ਉਤ ਸ੍ਯ ਨ ਉਸ਼ਿਜਾਮੁਰ੍ਵਿਯਾ ਕਵਿਰਹਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯੋ ਹਵੀਮਨਿ । ਸੂਰ੍ਯਾਮਾਸਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤਾ ਦਿਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਧਿਯਾ ਸ਼ਮੀਨਹੁषੀ ਅਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍
ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਜਗਰ, ਡੂੰਘਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਪੂਜਾਰੀ, ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਹੁਸ਼, ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਗਦੇ।
ਪ੍ਰ ਨਃ ਪੂषਾ ਚਰਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯੋऽਪਾਂ ਨਪਾਦਵਤੁ ਵਾਯੁਰਿष੍ਟਯੇ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਭਿ ਵਾਤਮਰ੍ਚਤ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਹਵਾ ਯਾਮਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਵਾਯੁ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਸਾਂਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ।
ਵਿਸ਼ਾਮਾਸਾਮਭਯਾਨਾਮਧਿਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸਂ ਗृਣੀਮਸਿ । ਗ੍ਨਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰਦਿਤਿਮਨਰ੍ਵਣਮਕ੍ਤੋਰ੍ਯੁਵਾਨਂ ਨृਮਣਾ ਅਧਾ ਪਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ, ਅਦਿਤੀ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ।
ਰੇਭਦਤ੍ਰ ਜਨੁषਾ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਾ ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਭਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਧ੍ਵਰਮ੍ । ਯੇਭਿਰ੍ਵਿਹਾਯਾ ਅਭਵਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪਾਥਃ ਸੁਮੇਕਂ ਸ੍ਵਧਿਤਿਰ੍ਵਨਨ੍ਵਤਿ
ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਜਨਮ ਤੋਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਬੰਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਇੱਛਾ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਮਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭੂਤਮੁਰ੍ਵੀ ਨਾਰੀ ਯਹ੍ਵੀ ਨ ਰੋਦਸੀ ਸਦਂ ਨਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਨਃ ਪਾਤਂ ਸਹ੍ਯਸ ਏਭਿਰ੍ਨਃ ਪਾਤਂ ਸ਼ੂषਣਿ
ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਵਸੀਲਾ ਹੋਵੋ, ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰੱਖੋ।
ਯਜ੍ਞੇਯਜ੍ਞੇ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਯਃ ਸੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮ ਆਵਿਵਾਸਤ੍ਯੇਨਾਨ੍
ਹਰ ਇਕ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਿਰਜ੍ਯਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਾਰ੍ਮਹਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮਹਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ
ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤੇ ਘਾ ਰਾਜਾਨੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ । ਕਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਨृਣਾਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਰੁਤਃ ਪੂषਣੋ ਭਗਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਾਜੇ ਹਨ: ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪਰਿਜਮਾਨ, ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਮਰੁਤ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗ।
ਉਤ ਨੋ ਨਕ੍ਤਮਪਾਂ ਵृषਣ੍ਵਸੂ ਸੂਰ੍ਯਾਮਾਸਾ ਸਦਨਾਯ ਸਧਨ੍ਯਾ । ਸਚਾ ਯਤ੍ਸਾਦ੍ਯੇषਾਮਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨੇषੁ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ
