सर्वेभ्यः नमः। तत्र ऋषयः दिव्यं उपचारं आरभन्त, रोगनिवारणाय यत्नं कुर्वन्तः। ते रोगं अपाकुर्वन्ति—नेत्रयोः, नासिकयोः, कर्णयोः, अधोऽधः कण्ठस्य, शिरसः, मस्तिष्कस्य, जिह्वायाः च। पुनः, ग्रीवायाः, शिरोबन्धनस्य, श्वासस्य, कण्ठस्य, स्कन्धयोः, मांसस्य, बाहुषु च रोगं अपाकुर्वन्ति। अन्तर्याणि, गुदं, हृदयम्, मेदः, यकृत्, प्लीहा—एतेषु अपि रोगं अपाकुर्वन्ति। ऊरुषु, अस्थिषु, गुल्फयोः, पादतलयोः, श्रोणिषु, दीप्तभागेषु, नितम्बेषु च रोगं अपाकुर्वन्ति। जननाङ्गेषु, अङ्गेषु, केषु, नखेषु, समस्ते देहे रोगं अपाकुर्वन्ति। सर्वस्मिन अङ्गे, सर्वस्मिन केशे, सर्वस्मिन सन्धौ जातं रोगं अपि अपाकुर्वन्ति। ततः ऋषयः मनसः अधिपतिं प्रेषयन्ति—"गच्छ त्वं, दूरतः स्थातुम् इच्छ। दुःखात् दूरं दर्शय, जीवतः मनः बहुविधं भवतु।" ते शुभं वरण्ति, दक्षिणहस्तं शुभाय प्रयुञ्जते। वैवस्वतः नेत्रं शुभं भवतु, जीवतः मनः बहुविधं भवतु। यद् इच्छया, निष्वासेन, शापेन, जाग्रत्या, स्वप्नेन वा यत् कृतं, तद् अग्निः सर्वं दुष्कृतं, अप्रियम्, दूरं अपाकरोतु। हे इन्द्र, वाचः अधिपते, यत् अपराधं कुर्मः, तस्मात् शत्रु-पापात् अंगिरसः बुद्धिमन्तः रक्षन्तु। वयं विजितवन्तः, उपविष्टवन्तः, दोषात् विमुक्ताः। जाग्रतः, स्वप्नतः, दुष्टचिन्तनतः वा यत् अप्रियं, तद् दूरं गच्छतु; यः नः द्वेष्टि, सः अपि दूरं गच्छतु। यदि देवाः, कपोतस्य प्रेरणया, वा निरृत्या प्रेषिताः, एतत् आनयन्ति, तस्मै स्तुतिं कुर्मः, प्रायश्चित्तं च। द्विपदां चतुष्पदां च कल्याणं भवतु। देवैः प्रेषितः कपोतः नः शुभं भवतु; दिव्यः पक्षी गृहं न दुःखं आनयतु। अग्निः, होता, यज्ञं गृह्णातु; पक्षिणः अस्त्रं नः न वरणातु। पक्षिणः अस्त्रं नः न हिनस्ति, गृहस्थे स्थानं कुर्यात्। गोभ्यः, जनाय च कल्याणं भवतु; दिव्यः कपोतः नः अत्र न हिनस्तु। यद् उलूकः उच्चारयति, तद् व्यर्थम्; यद् कपोतः अग्नौ चिह्नयति, तद् अपि व्यर्थम्। यः प्रेषितः दूतः, तस्य, यमस्य, मृत्यवे च नमः। स्तोत्रेण कपोतं दूरं कुर्यात्; अहं तम् प्रेरयामि—हृष्टः, गाः परितः परिभ्रम्य, सर्वं पापं परित्यज्य, बलाय स्थैर्याय च पक्षीः उड्डीयतु। ऋषयः प्रार्थयन्ति—"मम समानेषु वृषः कुरु, प्रतिद्वन्द्विषु विजयी, शत्रुघ्नः, कीर्तिमन्तः, पशूनां स्वामी च भव।" अहं अप्राप्यः, अव्यथितः, इन्द्रवत् प्रतिद्वन्द्विषु; मम पादयोः अधः सर्वे शत्रवः निहिताः। अत्र द्वयोः बन्धनं करोमि, धनुर्बन्धस्य यथा; वाचः अधिपते, तौ मौनं कुरु, मम विरुद्धं किंचिद् न वदन्तु। सर्वसृष्ट्या विजयी अभवम्; तव निश्चयं, व्रतम्, सभां च गृहीत्वा। तव कल्याणं, सुरक्षा च गृहीत्वा, अहं श्रेष्ठः भूयासम्; तव शिरः उपरि पादं स्थापयामि—यथा बकाः जलात् उत्थायन्ति, तथा