कुत्सः ऋषिः काठे विपत्तौ वृत्रहणं बलस्य अधिपतिं देवं इन्द्रं आह्वयत्। सः उदारैः वसुभिः सह अस्मान् सर्वतः क्लेशात् रक्षन्तु, यथा रथः सङ्कटात् विमुक्तः भवति। अदितिः देवी देवैः सह अस्मान् पातु, देवः रक्षिता च शीघ्रं अस्मान् अवतु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्मान् न हिंस्युः। यज्ञः देवेषु प्रीतिं प्रति गच्छति; हे आदित्या, कृपया अस्मान् अनुगृह्णीत। भवतः सौम्यता अस्मान् समीपं आगच्छतु, दुःखस्य अतिक्रमणाय मार्गं प्रददातु। देवाः, अङ्गिरसां स्तुतिभिः प्रीता, अस्मान् सहाय्येन उपयान्तु। इन्द्रः शक्तिभिः, मरुतः गणैः, अदितिः च आदित्यैः सह अस्मान् रक्षन्तु। इन्द्रः, वरुणः, अग्निः, अर्यमन्, सविता च अस्मभ्यं एतत् ददतु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्मान् न हिंस्युः। इन्द्राग्नी, युवयोः शोभनः रथः समस्तं विश्वं निरीक्षते। तेन सह आगच्छतं, दृढं तिष्ठतम्, सुतं सोमं पिबतम्। यथा इदं विश्वं विस्तीर्णं गभीरं च, एवं सुतः सोमः युवयोः पानाय विधीयते, युवयोः आनन्दाय। युवयोः नामानि समान्येव शुभानि कृतानि, युवां च सह वृत्रघ्नौ। तस्मात्, इन्द्राग्नी, सह उपविशतं, बलिनौ सोमं पिबतम्। यदा अग्नयः प्रवर्तन्ते, जुहूः सज्जा, दर्भाः च प्रसृताः, तदा, हे इन्द्राग्नी, सुतसोमेन परिवृता, हर्षाय आगच्छतम्। यानि यानि वीर्याणि, रूपाणि, महान्ति कर्माणि युवाभ्यां कृतानि, यानि च प्राचीना सौम्यानि सख्यानि, तैः सोमं पिबतम्। यदा अहं प्रथमं युवां अवृणोम्, तदा अवदं—'एषः सोमः अस्माभिः सह पतिभिः आह्वनीयः'। तस्मिन्नेव सत्ये विश्वस्य, आगच्छतम्, सोमं पिबतम्। यत्र यत्र युवां, इन्द्राग्नी, स्वगृहे वा, राज्ञः यज्ञे वा आनन्दं प्राप्नुतः, तत्रतस्तं सोमं पातुं आगच्छतम्। यत्र यत्र युवां यदुषु, तुर्वशेषु, द्रुह्युेषु, अनु, पुरुषु वा स्याताम्, तत्रतस्तं, बलिनौ, सोमं पातुं आगच्छतम्। अधः, मध्ये, उच्चे पृथिव्यां यत्र यत्र युवां, तत्रतस्तं सोमं पातुं आगच्छतम्। उच्चे, मध्ये, अधः वा पृथिव्यां यत्र युवां, तत्रतस्तं सोमं पातुं आगच्छतम्। दिवि, पृथिव्याम्, पर्वतेषु, ओषधीषु, आपः वा यत्र युवां, तत्रतस्तं सोमं पातुं आगच्छतम्। यत्र युवां सूर्यस्योदयेन, दिवि मध्ये, स्वशक्त्या आनन्दं प्राप्नुतः, तत्रतस्तं सोमं पातुं आगच्छतम्। एवं, इन्द्राग्नी, सुतसोमं पीत्वा, सर्वाणि धनानि अस्मभ्यं जयतं। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्मान् न हिंस्युः। अहं हि, इन्द्राग्नी, धनकामः, मनसा विज्ञातुम् इच्छामि—यत् प्रकटं, यच्च गूढं। न हि अन्यत् किञ्चिद् मम तावत् प्रियं यथा युवां; तस्मात् अहं बलवतीं धियं युवयोः अकुर्वम्। युवयोः महद् दानं श्रुतम्, प्राज्ञानां सुतानां वा अन्येषां वा; तस्मात् सोमं सुत्वा, इन्द्राग्नी, नूतनां स्तुतिं जनयामि। नः न रश्मीन् छिन्द्याम, पित्र्याणि बलानि अनुवर्तमानानाम् इव; केषु महानुभावेषु, इन्द्राग्नी, रमन्ते? यत्र सोमपेषणशिलाः वेदीसन्निधौ स्थिताः। युवाभ्यां, इन्द्राग्नी, दिव्या वेदी, मदाय काङ्क्षन्ती, सोमं