श्रूयताम् अग्नेः महिमा, ऋषिभिः यथोक्तम्। ऋषयः स्वचित्तेन रथमिव स्तुतिं समाचक्रुः जातवेदसे, यस्य प्रसादः शुभः, यस्य सख्ये न कदापि हानिः स्यात्। यं त्वं पूजयसि, सः समृद्धिम् आप्नोति, जय्यः भवति, वीर्यं लभते, तं त्वं रक्षसि, तस्य किञ्चिदपि दुःखं न भवति। त्वां सन्तर्पयन्तः वयं स्वाः प्रार्थनाः साधयेम, यतः देवाः हविर्गृह्णन्ति। त्वं आदित्याँस्समानीय, यजमानस्य हिताय प्रवर्तसे। अग्ने, वयं ते सख्ये न कदापि क्लेशं प्राप्नुयाम। वयं ते होमं समिधं च यथाकालं यच्छेम, प्रार्थनाः दीर्घायुषे सफलाः स्युः। द्विपदः चतुष्पदः च त्वदीयेन विधानम् अनुवर्तन्ते, महतीनाम् उषसां प्रकाशः अद्भुतः। त्वं अध्वर्युः, होताऽपि, पुरातनः, श्रेष्ठः, प्रशास्ता, पोता, जात्या गृहपतिः, सर्वकर्मविद्, बुद्धिमान्, कर्माणि पुष्णासि। त्वं सर्वतः सुमुखः, सौम्यः, दूरादपि दीप्तिमान्, रात्रौ अपि तमसि पश्यसि, अग्ने, त्वदीयं सख्यम् अव्ययम् अस्तु। सोमं यः यजति, तस्य देवयानः रथः अग्रे भवतु, तस्य स्तुतिः योग्यं प्रति प्राप्नुयात्, वाक् सिद्धिं गच्छेत्। त्वं दुष्टान् शस्त्रैः अपाकुरु, दूरस्थान् वा सन्निकृष्टान् वा, ये त्वां द्वेष्टि, तान् विनाशय। यजमानस्य पन्थानं सुगमं कुरु। यदा त्वं रक्तपीतान् अश्वान् वातरथं योजयसि, तदा गर्जनं वृषभस्य इव भवति, धूमध्वजेन वनानि प्रविशसि। त्वदीयात् शब्दात् पक्षिणः अपि बिभ्यति, तव क्षेत्रात् बिन्दवः विकिर्यन्ते, तव रथस्य मार्गः सुलभः। मित्रावरुणयोः प्रसादाय, मरुतां रक्षणं नः प्राप्नुयात्, त्वं सौम्यः सन् अस्मान् रक्ष। त्वं देवेषु देवः, मित्रः अद्भुतः, निधिषु निधिः, यज्ञे शोभनः, तव व्यापकं शरणं नः अस्तु। यदा त्वं स्वगृहे प्रज्वलितः, सोमेन आहूतः, तदा दातृ, त्वं पूजयितारं धनैः समृद्धिं च ददासि। यस्मै त्वं शुभं धनं ददासि, सः पापरहितः, अदितिः सर्वत्र रक्षति, त्वया प्रेरितः, सः सन्ततिं धनं च प्राप्नुयात्। एवं, हे अग्ने, शुभफलविज्ञ, अस्माकं आयुः वर्धय, मित्रावरुणादितयः सिन्धुः पृथिवी द्यौश्च अस्मान् न बाधन्ताम्। द्वे रूपे तेजसः पन्थानम् अन्वीयते, प्रतियाति जनन्यै वत्सं; एका पीता, स्वयंजातः, अन्यस्यां दीप्तिः दृश्यते। दश कन्यकाः त्वष्टुः गर्भं वहन्ति, तीक्ष्णाग्राः, प्रजासु ख्याताः, तम् उज्ज्वलन्तं परिभ्रमन्ति। त्रयो जन्मनः तस्य शोभन्ते—एकं सागरे, एकं दिवि, एकं आपः; पूर्वां दिशं अनुगच्छन् ऋतून् नियच्छति। कः एषां रहस्यं वेद? मातरः स्वशक्त्या वत्सं जनयन्ति; बह्वापां गर्भः, महर्षिः, स्वधर्मेण विचरति। सः तेषु शोभनः, वक्रेषु ऋजुः, मध्ये तेजस्वी; त्वष्टुः द्वे पत्नी भयभीते, सिहं इव तम् उपगच्छतः। गवः युवतयश्च तम् उपयान्ति, सः शक्तीनां स्वामी भवति, दक्षिणतो हविष्मन्तः तम् यजन्ति। सः सविता इव उदीयते, उभाभ्यां बाहुभ्यां प्रसारितः, उग्रः, द्वौ लोकौ वर्णयन्, मातॄणां वसनानि त्यक्त्वा उज्ज्वलः चरति। ऊर्ध्वं शोभनं रूपं सृजति, गवाम् आपां च निकेतने सम्पृक्तः, मुनिः प्रज्ञया अधिष्ठानं शुद्धयति, सा बुद्धिः दिव्या सभा भवति। अग्ने, तव क्षेत्रं विशालं, तेजस्विनां निकेतनं व्याप्नोति, सर्वैः प्रज्वलितः, स्वयम् उज्ज्वलैः अस्मान् अव्ययेन रक्ष। सः निर्जने मार्गं आपां करोति, पृथिवीं दीप्तैः तरंगैः स्पृशति, सर्वं निधिं उदरे धारयति, आपः स्रोतांसि च प्रविशति। एवं, अग्ने, अस्माकं हविर्भिः वर्धमानः, शुचिः, कीर्तये प्रकाशितः भव। मित्रावरुणादितयः सिन्धुः पृथिवी द्यौश्च अस्मान् न बाधन्ताम्। सः पुराणः नूतनश्च, शक्त्या सर्वां प्रज्ञां धत्ते; आपः, मित्रः, धिषणा च अग्निं धनदं धारयन्ति। प्राचीं प्रज्ञां युक्त्वा, सः मानवस्य अपत्यं ससर्ज; विवस्वतः दृष्ट्या देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। तम् अग्र्यं यज्ञे, जनैः आहूतं, ऋजुमार्गं, बलस्य पुत्रं, वह्निं, दानवंतं, देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। मातरिश्वान् धनदः, स्वपुत्राय मार्गं अन्वविन्दत्; सः जनानां रक्षकः, द्यावापृथिव्योः स्रष्टा, देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। रात्रिः उषाः च वर्णैः एकं पुत्रं पोषयतः, द्यावापृथिव्यौ स्वर्णरूपे अन्तः शोभेते, देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। सः धनस्य आधारः, निधीनां संगमः, यज्ञस्य चिह्नं, चिन्तनस्य साधकः, अमृतस्य रक्षकः, देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। इदानीं च पूर्वे च, धनस्य निकेतनं, जातस्य जन्मनः च, भूमेः च, विद्यमानस्य च बहुशः रक्षकः, देवाः अग्निं धनदं धारयन्ति। हे धनद, वीर्यद, मह्यं स्तुत्यः भव; वीर्यं, आयुः च देहि। एवं, अग्ने, हविर्भिः वर्धमानः, शुचिः, कीर्तये प्रकाशितः भव; मित्रावरुणादितयः सिन्धुः पृथिवी द्यौश्च अस्मान् न बाधन्ताम्। त्वं नः दग्धं पापं दह, अग्ने, दरिद्रतां च दह; दग्धं पापं दुरितं दह। शुभक्षेत्रैः, शुभमार्गैः, धनैः च त्वां यजामः; दग्धं पापं दह। यदा त्वं, दानद, नः स्वामीन् ददासि, तदा दग्धं पापं दह। यदा, अग्ने, तव स्वामिनः जायन्ते, वयं त्वया सह जायेम; दग्धं पापं दह। एवं ऋषयः अग्निं स्तुवन्ति, तस्य महिम्ना समृद्धिम्, रक्षां, आयुः, धनं च प्रार्थयन्ति, सदा तस्य सख्ये न कदापि क्लेशं प्राप्नुवन्ति।