मघवन् इत्यभिधीयमानः, दानशीलानां मध्ये, ये हविरुपेक्षां न कृतवन्तः, तेषां समीपे त्वं बहुशः आहूयमानः सन्निहितो भव। ते स्वगृहेषु, स्वसन्ततिषु च, त्वां स्तुवन्ति, पुरस्कारस्य, शीघ्रगामिनः अश्वस्य, धनस्य च कामनया। यः तव शीघ्रं प्रीतिं पश्यति, स एव सुमतेन दत्तं धनं यथार्थतया भुङ्क्ते; मघवन्, तव बलात् यजमानः शीघ्रं पुरस्कारं, पुरुषेषु च धनं, आप्नोति। त्वं, महत्त्वेन स्तुतः, जनसमूहं विस्तीर्णं करोति, मघवन्; अस्मभ्यं धनं ददातु; त्वं अस्माकं मित्रवरुणाविव, प्राज्ञपितेव, उदारदातेव च असि। इन्द्र, सोमं सुत्वा, वयं त्वां स्तुमः; त्वं वीर्येण समृद्धः, अस्मभ्यं बलस्य पुरस्कारं आनय; तेन भाग्येन, यस्य साहाय्येन, वयं सन्ततिभिः सह समृद्धिं प्राप्नुयाम। त्वं वीर्यवान्, इन्द्र, वीरजन्मा; त्वं सूर्येण सह दासानां सेनां विजित्य, अप्सु गुह्यं निहितं वस्तु धारयसि, सोममिव उद्गमे। यो विद्वान्, प्राज्ञः, स्तोत्राणि पूजयति, स ऋषीणां प्रीतिं सञ्जनयति; वयं सोमेन यजन्तः, रथस्थाय तुभ्यं हविर्ददतश्च, तेषु स्याम। एतानि स्तोत्राणि, इन्द्र, तव कृते अहं वदामि; पुरुषेभ्यः बलं ददातु, वीर; तैः तव अन्वेषिणः स्यान्, स्तुवतां, यजतां च रक्षिता भव। आह्वानं शृणु, इन्द्र, वीर, महाबल; वेनस्य गीतैः त्वं स्तूयसे। घृतसमृद्धे आसने आगच्छ, यत्र गायकाः, निम्नगाभिः इव, स्वरेण प्रवहन्ति। यदा सविता स्वैः युक्तिभिः पृथिवीं स्वस्थाने स्थापयामास, व्योम च स्थिरीकृत्य, अन्तरिक्षं अश्वमिव दुग्ध्वा, सविता सागरं स्थिरं बद्धवान्। यत्र सागरः उपस्थापितः, उद्घाटितश्च, तत्र सविता, आपां पुत्रः, तस्य मार्गं वेद; तस्मात् विशालं व्योमोत्थितं, तस्मात् दिवापृथिव्यौ अपि स्थिरे व्याप्ते। स दृष्टवान्, अन्यदेकं, जरामरणरहितं, अमृतस्य लोकस्य; सवितुः गरुत्मान्, महापक्षः श्येनः, पूर्वं जातः, स एव तस्य ऋतं पश्यति। गावः गणं यथा, अश्वाः योकत्र यथा, मातरः शिशुं यथा, एवं दिवः धर्ता, सर्वधारः सविता, अस्मान् पत्न्या सह संयोजयतु। सुवर्णस्तम्भ सवितः, यथा अङ्गिरसः त्वां बलाय आह्वयन्, एवं अहम् अपि त्वां स्तुवन्, सहायं याचमानः, सोमस्य बिन्दोः इव त्वाम् अपि पश्यामि। यदा अग्निः देवयजः सञ्ज्वलति, तदा स प्रज्वलति; अदित्यान्, रुद्रान्, वसून् च सह आगच्छ; अस्मभ्यं कृपयैव आगच्छ। एतं यज्ञं, एतां वाचं गृहाण, समीपं आगच्छ; मनुष्याः त्वां सञ्ज्वालयन्तः कृपां याचन्ते, वयं त्वां कृपयैव आह्वयामः। त्वां जातवेदसः, सर्वधारिणम्, चिन्तया स्तौमि; अग्ने, देवांश्च, हविप्रियान्, अस्मभ्यं कृपयैव आनय। अग्निः देवतानां होता अभवत्; मनुष्याः, ऋषयश्च, अग्निं सञ्ज्वालयन्। अहं अग्निं महाधनदं कृपयैव