पिण्डति; युवां, अश्विनौ, शुभहस्तौ, मधुरैः पाणिभिः, आपः संयुञ्जथः। इन्द्राग्नी, युवां धनविभागे, वृत्रवधे च श्रुतौ; तस्मिन् यज्ञे, बर्हिषि उपविशतम्, सुतसोमं जनानां मध्ये रमध्वम्। युवां जनानां युद्धेषु प्रकाशेते, पृथिवीं दिवं च व्याप्नुथः; आप्सु, पर्वतेषु, सर्वेषु लोकेषु, इन्द्राग्नी, बृहत्त्वा अतीत्य तिष्ठथः। आगच्छतम्, शिक्षतं, मार्गदर्शकौ; वज्रिणौ, अस्मान् रक्षतम्, इन्द्राग्नी, शक्तिभिः। एते सूर्यस्य रश्मयः, येन पितरः युवाभिः सख्यं प्राप्तवन्तः। नगरघ्नौ, शिक्षतं, वज्रहस्तौ; रक्षतम्, इन्द्राग्नी, युद्धेषु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्मान् न हिंस्युः। मम प्रार्थना प्रसारिता पुनः रक्षति; मधुमा धिः स्तोत्राय स्तूयते। एषः सागरः सर्वेषां देवतानां कृते; रिभवः, स्वाहाकृतये तृप्यत। यदा तृप्तुम् इच्छन्ति, केचन मम आपः प्रवहन्ति; रिभवः सुदान्वनः, महत्या सह सम्पद्वान् सवितुः यजमानस्य गृहम् आगच्छन्तु। सविता अमृतत्वं ददातु, यद् गुह्यं प्रकाशितवन्तः; एकं सोमपात्रं चत्वारि कृतवन्तः, यद्यपि तत् एकमेव आसीत्। मर्त्याः सन्तः, कौशलात् शीघ्रतया च अमृतत्वं प्राप्तवन्तः; सुदान्वनाः रिभवः, सूर्यदर्शिनः, संवत्सरे धियाः पृष्टाः। क्षेत्रवत् कौशलात् मापयन्तः, एकं पात्रं चत्वारि कृतवन्तः; सत्कृताः, न तिरस्कृताः, अमृतानां मध्ये कीर्तिं इच्छन्तः। वयं धियं, घृतवत्, मध्यं लोके, ज्ञानपूर्वकं समर्पयाम; ये पितुः शीघ्रतया, रिभवः, दिवि बलस्य लाभं प्राप्तवन्तः। रिभुः न इन्द्रः, किन्तु नूतनः बलवान्; रिभुः द्रविणानि, सम्पदः दाता। देवाः, युवाभिः सह, वयं प्रियदिने, सोमपेषकानां मध्ये, स्थिरा भवेम। रिभवः चर्मणः गाम् अकुर्वन्, पुनः मातरं वत्सेन सृजन्; सुदान्वनाः कौशलात्, पितरौ पुनः युवान् अकुर्वन्। धनस्य लाभं, रिभो, ददातु; इन्द्रः अपि तव अद्भुतं दानं दृष्टवान्। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्मान् न हिंस्युः। रिभवः कौशलात् सुयोजितं रथम् अकुर्वन्, अश्वांश्च, इन्द्रस्य वाहकान्, बलसम्पन्नान्; पितृभ्यः युवान् तेजः, वत्साय मातरं पृथिव्या सह अकुर्वन्। यज्ञाय रिभू, प्रज्ञया, कौशलात्, प्रजया च समृद्धौ आगच्छन्तु; बलाय च धरण्यै च अन्नं ददातु, विजयं च। अस्माकं गणाय, स्वबलसम्पन्नं तेजः ददातु। रिभवः, अस्मभ्यं समृद्धिं निर्मिमीत; रथस्य, यात्रायाः, विजयीं सम्पदं ददातु; विजयं सर्वत्र, कुलान् कुलान् च युद्धेषु कौशलात् ददातु। अहं इन्द्रं, रिभूनां नाथं, सहाय्याय आह्वये; रिभून्, मरुतः च सोमस्य आस्वादाय। मित्रः, वरुणः, अश्विनौ च अस्मान् समृद्ध्यै, विजयाय प्रेरयन्तु। रिभवः वाहकाय समृद्धिं संयुञ्जन्तु; विजयी ध्वजः अस्मभ्यं ताम् आनयतु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सरित्, पृथिवी, द्यौश्च अस्माकं सम्पदं न ह्रासयन्तु। एवं, ऋषयः, यजमानाः, देवताः च, परस्परं आह्वयन्तः, स्तुवन्तः, कृपया, सौम्यतया च, सोमपानाय, रक्षाय, समृद्धये च, देवेषु प्रीतिं, अमृतत्वं, विजयं, कीर्तिं च प्रार्थयन्ति।