ਊਰ੍ਜਂ ਗਾਵੋ ਯਵਸੇ ਪੀਵੋ ਅਤ੍ਤਨ ऋਤਸ੍ਯ ਯਾਃ ਸਦਨੇ ਕੋਸ਼ੇ ਅਙ੍ਗ੍ਧ੍ਵੇ । ਤਨੂਰੇਵ ਤਨ੍ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਭੇषਜਮਾ ਸਰ੍ਵਤਾਤਿਮਦਿਤਿਂ ਵृਣੀਮਹੇ
ਗਾਂਵਾਂ ਪੂਰੀ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਘਾਹ ਤੇ ਪਾਣੀ ਪੀਣ, ਜੋ ਸੱਚ ਦੇ ਘਰ ਤੇ ਭਾਂਡੇ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀਆਂ ਹਨ। ਸਾਡੀ ਦੇਹ ਲਈ ਇਲਾਜ ਹੋਵੇ, ਜਿਵੇਂ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰ ਲਈ; ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਕ੍ਰਤੁਪ੍ਰਾਵਾ ਜਰਿਤਾ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਾਮਵ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਇਦ੍ਭਦ੍ਰਾ ਪ੍ਰਮਤਿਃ ਸੁਤਾਵਤਾਮ੍ । ਪੂਰ੍ਣਮੂਧਰ੍ਦਿਵ੍ਯਂ ਯਸ੍ਯ ਸਿਕ੍ਤਯ ਆ ਸਰ੍ਵਤਾਤਿਮਦਿਤਿਂ ਵृਣੀਮਹੇ
ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਸਦੀਵੀ ਤਾਕਤ ਮਿਲੇ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸਿਆਣੀ ਸਲਾਹ ਸੋਮ ਨਿਚੋੜਣ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਹੋਵੇ। ਜਿਸਦਾ ਦਿਵਿਆ ਭਾਂਡਾ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਚੁਣਦੇ ਹਾਂ।
ਚਿਤ੍ਰਸ੍ਤੇ ਭਾਨੁਃ ਕ੍ਰਤੁਪ੍ਰਾ ਅਭਿष੍ਟਿਃ ਸਨ੍ਤਿ ਸ੍ਪृਧੋ ਜਰਣਿਪ੍ਰਾ ਅਧृष੍ਟਾਃ । ਰਜਿष੍ਠਯਾ ਰਜ੍ਯਾ ਪਸ਼੍ਵ ਆ ਗੋਸ੍ਤੂਤੂਰ੍षਤਿ ਪਰ੍ਯਗ੍ਰਂ ਦੁਵਸ੍ਯੁਃ
ਤੇਰੀ ਚਮਕ ਸੋਹਣੀ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ ਹੈ; ਸਹਾਇਕ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਅਜੈਯ ਹਨ। ਵਧੀਆ ਰਥ, ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ, ਗਾਇਕ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋਏ ਭੇਟ ਦਾ ਚੱਕਰ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਮੰਗਦਾ ਹੈ।
ਉਦ੍ਬੁਧ੍ਯਧ੍ਵਂ ਸਮਨਸਃ ਸਖਾਯਃ ਸਮਗ੍ਨਿਮਿਨ੍ਧ੍ਵਂ ਬਹਵਃ ਸਨੀਲ਼ਾਃ । ਦਧਿਕ੍ਰਾਮਗ੍ਨਿਮੁषਸਂ ਚ ਦੇਵੀਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਵਤੋऽਵਸੇ ਨਿ ਹ੍ਵਯੇ ਵਃ
ਉਠੋ, ਦੋਸਤੋ, ਇਕ ਮਨ ਹੋ ਕੇ; ਅੱਗ ਨੂੰ ਜਗਾਓ, ਬਹੁਤਿਆਂ ਨੇ ਇਕੱਠ ਹੋ ਕੇ। ਮੈਂ ਦਧਿਕ੍ਰਾ, ਅੱਗ, ਉਸ਼ਾ ਦੇਵੀ ਅਤੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਧਿਯ ਆ ਤਨੁਧ੍ਵਂ ਨਾਵਮਰਿਤ੍ਰਪਰਣੀਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਇष੍ਕृਣੁਧ੍ਵਮਾਯੁਧਾਰਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਂ ਯਜ੍ਞਂ ਪ੍ਰ ਣਯਤਾ ਸਖਾਯਃ
ਆਪਣੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਣਾਓ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਫੈਲਾਓ; ਉਹ ਨੌਕਾ ਤਿਆਰ ਕਰੋ ਜੋ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਪਾਰ ਲੰਘਦੀ ਹੈ। ਨਾਲੀ ਬਣਾਓ, ਸਾਜ-ਸਮੱਗਰੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਦੋਸਤੋ, ਯਜਨ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਾਓ।
ਯੁਨਕ੍ਤ ਸੀਰਾ ਵਿ ਯੁਗਾ ਤਨੁਧ੍ਵਂ ਕृਤੇ ਯੋਨੌ ਵਪਤੇਹ ਬੀਜਮ੍ । ਗਿਰਾ ਚ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟਿਃ ਸਭਰਾ ਅਸਨ੍ਨੋ ਨੇਦੀਯ ਇਤ੍ਸृਣ੍ਯਃ ਪਕ੍ਵਮੇਯਾਤ੍
ਹਲ ਜੋੜੋ, ਜੂਆਂ ਖਿੱਚੋ; ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਕਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਬੀਜ ਵਾਓ। ਆਵਾਜ਼ ਤੇ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਮਜਦੂਰ ਤਿਆਰ ਹੋਣ; ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਖੇਤ ਪੱਕਾ ਫਲ ਦੇਵੇ।
ਸੀਰਾ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਕਵਯੋ ਯੁਗਾ ਵਿ ਤਨ੍ਵਤੇ ਪृਥਕ੍ । ਧੀਰਾ ਦੇਵੇषੁ ਸੁਮ੍ਨਯਾ
ਕਵੀ ਹਲ ਜੋੜਦੇ ਹਨ, ਜੂਆਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਖਿੱਚਦੇ ਹਨ; ਸਿਆਣੇ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲ।
ਨਿਰਾਹਾਵਾਨ੍ਕृਣੋਤਨ ਸਂ ਵਰਤ੍ਰਾ ਦਧਾਤਨ । ਸਿਞ੍ਚਾਮਹਾ ਅਵਤਮੁਦ੍ਰਿਣਂ ਵਯਂ ਸੁषੇਕਮਨੁਪਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਕਿਆਰੀ ਬਣਾਓ, ਜੂਆਂ ਇਕੱਠੇ ਲਗਾਓ; ਆਓ ਨਾਲੀ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਾਈਏ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਚਿਆ ਹੋਇਆ, ਨਿਰੰਤਰ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ।
ਇष੍ਕृਤਾਹਾਵਮਵਤਂ ਸੁਵਰਤ੍ਰਂ ਸੁषੇਚਨਮ੍ । ਉਦ੍ਰਿਣਂ ਸਿਞ੍ਚੇ ਅਕ੍ਸ਼ਿਤਮ੍
ਨਾਲੀ ਤਿਆਰ ਕਰੋ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸਿੰਚੋ, ਉਪਜਾਊ ਬਣਾਓ; ਕਿਆਰੀ ਵਿੱਚ ਨਿਰੰਤਰ ਵਹਿਣ ਵਾਲਾ ਪਾਣੀ ਪਾਓ।
ਪ੍ਰੀਣੀਤਾਸ਼੍ਵਾਨ੍ਹਿਤਂ ਜਯਾਥ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਵਾਹਂ ਰਥਮਿਤ੍ਕृਣੁਧ੍ਵਮ੍ । ਦ੍ਰੋਣਾਹਾਵਮਵਤਮਸ਼੍ਮਚਕ੍ਰਮਂਸਤ੍ਰਕੋਸ਼ਂ ਸਿਞ੍ਚਤਾ ਨृਪਾਣਮ੍
ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਚੰਗਾ ਖਾਣਾ ਦਿਓ, ਇਨਾਮ ਜਿੱਤੋ; ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਵਾਲਾ ਰਥ ਬਣਾਓ। ਕਿਆਰੀ, ਪੱਥਰ ਦਾ ਚੱਕਰ, ਭਾਂਡਾ ਭਰੋ, ਆਗੂਆਂ ਲਈ ਪਾਣੀ ਪਾਓ।
