ਉਤ ਸ੍ਮ ਸਦ੍ਮ ਹਰ੍ਯਤਸ੍ਯ ਪਸ੍ਤ੍ਯੋਰਤ੍ਯੋ ਨ ਵਾਜਂ ਹਰਿਵਾਁ ਅਚਿਕ੍ਰਦਤ੍ । ਮਹੀ ਚਿਦ੍ਧਿ ਧਿषਣਾਹਰ੍ਯਦੋਜਸਾ ਬृਹਦ੍ਵਯੋ ਦਧਿषੇ ਹਰ੍ਯਤਸ਼੍ਚਿਦਾ
ਤੇ, ਮਦ-ਭਰੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਘੋੜਾ ਇਨਾਮ ਲਈ ਰੇਸ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਹਿੰਮਤ ਨਾਲ ਹੰਕਾਰਦਾ ਹੈ। ਵੱਡਾ, ਪਾਲਣ ਵਾਲਾ, ਮਦ-ਭਰਾ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਮਦ-ਭਰਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ਹਰ੍ਯਮਾਣੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਨਵ੍ਯਂਨਵ੍ਯਂ ਹਰ੍ਯਸਿ ਮਨ੍ਮ ਨੁ ਪ੍ਰਿਯਮ੍ । ਪ੍ਰ ਪਸ੍ਤ੍ਯਮਸੁਰ ਹਰ੍ਯਤਂ ਗੋਰਾਵਿष੍ਕृਧਿ ਹਰਯੇ ਸੂਰ੍ਯਾਯ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ 'ਤੇ, ਤੂੰ ਵੱਡੇਪਣ ਵਿੱਚ ਉੱਚਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ; ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਭਜਨ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ। ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਗੋ ਦੀ ਮਦ-ਭਰੀ ਥਾਂ ਉਪਾਸਕ ਲਈ ਤੇ ਸੂਰਜ ਲਈ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰ।
ਆ ਤ੍ਵਾ ਹਰ੍ਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਯੁਜੋ ਜਨਾਨਾਂ ਰਥੇ ਵਹਨ੍ਤੁ ਹਰਿਸ਼ਿਪ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਪਿਬਾ ਯਥਾ ਪ੍ਰਤਿਭृਤਸ੍ਯ ਮਧ੍ਵੋ ਹਰ੍ਯਨ੍ਯਜ੍ਞਂ ਸਧਮਾਦੇ ਦਸ਼ੋਣਿਮ੍
ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਤੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਲੈ ਆਉਣ, ਹੇ ਪੀਲੀ-ਮਾਨ ਵਾਲੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਰਥ 'ਤੇ। ਜਿਵੇਂ ਤੇਰੀ ਇੱਛਾ ਹੋਵੇ, ਭੇਟ ਕੀਤੇ ਮਿੱਠੇ ਪਾਨ ਨੂੰ ਪੀ, ਹੇ ਮਦ-ਭਰੇ, ਦਸ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨ ਨੂੰ ਸੰਗਤ ਵਿੱਚ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰ।
ਅਪਾਃ ਪੂਰ੍ਵੇषਾਂ ਹਰਿਵਃ ਸੁਤਾਨਾਮਥੋ ਇਦਂ ਸਵਨਂ ਕੇਵਲਂ ਤੇ । ਮਮਦ੍ਧਿ ਸੋਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਰਾ ਵृषਞ੍ਜਠਰ ਆ ਵृषਸ੍ਵ
ਪਹਿਲਾਂ ਨਿਕਲੇ ਸੋਮਾਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਹੇ ਮਦ-ਭਰੇ, ਤੇ ਹੁਣ, ਇਹ ਭੋਗ ਸਿਰਫ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ। ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀ, ਹੇ ਇੰਦ੍ਰਾ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਵੱਡਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ ਇਕ ਵਾਰੀ ਪਾ ਦੇ।
ਯਾ ਓषਧੀਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਜਾਤਾ ਦੇਵੇਭ੍ਯਸ੍ਤ੍ਰਿਯੁਗਂ ਪੁਰਾ । ਮਨੈ ਨੁ ਬਭ੍ਰੂਣਾਮਹਂ ਸ਼ਤਂ ਧਾਮਾਨਿ ਸਪ੍ਤ ਚ
ਉਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਜੋ ਬਹੁਤ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਯੁਗ ਪਹਿਲਾਂ ਜੰਮੀਆਂ, ਮੈਂ ਹੁਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੈਂਕੜੇ ਤੇ ਸੱਤ ਥਾਵਾਂ ਦਾ ਉਚਾਰਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਸ਼ਤਂ ਵੋ ਅਮ੍ਬ ਧਾਮਾਨਿ ਸਹਸ੍ਰਮੁਤ ਵੋ ਰੁਹਃ । ਅਧਾ ਸ਼ਤਕ੍ਰਤ੍ਵੋ ਯੂਯਮਿਮਂ ਮੇ ਅਗਦਂ ਕृਤ
