सर्वेषां मध्ये प्रकटितः सः शोभायमानः विकसितः, सन्मार्गे स्थितः विकृतानां मध्ये, तेजस्वीः स्वयम्। त्वष्टुः पत्न्यौ तस्य जन्मन्याः कम्पमाने अभूताम्, तं सिंहं साक्षात्कृत्य स्वागतम् अकुर्वताम्। शुभे द्वे तं स्वागतम् इति मन्ये; गावः वृष्यः च तस्य समीपं समागताः। सः शक्तीनां ईश्वरः अभवत्, येन दक्षिणतः हविः समर्प्यन्ते। सः सवितुः इव उदितः, उभाभ्याम् बाहुभ्याम् प्रसारिताभ्याम्, तीव्रं यत्नं कुर्वन्, द्वौ लोकौ वर्णयन्; सः उज्ज्वलः आरोहति, अस्माकं मध्ये विचरति, मातृणां वस्त्राणि परित्यज्य। सः उत्तमं रूपं उपरि निर्माति, गवां आपां च निवासे मिश्रयन्; ऋषिः स्वविवेकेन अधिष्ठानं शुद्धयति, सा बुद्धिः दिव्यसभा भवति। अग्ने, तव क्षेत्रं विस्तीर्णं, अधिष्ठानं व्याप्नोति, महतां उज्ज्वलनिवासं; सर्वैः प्रज्वलितः, स्वयम् तेजसा, अस्मान् अव्यभिचारिण्या रक्षया रक्ष। सः मरुभूमौ प्रवाहस्य पथं निर्माति, भूमिं उज्ज्वलतरंगैः आघातयन्; सर्वं धनं उदरे धारयति, आप्सु स्रोतःषु च विचरति। एवं, अग्ने, हविःभिः वर्धमानः, उज्ज्वलः शुद्धः च, कीर्त्यै प्रकटस्व; मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, दिवः च अस्मान् न हिंसन्तु। सः पुरातनः नूतनः च, स्वशक्त्या, सर्वं ज्ञानं त्वरितं धारयति; आपः, मित्रः, धिषणा च अग्निं धनदं समर्थयन्ति। प्राचीना प्रज्ञया सः मनुष्याणां प्रजाः उत्पादितवान्; विवस्वतः दृष्ट्या देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। तं यज्ञस्य अग्रं, जनैः आहूतं, ऋजुचरं, बलस्य पुत्रं, वाहकं, उदारं, देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। मातरिश्वान्, दानसमृद्धः, तस्य पुत्रस्य पथं अन्वविन्दत्; जनानां रक्षकः, दिवापृथिव्योः निर्माता, देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। रात्रिः च उषः च, स्ववर्णैः, एकं पुत्रं पोषयतः; दिवापृथिव्यः, हिरण्यं, अन्तः उज्ज्वलयतः, देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। सः धनस्य अधिष्ठानम्, निधीनां संगमस्थानम्, यज्ञस्य चिन्हम्, चिन्तनस्य पूर्तिः; अमृतस्य रक्षकः, देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। यदा च पूर्वम्, यदा च इदानीम्, धननिवासः, जातस्य, जन्यमानस्य, भूमेः; विद्यमानस्य, बहुलस्य रक्षकः, देवाः अग्निं धनदं समर्थयन्ति। धनदः, वीर्यवन्तः धनं दातुम्, धनदः, स्तुत्यः; धनदः, वीर्यं भोजनं दातुम्, धनदः, दीर्घायुं प्रदातुम्। एवं, अग्ने, हविःभिः वर्धमानः, उज्ज्वलः शुद्धः च, कीर्त्यै प्रकटस्व; मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, दिवः च अस्मान् न हिंसन्तु। अग्ने, अस्माकं दाहकं पापं दूरं कुरु, दरिद्रतां दह; दाहकं पापं दूरं कुरु। शुभक्षेत्रैः, शुभमार्गैः, धनैः च वयं यजामः; दाहकं पापं दूरं कुरु। यदा त्वं, सर्वदानः, तान् दास्यसि, च स्वान् अधिपान्; दाहकं पापं दूरं कुरु। यदा, अग्ने, तव अधिपाः जायन्ते, वयं त्वया सह जायेम; दाहकं