त्रिषु दिवो ज्योतिष्मत्सु लोकेषु ये देवाः सन्ति, तेषां मध्ये कदा धर्मः, कदा अधर्मः इति विचार्यते। कः प्राचीनः हविः, कः तस्य स्थानम्? अहं तस्य द्वौ लोकौ जानामि। सत्यस्य आधारम् कदा धारयेम? वरुणस्य दृष्टिः कदा प्राप्येत? आर्यमणः महत्त्वस्य मार्गम् कदा तरेम, हे दूढ्य? अहं तस्य द्वौ लोकौ जानामि। पूर्वे यज्ञे अहं यद् यद् उक्तवान्, तानि सर्वाणि स्मरामि। धनवानः जनाः माम् न बाधन्ति, यथा वृको मृगस्य तृष्णां न इच्छति; मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ एव। सर्वतः ते मां दहन्ति, यथा प्रतिद्वन्दिनी पत्न्यः पार्श्वैः। यथा मूषकः लिङ्गम् कृशति, एवं ते मां दन्तैः कृशन्ति, हे शतबलः; मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। सप्त किरणाः अत्र सन्ति, तत्र मम नाभिः प्रसारितम्। त्रितः एतत् प्राप्तिम् जानाति, सः बन्धुत्वाय उच्चैः आक्रोशति। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। पञ्च वृषाः महतो दिवः मध्ये स्थिताः। तत्र देवेषु वक्तव्यम् अस्ति, तानि एकत्र समासीत। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। सु-पक्षिणः दिवः मध्ये स्थिताः। ते मार्गान् रुद्धवन्तः, यथा वृकः महतीः आपः अतिक्रामति। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। नवो हितः स्तोत्रम् देवैः सु-उक्तम्। नद्यः सत्यम् वहन्ति, सूर्यः सत्यम् प्रसारितवान्। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। हे अग्ने, तव स्तोत्रम् देवेषु ग्राह्यम्। त्वम् मानवः इव नयस्व, देवान् जानन् मार्गदर्शकः भव। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। सः पुरोहितः स्थापितः, मानवः इव नेतृत्त्वम् करोति, देवान् यथार्थम् जानाति। अग्निः हर्षेण हविः गृह्णाति; देवेषु विद्वान्। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। पुरोहितः कर्म करोति; वरुणः मार्गस्य ज्ञाता, यं वयं अन्विष्यामः। सः हृदयेन चिन्तनम् विस्तारयति; नवम् सत्यम् जायेत। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। यः मार्गः सूर्यः दिवि अकरोत्, तस्य चर्चा करणीयम्। देवाः तं मार्गम् न अतिक्रामन्ति; मर्त्याः तं न पश्यन्ति। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। त्रितः कूपे स्थितः, देवान् साहाय्याय आह्वयत्। बृहस्पतिः तं श्रुतवान्, दुर्गम् सुगमम् विस्तृतम् अकरोत्। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। रक्तवर्णः वृकः एकदा मां पश्यत्, मार्गे गच्छन्तम्। सः नीचस्थानात् उत्थाय, यथा तक्षकः रथस्य पृष्ठात्। मम सम्पत्तिः एते द्वौ लोकौ। अस्य अंकुशेन वयं इन्द्रबलाः सभायाम् अग्रे गच्छामः, सर्वे वीराः। मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथ्वी, द्यौः न नः पीडयन्तु। इन्द्रं, मित्रं, वरुणं, अग्निं, मरुतः, अदितिं, वसून्, उदारान्, साहाय्याय वयं आह्वयामः। हे वसवः, हे दातारः, यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, एवं सर्वदुःखात् नः उद्धारयन्तु। आदित्याः सर्वत्र रक्षणाय आगच्छन्तु; शत्रुनाशे देवाः अनुकूलाः सन्तु। यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, हे