ਇਮਮਞ੍ਜਸ੍ਪਾਮੁਭਯੇ ਅਕृਣ੍ਵਤ ਧਰ੍ਮਾਣਮਗ੍ਨਿਂ ਵਿਦਥਸ੍ਯ ਸਾਧਨਮ੍ । ਅਕ੍ਤੁਂ ਨ ਯਹ੍ਵਮੁषਸਃ ਪੁਰੋਹਿਤਂ ਤਨੂਨਪਾਤਮਰੁषਸ੍ਯ ਨਿਂਸਤੇ
ਦੋਵਾਂ ਜਾਤੀਆਂ ਨੇ ਇਸ ਅੱਗ ਨੂੰ, ਕਾਇਦੇ ਵਿੱਚ ਟਿਕੇ ਹੋਏ, ਸਭਾ ਦੀ ਸਫਲਤਾ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ; ਉਹ ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਲਦ ਵਾਂਗ, ਉਸ਼ਾ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ, ਤਾਕਤ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਪੀਲਾ, ਘਰ ਦਾ ਪੂਜਾਰੀ ਬਣ ਕੇ ਬੈਠਦਾ ਹੈ।
ਬਲ਼ਸ੍ਯ ਨੀਥਾ ਵਿ ਪਣੇਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਮਹੇ ਵਯਾ ਅਸ੍ਯ ਪ੍ਰਹੁਤਾ ਆਸੁਰਤ੍ਤਵੇ । ਯਦਾ ਘੋਰਾਸੋ ਅਮृਤਤ੍ਵਮਾਸ਼ਤਾਦਿਜ੍ਜਨਸ੍ਯ ਦੈਵ੍ਯਸ੍ਯ ਚਰ੍ਕਿਰਨ੍
ਅਸੀਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਦੀ ਰਹਿਨੁਮਾਈ ਅਤੇ ਖਜ਼ਾਨੇ ਦੇ ਰਾਖੇ ਦੀ ਰਾਹ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ; ਉਸ ਦੀ ਬੁਲਾਹਟ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਦੀ ਸਰਦਾਰੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਡਰਾਉਣੇ ਨੇ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਨਾਲ ਵੰਡ ਦਿੱਤਾ।
ऋਤਸ੍ਯ ਹਿ ਪ੍ਰਸਿਤਿਰ੍ਦ੍ਯੌਰੁਰੁ ਵ੍ਯਚੋ ਨਮੋ ਮਹ੍ਯਰਮਤਿਃ ਪਨੀਯਸੀ । ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਸਂ ਚਿਕਿਤ੍ਰਿਰੇऽਥੋ ਭਗਃ ਸਵਿਤਾ ਪੂਤਦਕ੍ਸ਼ਸਃ
ਸੱਚ ਦੀ ਰਾਹ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਅਸਮਾਨ ਚੌੜਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਨਮਸਕਾਰ, ਵੱਡਾ ਤੇ ਭਰਪੂਰ, ਲੱਭਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਇੰਦਰ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਸੋਚਿਆ; ਭਾਗਾ ਅਤੇ ਸਵਿਤਾ, ਪਵਿੱਤਰ ਸਮਝ ਵਾਲੇ ਨੇ ਵੀ।
ਪ੍ਰ ਰੁਦ੍ਰੇਣ ਯਯਿਨਾ ਯਨ੍ਤਿ ਸਿਨ੍ਧਵਸ੍ਤਿਰੋ ਮਹੀਮਰਮਤਿਂ ਦਧਨ੍ਵਿਰੇ । ਯੇਭਿਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਪਰਿਯਨ੍ਨੁਰੁ ਜ੍ਰਯੋ ਵਿ ਰੋਰੁਵਜ੍ਜਠਰੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮੁਕ੍ਸ਼ਤੇ
ਰੁਦਰ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਵਿੱਚ, ਦਰਿਆ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਚੌੜੇ ਹੋ ਕੇ, ਵੱਡਾ ਪਾਣੀ ਲੈ ਕੇ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਦੂਰ ਤੁਰਨ ਵਾਲਾ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੱਡੀ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਦੇ ਪੇਟ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਕੁਝ ਆਜ਼ਾਦ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕ੍ਰਾਣਾ ਰੁਦ੍ਰਾ ਮਰੁਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਕृष੍ਟਯੋ ਦਿਵਃ ਸ਼੍ਯੇਨਾਸੋ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਨੀਲ਼ਯਃ । ਤੇਭਿਸ਼੍ਚष੍ਟੇ ਵਰੁਣੋ ਮਿਤ੍ਰੋ ਅਰ੍ਯਮੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਦੇਵੇਭਿਰਰ੍ਵਸ਼ੇਭਿਰਰ੍ਵਸ਼ਃ
