ਯਦਯਾਤਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਵਰੇਯਂ ਸੂਰ੍ਯਾਮੁਪ । ਕ੍ਵੈਕਂ ਚਕ੍ਰਂ ਵਾਮਾਸੀਤ੍ਕ੍ਵ ਦੇष੍ਟ੍ਰਾਯ ਤਸ੍ਥਥੁਃ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਸੋਹਣਿਆਂ ਦੇ ਮਾਲਕੋ, ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਵਿਆਹਣ ਆਏ, ਤਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਇੱਕ ਪਹੀਆ ਕਿੱਥੇ ਸੀ, ਤੇ ਜੋਤ ਕਿੱਥੇ ਲਾਈ ਸੀ?
ਦ੍ਵੇ ਤੇ ਚਕ੍ਰੇ ਸੂਰ੍ਯੇ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣ ऋਤੁਥਾ ਵਿਦੁਃ । ਅਥੈਕਂ ਚਕ੍ਰਂ ਯਦ੍ਗੁਹਾ ਤਦਦ੍ਧਾਤਯ ਇਦ੍ਵਿਦੁਃ
ਪੰਡਿਤੋ, ਸੂਰਿਆ ਲਈ ਦੋ ਪਹੀਏ ਹਨ, ਜੋ ਰੁੱਤਾਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਪਰ ਜੋ ਇੱਕ ਪਹੀਆ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਸਿਰਫ ਗਿਆਨੀ ਹੀ ਜਾਣਦੇ ਹਨ।
ਸੂਰ੍ਯਾਯੈ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਮਿਤ੍ਰਾਯ ਵਰੁਣਾਯ ਚ । ਯੇ ਭੂਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਚੇਤਸ ਇਦਂ ਤੇਭ੍ਯੋऽਕਰਂ ਨਮਃ
ਸੂਰਿਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ, ਤੇ ਜੋ ਸੱਚੇ ਗਿਆਨ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਭ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।
ਪੂਰ੍ਵਾਪਰਂ ਚਰਤੋ ਮਾਯਯੈਤੌ ਸ਼ਿਸ਼ੂ ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤੌ ਪਰਿ ਯਾਤੋ ਅਧ੍ਵਰਮ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯਨ੍ਯੋ ਭੁਵਨਾਭਿਚष੍ਟ ऋਤੂਁਰਨ੍ਯੋ ਵਿਦਧਜ੍ਜਾਯਤੇ ਪੁਨਃ
ਇਹ ਦੋਵੇਂ, ਆਪਣੀ ਮਾਇਆ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ, ਬੱਚਿਆਂ ਵਾਂਗ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ, ਯਜਨਾ ਦੇ ਚੱਕਰ ਲਾ ਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਇਕ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਦੂਜਾ ਮੌਸਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ ਤੇ ਮੁੜ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।
ਨਵੋਨਵੋ ਭਵਤਿ ਜਾਯਮਾਨੋऽਹ੍ਨਾਂ ਕੇਤੁਰੁषਸਾਮੇਤ੍ਯਗ੍ਰਮ੍ । ਭਾਗਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਵਿ ਦਧਾਤ੍ਯਾਯਨ੍ਪ੍ਰ ਚਨ੍ਦ੍ਰਮਾਸ੍ਤਿਰਤੇ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਃ
ਉਹ ਹਰ ਵਾਰੀ ਨਵਾਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਨਿੱਤ ਨਵਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਚਿਨ੍ਹ੍ਹ ਬਣ ਕੇ, ਸਵੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਹਿੱਸਾ ਵੰਡਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੰਨ, ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁਕਿਂਸ਼ੁਕਂ ਸ਼ਲ੍ਮਲਿਂ ਵਿਸ਼੍ਵਰੂਪਂ ਹਿਰਣ੍ਯਵਰ੍ਣਂ ਸੁਵृਤਂ ਸੁਚਕ੍ਰਮ੍ । ਆ ਰੋਹ ਸੂਰ੍ਯੇ ਅਮृਤਸ੍ਯ ਲੋਕਂ ਸ੍ਯੋਨਂ ਪਤ੍ਯੇ ਵਹਤੁਂ ਕृਣੁष੍ਵ