ਰਾਤ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਪੂਰ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਜੋ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬੁਧਨਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਧਾਮਭਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਉਰੁष੍ਯਤਾਮ੍ । ਮਹਃ ਸ ਰਾਯ ਏषਤੇऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਦੁਰਿਤਾ
ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇ।
ਉਤ ਨੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਚਿਨ੍ਮृਲ਼ਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਰਥਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਗਃ । ऋਭੁਰ੍ਵਾਜ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਗ, ਰਿਭੁ, ਵਾਜਾ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਪਰਿਜਮਾਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ऋਭੁਰृਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ऋਭੁਰ੍ਵਿਧਤੋ ਮਦ ਆ ਤੇ ਹਰੀ ਜੂਜੁਵਾਨਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਾ । ਦੁष੍ਟਰਂ ਯਸ੍ਯ ਸਾਮ ਚਿਦृਧਗ੍ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਮਾਨੁषਃ
ਰਿਭੁ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਰਿਭੁ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਓ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਭਜਨ, ਵਾਕਈ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਯਜਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਕृਧੀ ਨੋ ਅਹ੍ਰਯੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਸ ਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਮਘੋਨਾਮ੍ । ਸਹੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਨ੍ਯੇषਾਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਚਕ੍ਰਂ ਰਸ਼੍ਮਿਂ ਨ ਯੋਯੁਵੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਥੱਕਣ ਰਹਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਹੀਆ ਤੇ ਸਪੋਕ ਜੋੜੇ।
ਐषੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਧਾਤਂ ਮਹਦਸ੍ਮੇ ਵੀਰੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਰਾਯੋਤ ਤੁਰ੍ਵਣੇ
ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ; ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਫ਼ ਦੌਲਤ, ਤੇਜ਼ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ।
ਏਤਂ ਸ਼ਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਮਯੁष੍ਟ੍ਵਂ ਕੂਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟਯੇ । ਸਦਾ ਪਾਹ੍ਯਭਿष੍ਟਯੇ ਮੇਦਤਾਂ ਵੇਦਤਾ ਵਸੋ
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਨਿਮਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ; ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ।
ਏਤਂ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਤਨਾ ਨ ਸੂਰ੍ਯੇ ਦ੍ਯੁਤਦ੍ਯਾਮਾਨਂ ਵਾਵृਧਨ੍ਤ ਨृਣਾਮ੍ । ਸਂਵਨਨਂ ਨਾਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਤष੍ਟੇਵਾਨਪਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਜਨ, ਪੂਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਮਿਲ ਕੇ, ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ, ਰਥ ਵਾਂਗ।
ਵਾਵਰ੍ਤ ਯੇषਾਂ ਰਾਯਾ ਯੁਕ੍ਤੈषਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ । ਨੇਮਧਿਤਾ ਨ ਪੌਂਸ੍ਯਾ ਵृਥੇਵ ਵਿष੍ਟਾਨ੍ਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰਦਾਨਾ ਕੰਮ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤਦ੍ਦੁਃਸ਼ੀਮੇ ਪृਥਵਾਨੇ ਵੇਨੇ ਪ੍ਰ ਰਾਮੇ ਵੋਚਮਸੁਰੇ ਮਘਵਤ੍ਸੁ । ਯੇ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਯ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਤਾਸ੍ਮਯੁ ਪਥਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯੇषਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡੇ, ਚੌੜੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਲਈ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਪੰਜ ਸੌ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਣਨ ਯੋਗ।
