आहम् आदिम् स्मरणाय दिवं पृथिवीं च आह्वये। अग्निं च, तं तापमानं, तं दीप्तिमन्तं, मार्गाय प्रार्थये। हे अश्विनौ, येन साहाय्येन यूयं कर्मकरं प्रवर्तयथः, तेनैवोपकारेण अत्र आगच्छतम्। युवयोः दानाय, या उदारता, या स्पृहणीयता, तया रथं स्थापितवन्तौ, यथा मन्त्राः परिषदि स्थाप्यन्ते। येन साहाय्येन यूयं मार्गाय चिन्तनानि पुष्णथः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। युवां, तेषां दिव्यानां आज्ञया, अमृतस्य मितेन जनान् पालयथः। येन साहाय्येन गोमश्वौ पुष्णथः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन परिज्मा, स्वपुत्रस्य मितेन, शीघ्रः द्विमातृकः अलङ्कृतः, येन त्रिमन्तुः प्रज्ञा जाताः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन यूयं रेबम्, निहितं, श्वेतं, अपां मध्ये, सूर्यदर्शनाय आनयथः, येन काण्वं प्रकाशयितुम् अवरक्षतं, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन अन्तकं क्लेशे पतन्तं उद्धृतवन्तौ, भुज्युम् च, येन श्रान्तान् विजितवन्तौ, येन कर्कन्धुं वैय्यं च पुष्णथः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन शुचन्तिं धनिनं, स्तुत्यं, तप्तं, दीप्तं, अत्रये रक्षितवन्तौ, येन पृथ्निगुं पुरुकुत्सं च, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन परवृजं प्रत्यनयथः, प्रन्धाय, श्रोणाय च दृष्टिं दत्तवन्तौ, येन वर्तिकां विमुक्तवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन मधुमतीं नदीं प्रवाहितवन्तौ, वसिष्ठं जरसं पुष्णथः, येन कुत्सं कीर्तिमन्तं रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन विश्वपालां, धनिनं अथर्वाणं, सहस्रदायिनं रथे समृद्धं कृतवन्तौ, येन वशं प्रियं रथिनं रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन, हे उदारौ, उशिजाय वणिजे मधुपात्रं पूरितवन्तौ, दीर्घश्रवसे, येन काक्षिवन्तं गायकं रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन रसां नदीं क्षीरप्रवाहेन पूरितवन्तौ, येन अनश्वस्य रथं जयाय रक्षितवन्तौ, येन त्रिशोकः गावः उद्धृतवान्, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन सूर्यां दूरस्थां परिवृतवन्तौ, मन्धातारं ऐश्वर्याय रक्षितवन्तौ, येन भरद्वाजं मुनिं रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन महामतिथिग्वं, कशोजुवं, दिवोदासं शम्बरवधे रक्षितवन्तौ, येन पूर्विधं त्रसदस्युं रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन दीनं, गायकं, धनार्थिनं, अश्वार्थिनं, विशालक्षेत्रकामं च अनुगृहीतवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन साहाय्येन शयवं, आत्रेयम्, मनुम् पूर्वं लक्ष्ये अनुगृहीतवन्तौ, येन शरीरजं श्युमरश्मिं च, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन बलात् अग्निः गर्भात् प्रज्वलितः, जातौ दीप्तः, येन शर्यतं महाधने रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन अश्विनौ, अङ्गिरसः मनसा नयित्वा, गवां गुहायां श्रेष्ठं स्थानम् आगच्छतं, येन मनुं वीरं पोषेण सह आनयथः, तेनैव अत्र आगच्छतम्। येन पत्न्यः हर्षाय आनयथः, येन अरुणिं शिक्षितवन्तौ, येन सुदासं सौभाग्याय आनयथः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन शान्ततिं, दानशीलं, भुज्युम्, अध्रिगुं, ओम्यं, सुभरं, ऋतस्तुभं च अनुगृहीतवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन यजमाने कृशं पोषयथः, युवानं शीघ्राश्वं आनयथः, प्रियं मधु सरस्वति दत्तवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन पुरुषं गोयुद्धे सहायमकरोत्, क्षेत्रे पुत्रं प्रवर्धयथः, येन रथान् अश्वांश्च रक्षितवन्तौ, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। येन कुत्सं, अर्जुनेयं, तुर्वितिं, दभितिं च पारयथः, ध्वसन्तिं पुरुषन्तिं च आनयथः, तेनैव अश्विनौ, अत्र आगच्छतम्। हे अश्विनौ, नः वाचं सिद्धिमतीं दत्तं, हे अद्भुतौ, वीर्यवन्तौ, नः मेधां दत्तं। अद्याहं सहाय्याय आह्वये; स्पर्धायां नः बलं भवतम्। रक्षतम्, हे अश्विनौ, दिवा च नक्तं च, अविघ्नेन सौभाग्येन। मित्रः, वरुणः, अदिति, नदी, पृथिवी, द्यौः च नः मा हिंसन्। एषा ज्योतिषां श्रेष्ठा, ज्योतिषां मध्ये प्रकटिता। सा दीप्तिमती, दूरदर्शिनी, जाताऽस्ति, प्रकाशमाना। सवितुः तनया कर्मणि जाता, तथा रात्रिः उषसः गर्भं प्रति आगच्छति। सा दीप्तैः वत्सैः सह आगच्छति, श्वेता, तस्याः कृष्णानि आवासानि पृथक् स्थितानि। समाना स्वजन्ये, अमृताः, नित्यसंयुक्ते, दिवं पृथिवीं भिन्नवर्णे सन्नियच्छतः। तयोः मार्गः एकः, भगिन्योः अनन्तः; प्रत्येकं स्वेन पन्थानं यान्ति, देवैः नियोजिताः। न ताः विप्रतिपद्येते, न च एकत्र तिष्ठतः; रात्रिः उषा च, रूपेण भिन्ने, मनसा एकताः। सा शुभवाचः नेतृ, अद्भुता, गवां गृहं नयन्तीव आगच्छति। क्रियावती सर्वाणि लोकानि प्रवर्तयति; उषा सर्वाणि भूतानि प्रमोदितवती। वक्राय मार्गाय त्वं, उदारे, ऋजुं करोति; धनार्थिने लाभं ददाति। अल्पदर्शिनां विस्तीर्णं दर्शनं प्रकाशयति; उषा सर्वाणि भूतानि प्रमोदितवती। शक्तये, कीर्तये, महत्तायै, लाभाय, धनाय, प्रयोजनाय त्वं इच्छ्यसे। त्वं सर्वेभ्यः भिन्नं जीवितं प्रकाशयसि; उषा सर्वाणि भूतानि प्रमोदितवती। एषा दिवः कन्या प्रकटिता, दीप्तिमती, यौवने स्त्रीव वस्त्रैः शोभिता। सा पृथिव्याः सर्वधनस्य अधिपः, हे उषः, अद्यात्र शोभयस्व, शुभे। सा पूर्वगतानां मार्गान् अनुयाति, सा नित्यनाम् आगतानां प्रथमा। उषसि जाग्रति प्राणिनः, मृतं इव अपि प्रमोदयति। हे उषः, यदा त्वं होत्राय अग्निं प्रज्वलयसि, सूर्यस्य चक्षुः उद्घाटयसि, सुप्तान् जनान् जाग्रयसि, तदा त्वं देवेषु सौभाग्यं कृतवती। कियन्त्यस्याः नियुक्ताः कालाः अतीतानि, कियन्त्यः प्रबुद्धाः, कियन्त्यः इदानीं प्रबुध्यन्ते? पूर्वाः अनुसृत्य, सा दीप्तिमती शोभितुम् इच्छति, अन्याभिः सह सुसंगता। ये पूर्वां उषसं दृष्टवन्तः, ते गताः, वयं तु इमां उषसं पश्यामः। ये च पश्चात् पश्यन्ति, ते अपि स्वमार्गं यास्यन्ति। द्वेषं नुदन्ती, ऋतं धारयन्ती, शोभना, सुभाषिणी, सौम्यत्वं वहन्ती, हे देवि, श्रेष्ठे उषसि, अस्माकं प्रकटस्व। देवी सदा पूर्वं दिनानि प्रमोदितवती, अद्य एषा उदाराऽस्मिन्मध्ये प्रकाशं वितनुते। इयं प्रबुध्यते, अनागता दिनानि अनुसरन्ती; नित्यया अमृतया, स्वनियमेन वर्तते। रश्मिभिः सा दिवः तमः अपावृतवती; देवी कृष्णतां नुदितवती। अरुणैः अश्वैः सा प्रमोदिता, उषा सुवह्निरथेन आगच्छति। धनानि काम्यानि वहन्ती, सा धीराणां चिह्नं प्रकाशयति। सा सर्वासां पूर्वां उषसां आदर्शः, दीप्तिमतीनां मध्ये उषा प्रथमा दृश्यते।