ਵ੍ਰਜਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਸ ਹਿ ਵੋ ਨृਪਾਣੋ ਵਰ੍ਮ ਸੀਵ੍ਯਧ੍ਵਂ ਬਹੁਲਾ ਪृਥੂਨਿ । ਪੁਰਃ ਕृਣੁਧ੍ਵਮਾਯਸੀਰਧृष੍ਟਾ ਮਾ ਵਃ ਸੁਸ੍ਰੋਚ੍ਚਮਸੋ ਦृਂਹਤਾ ਤਮ੍
ਬਾੜ ਬਣਾਓ, ਕਿਉਂਕਿ ਇਹ ਤੁਹਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਲਈ ਹੈ; ਚੌੜਾ ਤੇ ਮੋਟਾ ਕਵਚ ਸਿਲੋ। ਲੋਹੇ ਦੀ ਕਿਲ੍ਹਾ ਬਣਾਓ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਨਾ ਤੋੜ ਸਕੇ; ਤੁਹਾਡਾ ਸੋਹਣਾ ਭਾਂਡਾ ਵੈਰੀ ਵੱਲੋਂ ਨਾ ਟੁੱਟੇ।
ਆ ਵੋ ਧਿਯਂ ਯਜ੍ਞਿਯਾਂ ਵਰ੍ਤ ਊਤਯੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵੀਂ ਯਜਤਾਂ ਯਜ੍ਞਿਯਾਮਿਹ । ਸਾ ਨੋ ਦੁਹੀਯਦ੍ਯਵਸੇਵ ਗਤ੍ਵੀ ਸਹਸ੍ਰਧਾਰਾ ਪਯਸਾ ਮਹੀ ਗੌਃ
ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਪਣੀ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਚ ਲੈ ਕੇ ਆਏ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ। ਇੱਥੇ, ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ ਅਤੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵੀ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋਵੇ। ਉਹ, ਵੱਡੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੇ ਦੁੱਧ ਨਾਲ, ਸਾਡੇ ਜੀਵਨ ਲਈ ਵਾਫ਼ਰ ਰੋਜੀ-ਰੋਟੀ ਦੇਵੇ।
ਆ ਤੂ षਿਞ੍ਚ ਹਰਿਮੀਂ ਦ੍ਰੋਰੁਪਸ੍ਥੇ ਵਾਸ਼ੀਭਿਸ੍ਤਕ੍ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਮਨ੍ਮਯੀਭਿਃ । ਪਰਿ ष੍ਵਜਧ੍ਵਂ ਦਸ਼ ਕਕ੍ਸ਼੍ਯਾਭਿਰੁਭੇ ਧੁਰੌ ਪ੍ਰਤਿ ਵਹ੍ਨਿਂ ਯੁਨਕ੍ਤ
ਸੋਨੇ ਰੰਗੀ ਭੇਟ ਨੂੰ ਬਰਤਨ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦੇਵੋ; ਕੱਟਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੁਹਾੜੀਆਂ ਅਤੇ ਪੱਥਰ ਦੇ ਔਜ਼ਾਰਾਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਬਣਾਓ। ਦਸ ਪੱਟਿਆਂ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟੋ; ਦੋਵੇਂ ਜੋੜੀਆਂ ਜੋੜੋ ਅਤੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਉਸ ਦੀ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ।
ਉਭੇ ਧੁਰੌ ਵਹ੍ਨਿਰਾਪਿਬ੍ਦਮਾਨੋऽਨ੍ਤਰ੍ਯੋਨੇਵ ਚਰਤਿ ਦ੍ਵਿਜਾਨਿਃ । ਵਨਸ੍ਪਤਿਂ ਵਨ ਆਸ੍ਥਾਪਯਧ੍ਵਂ ਨਿ षੂ ਦਧਿਧ੍ਵਮਖਨਨ੍ਤ ਉਤ੍ਸਮ੍
ਅੱਗ ਦੋਵੇਂ ਜੋੜੀਆਂ ਤੋਂ ਪੀ ਕੇ, ਅੰਦਰ ਹੀ ਦੂਜਾ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਵਾਂਗ ਤੁਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਮਾਂ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ। ਲੱਕੜ ਦੀ ਥਾਂ ਲੱਕੜ ਵਿੱਚ ਲਾ ਦੇਵੋ; ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਤੇ ਰੱਖੋ ਅਤੇ ਓਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੂਆਂ ਖੋਦਣ ਦਿਓ।