ਰੁਦਰ, ਮਰੁਤ, ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਅਸਮਾਨੀ ਬਾਜ, ਵੱਡੇ ਦੇ ਰਾਖੇ— ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਵਰੁਣ, ਮਿਤ੍ਰ, ਅਰਯਮਨ, ਇੰਦਰ ਅਤੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੇਜ਼ ਰਫਤਾਰ ਵਾਲੇ, ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖਦੇ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇ ਭੁਜਂ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਸ ਆਸ਼ਤ ਸੂਰੋ ਦृਸ਼ੀਕੇ ਵृषਣਸ਼੍ਚ ਪੌਂਸ੍ਯੇ । ਪ੍ਰ ਯੇ ਨ੍ਵਸ੍ਯਾਰ੍ਹਣਾ ਤਤਕ੍ਸ਼ਿਰੇ ਯੁਜਂ ਵਜ੍ਰਂ ਨृषਦਨੇषੁ ਕਾਰਵਃ
ਇੰਦਰ ਦੀ ਬਾਂਹ 'ਤੇ ਉਤਸੁਕ ਨੇ ਭਰੋਸਾ ਕੀਤਾ; ਸੂਰਜ ਨੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਵਿੱਚ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਨੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ, ਕਾਰੀਗਰਾਂ ਨੇ ਮੋਹਤਾਜ਼ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਥਾਂ 'ਤੇ ਜੋੜਿਆ।
ਸੂਰਸ਼੍ਚਿਦਾ ਹਰਿਤੋ ਅਸ੍ਯ ਰੀਰਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰਾਦਾ ਕਸ਼੍ਚਿਦ੍ਭਯਤੇ ਤਵੀਯਸਃ । ਭੀਮਸ੍ਯ ਵृष੍ਣੋ ਜਠਰਾਦਭਿਸ਼੍ਵਸੋ ਦਿਵੇਦਿਵੇ ਸਹੁਰਿ ਸ੍ਤਨ੍ਨਬਾਧਿਤਃ
ਸੂਰਜ ਵੀ, ਚਮਕਦਾਰ, ਉਸ ਦੀ ਤਾਕਤ 'ਤੇ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ; ਇੰਦਰ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਡਰ ਨਹੀਂ। ਡਰਾਉਣੇ ਬਲਦ ਦੇ ਪੇਟ ਤੋਂ, ਵੱਡੇ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਗਰਜਦਾ ਹੈ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤੋਮਂ ਵੋ ਅਦ੍ਯ ਰੁਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਿਕ੍ਵਸੇ ਕ੍ਸ਼ਯਦ੍ਵੀਰਾਯ ਨਮਸਾ ਦਿਦਿष੍ਟਨ । ਯੇਭਿਃ ਸ਼ਿਵਃ ਸ੍ਵਵਾਁ ਏਵਯਾਵਭਿਰ੍ਦਿਵਃ ਸਿषਕ੍ਤਿ ਸ੍ਵਯਸ਼ਾ ਨਿਕਾਮਭਿਃ
ਅੱਜ ਰੁਦਰ, ਵੱਡੇ, ਵੀਰਾਂ ਦੇ ਰਾਖੇ ਨੂੰ, ਨਮਸਕਾਰ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰ ਦਿਓ। ਜਿਸ ਨਾਲ ਦਇਆਲੂ, ਆਪ ਹੀ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਜਥਿਆਂ ਨਾਲ, ਅਸਮਾਨ 'ਤੇ ਰਾਜ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤੇ ਹਿ ਪ੍ਰਜਾਯਾ ਅਭਰਨ੍ਤ ਵਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਵृषਭਃ ਸੋਮਜਾਮਯਃ । ਯਜ੍ਞੈਰਥਰ੍ਵਾ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿ ਧਾਰਯਦ੍ਦੇਵਾ ਦਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਭृਗਵਃ ਸਂ ਚਿਕਿਤ੍ਰਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ— ਬ੍ਰਿਹਸਪਤਿ, ਬਲਦ, ਸੋਮ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ। ਯਜਨ ਨਾਲ, ਅਥਰਵਨ ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਟਿਕਾਇਆ; ਭ੍ਰਿਗੂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਨਾਲ ਸੋਚਿਆ।
