ऋभवः स्वकौशल्येन क्षेत्रमिव मापयन्तः, एकं पात्रं चतुर्धा अकुर्वन्। ते अमृतानां मध्ये कीर्तिं प्रार्थयन्तः, पूजिताः कदापि न तिरस्कृताः। वयं अपि, मनसः समिधमिव, मध्ये मनुष्याणां ज्ञानपूर्वकं समर्पयामः। हे ऋभवः, यूयं पितुः वेगेन दिवं व्याप्य बलस्य पुरस्कारं प्राप्नुत। ऋभुर्नामेन्द्रः नास्ति, स तु नूतनः शक्त्या, धनैः च पुरस्कारैः समृद्धः, धनदः च। देवाः, भवद्भिः सहाय्ये, सोमपेषु प्रियतमे दिवसे वयं स्थिराः स्याम। ऋभवः चर्मणः गाम् अकल्पयन्, पुनः जनन्यं वत्सेन साकं सृजन्। सुदन्वानः स्वकौशल्येन पितरौ पुनर्युवान् अकुर्वन्। हे ऋभवः, पुरस्कारैः अस्मभ्यं धनविजयं दत्त; इन्द्रः अपि भवतः अद्भुतं दानं दृष्टवान्। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौश्च नः न हिंस्युः। ऋभवः कौशल्येन सुविनिर्मितं रथं निर्माय, इन्द्रस्य वाहकौ अश्वौ अपि अकल्पयन्। ते पितृभ्यः पुनर्यौवनं च वत्साय जनन्यं पृथिव्या सह ससृजुः। यज्ञाय वयं ऋभू द्वौ, प्रज्ञया कौशल्येन च, प्रजया च समृद्धौ, आनीयताम्। बलाय विवेकाय च भोजनं दत्त; अस्माकं गणाय च स्वशक्त्या वीर्यं दीयताम्। ऋभवः, अस्मभ्यं समृद्धिं रथाय, यात्राय, सर्वत्र विजयं, कौशल्येन च बन्धुषु विजयं कल्पयन्तु। अहं इन्द्रं ऋभूणां नाथं सहायताय आह्वयामि; ऋभून् मरुतः च सोमस्य आस्वादाय। मित्रः, वरुणः, अश्विनौ अपि अस्मान् समृद्ध्यै विजयसंकल्पाय च प्रेरयन्तु। ऋभवः यः समृद्धिं वहित्रे संयुन्वन्ति, विजयी ध्वजः तां अस्मभ्यं आनयतु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौश्च तां नः नापकुर्वन्तु। अहं दिवं पृथिवीं च प्राचीं स्मृतिं कृच्छ्राय आह्वयामि, अग्निं चोष्मणा दीप्तिमन्तं यात्राय। येन यूयं, अश्विनौ, कर्मणि प्रेरयथः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। दानाय, उदारौ, युष्माकं रथः मन्त्रवत् संस्थापितः; तैः सहाय्यैः यैः यात्रा-विचाराय चिन्तां बिभृथः, तैः एव अत्र आगच्छतम्। युवां तैः दिव्यानां आज्ञया अमृतत्वमित्या जनान् पालयथः। येन गाम् अश्वं च पोषयथः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन पारिज्मः पुत्रस्य मापनेन शोभितः, येन त्रिमन्तुः प्राज्ञः अभवत्, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन युवां रेबम् अपहृत्याप्सु श्वेतं सूर्यदर्शनाय निनयथुः, येन कान्वं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन अन्तकं क्लेशे त्रायध्वं, भूज्युम् अपि, येन कर्कन्धुं वय्यम् उत्साहयथुः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन शुचन्तिं धनिनं, अत्रये दीप्तिमन्तं, प्रशंसितं त्रायध्वं, येन पृष्णिगुं पुरुकुत्सं च, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन परावृजं निवर्तयथुः, प्रन्धं श्रोणं च दृष्टिं दत्त, येन वर्तिकां विमोचयथुः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन मधुमतीं सिन्धुं प्रावर्तयथुः, वसिष्ठं च अमृतं पोषयथुः, येन कुत्सं कीर्तिमन्तं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन विश्वपालां सहस्रदायिनीं, अथर्वणं स्पर्धायां समृद्धिं दत्त, येन वशं प्रियं