ਕਪृਨ੍ਨਰਃ ਕਪृਥਮੁਦ੍ਦਧਾਤਨ ਚੋਦਯਤ ਖੁਦਤ ਵਾਜਸਾਤਯੇ । ਨਿष੍ਟਿਗ੍ਰ੍ਯਃ ਪੁਤ੍ਰਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯੋਤਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸਬਾਧ ਇਹ ਸੋਮਪੀਤਯੇ
ਹੇ ਲੋਕੋ, ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਅਤੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਚੁੱਕੋ; ਉਤਸ਼ਾਹ ਦਿਓ, ਤਾਕਤ ਦੀ ਇਨਾਮ ਲਈ ਖੋਦੋ। ਲੱਕੜੀ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਚਲਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕਰੇ; ਇੱਥੇ ਸਭ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਸੋਮ ਪੀਣ ਲਈ ਬੁਲਾਓ।
ਪ੍ਰ ਤੇ ਰਥਂ ਮਿਥੂਕृਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋऽਵਤੁ ਧृष੍ਣੁਯਾ । ਅਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਜੌ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼੍ਰਵਾਯ੍ਯੇ ਧਨਭਕ੍ਸ਼ੇषੁ ਨੋऽਵ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਚੰਗੀ ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਰਥ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ। ਇਸ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਬੁਲਾਏ ਹੋਏ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਧਨ ਦੀ ਜਿੱਤ ਲਈ, ਸਾਡੀ ਹਫ਼ਾਜ਼ਤ ਕਰ।
ਉਤ੍ਸ੍ਮ ਵਾਤੋ ਵਹਤਿ ਵਾਸੋऽਸ੍ਯਾ ਅਧਿਰਥਂ ਯਦਜਯਤ੍ਸਹਸ੍ਰਮ੍ । ਰਥੀਰਭੂਨ੍ਮੁਦ੍ਗਲਾਨੀ ਗਵਿष੍ਟੌ ਭਰੇ ਕृਤਂ ਵ੍ਯਚੇਦਿਨ੍ਦ੍ਰਸੇਨਾ
ਹਵਾ ਵਗਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਚਾਦਰ ਰਥ ਉੱਤੇ ਹੈ, ਜਦ ਉਹ ਹਜ਼ਾਰ ਜਿੱਤਿਆ। ਮੁਦਗਲਾਨੀ ਗਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਣੀ; ਇੰਦਰ ਦੀ ਫੌਜ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਤਿਤਰ-ਬਿਤਰ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਨ੍ਤਰ੍ਯਚ੍ਛ ਜਿਘਾਂਸਤੋ ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਭਿਦਾਸਤਃ । ਦਾਸਸ੍ਯ ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਨਾਰ੍ਯਸ੍ਯ ਵਾ ਸਨੁਤਰ੍ਯਵਯਾ ਵਧਮ੍
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜੋ ਨੁਕਸਾਨ ਪਹੁੰਚਾਉਣ ਆਇਆ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਰੋਕ ਲੈ, ਵੈਰੀ ਦੇ ਖਿਲਾਫ। ਚਾਹੇ ਉਹ ਦਾਸ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਆਰੀ, ਹੇ ਦਾਤਾ, ਵੈਰੀ ਦਾ ਹਥਿਆਰ ਨਸ਼ਟ ਹੋ ਜਾਵੇ।
