सा शुभ्रा युवती दिवं सर्वतो विस्तीर्य जागरूकता प्राप्तवती। सा स्वसारं रात्रिं दूरं प्रेषयति, मनुष्याणां युगानि मापयन्ती, प्रियदर्शना स्नेहदृष्ट्या दीप्तिमती वर्तते। सा उज्ज्वला, सौभाग्यशालिनी, गवां यथा, नदीवत् विशालत्वेन प्रसारयति; दिव्यं धर्मं निरीक्ष्य, सूर्यरश्मिभिः सह गच्छन्ती, सदा दृश्यते। उषः, त्वं अस्मभ्यं अश्वैः पूर्णं तं श्रीमद् धनं आनय, येन वयं पुत्रपौत्रान् पालयेम। अद्य अस्मिन् गो-अश्व-समृद्धे स्थले उज्ज्वलय, अस्माकं कृते धनं च शुभवाक्यं च आनय। युक्त्वा अश्वसमृद्धं रथं रक्तैः अश्वैः, सर्वं सौभाग्यं अस्माकं देहि। अश्विनौ, मार्गस्य नेतारौ, गोदातारौ, सुवर्णदातारौ, एकचित्तया रथं समीपं आनयताम्। यावत् यूयं जनानां कृते दिवि गीतं प्रकाशं च अकुर्वतं, तावत् पोषणं अस्माकं आनयताम्। हे दिव्यौ, अद्भुतौ, सुवर्णचक्रौ, उषसः सोमपानाय जागृतान् आनयन्तु। अग्ने सोम च, बलिनौ, मम आह्वानं स्नेहपूर्वकं शृणुताम्; एषां स्तोत्राणां रमणीयता स्वीकृत्य, यजमानं मुदं दत्ताम्। यः अद्य स्तुतिं यजति, तस्मै वीर्यं, गोसमृद्धिं, अश्वान् दत्ताम्। यः यजति, तस्मै पुत्रान्, वीर्यं, दीर्घायुः दत्ताम्। अग्ने सोम च, एषा वीर्यकर्मा—यदा यूयं पण्यात् गाः उद्धृतवन्तः; महान्तं शेषं विमोचयन्तौ, अनेकानां मध्ये एकं प्रकाशं अन्वविन्दताम्। यूयं इन्द्रेण सह दिवि दीप्तानि स्थानेषु स्थापितवन्तः; आपः अपहर्तुः मुक्त्वा, ताः रक्षितवन्तः। एकं मातरिश्वान् दिवः अधः अनयत्, अन्यं श्येनः शिलात् अपाहरत्; अग्ने सोम च, वाचः बलात् वृद्धिं प्राप्तवन्तौ, यज्ञाय विस्तीर्णं स्थानं अकुर्वताम्। यजमानस्य सोमार्पणं हर्षेण स्वीकृत्य, रक्षणेन, यजमानाय कल्याणं दत्ताम्। यः घृतैः, श्रद्धया, यजति, तस्य व्रतं रक्षताम्, तं दुःखात् रक्षताम्, तस्य जनाय महत् आश्रयम् दत्ताम्। अग्ने सोम च, एकस्मिन् आह्वाने, एकस्मिन् जञाने, देवेषु एकत्वं प्राप्तवन्तौ। यः अर्पणं करोति, तस्मै महतीं दीप्तिं दत्ताम्। अस्माकं अर्पणैः प्रसन्नौ भूत्वा, समीपं आगच्छताम्। शत्रुभ्यः रक्षताम्, गाः वृद्धिं दत्ताम्, बलं दत्ताम्, यज्ञं सफलं कुरुताम्। जातवेदसः स्तुतिं यथा रथं चिन्वन्ति, तस्य कृपा शुभदा; अग्ने, सख्ये दुःखं न भूयात्। यः त्वां पूजयति, सः समृद्धः, अजितः, वीर्यं लभते; रक्षितः, दुःखं न प्राप्नोति। त्वां ज्वालयित्वा, प्रार्थनाः साधयेम; देवाः अर्पणं स्वीकुर्युः; आदित्याः आनय, त्वं उत्सुकः। दारुं आनयेम, अर्पणं कल्पयेम, दीर्घायुः प्रार्थनाः सफलाः कुर्याम्। द्विपद् चतुष्पद् प्रजाः, जनपदस्य रक्षकः, तव विधिना विचरन्ति; दिव्याः उषसः अद्भुतं मार्गदर्शनं दर्शयन्ति। त्वं अध्वर्यु, होतृ, पुरातनः, श्रेष्ठः; प्रशास्ता, पोता, जात्या गृह्यः; सर्वं कर्म जानन्, बुद्धिमान्, तानि साधयसि। त्वं सर्वतः शुभमुखः, स्नेहपूर्णः, दूरात् अपि दीप्तिमान्; रात्रौ अपि, देव, सर्वं पश्यसि। देवतानां रथः सोमार्पणिनः पूर्वं भवतु; स्तुतिः योग्यं प्राप्तु; तदा सः जानाति, वाक् सफलं भवतु। शस्त्रैः दुष्टान् दूरस्थं, समीपस्थं, सर्वं दुरात्मानं अपास्य; स्तुत्यस्य मार्गं सुलभं कुरु। यदा अरुणान् पीतरान् रथाय युक्त्वा, वातेन चालयन्, वृषभस्य गर्जनं करोति; तदा धूमध्वजेन वनानि प्रविशति। तव गर्जने पक्षिणः भयभीताः, बिन्दवः तव क्षेत्रात् विकीर्यन्ते; रथस्य मार्गः सुलभः। मित्रवरुणयोः कृपार्थं, मरुतां रक्षणं आगच्छतु; तव अनुग्रहः, तेषां मनः अस्माकं प्रति आगच्छतु। त्वं देवेषु देवः, अद्भुतसखा, निधिषु निधिः, यज्ञे शोभनः; तव विशालाश्रये अस्माकं स्थानं भवतु। यदा त्वं स्वगृहे प्रज्वलितः, सोमेन आह्वितः, अनुग्रहीतः, यजमानाय धनं निधानं दत्ताः। यः त्वं शुभधनं दातृ, तस्य पापं नास्ति, अदितिः सर्वरक्षकः; यं त्वं अनुग्रहेण प्रेरयसि, तस्य वयं पुत्रैः धनैः युक्ताः स्याम्। अग्ने, शुभभाग्यविज्ञ, आयुः विस्तारितुम्; मित्रः, वरुणः, अदितिः, नदी, पृथिवी, दिवः अस्मान् न हिंसन्तु। द्वे रूपे प्रकाशमार्गे चरन्ति; प्रत्येकं मातरं वत्सं आनयति। एका पिंगला स्वयंचलिता, अन्यत्र शुभ्रा दीप्तिमती दृश्यते। दश कन्याः अव्ययाः तवष्टुः गर्भं वहन्ति; तीक्ष्णमुखा, जनेषु प्रसिद्धा, दीप्तिमती, तं परिभ्रमन्ति। त्रीणि जन्मानि तं शोभयन्ति; एकं समुद्रे, एकं दिवि, एकं आपः; पूर्वां दिशं अनुगच्छन्, ऋतुपति सर्वं व्यवस्थितं करोति। कः तव गूढं रहस्यं अवगतम्? वत्सः मातृभ्यः स्वशक्त्या जातः; बह्वापां गर्भः, तासां समीपे, महर्षिः, स्वधर्मेण विचरति। इति ऋग्वेदस्य दिव्यः कथा।