यः कश्चन, हे सोम, तव सख्ये रमते, स मर्त्यः प्राज्ञः कौशलस्य योगं प्राप्नोति। सोम, त्वं सर्वाः शापान् अस्मद् दूरं नय, अस्मान् आपद्भ्यः पाहीति; सखा भूत्वा शुभं दातुम् इच्छ। सोम, सर्वतः स्वबलं संहृत्य विस्तारय; अस्माकं तेजसः मूलं भव। सोम, सर्वस्रोतांसि वहन्, उत्तमः सखा भूत्वा वर्धनाय विस्तारय। तव पुष्टयः बलानि च समागच्छन्तु, तव वीर्यम् अपचित्तिदं च एकत्र भवतु; अमृतत्वाय विस्तारयन्, सोम, दिवि श्रेयांसि स्थापय। तव याः शक्तयः हविषा पूजिताः, ताः सर्वाः अस्मिन्यज्ञे संछन्तु। सोम, आयुः वर्धयन्, दुर्गाणि तरन्, बलवान् वीर्यवान् च, दुरितानि अपाकुरु। सोमः गावम्, सोमः शीघ्राश्वान्, सोमः क्रियावन्तं वीरं ददाति; यः तं यजते, तस्मै श्रेयः, वेद्यम्, चर्च्यम्, पितृणां यशः च ददाति। युद्धे, स्पर्धायाम्, सोम, त्वं महाबलः; त्वं ज्योतिषां पतिः, आपां रक्षिता, जनानां च संरक्षकः। संघर्षे उत्तमं वासस्थानं, कीर्तिमन्तं जयम् आनयसी; त्वयि, सोम, वयं प्रमुदाम। त्वं सोम, सर्वाणि ओषधीनि सृजसि, आपः उत्पादयसि, गावः निर्मिमीसि; मध्यं व्योम विस्तार्य, स्वेन तेजसा तमः अपाकुरुषे। दिव्येन मनसा, सोम, महाबल, अस्माकं भागाय स्पर्धस्व; तव वीर्यं न कदापि क्षीयताम्। पूर्वदिशि दिव्याः उषसः स्वचिह्नं कृत्वा, तेजसा आकाशं व्याप्य, यथा वीराः कवचं धारयन्ति, तथाः रक्तवर्णाः गावः स्वमातृभिः सह प्रस्थिताः। उषसः स्वबलं अनियन्त्रितं प्रकाशयन्त्यः, रक्तगावः मार्गे युक्ताः, प्राचीना मार्गान् अनुचरन्त्यः, शुचयः तेजसा विराजन्ति। स्त्रियः, यथा नद्यः, गीतं गायन्त्यः, एकत्वेन गच्छन्त्यः, सोमपेषिणं यजमानं पुष्ट्या उपयन्ति। सा नर्तकीव वसनं वियुनक्ति, धेनुरिव वत्सेन स्तनं छादयति; सर्वलोकाय ज्योतिरुत्पाद्य, उषसः गाव इव पुनः गोष्ठं प्रतिनिवर्तन्ते। तस्या उज्ज्वलः प्रकाशः प्रादुरभूत्, सा स्थित्वा कृष्णं तमः अपाकरोति; सभा मध्ये भूषणमिव, दिवः कन्या तेजसा विराजते। वयं तमसः पारं अतीत्य, उषसः उदयने मार्गाः सृज्यन्ते; सा शोभायै दीप्यमानाऽस्ति, वसनमिव स्मयन्ती, कल्याणाय समागताऽस्ति। शुभवाक्यानां नेत्री, दिवः कन्ये, एभिः स्तोमैः त्वं स्तूयसे; उषः, पुत्रवत्सला, पशुमती, गोव्रजस्य च जागरणेन बलं ददासि। उषः, यशः, वीरपुत्रान्, अश्वसंपदं, महद् धनं नः प्रयच्छ; त्वं उदारया कीर्त्या दीप्त्वा, महतीं समृद्धिं नः ददातु। देवी, सर्वाणि लोकानि पश्यन्ती, विस्तीर्णया दृष्ट्या प्रकाशते; सर्वेषां प्राणिनां मध्ये चरन्ती, जाग्रत्कुर्या, वाक् प्रकाशयन्ती। नित्यनूतना, पुरातनी सती, पुनः पुनः जायते, तेनैव