ਉਦ੍ਨੋ ਹ੍ਰਦਮਪਿਬਜ੍ਜਰ੍ਹृषਾਣਃ ਕੂਟਂ ਸ੍ਮ ਤृਂਹਦਭਿਮਾਤਿਮੇਤਿ । ਪ੍ਰ ਮੁष੍ਕਭਾਰਃ ਸ਼੍ਰਵ ਇਚ੍ਛਮਾਨੋऽਜਿਰਂ ਬਾਹੂ ਅਭਰਤ੍ਸਿषਾਸਨ੍
ਉਹ ਡੂੰਘੇ ਪੰਡੇ ਦਾ ਪਾਣੀ ਪੀ ਗਿਆ, ਗੂੰਜਦਾ ਹੋਇਆ; ਉਸ ਨੇ ਕਿਲ੍ਹਾ ਤੋੜ ਦਿੱਤਾ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਹਰਾਇਆ। ਸ਼ੋਹਰਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਭਾਰੀ ਭਾਰ ਆਪਣੇ ਤੇਜ਼ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਚੁੱਕਿਆ, ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ।
ਨ੍ਯਕ੍ਰਨ੍ਦਯਨ੍ਨੁਪਯਨ੍ਤ ਏਨਮਮੇਹਯਨ੍ਵृषਭਂ ਮਧ੍ਯ ਆਜੇਃ । ਤੇਨ ਸੂਭਰ੍ਵਂ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਗਵਾਂ ਮੁਦ੍ਗਲਃ ਪ੍ਰਧਨੇ ਜਿਗਾਯ
ਉਹ ਆਏ, ਗੂੰਜਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਨੂੰ ਘੇਰ ਲਿਆ, ਝੁੰਡ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਪਿਸਾਬ ਕਰਦੇ। ਉਸ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮੁਦਗਲਾ ਨੇ ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ।
ਕਕਰ੍ਦਵੇ ਵृषਭੋ ਯੁਕ੍ਤ ਆਸੀਦਵਾਵਚੀਤ੍ਸਾਰਥਿਰਸ੍ਯ ਕੇਸ਼ੀ । ਦੁਧੇਰ੍ਯੁਕ੍ਤਸ੍ਯ ਦ੍ਰਵਤਃ ਸਹਾਨਸ ऋਚ੍ਛਨ੍ਤਿ ष੍ਮਾ ਨਿष੍ਪਦੋ ਮੁਦ੍ਗਲਾਨੀਮ੍
ਕਾਦ ਵਿੱਚ ਬਲਦ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ, ਉਸ ਦਾ ਰਥ ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਲੰਬੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲਾ ਹੇਠਾਂ ਖੜਾ ਸੀ। ਜੋੜੀ ਹੋਈ ਗਾਂ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਦੇ ਪੈਰ ਮੁਦਗਲਾਨੀ ਲਈ ਮੰਜ਼ਿਲ 'ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ।
ਉਤ ਪ੍ਰਧਿਮੁਦਹਨ੍ਨਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨੁਪਾਯੁਨਗ੍ਵਂਸਗਮਤ੍ਰ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਉਦਾਵਤ੍ਪਤਿਮਘ੍ਨ੍ਯਾਨਾਮਰਂਹਤ ਪਦ੍ਯਾਭਿਃ ਕਕੁਦ੍ਮਾਨ੍
ਸਿਆਣਾ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ, ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਅਤੇ ਰਸਤਾ ਲੱਭਿਆ, ਇੱਥੇ ਸਿੱਖਿਆ। ਇੰਦਰ, ਜੋ ਅਜੋੜੀਆਂ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਪੈਰਾਂ ਨਾਲ ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ, ਉੱਚਾ ਸਿਰ ਵਾਲਾ।
ਸ਼ੁਨਮष੍ਟ੍ਰਾਵ੍ਯਚਰਤ੍ਕਪਰ੍ਦੀ ਵਰਤ੍ਰਾਯਾਂ ਦਾਰ੍ਵਾਨਹ੍ਯਮਾਨਃ । ਨृਮ੍ਣਾਨਿ ਕृਣ੍ਵਨ੍ਬਹਵੇ ਜਨਾਯ ਗਾਃ ਪਸ੍ਪਸ਼ਾਨਸ੍ਤਵਿषੀਰਧਤ੍ਤ
