यदा स्पर्धायाम् अस्माकं विजये शक्तिम् इच्छामः, तदा वयं उदारम् इन्द्रम् आह्वयामः। सः पुरुषेषु श्रेष्ठः, युद्धेषु प्रार्थनान् श्रुणोति, शत्रून् निहन्ति, धनानि विजयी करोति। हे सौम्य, कदा गीतम् तुभ्यं रोचिष्यते? कदा त्वम्, यः द्वाराणि धारयति, अस्मान् प्रति आगमिष्यसि? दीर्घकालं निर्दिष्टः सोमः त्वाम् उत्साहयेत्। तस्य द्वे हरिद्वर्णे अश्वे, युक्ते, मुक्ते, युद्धाय शीघ्रे, युक्ते सन्ति; तयोः रज्ज्वोः अधिपः हस्ते धारयति। इन्द्रः दुष्टान् दूरं करोति, यथा कश्चित् मनुष्यः श्रान्तः भीतः च पलायते; सः बलवान् युक्तवान् दिव्यम् रथम्। इन्द्रः स्वैः मित्रैः सह स्तुतः, वीरः इन्द्रः, समीपगतान् पूजितः, द्वे नद्यः पृथक् प्रवाहमान्यः घोषयति। यः ऊर्ध्वम् स्थितः, विस्तीर्णं केशं धारयन्, वृद्धये; सः द्विलम्बं सुशोभितं मुखं विजयी करोति। महाबलः स्वबलम् अन्येषु बलवान् वितरति; वीरः शक्त्या तद् निर्मम, यथा कुशलः शिल्पी, यथा मातरिश्वान् ज्ञानवान्। यः वज्रम् शत्रुनाशाय निर्मितवान्, उत्सुकबलः, उत्सुकमुखः; तस्य मुखं दृढम्, दिवि अद्भुतम्। स्तुत्यः त्वम्, अस्माकं पापानि दूरं कुरु; वयं अधार्मिकान् जयेम। अनार्पितं प्रार्थना, अनार्पितं यज्ञः, तुभ्यं न रोचते। तव त्रिसमर्थः यज्ञयोकः स्थिरः भवतु, तव गृहे; त्वं एकीकृत्य, स्वकीर्ते नौका अनुगच्छ। तव तेजसे, वर्णवान् तव पेयम्; तव तेजसे, शुद्धः चमसः, येन त्वम् स्वपात्रे पिपासि। शतवारं, हे प्रभो, सुमित्रः त्वाम् एवं स्तुतवान्, वा दुर्मित्रः स्तुतवान्; यदा त्वम् कुत्सपुत्रम् शत्रुनाशे सहायम् अकरः, यदा कुत्सम् एव सहायम् अकरः। युवां अबलेष्यथ, यथा तन्तुवः तन्तुः प्रसारयन्ति; सुसंयुक्तौ, गवः शुभदिने यथा समीपं गच्छन्ति। यथा ऊष्ट्रः वनान्तरे तिष्ठति, यथा अश्वा रज्ज्वा नियंत्रिता; यथा दूतः जनानां मध्ये प्रसिद्धः, स्थिरः मा भूः, यथा महिषः जलस्थले। युग्मं युक्तं, यथा पक्षीणां पक्षौ, यथा पशोः विविधवर्णाः; उत्सुकः गन्तुम्। यथा अग्निः देवेषु दीप्तः, यथा सारथिः विविधस्थले यज्ञं करोति। पितरं पुत्रः यथा आगच्छेत्, दीप्तिमन्तं बलिनं यथा, नराधिपः विजयाय यथा; बलवान् समृद्धये यथा, किरणः भुजाय यथा, श्रवणाय उत्सुकः, अस्माकं आह्वानं प्रति आगच्छ। यथा शाखा पोषकाय, यथा शिम्बी मित्राय, यथा शतगुणं फलम् धर्मिष्ठाय, यथा पुरस्कारः शीघ्राय, यथा वीर्यं तप्ताय, यथा मेषः समूहे, यथा उपासकः हविषि, आगच्छ। यथा हलः क्षेत्रे, यथा शीघ्रः धावकः स्पर्धायाम्, यथा बलवान् स्पर्धायाम्, यथा पात्रम् उदके, यथा पायी मद्ये, त्वं मे अजरं बलं, अमरं आयुः दत्तुम्। यथा प्रियः प्रियतमे, यथा बलवान् लक्ष्ये, यथा शिल्पी कर्मणि, यथा अश्वः रथे, हे महाबलिनौ, यथा बलपुत्रौ, अव्यथितौ, धनसदने स्थिरौ भूत्वा। यथा मधु उष्णे, यथा निधिः उदरे, यथा भागः भाग्यवते, यथा आवरणं शरीरे, यथा पक्षी नीडे, यथा दीप्तिमान् चन्द्रे, यथा मनः लक्ष्ये, अस्मान् प्रति आगच्छ। यथा महत्त्वं