ਅਧੀਨ੍ਨ੍ਵਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਤਿਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ । ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਤਾਨ੍ਵਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਪਾਰ੍ਥ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਮਾਯਵਃ
ਇਥੇ, ਸੱਤ ਦੱਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਰੰਤ ਜਾਦੂਈ।
ਪ੍ਰੈਤੇ ਵਦਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰ ਵਯਂ ਵਦਾਮ ਗ੍ਰਾਵਭ੍ਯੋ ਵਾਚਂ ਵਦਤਾ ਵਦਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਯਦਦ੍ਰਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਾਕਮਾਸ਼ਵਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਘੋषਂ ਭਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਿਨਃ
ਇਹ ਬੋਲਣ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਬਾਤ ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੋ। ਜਦੋਂ ਪਥਰ, ਪਹਾੜ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਗੀਤ ਤੇ ਧੁਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਵਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤਵਤ੍ਸਹਸ੍ਰਵਦਭਿ ਕ੍ਰਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਹਰਿਤੇਭਿਰਾਸਭਿਃ । ਵਿष੍ਟ੍ਵੀ ਗ੍ਰਾਵਾਣਃ ਸੁਕृਤਃ ਸੁਕृਤ੍ਯਯਾ ਹੋਤੁਸ਼੍ਚਿਤ੍ਪੂਰ੍ਵੇ ਹਵਿਰਦ੍ਯਮਾਸ਼ਤ
ਇਹ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੌ ਸਾਲ, ਹਜ਼ਾਰ ਸਾਲ; ਉਹ ਆਪਣੇ ਹਰੇ ਪਿੱਠ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਚੀਕਦੇ ਹਨ। ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣੇ ਪਥਰ, ਆਪਣੀ ਕਲਾ ਨਾਲ, ਪਹਿਲਾ ਹੋਤਰ ਨੇ ਵੀ ਤਾਜ਼ਾ ਭੇਟ ਦਬਾਈ।
ਏਤੇ ਵਦਨ੍ਤ੍ਯਵਿਦਨ੍ਨਨਾ ਮਧੁ ਨ੍ਯੂਙ੍ਖਯਨ੍ਤੇ ਅਧਿ ਪਕ੍ਵ ਆਮਿषਿ । ਵृਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯ ਸ਼ਾਖਾਮਰੁਣਸ੍ਯ ਬਪ੍ਸਤਸ੍ਤੇ ਸੂਭਰ੍ਵਾ ਵृषਭਾਃ ਪ੍ਰੇਮਰਾਵਿषੁਃ
ਇਹ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਉਹ ਪਕਾਈ ਹੋਈ ਮਾਸ ਉੱਤੇ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਦੇ ਰੁੱਖ ਦੀ ਟਾਹਣੀ ਉੱਤੇ ਉਹ ਟਿਕੇ ਹਨ, ਇਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸਾਂਡ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਗੂੰਜ ਉਠੇ।
ਬृਹਦ੍ਵਦਨ੍ਤਿ ਮਦਿਰੇਣ ਮਨ੍ਦਿਨੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕ੍ਰੋਸ਼ਨ੍ਤੋऽਵਿਦਨ੍ਨਨਾ ਮਧੁ । ਸਂਰਭ੍ਯਾ ਧੀਰਾਃ ਸ੍ਵਸृਭਿਰਨਰ੍ਤਿषੁਰਾਘੋषਯਨ੍ਤਃ ਪृਥਿਵੀਮੁਪਬ੍ਦਿਭਿਃ
ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਬੋਲਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠੇ ਨਾਲ ਮਸਤ ਹੋ ਕੇ, ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਿੱਠਾ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ। ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਕੇ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਆਪਣੇ ਭੈਣਾਂ ਨਾਲ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਆਪਣੇ ਸਮੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ।
ਸੁਪਰ੍ਣਾ ਵਾਚਮਕ੍ਰਤੋਪ ਦ੍ਯਵ੍ਯਾਖਰੇ ਕृष੍ਣਾ ਇषਿਰਾ ਅਨਰ੍ਤਿषੁਃ । ਨ੍ਯਙ੍ਨਿ ਯਨ੍ਤ੍ਯੁਪਰਸ੍ਯ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਪੁਰੂ ਰੇਤੋ ਦਧਿਰੇ ਸੂਰ੍ਯਸ਼੍ਵਿਤਃ