ਜੁੜੇ ਵਾਲਾ ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜ ਦੀ ਛੜੀ ਨਾਲ ਹੰਕਾਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਚਾਬਕ ਵਾਂਗ ਤੁਰਦਾ। ਬਹੁਤ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਕਰਦਾ, ਗਾਂ ਨੂੰ ਛੁਹ ਕੇ, ਤਾਕਤ ਹਾਸਲ ਕਰਦਾ।
ਇਮਂ ਤਂ ਪਸ਼੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਯੁਞ੍ਜਂ ਕਾष੍ਠਾਯਾ ਮਧ੍ਯੇ ਦ੍ਰੁਘਣਂ ਸ਼ਯਾਨਮ੍ । ਯੇਨ ਜਿਗਾਯ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਂ ਗਵਾਂ ਮੁਦ੍ਗਲਃ ਪृਤਨਾਜ੍ਯੇषੁ
ਇਸ ਨੂੰ ਵੇਖੋ, ਜੋ ਬਲਦ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੱਕੜ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਲੈਟਿਆ, ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਆਰਾਮ ਕਰ ਰਿਹਾ। ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ, ਮੁਦਗਲਾ ਨੇ ਲੜਾਈ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਸੌ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਗਾਂ ਜਿੱਤੀਆਂ।
ਆਰੇ ਅਘਾ ਕੋ ਨ੍ਵਿਤ੍ਥਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਯਂ ਯੁਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਤਮ੍ਵਾ ਸ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤਿ । ਨਾਸ੍ਮੈ ਤृਣਂ ਨੋਦਕਮਾ ਭਰਨ੍ਤ੍ਯੁਤ੍ਤਰੋ ਧੁਰੋ ਵਹਤਿ ਪ੍ਰਦੇਦਿਸ਼ਤ੍
ਦੂਰ, ਕੌਣ ਉਸ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਹੈ? ਜਿਸ ਨੂੰ ਉਹ ਜੋੜਦੇ ਹਨ ਜਾਂ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰੱਖਦੇ ਹਨ? ਉਸ ਲਈ ਨਾ ਘਾਹ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ, ਨਾ ਪਾਣੀ; ਉਪਰਲੀ ਜੋੜੀ ਭਾਰ ਚੁੱਕਦੀ ਹੈ, ਅੱਗੇ ਵੱਲ ਰੁਖ ਕਰਕੇ।
ਪਰਿਵृਕ੍ਤੇਵ ਪਤਿਵਿਦ੍ਯਮਾਨਟ੍ ਪੀਪ੍ਯਾਨਾ ਕੂਚਕ੍ਰੇਣੇਵ ਸਿਞ੍ਚਨ੍ । ਏषੈष੍ਯਾ ਚਿਦ੍ਰਥ੍ਯਾ ਜਯੇਮ ਸੁਮਙ੍ਗਲਂ ਸਿਨਵਦਸ੍ਤੁ ਸਾਤਮ੍
ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਸੁੰਞੇ ਥਾਂ 'ਚ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ, ਪਾਣੀ ਦੀ ਨਦੀ ਵਾਂਗ ਉੱਭਰਦੀ, ਵਗਦੀ; ਇਸ ਰਥ ਨਾਲ, ਭਾਵੇਂ ਪੁਰਾਣਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਜਿੱਤ ਜਾਈਏ, ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਅਤੇ ਜਿੱਤ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਯ ਜਗਤਸ਼੍ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁषਃ । ਵृषਾ ਯਦਾਜਿਂ ਵृषਣਾ ਸਿषਾਸਸਿ ਚੋਦਯਨ੍ਵਧ੍ਰਿਣਾ ਯੁਜਾ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਜਗਤ ਦੀ ਅੱਖ ਹੈਂ; ਅੱਖਾਂ ਦੀ ਅੱਖ। ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਤਾਕਤਵਾਨਾਂ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਕਰਦਾ, ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਨਾਲ ਅਜੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ।
ਆਸ਼ੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ਾਨੋ ਵृषਭੋ ਨ ਭੀਮੋ ਘਨਾਘਨਃ ਕ੍ਸ਼ੋਭਣਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍ । ਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦਨੋऽਨਿਮਿष ਏਕਵੀਰਃ ਸ਼ਤਂ ਸੇਨਾ ਅਜਯਤ੍ਸਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰਃ
ਤੇਜ਼, ਭਿਆਨਕ, ਵੱਡੇ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਡਰਾਉਣਾ, ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਣ ਵਾਲਾ; ਚੀਕਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਖ ਨਾ ਮਿਣਣ ਵਾਲਾ, ਇਕੱਲਾ ਵੀਰ—ਇੰਦਰ ਨੇ ਸੌ ਫੌਜਾਂ ਨੂੰ ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਜਿੱਤਿਆ।
ਸਂਕ੍ਰਨ੍ਦਨੇਨਾਨਿਮਿषੇਣ ਜਿष੍ਣੁਨਾ ਯੁਤ੍ਕਾਰੇਣ ਦੁਸ਼੍ਚ੍ਯਵਨੇਨ ਧृष੍ਣੁਨਾ । ਤਦਿਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਜਯਤ ਤਤ੍ਸਹਧ੍ਵਂ ਯੁਧੋ ਨਰ ਇषੁਹਸ੍ਤੇਨ ਵृष੍ਣਾ
ਚੀਕਣ ਵਾਲੇ, ਅੱਖ ਨਾ ਮਿਣਣ ਵਾਲੇ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ, ਜੰਗੀ ਨਾਅਰੇ, ਤੇਜ਼, ਬਹਾਦਰ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਨਾਲ, ਜਿੱਤੋ; ਲੜਾਈ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਠੀਕ ਰਹੋ, ਹੇ ਲੋਕੋ, ਤੀਰ ਫੜਨ ਵਾਲੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੇ ਨਾਲ।
ਸ ਇषੁਹਸ੍ਤੈਃ ਸ ਨਿषਙ੍ਗਿਭਿਰ੍ਵਸ਼ੀ ਸਂਸ੍ਰष੍ਟਾ ਸ ਯੁਧ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਗਣੇਨ । ਸਂਸृष੍ਟਜਿਤ੍ਸੋਮਪਾ ਬਾਹੁਸ਼ਰ੍ਧ੍ਯੁਗ੍ਰਧਨ੍ਵਾ ਪ੍ਰਤਿਹਿਤਾਭਿਰਸ੍ਤਾ
ਉਹ ਇੰਦ੍ਰ, ਤੀਰਾਂ ਅਤੇ ਤੂਕਾਂ ਵਾਲੇ ਯੋਧਿਆਂ ਨਾਲ, ਜੰਗ ਦਾ ਸਰਦਾਰ, ਆਪਣੀ ਫੌਜ ਨਾਲ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ; ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਸੋਮ ਪੀਣ ਵਾਲਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਤੇਜ਼ ਧਨੁਧਾਰੀ, ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਡਟ ਕੇ ਖੜਾ ਹੈ।