अश्विनं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन उषिजाय वणिजे मधुयुक्तं घटं दीर्घश्रवसे पूरयथुः, येन कक्षीवन्तं गायकं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन रसानदीं क्षीरप्रवाहेण पूरयथुः, येन अनश्वस्य रथं जयाय त्रायध्वं, येन त्रिशोकः गावः उदधारयत्, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन सूर्यां दूरस्थां परिव्यथुः, मन्धातारं राज्याय त्रायध्वं, येन भरद्वाजं मुनिं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन महामतिथिग्वं, कशोजुवं, दिवोदासं शम्बरवधे त्रायध्वं, येन पुर्भिदं त्रसदस्युं त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन कृशं स्तोत्रिनं, धनार्थिनं, अश्वकामं, विस्तीर्णभूमिकामं च अनुगृह्णीथः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन श्यावं, आत्रेयमपि, मनुं पूर्वं लक्ष्याय अनुगृह्णीथः, येन शरीरजं स्युमरश्मिं च, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन अग्निः गर्भात् तेजसा प्रज्वलितः, शर्यतं महाधने त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन अङ्गिरसो मनसा मार्गयथुः, गवां गुहायां श्रेष्ठं स्थानं प्रापयथुः, येन मनुं वीरं पोषेण सह निनयथुः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन स्त्रियः सौख्यार्थं निनयथुः, अरुणिं शिक्षयथुः, येन सुदासं श्रेयसे निनयथुः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन शान्ततिं दातारं प्रियं, भूज्युम् अध्रिगुं च त्रायध्वं, येन ओम्यं सुभरं ऋतस्तुभं च, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन यजमानं कृशं त्रायध्वं, युवानं शीघ्राश्वं दत्त, येन सरसां प्रियं मधु दत्त, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन गवां स्पर्धायां नरं त्रायध्वं, क्षेत्रे पुत्रं संजीवयथुः, येन रथान् अश्वांश्च त्रायध्वं, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। येन कुत्सं, अर्जुनेयं, तुर्वितिं च ध्वासन्तिं पुरुषान्तिं च पारयथुः, तैः सहाय्यैः अत्र आगच्छतम्। अश्विनौ, अस्मभ्यं सिद्धिसम्पन्नां वाचं दत्त, अद्भुतवीर्यौ मेधां च दत्त। अद्य वः सहाय्याय आह्वयामि, स्पर्धायां बलं अस्मासु भूयात्। अश्विनौ, दिवा नक्तं च अस्मान् अक्षतसौभाग्येन पालयतम्। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, द्यौश्च नः न हिंस्युः। एषः श्रेष्ठतमः प्रकाशः अन्येषु प्रकाशेषु उदितः, दीप्तमान् दूरदर्शी जातः। सवितुः अपत्यवत् कर्मणि जातः, रात्रिः उषसः गर्भं प्रति आगच्छति। सा दीप्त्या दीप्तवत्सया शुभ्रा आगच्छति; तस्याः कृष्णानि वासानि पृथक् स्थितानि। समानबन्धुके अमृतरूपे, दिवापृथिव्यौ भिन्नवर्णे सन्नद्धे चलतः। तयोः पन्थाः एकः, अनन्तः; प्रत्येकं स्वमार्गे देवैः प्रेरिते गच्छतः। न तु संघर्षः, न स्थिरता; रात्रिः उषश्च, स्वरूपे भिन्ने, चित्तेन एके। सा शुभवाचां नेतृवती, अद्भुता, गोषु गृहं नयन्तीव आगच्छति। क्रियावती सर्वलोकान् प्रेरयति; उषाः सर्वाणि भूतानि बोधयति। त्वं, वर्त्म कुटिलं सञ्जयन्ती, धनार्थिनं लाभं ददासि। ये अल्पद्रष्टारः, तवया विस्तीर्णं दर्शनं लभन्ते; उषाः सर्वाणि भूतानि बोधयति।