प्रथमं हविषि, नारा॑शंसः नो रक्षतु, समाप्य हविषि च आवाहनेषु च शुभं भवतु; सः द्वेषं जघानात्, अमित्रभावं अपाकरोतु, यजमानाय कल्याणं ददातु। तस्य ज्वलतः शिरसः असुरान् दहत्वा, वेदद्वेषिणः शरैः हन्यात्; सः द्वेषं जघानात्, अमित्रभावं अपाकरोतु, यजमानाय कल्याणं ददातु। मया मनसा त्वं दृष्टः, तपसो जातः, तपसा दीप्तिमान्, विवेकी; अत्र सुतान् ददातु, अत्र धनं ददातु, पुत्रकामाय सुतान् जनयतु। पुनः मनसा त्वं दृष्टः, स्वेन रूपेण प्रकाशमानः, न ऋतोरपेतः; युवती मामुपगच्छतु, पुत्रकामाय सुतान् जनयतु। अहं बीजं ओषधिषु अधधाम, सर्वेषु लोकेषु अधधाम; पृथिव्याम् अपत्यं ससर्ज, स्त्रीभ्यः पुत्रान् अददाम्। विष्णुः गर्भं विधत्ताम्, त्वष्टा रूपाणि तन्यात्, प्रजापतिः सिञ्चतु, धाता गर्भं ते अधात्। सिनीवाली गर्भं धत्तां, सरस्वती गर्भं धत्तां, पद्मिनी अश्विनौ गर्भं ते अधत्तां। या सुवर्णयष्टिः अश्विनौ मन्थितवन्तौ, तं गर्भं वः आवाहाम, दशमे मासि जातव्यम्। त्रयः दिव्यः, मित्रार्यमणावरुणाः, महद् अस्मभ्यं सहाय्यम् आदधुः। तेषां न कश्चन रिपुः, न मार्गेषु, न संगमे; दुष्टचित्तः तेषु न प्रभवति। येषां अदितेः पुत्राः जीविताय स्थिरं ज्योतिर् ददुः, तस्मै मर्त्याय सदा। वातः अस्मभ्यं आरोग्यं ददातु, हृदयाय प्रियं रमणीयं च; सः आयुः प्रावर्तयतु। वातः त्वं अस्माकं पिता, भ्राता, मित्रं च; अस्मान् जीविताय योजय। यत् ते अमृतस्य निधिं गृह्य अस्ति, वातः, तस्मात् अस्मभ्यं जीविताय ददातु। अग्नये, गोत्राणां वृषभाय, वाचं प्रेषयामि; सः द्वेषं नयतु। यः द्यूनां पारं प्रकाशते, मरीचीनां पारमपि, सः द्वेषं नयतु। यः शुचिना तेजसा असुरान् दमयति, वृषभः, सः द्वेषं नयतु। यः सर्वाणि पश्यति विवेकेन, सर्वाणि भूतानि एकीकृत्य, सः द्वेषं नयतु। यः तेजस्वी, प्रदेशस्य पार्श्वे जातः, अग्निः, सः द्वेषं नयतु। अधुना जातवेदसे शीघ्राश्वं समर्पयामः; एष आसनं अस्मभ्यं स्यात्। तस्मै जातवेदसे, प्रज्ञायै, दातारं महतीं स्तुतिं प्रेषयामि। ये जातवेदसः तेजांसि, देवेषु हविः वहन्ति, ते अस्माकं यज्ञं प्रेरयन्तु। इयं चित्रा गौः प्रव्रजति, सा मातरं पुरस्तात् उपाविशत्, पितरमुपगच्छति, सूर्यं कामयमाना। सा द्युभिः अन्तर् विचरति, अपानं प्राणं च करोति; वृषभः महान् दिवं व्याचष्ट। सा त्रिंशत्सु स्थानेषु प्रकाशते; वाच् शीघ्राय नियोजिता, उषसः आगमने दिवः सह। ऋतं च सत्यं च तपसः अजायताम्; तस्मात् रात्रिः अजायत, रात्रेः समुद्रः अरुणः। समुद्रात् अरुणात् संवत्सरः अजायत, सः अहः रात्रं च विभागयन्, सर्वस्य चरस्य ईशानः। सृजिता सूर्यचन्द्रमसौ पूर्ववत् अधात्; द्यां पृथिवीं अन्तरिक्षं च स्वः च स्थापयत्। अग्ने, संज्ञायाम् उपहूतो दीदिवांस्, प्रत्यगारेषु प्रज्वलितः, वेदि उपरि दीप्तः, अस्मभ्यं सर्वं वसु वह। सह चरन्तु, सह वदन्तु, सह मनांसि जानन्तु; यथा देवाः समनसा यज्ञं अयजन्। समानी व आकूतिः, समाना हृदयानि वः, समानमस्तु वो मनः, यथा वः सुसहासति। समानी व आकूतिः, समाना हृदयानि वः, समानमस्तु वो मनः, यथा वः सुसहासति। एवं ऋषयः, देवाः च, समृद्धये, कल्याणाय, संततये च, इमं धर्मपथं प्रपन्नाः।