्यौ, पुत्रवत् कीर्तिमद् धनं दत्तं, यशस्विनम्। वध्रिमत्यै सुवर्णहस्तं पुत्रं दत्तवन्तौ; त्रिः, अन्धकाय विकृताय, जीवनं पुनर् दत्तवन्तौ। एतानि अश्विनोः प्राचीनानि वीर्याणि, पूर्वस्तुतिभिः कीर्तितानि; क्रियासु, बलपुत्रैः सह, तयोः सभायाम् वदेम। अश्विनोः रथः, श्येनवत् शीघ्रः, सौम्यः, स्वयंचलितः, अत्र आगच्छतु—मानवानां मनसः अपि शीघ्रतरः, त्रियुक्तः, बलिष्ठः, वातचालितः। त्रियुक्तेन, त्रिरूपेण, सुप्रवर्तकेन रथेन समीपं आगच्छेताम्; गावः दुह्यन्तां, अश्वाः पुष्यन्ताम्, वीरं वर्धयन्ताम्। सुप्रवर्तकेन रथेन, अद्भुतौ, स्तोत्रं शृणुतम्; कवीनां प्राचीना शीघ्रपथं किम् इति पृच्छामः। श्येनयुतौ, अश्विनौ, रथं वहन्तौ, पक्षा युक्तौ, आहूतौ; तौ श्रान्तिहीनौ, दिव्यौ, गृध्रवत्, हविर्भाजं नासत्यौ, अत्र आनयन्ति। अत्र तयोः रथः स्थितः; कन्या, सविता दुहितरः, तं आरोहति; ताभ्यां परितः, शोभनाः, पक्षा युक्ताः, हरिताः अश्वाः, रक्तपक्षिणः, शीघ्रं वहन्ति। वन्दनं औषधिभिः उद्धृतवन्तौ; तौग्रेस्य पुत्रं समुद्रात् अनयन्तौ; च्यवनं पुनर्युवानं कृतवन्तौ। आत्रये, आपत्सु स्थिताय, पिष्टं, तप्तं पोषणं दत्तवन्तौ; काण्वाय दृष्टिं पुनः दत्तवन्तौ, स्तुतिं प्रीत्या स्वीकृत्य। शायवे, आपन्नाय, गवां दुग्धं दत्तवन्तौ; वर्तिकां बन्धनात् मुक्तवन्तौ; विश्वपलाय पादं पुनः संयोजितवन्तौ। एवं नासत्यौ अश्विनौ, दिव्यौ, सर्वत्र दयालुता-विक्रमयोः मूर्तिमन्तौ, भक्तानां आह्वानं श्रुत्वा, धनं, आयुः, कीर्तिं, पुत्रान्, दृष्टिं, पुष्टिं च दत्तवन्तौ। तयोः पुण्यकथाः सर्वदा स्तुत्याः, याः ऋषिभिः गीताः, याः लोकहिताय अभवन्।