सुमः सुतः, हे बहुश्रुत इन्द्र, तव कृते यज्ञे आह्वानं करोमि। तव अश्वैः सह यज्ञस्थले आगच्छ; तव स्तुत्याय ऋषयः प्रबुद्धगाथाः उच्चारयन्ति। सुतं सोमं पिब। तत्र, हे इन्द्र, शुद्धे जले सोमं पुरुषैः सह पिब; सुतजलं तव उदरं पूरय। यज्ञशिलाः तव कृते सोमं सुतवन्ति—तैः सह बलवान् भव, प्रमदाय तथा स्तुत्याय। हे महाबलिन, तुभ्यं प्रथमं सुतं सोमं समर्पयामि, सत्यं पानं तव। हर्यश्व इन्द्र, गोभिः सह, सर्वैः स्तोत्रैः, सर्वगानैः प्रमदस्व। तव साहाय्येन, हे वीर्यवान्, तव बलात्, धीराः सत्यविदः ऋत्विजः, तेजः वहन्तः, गृहेषु स्थिताः, सभायां तव स्तुतिं कुर्वन्ति। तव निर्देशनात्, हे हर्यश्व इन्द्र, मधुरवाचः जनाः, हर्षपूर्णाः, उत्तमं साहाय्यं ददति, उदारवाक्यैः स्तुतिं कुर्वन्ति। ह्यग्र्यैः अश्वैः सह, हे इन्द्र, स्तोत्राणि श्रुणु, सुतं सोमं पिब। यज्ञः तव आह्वानं करोति, तव योग्यं, दातारं, तव बुद्धिमन्तं। सहस्रशक्तिमान्, शत्रुनाशकः, सोमपः, उदारः इन्द्रः, उत्तमस्तुतिभिः स्तुतः, भक्तस्य गीतैः भूषितः, अजितः, गायकैः पूजितः। सप्त दिव्याः निर्मलाः आपः, हे इन्द्र, येन त्वं आदौ सिन्धुं पूरितवान्; ते एकत्र प्रवहन्ति, नवति नव धाराः च नव अन्याः। देवेषु मानवेषु च मार्गं विन्दसि। हे महाबलिन, महाशापात् अस्मान् विमोचय; जागृत, हे देव। ताभिः आपोभिः, येन त्वं शत्रुं विजितवान्, सर्वं शरीरं पोषय। इन्द्रः वीर्यवान्, प्रज्ञः, उत्तमस्तुत्यः; पोषकाः गावः बहुश्रुतं इन्द्रं इच्छन्ति। स शत्रुं हत्वा, स्थानं निर्मितवान्, महाबलिन युद्धे सैन्यान् विजितवान्। अस्मिन स्पर्धायां उदारं इन्द्रं आह्वयामः, पुरुषेषु श्रेयः बलप्राप्त्यै; क्रूरः, युद्धे प्रार्थनां श्रुणोति, शत्रुं हन्ति, धनं विजितवान्। हे प्रिय, कदा गीतिः तव प्रियं भविष्यति? कदा त्वं, द्वाराणि रुद्ध्वा, अस्मान् आगमिष्यसि? दीर्घसुतः सोमः तव पोषाय भवतु। तस्य द्वौ हरितौ अश्वौ, सुयुक्तौ, मुक्तौ, युद्धाश्ववत् शीघ्रौ, युक्तौ; युगपद् रज्जुयुग्मं स्वामिनः हस्तयोः अस्ति। इन्द्रः दुष्टजनान् दूरं करोति, यथा मनुष्यः श्रान्तः भीतः च पलायते; यदा सः बलवान्, शोभनं रथं युक्तवान्। इन्द्रः, मित्रैः सह, स्तुतः; वीरः इन्द्रः, उपगम्य पूजितः, द्वौ नद्यौ प्रवाहमानौ घोषयति। सः ऊर्ध्वस्थः, केशविस्रस्तः, विस्तारः, वृद्ध्यर्थं स्थितः; सः द्वौ अधिष्ठानौ, शोभनौ, जिह्वौ विजित्य जयति। महाबलिन बलिनां मध्ये शक्तिं प्रेषितवान्; वीरः तां शक्तिं स्वबलात् निर्मितवान्; यथा शिल्पी कौशलात्, यथा मातरिश्वान् बुद्ध्याः। सः वज्रं शत्रुनाशाय निर्मितवान्, उत्साहेन, उत्साहितजिह्वया; तस्य जिह्वा दृढा, अद्भुता, आकाशवत्। अस्माकं पापानि दूरं कुरु, हे स्तुत्य; अधर्मं विजयेम। अनार्पितं प्रार्थनां, अनार्पितं यज्ञं तव न प्रियं। तव त्रिगुणं आधारं यज्ञयुगेषु, तव निवासे, स्थिरं भवतु; त्वं, संयुक्तः, स्वकीये यशसि नौका सह आगच्छ। तव तेजसे, चित्त्रः तव पेयः भवतु; तव तेजसे, दीप्यमानः स्रुक् शुद्धः भवतु, येन त्वं स्वकीये पात्रे पिपासि। यदा शतवारं, हे