ਤੇ ਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭੂਰਿਰੇਤਸਾ ਨਰਾਸ਼ਂਸਸ਼੍ਚਤੁਰਙ੍ਗੋ ਯਮੋऽਦਿਤਿਃ । ਦੇਵਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਦ੍ਰਵਿਣੋਦਾ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪ੍ਰ ਰੋਦਸੀ ਮਰੁਤੋ ਵਿष੍ਣੁਰਰ੍ਹਿਰੇ
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਵੱਡੀ ਬੀਜ ਵਾਲੀਆਂ, ਨਰਾਸ਼ੰਸਾ, ਚਾਰ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਯਮ, ਅਦਿਤੀ, ਦੇਵਤਾ ਤਵਸ਼ਟਾ, ਧਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ, ਕਲਾ ਵਾਲੇ ਭ੍ਰਿਗੂ— ਦੋਵਾਂ ਸੰਸਾਰ, ਮਰੁਤ, ਵਿਸ਼ਨੂੰ, ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਉਤ ਸ੍ਯ ਨ ਉਸ਼ਿਜਾਮੁਰ੍ਵਿਯਾ ਕਵਿਰਹਿਃ ਸ਼ृਣੋਤੁ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯੋ ਹਵੀਮਨਿ । ਸੂਰ੍ਯਾਮਾਸਾ ਵਿਚਰਨ੍ਤਾ ਦਿਵਿਕ੍ਸ਼ਿਤਾ ਧਿਯਾ ਸ਼ਮੀਨਹੁषੀ ਅਸ੍ਯ ਬੋਧਤਮ੍
ਅਤੇ ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ, ਸਮਝਦਾਰ ਅਜਗਰ, ਡੂੰਘਾ ਵੱਸਣ ਵਾਲਾ, ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣੇ। ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਘਰਾਂ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਹੋਏ, ਦੋ ਪੂਜਾਰੀ, ਸ਼ਮੀ ਤੇ ਨਹੁਸ਼, ਇਸ ਨੂੰ ਜਾਗਦੇ।
ਪ੍ਰ ਨਃ ਪੂषਾ ਚਰਥਂ ਵਿਸ਼੍ਵਦੇਵ੍ਯੋऽਪਾਂ ਨਪਾਦਵਤੁ ਵਾਯੁਰਿष੍ਟਯੇ । ਆਤ੍ਮਾਨਂ ਵਸ੍ਯੋ ਅਭਿ ਵਾਤਮਰ੍ਚਤ ਤਦਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਹਵਾ ਯਾਮਨਿ ਸ਼੍ਰੁਤਮ੍
ਪੂਸ਼ਨ ਸਾਡੀ ਯਾਤਰਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੇ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਤੇ ਵਾਯੁ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ। ਧਨਵਾਨ ਦੀ ਸਾਂਸ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰੋ; ਦੋ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਆਸਾਨੀ ਨਾਲ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਯਾਤਰਾ 'ਤੇ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ ਸੁਣਨ।
ਵਿਸ਼ਾਮਾਸਾਮਭਯਾਨਾਮਧਿਕ੍ਸ਼ਿਤਂ ਗੀਰ੍ਭਿਰੁ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸਂ ਗृਣੀਮਸਿ । ਗ੍ਨਾਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਭਿਰਦਿਤਿਮਨਰ੍ਵਣਮਕ੍ਤੋਰ੍ਯੁਵਾਨਂ ਨृਮਣਾ ਅਧਾ ਪਤਿਮ੍
ਅਸੀਂ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਡਰ ਰਹਿਤ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੇ ਸਰਦਾਰ ਨੂੰ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਾਂ। ਸਭ ਦੇਵੀਆਂ, ਅਦਿਤੀ, ਨਿਸ਼ਕਲੰਕ, ਨੌਜਵਾਨ, ਸਮਝਦਾਰ, ਘਰ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨਾਲ।
ਰੇਭਦਤ੍ਰ ਜਨੁषਾ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਾ ਗ੍ਰਾਵਾਣ ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਅਭਿ ਚਕ੍ਸ਼ੁਰਧ੍ਵਰਮ੍ । ਯੇਭਿਰ੍ਵਿਹਾਯਾ ਅਭਵਦ੍ਵਿਚਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪਾਥਃ ਸੁਮੇਕਂ ਸ੍ਵਧਿਤਿਰ੍ਵਨਨ੍ਵਤਿ