पापं दूरं कुरु। यदा महाग्नेः किरणाः सर्वदिशः प्रसरन्ति, सः दाहकं पापं दूरं कुर्यात्। त्वं, अग्ने, सर्वमुखः, सर्वं व्याप्नोषि; दाहकं पापं दूरं कुरु। सर्वव्यापकं मुखेन, अस्मान् द्वेषिणः पारय, नौका इव; दाहकं पापं दूरं कुरु। सः अस्मान् कल्याणाय पारयेत्, नदीं नौका इव; दाहकं पापं दूरं कुरु। वयं वैश्वानरस्य, सर्वभूतविभूतेः, राज्ञः, शुभे अनुग्रहे स्याम; अत्र जातः सः सर्वं जगत् पश्यति, वैश्वानरः सूर्येण सह यत्नं करोति। सः दिवि स्थापितः, अग्निः भूमौ स्थापितः, सः सर्वेषु औषधिषु प्रविष्टः; वैश्वानरः, अग्निः, बलात् स्थापितः—सः दिवा रात्रौ अस्मान् रक्षतु। वैश्वानर, तव सत्यं अस्माकं भवतु; उदाराः स्वं धनं अस्माकं संयोजयन्तु; मित्रः, वरुणः, अदितिः, सिन्धुः, पृथिवी, दिवः च अस्मान् न हिंसन्तु। जातवेदसे सोमं पेषयेम, यः जानन् दुष्टं दहति; सः अस्मान् सर्वदुःखात् नौका इव नदीं पारयतु, हे अग्ने, व्याघातं निवारय। यः बलिनां वृषभः, बलवन्तैः सह वसन्, महद् दिवापृथिव्योः अधिपः; इन्द्रः मरुद्भिः सह, युद्धेषु, सत्ये स्थितः, अस्माभिः आह्वयितव्यः। यस्य बलम्, अजय्यम्, सूर्यस्य गतिवत्, सर्वयुद्धे वृत्रघ्नः; स्वजनैः अतिशक्तिमान्—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। यस्य पन्थानः, दिवः प्रवाहवत्, तस्य शक्त्या प्रवहन्ति; यः द्वेषिणः मर्दयति, पुरुषत्वे अजय्यः—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। यः अंगिरसां मध्ये अङ्गिरसतमः, वृषभः वृषभैः, मित्रः मित्रैः; गायकः गायकैः, मार्गेषु ज्येष्ठः—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। यः पुत्रैः, रुद्रैः, ऋभुभिः, शत्रून् विजित्य; स्वसंबन्धिभिः कीर्तिं लभते—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। यः स्पर्धायां क्रोधयुक्तं कर्म करोति, अस्माकं जनैः सूर्यं जयति; सभायाम्, बहुधा आहूतः, शत्रून् हन्तु—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। तस्य सहायाः युद्धे वीरस्य लाभाय समवेताः, तस्य रक्षायाम् निवासिनः हविः ददति; सः सर्वकर्मणाम् एकः प्रभुः—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। पुरुषाः उत्सवे बलाय, साहाय्याय, धनाय तं याचन्ते; सः, तमसि अपि, चिन्तनस्य ज्योतिः जानाति—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। सः वामहस्तेन मार्गं दर्शयति, धीरान् अपि यमयति, दक्षिणहस्तेन कर्माणि संगृह्णाति; गायकानां मध्ये अपि, धनस्य विजेता—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। सः सेनाभिः, रथैः, सर्वजनस्य मध्ये प्रसिद्धः; स्वपुरुषत्वेन शापान् जयति—इन्द्रः मरुद्भिः सह अस्माकं साहाय्यं भवतु। हे बहुधा आहूत, स्वजनैः वा, अपरैः वा, यदा त्वं युद्धे सम्मिलसि, हे इन्द्र, मरुद्भिः सह, मानवस्य पुत्रपौत्राणां रक्षिता भव। यः वज्रधारी, शत्रुनाशकः, भयानकः, महाबलः, सहस्रदर्शी, शतसहायः, बलवान् इव तीक्ष्णः—हे इन्द्र, मरुद्भिः सह, रक्षिता भव।