प्रभो, सुमित्रः त्वां एवं स्तुतवान्, अथवा दुर्मित्रः एवं स्तुतवान्; यदा त्वं कुत्सपुत्राय शत्रुहत्याय सहाय्यं दत्तवान्, यदा कुत्सस्य एव शत्रुहत्याय सहाय्यं दत्तवान्। युवां एतत् नूनं इच्छथः, तनूः चित्तं च यथा तन्तुवायः तन्तुं प्रसारयन्ति। सौम्यतया, युवां सह गन्तुम् इच्छथः, यथा गोः शुभदिने, सः समीपं गच्छति। ऊष्ट्रवत् कण्ठेषु विश्रान्तः, अश्ववत् रज्जुना नियंत्रितः; दूतवत् जनानां मध्ये प्रसिद्धः; स्थिरः मा भव, यथा जलस्थः महिषः। युक्तेन युक्त्या, यथा पक्षिणः पक्षा, यथा पशोः विविधवर्णाः, गन्तुम् उत्सुकः। यथा अग्निः देवेषु दीप्तमान्, यथा सारथिः, अनेकस्थले यज्ञं करोति। पुत्रवत् पितरं प्रति आगच्छ, तेजसा वीर्यवान्, पुरुषेश्वरः विजयाय; बलवान् संपत्तये, रश्मिः भुजाय, आह्वानं श्रुणोति, उत्सुकः आगच्छ। शाखावत् पोषकं प्रति, शूषवत् मित्रं प्रति, शतगुणं फलम् धर्मिष्ठं प्रति, पुरस्कारः शीघ्रं प्रति, तेजः तापितं प्रति, मेषः गोसमूहं प्रति, भक्तः अर्पणं प्रति, आगच्छ। हलः क्षेत्रं प्रति, शीघ्रगः स्पर्धां प्रति, बलवान् स्पर्धां प्रति, पात्रं जलं प्रति, पिबान् सोमं प्रति, मे अजरं तेजः, अमरं जीवनं दत्त। प्रियं प्रति प्रियः, बलवान् लक्ष्यं प्रति, शिल्पी कर्मं प्रति, अश्वः रथं प्रति, हे महाबलिन, बलपुत्रवत्, श्रान्तिहीनः, धननिवासे मा क्लान्तः। मधुवत् ऊष्णे, निधिवत् उदरे, भागवत् सौभाग्ये, आच्छादनवत् शरीरे, पक्षिवत् निवासे, दीप्यमानवत् चन्द्रे, चित्तवत् लक्ष्ये, आगच्छ। गौरवम् गम्भीरे, स्थैर्यं पादे, क्लेशान् उल्लंघ्य, श्रवणं श्रोत्रे, अस्मान् स्मर; भागवत्, उत्तमं भागं दत्त। मधुपात्रवत् पूरितः; गोः नीचस्थले; सीमवत् स्वेदेन सिक्तः; भूमेः पोषेण संयुक्तः। स्तुतौ समृद्धिं प्राप्नुयाम्, पुरस्कारं लभेम; यज्ञगीतैः सह आगच्छ, हे रथारूढ। अस्माकं यशः पक्तं भवतु, मधुवत् गवः मध्ये; अश्विनोः कामं लभेम। महान्, प्रकटः, अस्य दानस्य लाभः, सर्वजीवान् तमः विमोचयति। पूर्वैः प्रदत्तं महदीपम् आगतम्; दानस्य विस्तृतमार्गः प्रकटितः। दातारः दिवि स्थिताः, अश्वदातारः, सूर्येण बलिनः; सुवर्णदातारः अमृतत्वं प्राप्नुवन्ति, वस्त्रदातारः, सोम, आयुः विस्तारयन्ति। दिव्यं दानकर्म, देवयोग्यं, पात्रेभ्यः न रोद्धव्यम्; भक्तहस्तैः दातृजनाः उत्तमं पूरयन्ति। ते समर्पणैः वायुः शतधारः, सूर्यः प्रकाशविद्, दृष्टिमन्तः पुरुषाः, स्तुत्यन्ति; दातृजनाः, सभायां प्रेषयन्तः, सप्तमातरं दानं दुहन्ति। दाता प्रथमः आह्व्यः, दाता सभायां अग्रः; तम् पुरुषेश्वरं मन्ये, यः प्रथमः दानं ददाति। तम् ऋषयः, तम् पुरोहितः, तम् यज्ञगीतः, तम् स्तोत्रपाठकः; सः त्रिरूपं तेजः जानाति, यः प्रथमः दानात् प्रमुदितः। दानं अश्वं ददाति, दानं गाम् ददाति, दानं चन्द्रं सुवर्णं ददाति; यः दानात् आत्मनः अन्नं इच्छति, बुद्धिमान् दानं कवचं करोति। इति ऋग्वेदस्य एते श्लोकाः एकस्मिन् कथायां सुसंगता: इन्द्रस्य यज्ञे आह्वानं, तस्य वीर्यस्य, सोमपानस्य, दानस्य महत्त्वं, तथा भक्तजनस्य स्तुत्यां च, श्रद्धया वर्णिताः।