मम पुत्राः शत्रुसूदिनः, कन्या च प्रसिद्धा; अहं विजयी, पतिसंयुक्ता मे स्तुतिः सर्वोत्तमा। तेन यज्ञेन येन इन्द्रः परमतेजस्वीः एवं शक्तिमान् अभवत्, हे देवाः, तद् यथास्तु, यथा अहं प्रतिद्वन्द्विना रहिता भवामि। प्रतिद्वन्द्विनां रहिता, प्रतिद्वन्द्विषु विजयी, जयशालिनी च, अहं अन्येषां तेजः धनं च आच्छादयामि, यथा स्थिराणां न भवति। प्रतिद्वन्द्विन्यः एताः महिलाः अहं विजयी, जयशालिनी च, यथा अस्य पुरुषस्य जनस्य मध्ये, गृहस्थे च अहं दीप्तिमती भवामि। इन्द्रः तीव्रात् आक्रमणात् अस्य रक्षणं करोतु, सर्वतः अस्य विमोचनं करोतु; अन्ये यजमानाः तव ध्यानं न आकर्षयन्तु, एते सोमनिपीताः तुभ्यम् एव। तुभ्यम् सोमनिपीताः, तुभ्यम् हविः, स्तुतयः तव नाम्ना आह्वयन्ति; इन्द्रः, सोमनिपीतस्य आनन्दं कुर्वन्, सर्वं जानन्, अत्र सोमं पिब। यः उत्सुकचित्तः, सर्वहृदयेन तुभ्यं सोमं पिण्डयति, देवेषु इच्छन्—इन्द्रः तस्य पशून् न हरति, किंतु तस्मै स्तुतिं शोभां च ददाति। यः तस्य सोमपिण्डनं समृद्ध्या करोति, सः प्रसिद्धः भवति; यः न यजति, तस्मात् धनं मघवान् हरति, प्रार्थनाद्वेषिणः विनाशयति। अश्वान् इच्छन्, पशून् इच्छन्, बलं इच्छन्, वयं त्वां आह्वयामः; आगच्छ, हे इन्द्र; तव नूतनानुग्रहेण वयं शोभिताः भवेम; हे इन्द्र, वयं तव आशीर्वादं प्रार्थयामः। जीवनाय तव विमोचनं हविषा करोमि, ज्ञातात् राजन्यरोगात्; यदि ग्रहोऽस्यं गृहीतवान्, तेन इन्द्राग्नी तं तस्मात् विमोचयताम्। यद्यस्य आयुः क्षीणं वा, प्रस्थितं वा, मृत्युलोकं समीपं नीतं वा, अहं तं विनाशस्य गोदात् अपाकर्षामि; सः तद् न स्पृशेत्, शतं शरदः जीवतु। सहस्राक्षं शतशरदं शतायुं हविः कृत्वा, अहं तं गृहीतवान्; इन्द्रः तं शतं शरदः सर्वदुःखात् परं नेतु। शतं शरदः वृद्धिं कुरु, शतं हेमन्तान्, शतं वसन्तान्; इन्द्रः, अग्निः, सविता, बृहस्पतिः तं शतायुं पुनर्ददातु। अहं त्वां गृहीतवान्, त्वाम् अभिज्ञातवान्; त्वं पुनर्नूतनः अभवत्। सर्वाणि तव अंगानि, सर्वं दृष्टि, सर्वं आयुः अहं अभिज्ञातवान्। अग्निः ब्रह्मणासंयुक्तः, राक्षसहन्ता, तव गर्भं गृहीतं रोगं, गर्भस्थं दुष्टं, अत्रात् अपाकरोतु। गर्भं गृहीतं रोगं, गर्भस्थं दुष्टं—अग्निः ब्रह्मणासंयुक्तः, तं अपाकरोतु, मांसभोजं, जीवभोजं। यः तव हिंसति, पतति, उपविष्ठः, वा सर्पति, यः जातः तव हिंसने इच्छति, अत्रात् तं वयं विनाशयामः। यः तव उरू मध्ये सञ्चरति, पतिस्य पत्न्याः मध्ये शयते, यः गर्भं प्रवेशति, तं अत्रात् वयं विनाशयामः। यः भ्राता भवन् पतिः वा प्रियः भवति, तव सह शयते, यः तव सन्ततिं हिंसने इच्छति, तं अत्रात् वयं विनाशयामः। यः त्वां निद्रया तमसा च मोहितवान्, शयते, यः तव सन्ततिं हिंसने इच्छति, तं अत्रात् वयं विनाशयामः। तव नेत्रेभ्यः, नासिकाभ्यः, कर्णेभ्यः, चिबुकात् अधः, शिरसः, मस्तिष्कात्, जिह्वायाः रोगं अपाकरोमि। ग्रीवात्, शिरोबन्धात्, कासात्, कण्ठात्, स्कन्धात्, मांसात्, बाहुभ्यः रोगं अपाकरोमि। अन्त्रात्, गुदात्, हृदयात्, मेदः, यकृतः, प्लीहात् रोगं अपाकरोमि। उरुभ्यः, अस्थिभ्यः, गुल्फात्, पादतलात्, कटीभ्यः, दीप्तिभ्यः, नितम्बात् रोगं अपाकरोमि। जननांगात्, अवयवात्, केशात्, नखात्, तव सर्वस्मात् रोगं अपाकरोमि। सर्वाङ्गात्, सर्वकेशात्, सर्वसन्धिजातात्, तव सर्वस्मात् रोगं अपाकरोमि। हे मनसः स्वामिन्, गच्छ, दूरं गच्छ, अन्यत्र सञ्चर; दुःखात् दूरं दर्शय, जीवतः मनः बहुधा भवतु। ते शुभं वरण्ते, दक्षिणं शुभाय प्रयुञ्जते; वैवस्वतः नेत्रं शुभं भवतु, जीवतः मनः बहुधा बहुधा भवतु। यद् इच्छया, प्राणेन, शापेन, जागरणेन, स्वप्नेन वा यत् कृतं—अग्निः तानि सर्वाणि पापानि, अप्रियाणि, अत्रात् दूरं अपाकरोतु। हे इन्द्र, वाचः स्वामिन्, यद् अपराधं वयं कुर्मः, तस्मात् शत्रूणां पापात् अंगिरसः रक्षन्तु। विजितवन्तः, उपविष्टवन्तः, दोषरहितवन्तः वयं; जागरणे, स्वप्ने, दुष्टचिन्तने वा—यत् वयं द्वेष्मः, यः वयं द्वेष्टि, तं दूरं गच्छतु। यदि देवाः, कपोतप्रेरिताः, वा निरृत्या प्रेषिताः, एतत् अत्र आनयन्ति, तस्मै वयं स्तुतिं ददामः, प्रायश्चित्तं कुर्मः; द्विपदां चतुष्पदां च शुभं भवतु। देवैः प्रेषितः कपोतः अस्माकं शुभं भवतु; दिव्यः पक्षी अस्माकं गृहं न हिंसतु। अग्निः, ऋत्विक्, हविः स्वीकुर्यात्; पक्षिप्रेरितः अस्त्रं अस्मान् न वरेतु। पक्षिप्रेरितः अस्त्रं अस्मान् न हिंसति; सः होमस्थले स्थानं करोति। गोभ्यः, जनाय च शुभं भवतु; दिव्यः कपोतः अत्र अस्मान् न हिंसतु। यद् उलूकः वदति, तद् व्यर्थम्; यद् कपोतः अग्नौ चिह्नं करोति, तद् व्यर्थम्। यस्मै दूतः प्रेषितः, तस्मै, यमाय, मृत्यवे, नमः अस्तु। स्तुत्या कपोतं दूरं कुरु; अहं तं प्रेरयामि—हर्षितः, पशून् परिनायय; संयुक्तः, सर्वदोषं त्यज, बलं स्थैर्यं च प्राप्त्वा, दूरं उड। मम समकक्षेषु वृषः कुरु, प्रतिद्वन्द्विषु विजयी, शत्रुसूदिनम्, प्रसिद्धम्, गवां स्वामिनम्। अहं अप्राप्यः, अहिंस्यमानः, इन्द्रवत् प्रतिद्वन्द्विषु; मम पादयोः अधः सर्वे शत्रवः दब्धाः। अत्र अहं त्वां उभौ बध्नामि, यथा धनुः तन्तुना बद्धः; हे वाचः स्वामिन्, तौ मौनं कुरु, मम विरुद्धं किमपि न वदतु। सर्वसृष्टेः शक्त्या अहं विजयी अभवत्; तव संकल्पं, व्रतं, सभां च अहं गृहीतवान्।