ਸੈਂਕੜਾ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਹਨ, ਹੇ ਮਾਵਾਂ, ਤੇ ਹਜ਼ਾਰ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਰੂਪ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਸੈਂਕੜਾ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੀਆਂ, ਮੇਰੇ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਰੋਗ-ਮੁਕਤ ਕਰ ਦੋ।
ਓषਧੀਃ ਪ੍ਰਤਿ ਮੋਦਧ੍ਵਂ ਪੁष੍ਪਵਤੀਃ ਪ੍ਰਸੂਵਰੀਃ । ਅਸ਼੍ਵਾ ਇਵ ਸਜਿਤ੍ਵਰੀਰ੍ਵੀਰੁਧਃ ਪਾਰਯਿष੍ਣ੍ਵਃ
ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ, ਹੇ ਫੁੱਲਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਫਲ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ; ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਲਾਜੀ ਜੜੀਆਂ ਸਾਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦੇਣ।
ਓषਧੀਰਿਤਿ ਮਾਤਰਸ੍ਤਦ੍ਵੋ ਦੇਵੀਰੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ । ਸਨੇਯਮਸ਼੍ਵਂ ਗਾਂ ਵਾਸ ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੂਰੁष
ਹੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ, ਹੇ ਦੇਵੀਆਂ, ਮਾਵਾਂ ਵਾਂਗ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਘੋੜਾ, ਗਾਂ, ਕਪੜਾ ਤੇ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ, ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਸਕਾਂ।
ਅਸ਼੍ਵਤ੍ਥੇ ਵੋ ਨਿषਦਨਂ ਪਰ੍ਣੇ ਵੋ ਵਸਤਿष੍ਕृਤਾ । ਗੋਭਾਜ ਇਤ੍ਕਿਲਾਸਥ ਯਤ੍ਸਨਵਥ ਪੂਰੁषਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਥਾਂ ਅਸ਼ਵਥਾ ਰੁੱਖ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਪੱਤੇ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡਾ ਵਸਣਾ ਬਣਿਆ। ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਗਾਂ ਤੋਂ ਜੰਮਦੇ ਹੋ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਯਤ੍ਰੌषਧੀਃ ਸਮਗ੍ਮਤ ਰਾਜਾਨਃ ਸਮਿਤਾਵਿਵ । ਵਿਪ੍ਰਃ ਸ ਉਚ੍ਯਤੇ ਭਿषਗ੍ਰਕ੍ਸ਼ੋਹਾਮੀਵਚਾਤਨਃ
ਜਿੱਥੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੋਈਆਂ, ਰਾਜਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਾਂਗ, ਉਥੇ ਗਿਆਨੀ ਨੂੰ ਇਲਾਜ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਰਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਤੇ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਤੀਂ ਸੋਮਾਵਤੀਮੂਰ੍ਜਯਨ੍ਤੀਮੁਦੋਜਸਮ੍ । ਆਵਿਤ੍ਸਿ ਸਰ੍ਵਾ ਓषਧੀਰਸ੍ਮਾ ਅਰਿष੍ਟਤਾਤਯੇ
ਸਾਰੇ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਸੋਮ ਵਾਲੀਆਂ, ਤਾਕਤ ਤੇ ਜੋਸ਼ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਸਾਡੇ ਪੂਰੀ ਰਖਿਆ ਲਈ ਆਉਣ।
ਉਚ੍ਛੁष੍ਮਾ ਓषਧੀਨਾਂ ਗਾਵੋ ਗੋष੍ਠਾਦਿਵੇਰਤੇ । ਧਨਂ ਸਨਿष੍ਯਨ੍ਤੀਨਾਮਾਤ੍ਮਾਨਂ ਤਵ ਪੂਰੁष
ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਗੋਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਧਨ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਰੀ ਆਤਮਾ, ਹੇ ਮਨੁੱਖ।