वर्णेन अलंक्रियते; दक्षया स्त्रिया इव तमः अपाकरोति, देवी मर्त्यस्य आयुः हरति। दिवस्य अन्तौ प्रसार्य, सा जाग्रति; स्वसारं रात्रिं प्रेषयति; मानवस्य कालमानं मापयन्ती, कन्या प्रियदृष्ट्या दीप्यते। सा शोभनया, सौभाग्यवती, गाव इव विस्तार्य, नदीव व्याप्य प्रवहति; ऋतं पश्यन्ती, सूर्यस्य रश्मिभिः सह चरन्ती, नित्यं दृश्यते। उषः, अश्वसम्पन्नं तत् धनं नः ददातु, येन वयम् अपत्यं पौत्रं च पालयेम। उषः, अद्य अस्मिन्गोषु अश्वेषु च समृद्धे देशे प्रकाशस्व; अस्माकं कृते उत्थाय, धनं, शुभवाक्यं च वह। उषः, अश्वयुक्तं रथं युञ्जस्व; ततः सर्वाणि सौभाग्यानि अस्मभ्यं वह। अश्विनौ, पथः नेतारौ, गावः दातारौ, सुवर्णस्य प्रदातारौ, एकचित्तेन स्वं रथं अस्मभ्यं समीपं कुरुतम्। यावद् यूयं गीतं ज्योतिश्च दिवि जनानां कृता, तावत् अस्मभ्यं पुष्टिं दत्तम्। हे दिव्यौ, सुवर्णचक्रिणौ, अत्र उषसः सोमपानाय जागृतान् जनयन्तु। अग्ने सोम च, बलिनौ, मम एष आह्वानं शृणुतम्; एभिः स्तोमैः तुष्टौ भूत्वा यजमानाय मुदं दत्तम्। अग्ने सोम च, यः अद्य एषां स्तुतिं यजति, तस्मै वीर्यं, पशूनां समृद्धिं, शुभाश्वान् च दत्तम्। अग्ने सोम च, यः हविर्ददाति वा दक्षिणां वा, स पुत्रान्, वीर्यं, दीर्घायुषः प्राप्नुयात्। अग्ने सोम च, एतत् वः वीर्यं यत् पणीं दैत्यं गावः मोचयित्वा, शेषं महतो मुक्त्वा, एकं ज्योतिः अनेकेषु प्राप्नुतम्। युवां अग्नि सोम च, इन्द्रेण सह, दिवि दीप्तानि क्षेत्राणि स्थापयतम्; आपः दुष्टेन गृहीतान् विमोच्य, ताः रक्षतम्। तयोः एकं मातरिश्वा दिवः अवातरयत्, अन्यं श्येना शिलात् आहरत्; अग्ने सोम च, वाङ्मनसा वृद्धिं प्राप्य, यज्ञाय विस्तीर्णं स्थानं चक्रथुः। अग्ने सोम च, प्रीत्या हविर्ग्राह्यं गृह्णीतम्; शुभया रक्षया, अनुग्रहेण, यजमानाय कल्याणं दत्तम्। यः घृतैः, भक्त्या च, अग्नि सोमौ हविषा यजते, तस्य व्रतम् अपालयतम्, तं दुरितात् पालयतम्, तस्य जनाय महत् शरणं दत्तम्। अग्ने सोम च, संयुक्तेन विज्ञानं, तस्मिन् एव आह्वाने स्वीकृत्य, देवेषु एकत्वं प्राप्नुतम्। अग्ने सोम च, यः वः एतया आहुती वा घृतेन वा सेवते, तस्मै महद् तेजः प्रकाशयतम्। अग्ने सोम च, एभिः यज्ञैः तुष्टौ भूत्वा, अस्मान् प्राप्य, अस्माभिः सह स्थातुम् इच्छतम्। अग्ने सोम च, अस्मान् रिपोः अभ्यः पालयतम्, गावः वृद्धिं गच्छन्तु, हविर्ग्राहीणौ, दातारः मध्ये अस्मान् बलवंतं कुरुतम्, अस्माकं यज्ञं सफलं कुरुतम्। एवं सोमस्य, उषसाम्, अश्विनोः, अग्निस्य च महिमा, यज्ञे, जीवनस्य च सर्वत्र, दिव्यैः शक्तिभिः, स्तुतिभिः च, सदा प्रकाशते।