आह्वये, धनाय। अग्निः अत्रिम्, भारद्वाजम्, गाविष्ठिरं, काण्वं, त्रसदस्युं च युद्धे रक्षितवान्; वसिष्ठः पुरोहितः अग्निं कृपया आह्वयति, पुरोहितः कृपया। श्रद्धया अग्निः सञ्ज्वलति, श्रद्धया हविः दत्तम्; वाचः श्रद्धां भगस्य शीर्ष्णि वदामः। हे श्रद्धे, श्रद्धया यत् दत्तं प्रियं, श्रद्धया यत् काम्यं प्रियं; भोक्तृणां मध्ये, यजमानानां मध्ये, एतद् मम उच्यताम्। यथा देवाः श्रद्धां महिष्वसु सुरासु न्यधुः, एवं भोक्तृणां मध्ये, यजमानानां मध्ये, एतद् अस्माकं उच्यताम्। देवाः, यजमानाः, वायुणा रक्षिताः, श्रद्धां उपासते; हृदयेन, श्रद्धया, धनं प्राप्यते। प्रातः श्रद्धां आह्वयामः, मध्याह्ने श्रद्धां आह्वयामः; सूर्यास्ते श्रद्धे, अस्मान् श्रद्धायै नय। सः महाञ्, रिपून् भक्षयन्, अद्भुतः, एवं आदेशं करोति; तस्य मित्रं न कदापि हन्यते, न कदापि पराजितः। जनानां स्वामी, कल्याणदः, वृत्रहा, रिपून् निहन्ता, महाबलः इन्द्रः, सोमपः, अभयं ददातु, सः अस्मान् आगच्छतु। असुरं विकीर्ण, रिपुं विकीर्ण, वृत्रस्य दन्तान् भञ्ज; विकीर्ण, इन्द्र, वृत्रहन्, तस्य रिपोः क्रोधं येन अस्मान् आक्रमति। अस्माकं कृते, इन्द्र, रिपुं विकीर्ण, आक्रमन्तं अपसारय; यः अस्मान् आक्रमति, तमधः तमसि पातय। इन्द्र, द्वेषिणः मनः अपसारय, हिंसकस्य चेष्टां अपसारय; अस्मान् क्रोधात् त्रायस्व, महत्तरं रक्षां ददातु, आघातं निवर्तय। कामयमाना महिलाः जातम् इन्द्रम् उपगच्छन्ति, तं चिन्वन्ति; ताः वीर्यस्य कामेन तं चिन्वन्ति। इन्द्र, त्वं शक्तेः शक्तिम् आदत्तवान्; त्वं वास्तवेन महाबलः। इन्द्र, त्वं वृत्रस्य हन्ता, अन्तरिक्षात् अपि अधिकः; स्वबलात् दिवं धारयसि। इन्द्र, त्वं वज्रं बिभर्षि, बाहुभ्यां सह, बलसमुच्चितः, आयुधं सञ्चालयन्। इन्द्र, त्वं सर्वविजयी; तव बलात् सर्वाणि भूतानि सन्ति; त्वं सर्वस्य सृष्टेः मूलम्। केचित् सोमं शुद्धीकुर्वन्ति, अन्यः घृतं पूजयति; यस्य कृते मधु प्रवहति, ते सर्वे देवान् गच्छन्तु। ये तपसा अजेयाः, ये तपसा स्वर्गं प्राप्तवन्तः, ये महत्तपः कृतवन्तः—ते सर्वे देवान् गच्छन्तु। ये युद्धेषु योधाः, ये देहं त्यक्तवन्तः, ये सहस्रं दत्तवन्तः—ते सर्वे देवान् गच्छन्तु। ये सत्यस्य अनुयायिनः, सत्यानि, सत्ये वर्धमानाः, ये पितरः तपसा यमं प्राप्ताः—ते सर्वे देवान् गच्छन्तु। कवयः ये सहस्रपथाः, सूर्यं रक्षन्तः, ऋषयः ये तपसा यमं प्राप्ताः—ते तपोजाताः अपि देवान् गच्छन्तु। हे रिपो, हे एकाक्ष, हे विकृत, पर्वतं गच्छ, नित्यं वनं गच्छ; शिरिम्बिठस्य भूतैः सह त्वां विसर्जयामः। इतः गच्छ, ततो गच्छ, सर्वे रक्तवर्णा गर्भाः; ब्रह्मणस्पते, तीक्ष्णशृङ्गेण वृषभेण रिपुं हन्याः।