ਇष੍ਕृਤਿਰ੍ਨਾਮ ਵੋ ਮਾਤਾਥੋ ਯੂਯਂ ਸ੍ਥ ਨਿष੍ਕृਤੀਃ । ਸੀਰਾਃ ਪਤਤ੍ਰਿਣੀ ਸ੍ਥਨ ਯਦਾਮਯਤਿ ਨਿष੍ਕृਥ
ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤਿਰ ਤੁਹਾਡੀ ਮਾਂ ਦਾ ਨਾਮ ਹੈ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਇਸ਼ਕ੍ਰਿਤੀਆਂ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਨਸਾਂ, ਪੰਖ ਵਾਲੀਆਂ ਹੋ, ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਰੋਗ ਦੂਰ ਕਰਦੇ ਹੋ।
ਅਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪਰਿष੍ਠਾ ਸ੍ਤੇਨ ਇਵ ਵ੍ਰਜਮਕ੍ਰਮੁਃ । ਓषਧੀਃ ਪ੍ਰਾਚੁਚ੍ਯਵੁਰ੍ਯਤ੍ਕਿਂ ਚ ਤਨ੍ਵੋ ਰਪਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੀਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਚੋਰ ਵਾੜ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਨੇ ਜੋ ਕੁਝ ਸਰੀਰ 'ਤੇ ਮੈਲ ਸੀ, ਓਹ ਝਾੜ ਦਿੱਤਾ।
ਯਦਿਮਾ ਵਾਜਯਨ੍ਨਹਮੋषਧੀਰ੍ਹਸ੍ਤ ਆਦਧੇ । ਆਤ੍ਮਾ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਸ੍ਯ ਨਸ਼੍ਯਤਿ ਪੁਰਾ ਜੀਵਗृਭੋ ਯਥਾ
ਜਦੋਂ, ਤਾਕਤ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਇਹ ਔਸ਼ਧੀਆਂ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ, ਰੋਗ ਦੀ ਆਤਮਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਜੀਵਨ ਦੀ ਫਾਹੀ ਖੁਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੌषਧੀਃ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਥਾਙ੍ਗਮਙ੍ਗਂ ਪਰੁष੍ਪਰੁਃ । ਤਤੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਂ ਵਿ ਬਾਧਧ੍ਵ ਉਗ੍ਰੋ ਮਧ੍ਯਮਸ਼ੀਰਿਵ
ਜਿੱਥੇ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਔਸ਼ਧੀਆਂ, ਹਰੇਕ ਅੰਗ ਤੇ ਜੋੜ 'ਤੇ ਫੈਲ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਉਥੋਂ ਰੋਗ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰ ਦੋ, ਜਿਵੇਂ ਤਿੱਖੀ ਮੱਧਲੀ ਉਂਗਲ।
ਸਾਕਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮ ਪ੍ਰ ਪਤ ਚਾषੇਣ ਕਿਕਿਦੀਵਿਨਾ । ਸਾਕਂ ਵਾਤਸ੍ਯ ਧ੍ਰਾਜ੍ਯਾ ਸਾਕਂ ਨਸ਼੍ਯ ਨਿਹਾਕਯਾ
ਰੋਗ ਦੇ ਨਾਲ, ਚੀਕਣ ਉਲੂ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਇਕੱਠੇ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ; ਹਵਾ ਦੇ ਝਟਕੇ ਨਾਲ, ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਦੇ ਦੂਰ ਹੋਣ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਓ।
ਅਨ੍ਯਾ ਵੋ ਅਨ੍ਯਾਮਵਤ੍ਵਨ੍ਯਾਨ੍ਯਸ੍ਯਾ ਉਪਾਵਤ । ਤਾਃ ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ਇਦਂ ਮੇ ਪ੍ਰਾਵਤਾ ਵਚਃ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲੋ, ਤੇ ਹੋਰ ਵੀ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਿਲ ਕੇ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਮੇਰੀ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਸਵੀਕਾਰ ਕਰੋ।
ਯਾਃ ਫਲਿਨੀਰ੍ਯਾ ਅਫਲਾ ਅਪੁष੍ਪਾ ਯਾਸ਼੍ਚ ਪੁष੍ਪਿਣੀਃ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾਸ੍ਤਾ ਨੋ ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤ੍ਵਂਹਸਃ
ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਫਲ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਫਲ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਜੋ ਫੁੱਲ ਰਹਿਤ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਫੁੱਲ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ—ਸਭ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹਨ—ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਮੁਞ੍ਚਨ੍ਤੁ ਮਾ ਸ਼ਪਥ੍ਯਾਦਥੋ ਵਰੁਣ੍ਯਾਦੁਤ । ਅਥੋ ਯਮਸ੍ਯ ਪਡ੍ਬੀਸ਼ਾਤ੍ਸਰ੍ਵਸ੍ਮਾਦ੍ਦੇਵਕਿਲ੍ਬਿषਾਤ੍
ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ, ਵਰੁਣ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਤੋਂ, ਯਮ ਦੇ ਬੰਧਨ ਤੋਂ, ਤੇ ਹਰ ਰੱਬੀ ਪਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਣ।
ਅਵਪਤਨ੍ਤੀਰਵਦਨ੍ਦਿਵ ਓषਧਯਸ੍ਪਰਿ । ਯਂ ਜੀਵਮਸ਼੍ਨਵਾਮਹੈ ਨ ਸ ਰਿष੍ਯਾਤਿ ਪੂਰੁषਃ
ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਆਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ ਹਨ ਜਾਂ ਨਹੀਂ ਡਿੱਗਦੀਆਂ—ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਖਵਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ।
ਯਾ ਓषਧੀਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ਬਹ੍ਵੀਃ ਸ਼ਤਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਾਃ । ਤਾਸਾਂ ਤ੍ਵਮਸ੍ਯੁਤ੍ਤਮਾਰਂ ਕਾਮਾਯ ਸ਼ਂ ਹृਦੇ
ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਸੋਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਬਹੁਤ ਹਨ ਤੇ ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਿਚ ਅਕਲਮੰਦ ਹਨ—ਉਹਨਾਂ ਵਿਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ; ਸਾਡੀ ਚਾਹ ਪੂਰੀ ਕਰ ਤੇ ਦਿਲ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ।
ਯਾ ਓषਧੀਃ ਸੋਮਰਾਜ੍ਞੀਰ੍ਵਿष੍ਠਿਤਾਃ ਪृਥਿਵੀਮਨੁ । ਬृਹਸ੍ਪਤਿਪ੍ਰਸੂਤਾ ਅਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਸੋਮ ਦੇ ਰਾਜ ਵਿੱਚ ਹਨ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹਨ, ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਦੀ ਪੈਦਾਇਸ਼ ਹਨ—ਉਹ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਦੇਣ।
ਮਾ ਵੋ ਰਿषਤ੍ਖਨਿਤਾ ਯਸ੍ਮੈ ਚਾਹਂ ਖਨਾਮਿ ਵਃ । ਦ੍ਵਿਪਚ੍ਚਤੁष੍ਪਦਸ੍ਮਾਕਂ ਸਰ੍ਵਮਸ੍ਤ੍ਵਨਾਤੁਰਮ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਖੋਦਦਾ ਹਾਂ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਖੋਦਣ ਨਾਲ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਹੋਵੇ; ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਜਿਹੜੇ ਦੋ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਹ ਸਭ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਰਹਣ।
ਯਾਸ਼੍ਚੇਦਮੁਪਸ਼ृਣ੍ਵਨ੍ਤਿ ਯਾਸ਼੍ਚ ਦੂਰਂ ਪਰਾਗਤਾਃ । ਸਰ੍ਵਾਃ ਸਂਗਤ੍ਯ ਵੀਰੁਧੋऽਸ੍ਯੈ ਸਂ ਦਤ੍ਤ ਵੀਰ੍ਯਮ੍
