वयं विजित्य स्थिता: पापमुक्ता अभवाम। जाग्रतः स्वप्नतो वा, किमपि दुष्कृत्य चिन्तयन्तः, यद् द्वेष्यं तद् दूरं गच्छतु, यश्च नः द्वेष्टि, स अपि नश्यतु इति प्रार्थयाम। यदि देवाः कपोतस्य प्रेरणया, अथवा निरृत्या प्रेषिताः, इदं किञ्चिद् अत्र आनयन्, तस्मिन्नर्थे स्तुतिं कुर्मः, प्रायश्चित्तं च यच्छामः, यथा द्विपदां चतुष्पदां च कल्याणं स्यात्। देवैः प्रेषितः कपोतः अस्माकं शुभायास्तु, दिव्यः पक्षिराजः गृहाणि न हन्यात्। अग्निः होतारं हविर्गृह्णातु, पक्षिणः शरः अस्मान् न विन्द्यात्। स पक्षिशरः अस्मान् न हिंस्यात्, स अग्नौ स्थानं कुर्यात्। गावः जनाः च सर्वे सुखिनः स्युः, दिव्यः कपोतः अस्मान् अत्र न बाधेत। यद् उलूकः वदति, तद् व्यर्थम्; यद् कपोतः अग्नौ लक्षयति, तदपि व्यर्थम्। यस्मै दूतः प्रेष्यते, तस्मै, यमाय, मृत्यवे, नमः क्रियते। स्तोत्रेण कपोतं नयामि, तम् उत्साहयामि; उत्सवेन गावः परिवर्तयामि। सर्वाणि पापानि परित्यज्य, बलाय स्थैर्याय च पक्षिराजः प्रयातु। माम् अन्येषां मध्ये वृषभं कुरु, शत्रुषु विजयीं, रिपून् निहन्तारं, कीर्तिमन्तं, गोपत्यं च ददातु। अहम् अजेयः, अभिहतः न, इन्द्रवत् शत्रुषु; मम पादयोः अधः सर्वे प्रतिद्वन्द्विनः निहन्यन्ते। इह अद्यैव उभौ बध्नामि, यथा धनुः ज्यानया बद्धः; वाक्पते, तौ मौनय, यथा मम विरुद्धं न वदेताम्। विश्वकर्मणः बलात् विजयी अभवम्, तव संकल्पं, व्रतम्, सभां च गृहीत्वा। तव कल्याणं रक्षां च ग्राहित्वा, परमः भूयासम्; तव शीर्षाणि अधिरोह्य, पादात् उत्तिष्ठ, यथा प्लवाः जलात् उत्तिष्ठन्ति। इन्द्राय एषः मधुमती सोमपानं पातु; स सोमपात्रस्य स्वामी। वीर्ययुक्तं धनं ददातु; शत्रून् दहति, स्वर्गं जयति। त्वां हवं कृत्वा, शोभनं सोमं त्वदर्थं पिण्डितम्; यज्ञे आगच्छ, जानिहि, सोम्य, शत्रुं जयन्तं त्वां वयं ह्वयामः। सोमस्य, वरुणस्य धर्मे, बृहस्पतेः अनुमत्याः च रक्षायाम्, अद्य त्वाम् स्तौमि, त्वदर्थं सोमपात्रं पीतम्, विश्वकर्मन्, विधात्रन्। जातः सन् अहम् हविः अकरवम्, विचरितवान् च; प्रथमः ऋषिः इमं स्तोत्रं शुद्धीकृतवान्। यत् किञ्चित् सोमपानेन त्वदर्थं प्राप्तम्—विश्वामित्राय, जमदग्नये च गृहे। अद्य वातस्य रथस्य महिमा, स गर्जन्, भिन्दन्, निनदन् आगच्छति; स नभः स्पृशति, उषसः रक्तयति, पृथिव्याः रजः उत्सारयन् गच्छति। स वायोः पथं अनुवर्तते; स्त्रियः सख्यः इव तं सह यान्ति। ताभिः युक्तः देवः रथे आरोहति—स सर्वलोकानां राजा। स मध्यं मार्गेण नित्यं सञ्चरति, कदापि एकस्मिन् दिने न तिष्ठति; स जलस्य मित्रम्, ऋतस्य प्रथमजम्—कुतः स जातः, कुतः उत्पन्नः? स देवतानां आत्मा, जगतः गर्भः; एषः देवः स्वेच्छया सञ्चरति। तस्य