ਸੁੰਦਰ ਸਲਮਲ ਰੁੱਖ ਉੱਤੇ ਚੜ੍ਹ, ਜੋ ਹਰ ਰੂਪ ਵਾਲਾ, ਸੋਨੇ ਵਰਗਾ ਰੰਗ, ਚੰਗੀ ਛਾਂ ਤੇ ਵਧੀਆ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਸੂਰਿਆ, ਅਮਰਤਾ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ ਚੜ੍ਹ, ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰੀਤਿ ਵਾਲੀ ਬਣ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵਾਤਃ ਪਤਿਵਤੀ ਹ੍ਯੇषਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੁਂ ਨਮਸਾ ਗੀਰ੍ਭਿਰੀਲ਼ੇ । ਅਨ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛ ਪਿਤृषਦਂ ਵ੍ਯਕ੍ਤਾਂ ਸ ਤੇ ਭਾਗੋ ਜਨੁषਾ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਧਿ
ਉੱਠ, ਤੁਰ ਚੱਲ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਇਹ ਪਤਿਵਰਤਾ ਬਣੀ ਹੈ। ਮੈਂ ਵਿਸ਼ਵਾਸੁ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਬਚਨਾਂ ਨਾਲ ਸਲਾਮ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੋਰ ਥਾਂ, ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਸਥਾਨ ਨੂੰ ਲੱਭ, ਇਹ ਤੇਰਾ ਜਨਮ ਅਨੁਸਾਰ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਇਹ ਜਾਣ ਲੈ।
ਉਦੀਰ੍ष੍ਵਾਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਵਸੋ ਨਮਸੇਲ਼ਾ ਮਹੇ ਤ੍ਵਾ । ਅਨ੍ਯਾਮਿਚ੍ਛ ਪ੍ਰਫਰ੍ਵ੍ਯਂ ਸਂ ਜਾਯਾਂ ਪਤ੍ਯਾ ਸृਜ
ਉੱਠ, ਤੁਰ ਚੱਲ, ਵਿਸ਼ਵਾਸੁ, ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ। ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਖੇਤਰ ਲੱਭ, ਇਸ ਵਧੂ ਨੂੰ ਪਤੀ ਨਾਲ ਮਿਲਾ ਦੇ।
ਅਨृਕ੍ਸ਼ਰਾ ऋਜਵਃ ਸਨ੍ਤੁ ਪਨ੍ਥਾ ਯੇਭਿਃ ਸਖਾਯੋ ਯਨ੍ਤਿ ਨੋ ਵਰੇਯਮ੍ । ਸਮਰ੍ਯਮਾ ਸਂ ਭਗੋ ਨੋ ਨਿਨੀਯਾਤ੍ਸਂ ਜਾਸ੍ਪਤ੍ਯਂ ਸੁਯਮਮਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਸਾਡੇ ਦੋਸਤ ਜਿਥੇ ਵਿਆਹ ਲਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਹ ਸਿੱਧੇ ਤੇ ਝੂਠ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਹੋਣ। ਅਰਯਮਾਨ ਤੇ ਭਾਗਾ ਸਾਨੂੰ ਮਿਲਾ ਦੇਣ, ਤੇ ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਸੁਖੀ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਬਖ਼ਸ਼ਣ।
ਪ੍ਰ ਤ੍ਵਾ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਪਾਸ਼ਾਦ੍ਯੇਨ ਤ੍ਵਾਬਧ੍ਨਾਤ੍ਸਵਿਤਾ ਸੁਸ਼ੇਵਃ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸੁਕृਤਸ੍ਯ ਲੋਕੇऽਰਿष੍ਟਾਂ ਤ੍ਵਾ ਸਹ ਪਤ੍ਯਾ ਦਧਾਮਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਵਰੁਣ ਦੇ ਫਾਹੇ ਤੋਂ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸੁਸ਼ੀਲ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਸੱਚ ਦੇ ਆਸਨ ਤੇ ਚੰਗੇ ਕਰਮਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਵਿੱਚ, ਤੈਨੂੰ ਤੇਰੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਨਿਰੋਪਦ੍ਰਵ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰੇਤੋ ਮੁਞ੍ਚਾਮਿ ਨਾਮੁਤਃ ਸੁਬਦ੍ਧਾਮਮੁਤਸ੍ਕਰਮ੍ । ਯਥੇਯਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਮੀਢ੍ਵਃ ਸੁਪੁਤ੍ਰਾ ਸੁਭਗਾਸਤਿ
ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਇਥੋਂ ਛੱਡਦਾ ਹਾਂ, ਉਥੋਂ ਨਹੀਂ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ, ਚੋਰੀ ਨਾ ਹੋ ਸਕਣ ਵਾਲੀ। ਤਾਂ ਜੋ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਦਇਆਲੂ, ਇਹ ਚੰਗੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਸੁਭਾਗ ਨਾਲ ਨਿਵਾਜੀ ਜਾਵੇ।
ਪੂषਾ ਤ੍ਵੇਤੋ ਨਯਤੁ ਹਸ੍ਤਗृਹ੍ਯਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤ੍ਵਾ ਪ੍ਰ ਵਹਤਾਂ ਰਥੇਨ । ਗृਹਾਨ੍ਗਚ੍ਛ ਗृਹਪਤ੍ਨੀ ਯਥਾਸੋ ਵਸ਼ਿਨੀ ਤ੍ਵਂ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦਾਸਿ
ਪੂਸ਼ਾ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਫੜ ਕੇ ਤੈਨੂੰ ਲੈ ਚੱਲੇ, ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਤੈਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥ ਵਿੱਚ ਬੈਠਾ ਕੇ ਲੈ ਜਾਣ। ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰਵਾਲੀ ਵਾਂਗ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰ, ਤੇ ਆਪਣੇ ਵੱਸ ਵਿੱਚ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ।
ਇਹ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਜਯਾ ਤੇ ਸਮृਧ੍ਯਤਾਮਸ੍ਮਿਨ੍ਗृਹੇ ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਯ ਜਾਗृਹਿ । ਏਨਾ ਪਤ੍ਯਾ ਤਨ੍ਵਂ ਸਂ ਸृਜਸ੍ਵਾਧਾ ਜਿਵ੍ਰੀ ਵਿਦਥਮਾ ਵਦਾਥਃ
ਇਥੇ, ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ ਤੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲ ਹੋ, ਇਸ ਘਰ ਵਿੱਚ ਘਰ ਦੇ ਅੱਗ ਦੀ ਰਾਖੀ ਕਰ। ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਮਿਲਾ, ਤੇ ਸਮਝਦਾਰ ਹੋ ਕੇ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਗੱਲ ਕਰ।
ਨੀਲਲੋਹਿਤਂ ਭਵਤਿ ਕृਤ੍ਯਾਸਕ੍ਤਿਰ੍ਵ੍ਯਜ੍ਯਤੇ । ਏਧਨ੍ਤੇ ਅਸ੍ਯਾ ਜ੍ਞਾਤਯਃ ਪਤਿਰ੍ਬਨ੍ਧੇषੁ ਬਧ੍ਯਤੇ
ਉਸ ਦੀ ਮੰਦਾ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਲਗਨ ਨੀਲਾ ਤੇ ਲਾਲ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਭ ਨੂੰ ਦਿਸ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਉਸਦੇ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਪਰ ਪਤੀ ਬੰਨ੍ਹਿਆਂ ਪਿਆ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਪਰਾ ਦੇਹਿ ਸ਼ਾਮੁਲ੍ਯਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਭ੍ਯੋ ਵਿ ਭਜਾ ਵਸੁ । ਕृਤ੍ਯੈषਾ ਪਦ੍ਵਤੀ ਭੂਤ੍ਵ੍ਯਾ ਜਾਯਾ ਵਿਸ਼ਤੇ ਪਤਿਮ੍
ਝਗੜੇ ਦੀ ਜੜ੍ਹ ਬ੍ਰਾਹਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦੇ ਦੇ, ਧਨ ਵੰਡ ਦੇ। ਇਹ ਵਧੂ ਮੰਦੇ ਕੰਮਾਂ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਵਿੱਚ ਪਰਵੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਸ਼੍ਰੀਰਾ ਤਨੂਰ੍ਭਵਤਿ ਰੁਸ਼ਤੀ ਪਾਪਯਾਮੁਯਾ । ਪਤਿਰ੍ਯਦ੍ਵਧ੍ਵੋ ਵਾਸਸਾ ਸ੍ਵਮਙ੍ਗਮਭਿਧਿਤ੍ਸਤੇ