वसवः, उद्धारयन्तु। पितरः सु-उक्ताः नः रक्षन्तु; देवकन्याः, सत्यम् वृद्धाः, नः रक्षन्तु। यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, हे वसवः, उद्धारयन्तु। नराशंसम्, विजयीम्, वीररक्षकम्, पुषणम् च वयं अन्विष्यामः। यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, हे वसवः, उद्धारयन्तु। हे बृहस्पते, सदा नः मार्गम् सुगमम् कुरु; सुखम् दत्तुम् अर्हसि। यत् मनुः इच्छत्, तत् वयं अन्विष्यामः। यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, हे वसवः, उद्धारयन्तु। कुत्सः ऋषिः इन्द्रम् वृत्रहन्तारम्, बलस्य अधिपतिम्, काठे साहाय्याय आह्वयत्; हे उदार वसवः, यथा रथः कष्टात् विमुक्तः, नः उद्धारयन्तु। अदितिः देवी देवैः सह नः रक्षतु; देवः रक्षकः शीघ्रं नः रक्षतु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथ्वी, द्यौः न नः पीडयन्तु। यज्ञः देवानाम् कृपां समीपम् आनयति; हे आदित्योः, दयाम् दर्शयन्तु। तव सौम्यता नः समीपम् आगच्छतु, दुःखात् निर्गमनमार्गम् दत्तु। देवाः अंगिरसां गीतैः प्रशंसिताः, साहाय्याय आगच्छन्तु। इन्द्रः शक्तिभिः, मरुतः गणैः, अदितिः आदित्यैः सह नः रक्षन्तु। इन्द्रः, वरुणः, अग्निः, आर्यमणः, सविता नः एतत् दत्तु। मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथ्वी, द्यौः न नः पीडयन्तु। हे इन्द्र-अग्नि, युष्माकम् दिव्यः रथः सर्वान् लोकान् निरीक्षते। तेन सह आगच्छताम्, दृढम् स्थित्वा सोमम् पिबताम्। यथा विश्वम् विशालम्, एवं सोमः युष्माभ्यां पानाय निर्मितः। युष्माकम् नामानि शुभानि, वृत्रहन्तारौ; तेन सह उपविशताम्, सोमम् पिबताम्। यदा अग्नयः प्रज्वलिताः, समिधः सिद्धः, कुशः विस्तृतः, तदा सोमम् पिबताम्। यद् वीर्यम्, रूपम्, महत्त्वम् युष्माभ्यां कृतम्, यद् प्राचीनम् मैत्रीम् अस्ति, तेन सह सोमम् पिबताम्। यदा प्रथमम् युष्मान् चयनम्, अहम् उक्तवान्—"एष सोमः नः आह्वयितव्यः"—तदा सत्ये विश्रान्त्वा सोमम् पिबताम्। यद् युष्माकम् आनंदः स्वगृहे, वा राज्ञः यज्ञे, तस्मात् आगच्छताम्, सोमम् पिबताम्। यत्र युष्माकम् अस्ति—यदु, तुर्वश, दृह्यु, अनु, पुरु—तस्मात् आगच्छताम्, सोमम् पिबताम्। यत्र युष्माकम् अधम, मध्य, उत्तम पृथ्वी, तस्मात् आगच्छताम्, सोमम् पिबताम्। यत्र युष्माकम् दिवि, पृथिव्यां, पर्वतेषु, वनस्पतिषु, आपः, तस्मात् आगच्छताम्, सोमम् पिबताम्। यत्र युष्माकम् सूर्यस्य उदये, दिवः मध्ये, तत्र स्वबलात् सोमम् पिबताम्। एवं, इन्द्र-अग्नि, सोमपानात् सर्वाणि धनानि नः विजितुम् अर्हथः। मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथ्वी, द्यौः न नः पीडयन्तु। अहं धनकामः, बुद्ध्या इन्द्र-अग्निं ज्ञातुम् इच्छामि—यद् दृश्यते, यद् गुह्यं—मम प्रियतमः अन्यः न अस्ति। तस्मै बलवतीं चिन्तनम् निर्मितवान्। अहं युष्माकम् उदारदानम् श्रुतवान्—धीरपुत्रात् वा अन्यत्र। तस्मात् सोमम् पिण्डयित्वा, नूतनं स्तोत्रम् इन्द्र-अग्नये निर्मितवान्। एवं ऋषिः, देवैः सह, सत्यमार्गे, यज्ञमार्गे, सोमपानमार्गे, रक्षाम्, कृपाम्, आनन्दम्, धनसम्पत्तिम् च प्रार्थयन्, देवेषु श्रद्धया स्तुतिं अर्पयति।