शब्दः श्रूयते, रूपं न दृश्यते; तस्मै वाताय हविः जुहोमः। मृदुर्वातः अस्मान् प्रति वातु, पुष्टयः ओषधयः वर्धन्ताम्; दुध्यमानाः, जीवदायिन्यः, अस्माकं हिताय पान्तु—रुद्र, मृदु भव। ये एकरूपाः, अनेकवर्णाः, अथवा एकवर्णाः, यान् अग्निः यज्ञेन जानाति, ये तापसतेजसा अङ्गिरसः कृतवन्तः—ताभ्यः, पर्जन्य, महतीं रक्षां ददातु। ये देवानां मध्ये स्वदेहं उत्पादितवन्तः, येषां सर्वं रूपं सोमः जानाति—ताभ्यः, दुग्धवत्यः, सन्तत्युत्तमा, इन्द्र, वर्धनं गवां यच्छ। प्रजापतिः एतान् मम दत्तवान्, सर्वैः देवैः पितृभिः च सह; शुभाः भवन्तु, गवां मध्ये आगच्छन्तु, तेषां संतानैः सह वसाम। तेजोमयः, वीर्यवान्, मधुमद् सोमं पातु, दीर्घायुषः, यजमानस्य प्रियं कुर्यात्; वातप्रेरितः, स्वभावेन रक्षति, जनान् पुष्णाति, नानाविधं प्रकाशते। स तेजस्वी, पुष्टिमान्, बलदः श्रेष्ठः, ऋते स्थितः, दिवि प्रतिष्ठितः; शत्रुहन्ता, वृत्रहा, दैत्यनाशकः, ज्योतिः जातम्—असुररिपुः। एषः सर्वोत्तमः प्रकाशः, परमं तेजः, सर्वविजयी, धनविजयी, महत्त्वेन कथ्यते। सूर्यः, महातेजस्वी, विस्तीर्णः, सर्वेभ्यः दृश्यमानः, अव्ययबलवीर्यः। प्रकाशमानः, दिवं याहि, दीप्तं व्योम, येन सर्वे लोकाः धृता, विश्वकर्मणा, सर्वैः देवैः सह। इन्द्र, त्वं सभा सोमपूर्णां रथं नयितवान्, सोमपेषकस्य आह्वानं श्रुतवान्। त्वं यज्ञस्य शीर्षं, चर्म च, गृहीत्वा, सोमपेषकस्य गृहम् प्रविष्टवान्। त्वं, इन्द्र, पुनः पुनः तं मर्त्यं, वेनं, शत्रुबन्धनात् विमोचितवान्, यः त्वां चिन्तयति तस्य कृते। त्वं, इन्द्र, सूर्यं, यः पृष्ठतः अस्ति, पुरतः आनयसि; त्वमेव देवतानां इच्छां नियच्छसि। अत्र आगच्छतु वनस्य सह, बलस्य सह; गावः वत्सैः सह पन्थानं गच्छन्तु। शुभया बुद्ध्या, दानशीलः, यजमानः, दातृभिः सह आगच्छतु। पितॄन् यथा पालयन्ति, दातृभ्यः, वयं सूत्रं तानयामः, यज्ञे यजामः। उषा, श्रेष्ठा भगिनी, पन्थानं सह परिवर्तयति, शुभजन्मना। अत्र आगच्छ, प्रविश, स्थिरः भव, न चल; सर्वे जनाः त्वां इच्छन्तु, तव राज्यं न नश्यतु। अत्र स्थातुम्, मा गच्छ; पर्वतवत् स्थिरः भव; इन्द्रवत् अत्र स्थिरः, राज्यं धारय। इन्द्रः एतत् दृढम् अकरोत्, दृढेन हविषा; तस्य कृते सोमः उक्तवान्, तस्य कृते ब्रह्मणस्पतिः अपि। दृढं दिवम्, दृढं पृथिवी, दृढाः पर्वताः, दृढं विश्वं जगत्, दृढं राजा जनानाम्। तव कृते राजा वरुणः दृढः, बृहस्पतिः दृढः; इन्द्राग्नी च राज्यं दृढं धारयेताम्। एवं ऋषयः, देवाः, मनुष्याः च, स्वकल्याणाय, रक्षायै, विजयाय, यशसे च, देवतानां स्तुत्या, हविषा, प्रार्थनया च, यथाक्रमं प्रपद्यन्ते, यज्ञं कुर्वन्ति, गृहेषु सुखं वसन्ति, सर्वं जगद् ऋते स्थितं पश्यन्ति।