ਸੁੰਦਰ ਪੰਖ ਵਾਲੀਆਂ ਨੇ ਬੋਲ ਉਚਾਰੇ; ਉਪਰਲੇ ਕਾਲੇ ਤੇ ਤੀਬਰ ਚਲਣ ਵਾਲੇ ਆਪਣੇ ਰਸਤੇ 'ਚ ਗੂੰਜੇ। ਉਹ ਹੇਠਾਂ, ਨੀਵੀਂ ਥਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਚਮਕਦੇ ਧਾਰਾਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਬੀਜ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਗ੍ਰਾ ਇਵ ਪ੍ਰਵਹਨ੍ਤਃ ਸਮਾਯਮੁਃ ਸਾਕਂ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵृषਣੋ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਧੁਰਃ । ਯਚ੍ਛ੍ਵਸਨ੍ਤੋ ਜਗ੍ਰਸਾਨਾ ਅਰਾਵਿषੁਃ ਸ਼ृਣ੍ਵ ਏषਾਂ ਪ੍ਰੋਥਥੋ ਅਰ੍ਵਤਾਮਿਵ
ਜਿਵੇਂ ਤਾਕਤਵਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਜੂਆ ਲੈ ਕੇ। ਜਦ ਉਹ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗੂੰਜਦੇ ਹਨ, ਕੰਮ 'ਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਗਰਜ ਸੁਣੋ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਵਾਂਗ।
ਦਸ਼ਾਵਨਿਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਕਕ੍ਸ਼੍ਯੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਯੋਕ੍ਤ੍ਰੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ਯੋਜਨੇਭ੍ਯਃ । ਦਸ਼ਾਭੀਸ਼ੁਭ੍ਯੋ ਅਰ੍ਚਤਾਜਰੇਭ੍ਯੋ ਦਸ਼ ਧੁਰੋ ਦਸ਼ ਯੁਕ੍ਤਾ ਵਹਦ੍ਭ੍ਯਃ
ਦਸ ਨੀਵਾਂ, ਦਸ ਪਾਸਿਆਂ, ਦਸ ਜੂਆਂ, ਦਸ ਦੂਰੀਆਂ; ਦਸ ਚਾਬੀਆਂ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾਂ ਮੁੱਕਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੂੰਜਣ, ਦਸ ਜੂਆਂ, ਦਸ ਜੋੜੇ ਹੋਏ, ਭਾਰ ਲੈ ਕੇ।
ਤੇ ਅਦ੍ਰਯੋ ਦਸ਼ਯਨ੍ਤ੍ਰਾਸ ਆਸ਼ਵਸ੍ਤੇषਾਮਾਧਾਨਂ ਪਰ੍ਯੇਤਿ ਹਰ੍ਯਤਮ੍ । ਤ ਊ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋऽਂਸ਼ੋਃ ਪੀਯੂषਂ ਪ੍ਰਥਮਸ੍ਯ ਭੇਜਿਰੇ
ਇਹ ਪੱਥਰ, ਦਸ ਬੰਧਨਾਂ ਨਾਲ, ਤੇਜ਼ ਹਨ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਖੁਸ਼ੀਦਾਇਕ ਹੈ ਜਦ ਉਹ ਘੁੰਮਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਦਾ ਰਸ ਲੈ ਚੁੱਕੇ ਹਨ, ਨਿਚੋੜੇ ਹੋਏ ਰਸ ਦੀ ਸਰਵੋਤਮ ਮਿੱਠਾਸ।
ਤੇ ਸੋਮਾਦੋ ਹਰੀ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਨਿਂਸਤੇऽਂਸ਼ੁਂ ਦੁਹਨ੍ਤੋ ਅਧ੍ਯਾਸਤੇ ਗਵਿ । ਤੇਭਿਰ੍ਦੁਗ੍ਧਂ ਪਪਿਵਾਨ੍ਸੋਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਰ੍ਧਤੇ ਪ੍ਰਥਤੇ ਵृषਾਯਤੇ
ਸੋਮ ਤੋਂ, ਇੰਦ੍ਰ ਦੇ ਦੋ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਨੇੜੇ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਸ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹਨ, ਗਾਂ 'ਤੇ ਆ ਕੇ ਟਿਕਦੇ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਇੰਦ੍ਰ ਨੇ ਨਿਕਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮ ਪੀ ਲਿਆ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਉਹ ਵਧਦਾ, ਫੈਲਦਾ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਵृषਾ ਵੋ ਅਂਸ਼ੁਰ੍ਨ ਕਿਲਾ ਰਿषਾਥਨੇਲ਼ਾਵਨ੍ਤਃ ਸਦਮਿਤ੍ਸ੍ਥਨਾਸ਼ਿਤਾਃ । ਰੈਵਤ੍ਯੇਵ ਮਹਸਾ ਚਾਰਵ ਸ੍ਥਨ ਯਸ੍ਯ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਅਜੁषਧ੍ਵਮਧ੍ਵਰਮ੍
ਤੁਹਾਡਾ ਹਿੱਸਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈ, ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਮੌਜੂਦ, ਕਦੇ ਘਟਦਾ ਨਹੀਂ। ਰੋਸ਼ਨ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਰਹੋ, ਰੈਵਤ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਂਗ, ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰੋ, ਜੋ ਯਜਨਾ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਏ ਹੋ।
ਤृਦਿਲਾ ਅਤृਦਿਲਾਸੋ ਅਦ੍ਰਯੋऽਸ਼੍ਰਮਣਾ ਅਸ਼ृਥਿਤਾ ਅਮृਤ੍ਯਵਃ । ਅਨਾਤੁਰਾ ਅਜਰਾ ਸ੍ਥਾਮਵਿष੍ਣਵਃ ਸੁਪੀਵਸੋ ਅਤृषਿਤਾ ਅਤृष੍ਣਜਃ
ਇਹ ਪੱਥਰ ਮਜ਼ਬੂਤ, ਥੱਕਦੇ ਨਹੀਂ, ਹਿਲਦੇ ਨਹੀਂ, ਅਮਰ ਹਨ; ਬੇਫਿਕਰ, ਕਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਨਹੀਂ, ਅਡੋਲ, ਵਿਸ਼ਾਲ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਲੇ, ਕਦੇ ਤ੍ਰਿੱਪਤ ਨਹੀਂ, ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੋਂ ਜਨਮੇ।