ਇੱਥੇ, ਪੁਰਾਣੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਜਨਮ ਤੋਂ, ਪੱਥਰਾਂ ਨੇ ਯਜਨ ਵੱਲ ਆਪਣੀ ਨਜ਼ਰ ਉਠਾਈ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਮਝਦਾਰ ਨੇ ਬੰਧਨ ਛੱਡ ਕੇ, ਦੂਰ ਦੇਖਣ ਵਾਲਾ ਬਣਿਆ; ਮਜ਼ਬੂਤ ਇੱਛਾ, ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਈ।
ਮਹਿ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਭੂਤਮੁਰ੍ਵੀ ਨਾਰੀ ਯਹ੍ਵੀ ਨ ਰੋਦਸੀ ਸਦਂ ਨਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਨਃ ਪਾਤਂ ਸਹ੍ਯਸ ਏਭਿਰ੍ਨਃ ਪਾਤਂ ਸ਼ੂषਣਿ
ਵੱਡਾ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਚੌੜਾ ਤੇ ਵਸੀਲਾ ਹੋਵੋ, ਦੋ ਔਰਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਦੋ ਮਜ਼ਬੂਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਸਾਡਾ ਆਸਰਾ ਬਣੋ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਦੁਸ਼ਮਣ ਤੋਂ ਬਚਾਓ; ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਰੱਖੋ।
ਯਜ੍ਞੇਯਜ੍ਞੇ ਸ ਮਰ੍ਤ੍ਯੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸਪਰ੍ਯਤਿ । ਯਃ ਸੁਮ੍ਨੈਰ੍ਦੀਰ੍ਘਸ਼੍ਰੁਤ੍ਤਮ ਆਵਿਵਾਸਤ੍ਯੇਨਾਨ੍
ਹਰ ਇਕ ਯਜਨ ਵਿੱਚ, ਮਨੁੱਖ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਉਪਾਸਨਾ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਜੋ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੋ ਕੇ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਹੈ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇषਾਮਿਰਜ੍ਯਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਵਾਰ੍ਮਹਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਹਿ ਵਿਸ਼੍ਵਮਹਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਃ
ਸਾਰੇ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਦੇਵਤਾ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ; ਕਿਉਂਕਿ ਸਾਰੇ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਸਾਰੇ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹਨ।
ਤੇ ਘਾ ਰਾਜਾਨੋ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਮਨ੍ਦ੍ਰਾ ਅਰ੍ਯਮਾ ਮਿਤ੍ਰੋ ਵਰੁਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ । ਕਦ੍ਰੁਦ੍ਰੋ ਨृਣਾਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਮਰੁਤਃ ਪੂषਣੋ ਭਗਃ
ਇਹ ਸਾਰੇ ਅਮਰਤਾ ਨਾਲ ਖੁਸ਼ ਰਾਜੇ ਹਨ: ਅਰਯਮਾਨ, ਮਿਤ੍ਰ, ਵਰੁਣ, ਪਰਿਜਮਾਨ, ਤੇਜ਼ ਰੁਦ੍ਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਪ੍ਰਸੰਸਿਤ ਮਰੁਤ, ਪੂਸ਼ਣ ਤੇ ਭਗ।
ਉਤ ਨੋ ਨਕ੍ਤਮਪਾਂ ਵृषਣ੍ਵਸੂ ਸੂਰ੍ਯਾਮਾਸਾ ਸਦਨਾਯ ਸਧਨ੍ਯਾ । ਸਚਾ ਯਤ੍ਸਾਦ੍ਯੇषਾਮਹਿਰ੍ਬੁਧ੍ਨੇषੁ ਬੁਧ੍ਨ੍ਯਃ
ਰਾਤ ਅਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ, ਆਪਣੇ ਭਰਪੂਰ ਘਰਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਹੋਣ; ਅਤੇ ਜੋ ਡੂੰਘਾਈ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਬੁਧਨਿਆ, ਉਹ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਜੁੜੇ।