गम्भीरे, यथा स्थैर्यं पदे, क्लेशान् अतिक्रम्य, यथा कर्णः श्रोत्रे, अस्मान् स्मर; यथा अंशः, उत्तमं भागं दत्तुम्। यथा मधुपात्रम्, त्वं पूर्णः; यथा गौः निम्नप्रदेशे; यथा सीमा स्वेदेन सिक्तः; यथा बलम् फलवत्यां भूमौ, पोषे संयुक्तः। स्तुतौ वयं समृद्धिं प्राप्तुम्, पुरस्कारम् लब्धुम्; रथारूढः त्वम् अस्माकं स्तुत्या आगच्छ। अस्माकं कीर्तिः मधुना गवः मध्ये पक्वा भवतु; अश्विनोः कामम् लभेम। एषां दानस्य महत्त्वम् प्रकटितम्, सर्वाणि जीवानि तमः विमोच्य; पितृभिः दत्तं महद् ज्योतिः आगतम्, विस्तीर्णः दानमार्गः प्रकटितः। उच्चैः दाता दिवि स्थितः, अश्वदाताः सूर्यस्य बलिनः; सुवर्णदाताः अमृतत्वं प्राप्ताः, वस्त्रदाताः, हे सोम, आयुः विस्तारयन्ति। दैवम् दानकर्म, देवैः पूज्यं, योग्येभ्यः न प्रतिषेध्यम्; ये पुरुषाः भक्तिपूर्वं ददति, ते शुभं बहुषु पूरयन्ति। ते हविः शतधारं वातम्, सूर्यं ज्योतिषां ज्ञातारम्, दृष्टिमन्तः पुरुषाः स्तुवन्ति; दाताः, समवायेषु प्रेषयन्ति, सप्तमातृकं दानम् दुहन्ति। दाता प्रथमः आह्वयनीयः, दाता सभायाम् अग्रणी; तं पुरुषाधिपं मन्ये, यः प्रथमः दानम् ददाति। तम् ऋषयः, तम् पुरोहितः, तम् यज्ञगायः, तम् स्तोत्रपाठकः; सः त्रिरूपं तेजस्विनम् वेद, यः दानात् प्रथमः हर्षितः। दानं अश्वं ददाति, दानं गाम् ददाति, दानं चन्द्रं सुवर्णं च ददाति; यः स्वस्य अन्नं दानात् इच्छति, बुद्धिमान् दानम् कवचं करोति। उदाराः न नश्यन्ति, न विनश्यन्ति, न हन्ति, न शोकं यान्ति, हे उदाराः; सर्वं जगत्, सर्वं तेजः, दातृभ्यः दत्तम्। उदाराः सुरभिस्थानम् आरम्भे विजयी, उदाराः सुशोभिता पत्न्यः विजयी; उदाराः अन्तः पेयम् विजयी, उदाराः अनाहूतान् विजयी। उदाराय शीघ्राश्वम् सुसंस्कृतम्, उदाराय कन्याः शोभन्ते; उदारस्य गृहम् पद्मसरोवरम् इव, शोभितम्, दिव्यनिवासवत्। भोजस्य अश्वाः, सुयुक्ताः, तम् वहन्ति; तस्य शोभितः रथः दानेन गच्छति। देवाः भोजम् युद्धेषु रक्षन्ति; भोजः समवायेषु शत्रुजयः। सरमे, किं त्वम् इच्छसि, यदा दूरम् यायासि, मार्गं वलयित्वा, प्रदेशान् गच्छसि? किं तव उद्देश्यः, किं तव निश्चयः? कथम् त्वम् रसाया जलानि अतिक्रान्तवती? इन्द्रस्य दूतः इति, अहम् गच्छामि, पण्यैः गुप्तं महद् धनम् इच्छन्ती। भीत्या अतिक्रान्तवती; एवं रसाया जलानि अतिक्रान्तवती। इन्द्रः कः, सरमे, कः तस्य रूपम्, यस्य दूतः त्वम् दूरात् आगता? गच्छन्त्याः, सन्धिं कुर्याम; ततः सः गवां स्वामी भवतु। न अहम् तं भयजनकं जानामि, यः माम् दूतम् दूरात् प्रेषितवान्। गम्भीरवाहिनीः न तं गुह्यन्ति; इन्द्रेण हताः, हे पण्यः, यूयं परास्ताः। एता गाः, सरमे, याः त्वम् अन्वेषितवती, दिवः अन्तेषु विचरन्ति, भाग्यवती। के ताः अस्माकं विमोचयिष्यन्ति, सशस्त्राः? अस्माकं अपि शस्त्राणि तीक्ष्णानि। तव वचनानि, पण्यः, अनार्हानि; तव शरीराणि दुर्बलानि, अस्थिराणि भवन्तु। तव मार्गः दुर्गमः भवतु; बृहस्पतिः अस्माकं उभयोः रक्षां ददातु।