पूज्यः स्तूयते, महाबलः पूज्यते, पृथिवी समृद्ध्या भूषिता अस्ति। दिव्यौ अश्विनौ स्वैः अनुग्रहैः पूज्यस्य वृद्धिं कुर्याताम्। मित्रः वरुणः च तव राज्यं सौम्येन मार्गदर्शनेन धारयतः। वयं तुभ्यं यज्ञं समर्पयामः। तव कृपायै, मैत्र्येन रक्षां लभेमहि, आपदः दूरयेमहि। यदा वयं तव कृपां इच्छामः, प्रियं अन्वेष्यमाणाः, तदा स्तुतः अधिपः भूत्वा, यः पोषकं ददाति, तस्य दानं न केनचित् विघ्न्यते। अन्यः महाबलः प्रभुः जातः, त्वं सर्वस्य राजा, हे वरुण। रथस्य शिरः निश्चितम्, पापहरः यावत्। एषः शुद्धः दीप्तः स्थलः, यत्र पापं नश्यति; मित्रे पतिताः हन्यन्ते। यदा त्वं देहेषु, प्रियेषु, पात्रेषु कृपां ददासि, तदा त्वं समृद्धः। तव मातरः अदितिः बुद्धिमती; स्वर्गभूमी तस्याः पोषणेन शुद्धे। प्रियाय कृपां ददातु; सूर्यः तस्याः किरणैः प्रस्थितः। यूयम्, हे देवाः, जन्मना राजानः; दृढे रथे स्थिताः, अजिताः, विजयीः। स्तुतयः अस्मान् रक्षन्तु, हे विप्राः, आपदः दूरयन्तु। इन्द्रस्य जयघोषं कुरुत; युद्धस्य मध्ये अपि, वृत्रहन्, नयकः भव। अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। हे इन्द्र, त्वं नदीन् विमोचितवान्, नीचान् हतवान्, हिमं विनाशितवान्। त्वं शत्रुविहीनः जातः, सर्वविभवान् ददासि। वयं त्वां आलिङ्गामः; अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। सर्वविरोधाः नश्यन्तु, शत्रवः विनशन्तु; मनांसि रक्ष्यन्तु। शत्रुं यः अस्मान् हन्तुम् इच्छति, तस्य विनाशं स्थापय, हे इन्द्र। तव दानं, धनदः, अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। यः अस्माकं समीपे वृकवत् आचरति, सः नीचः क्रियताम्, हे इन्द्र। त्वं विघ्नहरः, विजयी; अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। यः अस्मान् आक्रमति, बान्धवेन वा, बाह्येन वा, तस्य बलं ह्रासय, हे इन्द्र, यथा स्वर्गः स्वबलात् ह्रासयति। अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। वयं, हे इन्द्र, तव मैत्र्यं इच्छामः; तद् गृह्णीमहि। सत्यमार्गे नय, सर्वदोषं दूरय। अन्येषां धनुषः रणभूमौ भङ्गः भवतु। दुग्धदायिनीं कृपां ददातु, हे इन्द्र, यजमानाय श्रेष्ठं दानं। अक्षता गौः अस्मान् सहस्रधारया पोषयतु। यदा, हे इन्द्र, त्वं उभयम्—दिवं भूमिं च—पूरयसि, यथा उषाः, दिव्या माता त्वां महराजं, जनानां अधिपतिं, प्रसूता। शुभा माता प्रसूता। अस्माकं कृते, मनुष्याणां दुरितानि दूरय; दृढं मृदय। यः अस्मान् विरोधति, तं नीचं कुरु; दिव्या माता प्रसूता, शुभा माता प्रसूता। महतः विरोधान् दूरय, सर्वदीप्तान्, शत्रुनाशिन्। तव शक्तिभिः, हे इन्द्र, तान् सर्वैः सहायैः