ਉਤ ਨੋ ਦੇਵਾਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਧਾਮਭਿਰ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਉਰੁष੍ਯਤਾਮ੍ । ਮਹਃ ਸ ਰਾਯ ਏषਤੇऽਤਿ ਧਨ੍ਵੇਵ ਦੁਰਿਤਾ
ਦੇਵੀ ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਅਤੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਸਾਨੂੰ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੱਖਿਆ ਦੇਣ; ਜੋ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਰੇਤ ਵਾਂਗ ਲੰਘ ਜਾਵੇ।
ਉਤ ਨੋ ਰੁਦ੍ਰਾ ਚਿਨ੍ਮृਲ਼ਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਰਥਸ੍ਪਤਿਰ੍ਭਗਃ । ऋਭੁਰ੍ਵਾਜ ऋਭੁਕ੍ਸ਼ਣਃ ਪਰਿਜ੍ਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਵੇਦਸਃ
ਰੁਦ੍ਰ ਵੀ ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦਇਆਵਾਨ ਹੋਵੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ, ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਾ, ਰਥ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਭਗ, ਰਿਭੁ, ਵਾਜਾ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਪਰਿਜਮਾਨ, ਅਤੇ ਸਭ ਕੁਝ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ।
ऋਭੁਰृਭੁਕ੍ਸ਼ਾ ऋਭੁਰ੍ਵਿਧਤੋ ਮਦ ਆ ਤੇ ਹਰੀ ਜੂਜੁਵਾਨਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨਾ । ਦੁष੍ਟਰਂ ਯਸ੍ਯ ਸਾਮ ਚਿਦृਧਗ੍ਯਜ੍ਞੋ ਨ ਮਾਨੁषਃ
ਰਿਭੁ, ਰਿਭੁਕਸ਼ਣ, ਰਿਭੁ ਨਿਪੁੰਨ, ਤੇਰਾ ਉਤਸ਼ਾਹ ਤੇਰੇ ਲਈ ਹੈ, ਓ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਦੇ ਘੋੜਿਆਂ; ਜਿਸ ਦੀ ਭਜਨ, ਵਾਕਈ, ਪਾਰ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਯਜਨ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਨਹੀਂ।
ਕृਧੀ ਨੋ ਅਹ੍ਰਯੋ ਦੇਵ ਸਵਿਤਃ ਸ ਚ ਸ੍ਤੁषੇ ਮਘੋਨਾਮ੍ । ਸਹੋ ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਹ੍ਨਿਭਿਰ੍ਨ੍ਯੇषਾਂ ਚਰ੍षਣੀਨਾਂ ਚਕ੍ਰਂ ਰਸ਼੍ਮਿਂ ਨ ਯੋਯੁਵੇ
ਹੇ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ, ਸਾਨੂੰ ਥੱਕਣ ਰਹਿਤ ਸ਼ਕਤੀ ਦੇ; ਤੇ ਇਸ ਲਈ ਮੈਂ ਦਾਤਾ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਇੰਦਰ, ਆਪਣੀ ਅੱਗ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਪਹੀਆ ਤੇ ਸਪੋਕ ਜੋੜੇ।
ਐषੁ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਧਾਤਂ ਮਹਦਸ੍ਮੇ ਵੀਰੇषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣਿ ਸ਼੍ਰਵਃ । ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਵਾਜਸ੍ਯ ਸਾਤਯੇ ਪृਕ੍ਸ਼ਂ ਰਾਯੋਤ ਤੁਰ੍ਵਣੇ
ਹੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਵੱਡੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦਿਓ, ਹੇ ਸਭ ਲੋਕਾਂ; ਸ਼ਕਤੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਵਾਫ਼ ਦੌਲਤ, ਤੇਜ਼ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ।
ਏਤਂ ਸ਼ਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸ੍ਮਯੁष੍ਟ੍ਵਂ ਕੂਚਿਤ੍ਸਨ੍ਤਂ ਸਹਸਾਵਨ੍ਨਭਿष੍ਟਯੇ । ਸਦਾ ਪਾਹ੍ਯਭਿष੍ਟਯੇ ਮੇਦਤਾਂ ਵੇਦਤਾ ਵਸੋ
ਇਹ ਸਤਿਕਾਰ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਕਿਹਾ ਹੈ, ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਨਿਮਨ ਹੋਵੇ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ; ਸਦਾ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ, ਸਾਨੂੰ ਗਿਆਨ ਤੇ ਸਮਝ ਦੇ, ਹੇ ਦਾਤਾ।
ਏਤਂ ਮੇ ਸ੍ਤੋਮਂ ਤਨਾ ਨ ਸੂਰ੍ਯੇ ਦ੍ਯੁਤਦ੍ਯਾਮਾਨਂ ਵਾਵृਧਨ੍ਤ ਨृਣਾਮ੍ । ਸਂਵਨਨਂ ਨਾਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਤष੍ਟੇਵਾਨਪਚ੍ਯੁਤਮ੍
ਇਹ ਮੇਰਾ ਭਜਨ, ਪੂਤਰਾਂ ਵਾਂਗ ਸੂਰਜ ਲਈ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵਧਦਾ ਹੈ; ਮਿਲ ਕੇ, ਕਦੇ ਛੱਡਣ ਯੋਗ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਣਿਆ, ਰਥ ਵਾਂਗ।
ਵਾਵਰ੍ਤ ਯੇषਾਂ ਰਾਯਾ ਯੁਕ੍ਤੈषਾਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ । ਨੇਮਧਿਤਾ ਨ ਪੌਂਸ੍ਯਾ ਵृਥੇਵ ਵਿष੍ਟਾਨ੍ਤਾ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਦੌਲਤ, ਜੋੜੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਦੀ ਹੈ; ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਮਰਦਾਨਾ ਕੰਮ, ਪਹੀਏ ਵਾਂਗ, ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਆਪਣੇ ਮਕਸਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਤਦ੍ਦੁਃਸ਼ੀਮੇ ਪृਥਵਾਨੇ ਵੇਨੇ ਪ੍ਰ ਰਾਮੇ ਵੋਚਮਸੁਰੇ ਮਘਵਤ੍ਸੁ । ਯੇ ਯੁਕ੍ਤ੍ਵਾਯ ਪਞ੍ਚ ਸ਼ਤਾਸ੍ਮਯੁ ਪਥਾ ਵਿਸ਼੍ਰਾਵ੍ਯੇषਾਮ੍
ਮੈਂ ਇਹ ਵੱਡੇ, ਚੌੜੇ ਬਾਂਹ ਵਾਲੇ, ਦਾਤਾ ਪ੍ਰਭੂਆਂ ਲਈ ਉਚਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਪੰਜ ਸੌ ਜੋੜ ਕੇ, ਆਪਣੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਨੂੰ ਗੂੰਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਸੁਣਨ ਯੋਗ।
ਅਧੀਨ੍ਨ੍ਵਤ੍ਰ ਸਪ੍ਤਤਿਂ ਚ ਸਪ੍ਤ ਚ । ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਤਾਨ੍ਵਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਪਾਰ੍ਥ੍ਯਃ ਸਦ੍ਯੋ ਦਿਦਿष੍ਟ ਮਾਯਵਃ
ਇਥੇ, ਸੱਤ ਦੱਸ ਅਤੇ ਸੱਤ ਜੋੜੇ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਰੰਤ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਚਲਾਇਆ ਗਿਆ, ਤੁਰੰਤ ਧਰਤੀ ਵਾਲੇ, ਤੁਰੰਤ ਜਾਦੂਈ।
ਪ੍ਰੈਤੇ ਵਦਨ੍ਤੁ ਪ੍ਰ ਵਯਂ ਵਦਾਮ ਗ੍ਰਾਵਭ੍ਯੋ ਵਾਚਂ ਵਦਤਾ ਵਦਦ੍ਭ੍ਯਃ । ਯਦਦ੍ਰਯਃ ਪਰ੍ਵਤਾਃ ਸਾਕਮਾਸ਼ਵਃ ਸ਼੍ਲੋਕਂ ਘੋषਂ ਭਰਥੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਿਨਃ
ਇਹ ਬੋਲਣ, ਅਸੀਂ ਵੀ ਬੋਲਦੇ ਹਾਂ; ਆਪਣੀ ਬਾਤ ਪਥਰਾਂ ਨੂੰ, ਬੋਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਕਹੋ। ਜਦੋਂ ਪਥਰ, ਪਹਾੜ ਮਿਲ ਕੇ, ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਇੰਦਰ, ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਲਈ, ਗੀਤ ਤੇ ਧੁਨ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।