त्वं अधः मम पादात् उत्थाय। इन्द्राय मधुरं सोमपानं समर्पितम्; सः सोमपात्रस्य स्वामी। नः वीरसम्पन्नं धनं ददातु; शत्रुं दग्ध्वा, स्वर्गं विजयी। वयं त्वां, तेजस्विनं, सोमपानाय आह्वयामः; यज्ञे आगच्छ, जागरूकः भव, मघवन्, शत्रुजित्। सोमराजस्य, वरुणस्य, बृहस्पतेः, अनुमत्याः धर्मे, मघवन्, तव स्तुत्ये, सोमपात्रं पिबामि, विधाता, नियन्ता। जात्वा, आहुतिं कृत्वा, विचरामी; प्रथमः ऋषिः स्तोत्रं शुद्धं कृतवान्। सोमपानं, यत् तव कृते प्राप्तं—विश्वामित्रस्य, जमदग्नेः गृह्ये। वायोः रथस्य महिमा—सः गर्जन्, शब्दयन्, आकाशं स्पृशन्, उषाः रक्तयन्, भूमेः रजः उत्थापयन् आगच्छति। पथं अनुसरन्, वायुः गतिमान्; महिलाः, सख्यवत्, सह गच्छन्ति। ताभिः युक्तः, देवः रथं आरूढः—सर्वलोकस्य राजा। मध्यस्थे मार्गे प्रेरितः, कदापि एकस्मिन् दिवसे स्थिरः न भवति; जलस्य मित्रः, ऋतस्य प्रथमजः—क्व जातः, क्व उत्पन्नः? सः देवतानां आत्मा, जगतः गर्भः; देवः इच्छया चरति। तस्य शब्दः श्रूयते, रूपं न दृश्यते; तस्मै वायवे हविः ददाति। शिवः वायुः नः उपवातु, पुष्टयः ओषधयः वृद्धिं यान्तु; दुग्धयुक्ताः, जीवनदाः, नः शुभाय पिबन्तु—हे रुद्र, सौम्यः भव। ये एकरूपाः, बहुरूपाः, एकरूपाः, येषां नामानि अग्निः यज्ञेन जानाति, ये अंगिरसः तपसा कृताः—ताभ्यः, हे पर्जन्य, महान् रक्षणं ददातु। ये देवेषु देहं उत्पादितवन्तः, येषां सर्वरूपं सोमः जानाति—ताभ्यः, दुग्धयुक्ताः, सन्ततिसम्पन्नाः, हे इन्द्र, गोधामे वृद्धिं ददातु। प्रजापतिः एतानि मम दत्तवान्, सर्वैः देवैः, पितृभिः सह; शुभानि सन्तु, गोधामे आगच्छन्तु—तेषु सन्ततिसहिता वयं वसामः। तेजस्वी, बलवान्, मधुरं सोमपानं पिबतु, दीर्घायुः ददातु, यज्ञपतिं हर्षयतु; वायुना प्रेरितः, स्वभावेन रक्षति, जनं पुष्णाति, विविधं प्रकाशति। तेजस्वी, बलवान्, पुष्टः, श्रेष्ठबलदः, धर्मे स्थितः, दिवि संस्थितः; शत्रुघ्नः, वृत्रघ्नः, दैत्यघ्नः, प्रकाशः जातः—असुरघ्नः, प्रतिद्वन्द्विघ्नः। एषः ज्योतिषां उत्तमः, परमं तेजः, सर्वविजयी, धनविजयी, महान्। सूर्यः, तेजसा महान्, चक्षुषोः पूर्वं विस्तृतः, बलसम्पन्नः, शक्तिसम्पन्नः। प्रकाशमानः, ज्योतिषा दिव्यं गच्छतु, दिवः विस्तारं, येन सर्वे लोकाः धृताः, सर्वकार्येण, सर्वदेवसमर्थनेन। हे इन्द्र, त्वं सभायाः रथं सोमपूर्णं प्रेषितवान्; सोमपेषकस्य आह्वानं श्रुतवान्। त्वं यज्ञस्य शिरः, त्वचा च गृहीत्वा, सोमपेषकस्य गृहे प्रविष्टवान्। इन्द्र, त्वं तं मर्त्यं, वेनं, शत्रुबन्धनात् मुक्तवान्, यः त्वां चिन्तयति तस्य कृते। एवं ऋषयः, देवाः, यज्ञाः, उपचाराः, स्तुतयः, प्रार्थनाः च एकत्र प्रवाहवत् प्रवृत्ताः, जीवनस्य, कल्याणस्य, विजयस्य च कामनया, सर्वेभ्यः शुभं प्रार्थयन्ति।