ਜਦ ਪਤੀ ਆਪਣੀ ਵਧੂ ਦੇ ਕੱਪੜੇ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਔਰਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਦੇਹ ਸੁਖ-ਰਹਿਤ, ਪੀਲੀ ਤੇ ਪਾਪੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਯੇ ਵਧ੍ਵਸ਼੍ਚਨ੍ਦ੍ਰਂ ਵਹਤੁਂ ਯਕ੍ਸ਼੍ਮਾ ਯਨ੍ਤਿ ਜਨਾਦਨੁ । ਪੁਨਸ੍ਤਾਨ੍ਯਜ੍ਞਿਯਾ ਦੇਵਾ ਨਯਨ੍ਤੁ ਯਤ ਆਗਤਾਃ
ਜੋ ਰੋਗ ਵਧੂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੰਨ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤੇ ਮੁੜ ਉਥੇ ਹੀ ਲੈ ਜਾਣ ਜਿਥੋਂ ਆਏ ਸਨ।
ਮਾ ਵਿਦਨ੍ਪਰਿਪਨ੍ਥਿਨੋ ਯ ਆਸੀਦਨ੍ਤਿ ਦਮ੍ਪਤੀ । ਸੁਗੇਭਿਰ੍ਦੁਰ੍ਗਮਤੀਤਾਮਪ ਦ੍ਰਾਨ੍ਤ੍ਵਰਾਤਯਃ
ਜੋ ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੇ ਬੈਠੇ ਵਿਆਹੀ ਜੋੜੇ ਨੂੰ ਤੱਕਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਰਾਹੀ ਇਹ ਨਾ ਜਾਣ ਸਕਣ। ਦੁਸ਼ਮਣ ਦੂਰ ਭੱਜ ਜਾਣ, ਤੇ ਉਹ ਚੰਗੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਔਖੇ ਥਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਲੈਣ।
ਸੁਮਙ੍ਗਲੀਰਿਯਂ ਵਧੂਰਿਮਾਂ ਸਮੇਤ ਪਸ਼੍ਯਤ । ਸੌਭਾਗ੍ਯਮਸ੍ਯੈ ਦਤ੍ਤ੍ਵਾਯਾਥਾਸ੍ਤਂ ਵਿ ਪਰੇਤਨ
ਇਹ ਵਧੂ ਸੁਭਾਗਣੀ ਹੈ, ਸਭ ਮਿਲ ਕੇ ਇਸਨੂੰ ਵੇਖੋ। ਇਸਨੂੰ ਭਾਗ ਦੇ ਕੇ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਾਪਸ ਜਾਓ।
ਤृष੍ਟਮੇਤਤ੍ਕਟੁਕਮੇਤਦਪਾष੍ਠਵਦ੍ਵਿषਵਨ੍ਨੈਤਦਤ੍ਤਵੇ । ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਯੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਵਿਦ੍ਯਾਤ੍ਸ ਇਦ੍ਵਾਧੂਯਮਰ੍ਹਤਿ
ਇਹ ਸੁੱਕਾ ਹੈ, ਇਹ ਕਰਵਾ ਹੈ, ਇਹ ਜ਼ਹਿਰ ਵਰਗਾ ਹੈ, ਖਾਣ ਜੋਗ ਨਹੀਂ। ਜੋ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਸੂਰਿਆ ਦਾ ਗਿਆਨ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਉਹੀ ਵਧੂ ਦਾ ਹਕਦਾਰ ਹੈ।
ਆਸ਼ਸਨਂ ਵਿਸ਼ਸਨਮਥੋ ਅਧਿਵਿਕਰ੍ਤਨਮ੍ । ਸੂਰ੍ਯਾਯਾਃ ਪਸ਼੍ਯ ਰੂਪਾਣਿ ਤਾਨਿ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਤੁ ਸ਼ੁਨ੍ਧਤਿ
ਸ਼ਾਪ ਦੇਣਾ, ਡਾਂਟਣਾ, ਜਾਂ ਕੱਟਣਾ—ਇਹ ਸੂਰਿਆ ਦੇ ਰੂਪ ਹਨ, ਪਰ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਗृਭ੍ਣਾਮਿ ਤੇ ਸੌਭਗਤ੍ਵਾਯ ਹਸ੍ਤਂ ਮਯਾ ਪਤ੍ਯਾ ਜਰਦष੍ਟਿਰ੍ਯਥਾਸਃ । ਭਗੋ ਅਰ੍ਯਮਾ ਸਵਿਤਾ ਪੁਰਂਧਿਰ੍ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵਾਦੁਰ੍ਗਾਰ੍ਹਪਤ੍ਯਾਯ ਦੇਵਾਃ
ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਹੱਥ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਲਈ ਫੜ ਰਹੀ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਨਾਲ ਬੁੱਢੀ ਹੋ ਜਾਵੇਂ। ਭਾਗ, ਅਰਯਮਾਨ, ਸਾਵਿਤਾ ਅਤੇ ਪੁਰੰਧਿ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਮੈਨੂੰ ਘਰ-ਗ੍ਰਿਹਸਥੀ ਦੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ।
ਤਾਂ ਪੂषਞ੍ਛਿਵਤਮਾਮੇਰਯਸ੍ਵ ਯਸ੍ਯਾਂ ਬੀਜਂ ਮਨੁष੍ਯਾ ਵਪਨ੍ਤਿ । ਯਾ ਨ ਊਰੂ ