स एवम् अदृष्टं किञ्चित् अपरं, अमृतलोकस्य च सत्यम् अपश्यम्। तत्र महापक्षी गरुत्मान्, सवितुः श्येनः, पूर्वं जातः, स एव स्वधाम् अनुवर्तते। सविता, स्वर्गस्य धारयिता, सर्वस्वी, गोव्रजाय इव गावः, युक्त्यै हयाः, या प्रियतमा अजाय स्वशावकं, तथा एव अस्मान् संगच्छतु, पतिं पत्न्या इव। सविता सुवर्णस्तम्भः, यथा अङ्गिरसः त्वां बलाय आह्वयन्, एवं अहम् अपि स्तुवन्, साहाय्यं याचमानः, सोमस्य बिन्दुं यथा पालयति, तथा त्वां पालयामि। अग्ने, देवेषु वहन, सन्दीप्तः सन्, तेजसा प्रदीप्तोऽसि। आदित्यैः, रुद्रैः, वसुभिः सह आगच्छ, दयायै आगच्छ, दयायै। इदं यज्ञं गृहाण, वाचं गृहाण, समीपं आगच्छ। मर्त्याः त्वां सन्ददत्य्, दयायै त्वां आह्वयामः, दयायै। त्वां जातवेदः, सर्वस्विन्, धिया स्तौमि। अग्ने, देवांश् नः उपयाहि, हविष्यमानान्, दयायै, हविष्यमानान्। अग्निः देवतानां होतारोऽभवत्, मनुष्याः ऋषयः च अग्निं सन्ददुः। अहम् अग्निं महाधनदं दयायै आह्वयामि, धनस्य प्राप्यै। अग्निः अत्रिं, भरद्वाजं, गाविष्ठिरं, काण्वं, त्रसदस्युं च संग्रामे ररक्ष। वसिष्ठः पुरोहितः अग्निं दयायै आह्वयति, पुरोहितः दयायै। श्रद्धया अग्निः सन्दीप्यते, श्रद्धया हविः दीयते। वाचा वयं श्रद्धां भगस्य शीर्ष्णि प्रतिगृह्णीमः। श्रद्धे, श्रद्धया यत् दीयते तत् प्रियम्, श्रद्धया यत् इच्छ्यते तत् प्रियम्। भोक्तृषु, यजमानेषु, एषा वाक् मम कृता अस्तु। यथा देवाः श्रद्धां महत्सु असुरेषु न्यधुः, तथा भोक्तृषु, यजमानेषु, एषा वाक् अस्मासु कृता अस्तु। देवाः, यजमानाः, वायुनाऽनुपालिताः, श्रद्धां उपासते। हृदयस्य निश्चयेन, श्रद्धया, धनं विन्दन्ति। प्रातः श्रद्धां वयम् आह्वयामः, मध्याह्ने श्रद्धां आह्वयामः। सूर्यास्ते श्रद्धे, अस्मान् श्रद्धां प्रति नय। स महान्, रिपुघ्नः, अद्भुतः, एवं आदेशं करोति। तस्य मित्रं न कदाचित् हन्यते, न पराजीयते। जनानां पति, कल्याणदः, वृत्रहा, रिपुघ्नः, महाबलः इन्द्रः, सोमपीता, अभयदः, सः अस्मान् प्रति आगच्छतु। इन्द्र, असुरं विक्षिप, शत्रुं विक्षिप, वृत्रस्य मुखानि भञ्ज, विक्षिप, हे वृत्रहा, अस्मद् आक्रमणकर्तुः कोपं विक्षिप। अस्माकं कृते, इन्द्र, शत्रुं विक्षिप, आक्रमन्तारं पातय, यः अस्मान् आक्रमति, तम् अधः तमसि नय। इन्द्र, द्वेषिणः चित्तं अपाकुरु, हिंसकस्य चेष्टां अपाकुरु, अस्मान् कोपात् त्रायस्व, महतीं रक्षा ददातु, प्रहारं च निवारयतु। इन्द्रं प्रति कामयमानाः स्त्रियः, जातम् इन्द्रम् उपयान्ति; ताः वीर्यं कामयन्त्यः तम् इच्छन्ति। इन्द्र, त्वम् जन्मनि बलात् बलं आदत्तः; त्वम् महाबलः, सत्यं बलवान्। त्वम्, इन्द्र, वृत्रहा; अन्तरिक्षम् अतिक्रान्तः; स्वबलात् द्यां धारयसि। इन्द्र, वज्रं हस्ताभ्यां वहसि, संयुक्तबलः, शस्त्रं परिघायसि। इन्द्र, त्वम् सर्वविजयी; तव बलात् सर्वे भूतानि; त्वम् सर्वस्य मूलम्। कस्मैचित् सोमः शोध्यते, अन्येन घृतं पूज्यते; यस्य मधु प्रवहति, ते सर्वे देवेषु यान्तु। ये तपसा अजेयाः, ये तपसा स्वर्गम् प्राप्ताः, ये महत्तपः कृतवन्तः, ते सर्वे देवेषु यान्तु। युद्धे ये वीराः, ये तनून् त्यक्तवन्तः, अथवा ये सहस्रदातारः, ते सर्वे देवेषु यान्तु। ये पूर्वे सत्यधृतः, सत्यानृचः, सत्ये वर्धमानाः, ये पितरः तपसा यमं गतवन्तः, ते सर्वे देवेषु यान्तु। कवयः ये सहस्रपथाः, सूर्यं रक्षन्ति, ऋषयः तपसा यमं गतवन्तः, ते तपोजाताः अपि देवेषु यान्तु। हे रिपो, एका नेत्रे, विकटे, पर्वतम् गच्छ, नित्यवनं गच्छ; शिरिम्बिठानां भूतेभिः सह त्वां निष्क्रामयामः। इतः गच्छ, ततो गच्छ, सर्वे रक्तगर्भाः; ब्रह्मणस्पते, तीक्ष्णशृङ्गेण वृषभेण रिपुं हन। तत्र अपरपारे नदीपारे अजनमानुषः दारुः तिष्ठति; तं गृह्ण, हे नाशक, तेन परं गच्छ। यदा प्राचीः मण्डूराः धाणिकाः च प्रस्थिताः, तदा इन्द्रस्य सर्वे शत्रवः हताः, सर्वे फेनमदाः स्वबलात्। ते सर्वतो गावं अन्विच्छन्, अग्निं परितः प्राक्रान्तः; देवेषु कीर्तिं प्राप्नुवन्—कः एतान् जयेत्? अस्माकं धियः अग्निं प्रेरयन्तु, स्पर्धासु त्वरितरथम् इव; तेन वयं धनं धनं जयेम। यया शक्त्या, अग्ने, या वयं गावः प्रेरयामः, तव साह्येन संग्रामे, अस्मान् दानाय प्रेरय। अग्ने, अस्मभ्यं बहु विस्तीर्णं पशुमन्तं धनं वह; भागं देहि, लोभिनं निवर्तय। अग्ने, अनक्षत्रं तारकम्, सूर्यं, दिवि उत्थापय; जनाय ज्योतिः स्थापय। अग्ने, त्वम् जनानां दीपः, प्रियतमः, श्रेयांस् उपासितव्यम्; जागर, स्तोत्राय बलं वहन्। किं नु एतेषां लोकानां वयं प्राप्स्यामः—इन्द्रः च सर्वे देवाः? इन्द्रः आदित्यैः सह अस्माकं यज्ञं, तनून्, प्रजां च, सम्पादयतु।