कम्पय; दिव्या माता प्रसूता, शुभा माता प्रसूता। हे इन्द्र, बहुस्तुत, यदा त्वं सर्वआपदः दूरयसि, यजमानाय धनं ददासि, सहस्रसहायैः दिव्या माता शुभं प्रसूता। सर्वतः दुष्टचिन्ताः अस्मात् दूरय, यथा स्वेदः पतति, यथा तृणस्य सूत्राणि पृथक् भवन्ति; दुष्टवृत्तिः दूरं गच्छतु; दिव्या माता शुभं प्रसूता। यथा त्वं, विप्र, दीर्घदण्डं आयुधं धारयसि, तथा, हे उदार, वयं प्राचीनमार्गे गच्छामः, यमः यथा। दिव्या माता शुभं प्रसूता। न कञ्चन देवम् अवमर्तुम् इच्छामः, न कञ्चन द्वेषेण समीचामः; श्रुतमन्त्रेण जीवामः। पक्षैः, उपपक्षैः, अत्र सह कार्यं कुर्मः। तस्मिन् वृक्षे, शोभनपत्रे, यमः देवैः सह पिबति; तत्र अस्माकं प्राचीनः प्रभुः, पितरः अनुगच्छति। ते प्राचीनाः अनुगच्छन्तः, तं पापचरं दृष्टवन्तः, तस्मात् अहं निवृत्तः, न पुनः इच्छामि। हे कुमार, नवं रथं मनसा निर्मितवान्; केचित् सर्वदिशं पश्यन्ति, त्वं तस्मिन् स्थितः। हे कुमार, ऋषिभ्यः रथं प्रस्थितवान्; गीतिः तं प्रस्थितवती, सभा न विसृष्टा। कः कुमारम् उत्पादितवान्? कः रथं निर्मितवान्? कः अद्य वदेत्, क्रमः कथं जातः? यथा क्रमः जातः, तस्मात् प्रथमः अभवत्; अधारः पुरतः विस्तारितः, अक्षः पृष्ठतः कृतः। एष यमस्य आसनम्, यः दिव्यस्थानम् इति कथ्यते; अत्र तस्य मापकपात्रम् स्थापितम्, वाकैः अलङ्कृतम्। केशिनः अग्निं धारयति, केशिनः विषं धारयति, केशिनः पृथिवीं दिवं च धारयति; केशिनः सर्वं लोकं पश्यति, केशिनः एषः ज्योतिः कथ्यते। ऋषयः वातमेखलाः, पीतवस्त्राः, ताम्रवर्णधारिणः; वायोः पथं अनुगच्छन्ति, यदा देवा दृष्टवन्तः। ऋषितपसा प्रमुदिताः, वयं वातान् आरोहितवन्तः; देहेषु, यूयम्, अस्मान् पश्यथ। सः अन्तरिक्षे विहरति, सर्वरूपाणि पश्यति; ऋषिः, देवस्य मित्रः, देवस्य कृपायै पृथक् स्थितः। वातस्य अश्वः, वायोः मित्रः, देवैः प्रेरितः ऋषिः; सः उभययोः समुद्रयोः वसति—पूर्वे च, परे च। अप्सरासु, गन्धर्वेषु, वन्यजीवेषु विचरन्, केशिनः, चिह्नं ज्ञात्वा, प्रियः, मधुरः, उत्तमः मित्रः। वायुः तं अस्माकं कृते मथितवान्, स्त्री शिशुं यथा पिण्डयति; केशिनः विषपात्रेण रुद्रः सह पिबति। देवाः गूढं कृतवन्तः, देवाः पुनः उत्तोलयन्ति; देवाः दिनं कृतवन्तः, देवाः पुनः जीवितं ददाति। द्वौ वायवः, हे वायो, नदीपारतः वन्ति; एकः कौशलं ददाति, अन्यः, यद् अहितं, तद् दूरयतु। हे वायो, आरोग्यं आनय; अहितं दूरय; त्वं सर्वत्र आरोग्यदः, देवदूतः गच्छसि। अहं तव समीपं शान्त्यै, सुरक्षित्यै आगतः; कौशलं, शुभं आनयामि, रोगं दूरयामि। देवाः अत्र रक्षन्तु, मरुतां गणः रक्षतु; सर्वाणि भूतानि रक्षन्तु, यथा अयं निर्भयः भवेत्।