ਜੋ ਬੂਟੀਆਂ ਇਹ ਬੇਨਤੀ ਨੇੜੇ ਸੁਣਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਜੋ ਦੂਰ ਚਲੀ ਗਈਆਂ ਹਨ—ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ, ਇਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਦੇਣ।
ਓषਧਯਃ ਸਂ ਵਦਨ੍ਤੇ ਸੋਮੇਨ ਸਹ ਰਾਜ੍ਞਾ । ਯਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਤਿ ਬ੍ਰਾਹ੍ਮਣਸ੍ਤਂ ਰਾਜਨ੍ਪਾਰਯਾਮਸਿ
ਬੂਟੀਆਂ ਸੋਮ ਰਾਜਾ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਗੱਲ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਜਿਸ ਲਈ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਰਾਜਾ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਬਚਾ ਲੈਂਦੇ ਹਾਂ।
(ਤੁ. ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍ [[ਬ੍ਰਹ੍ਮਪੁਰਾਣਮ੍/ਅਧ੍ਯਾਯਃ ੧੨੦|੨.੫੦.੧੪]]) ਤ੍ਵਮੁਤ੍ਤਮਾਸ੍ਯੋषਧੇ ਤਵ ਵृਕ੍ਸ਼ਾ ਉਪਸ੍ਤਯਃ । ਉਪਸ੍ਤਿਰਸ੍ਤੁ ਸੋऽਸ੍ਮਾਕਂ ਯੋ ਅਸ੍ਮਾਁ ਅਭਿਦਾਸਤਿ
ਤੂੰ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿਚ ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਹੈਂ; ਤੇਰੇ ਰੁੱਖ ਜੜਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਜੜਾਂ ਸਾਡੀਆਂ ਹੋਣ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਾਡਾ ਵਿਰੋਧ ਕਰੇ।
ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਪ੍ਰਤਿ ਮੇ ਦੇਵਤਾਮਿਹਿ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਾ ਯਦ੍ਵਰੁਣੋ ਵਾਸਿ ਪੂषਾ । ਆਦਿਤ੍ਯੈਰ੍ਵਾ ਯਦ੍ਵਸੁਭਿਰ੍ਮਰੁਤ੍ਵਾਨ੍ਸ ਪਰ੍ਜਨ੍ਯਂ ਸ਼ਂਤਨਵੇ ਵृषਾਯ
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਰੱਬੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆ—ਚਾਹੇ ਤੂੰ ਮਿਤ੍ਰ ਹੋਵੇਂ, ਵਰੁਣ ਹੋਵੇਂ, ਪੂਸ਼ਾ ਹੋਵੇਂ, ਜਾਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਮਰੁਤਾਂ ਦੇ ਨਾਲ; ਪਰਜਨਿਆ ਸਾਡੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਵੇ।
ਆ ਦੇਵੋ ਦੂਤੋ ਅਜਿਰਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ਤ੍ਵਦ੍ਦੇਵਾਪੇ ਅਭਿ ਮਾਮਗਚ੍ਛਤ੍ । ਪ੍ਰਤੀਚੀਨਃ ਪ੍ਰਤਿ ਮਾਮਾ ਵਵृਤ੍ਸ੍ਵ ਦਧਾਮਿ ਤੇ ਦ੍ਯੁਮਤੀਂ ਵਾਚਮਾਸਨ੍
ਚਲਾਕ ਤੇ ਅਕਲਮੰਦ ਰੱਬੀ ਦੂਤ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਵੇ; ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਰੁਝ ਕੇ, ਮੈਨੂੰ ਪਸੰਦ ਕਰ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣੀ ਦੀ ਬੈਠਕ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਦ੍ਯੁਮਤੀਂ ਵਾਚਮਾਸਨ੍ਬृਹਸ੍ਪਤੇ ਅਨਮੀਵਾਮਿषਿਰਾਮ੍ । ਯਯਾ ਵृष੍ਟਿਂ ਸ਼ਂਤਨਵੇ ਵਨਾਵ ਦਿਵੋ ਦ੍ਰਪ੍ਸੋ ਮਧੁਮਾਁ ਆ ਵਿਵੇਸ਼
ਹੇ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਚਮਕਦਾਰ ਬਾਣੀ ਰੱਖ, ਜੋ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਤੇ ਪੋਸ਼ਣ ਵਾਲੀ ਹੋਵੇ; ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਵਰਖਾ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ, ਜਿਵੇਂ ਆਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮਿੱਠਾ ਬੂੰਦ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।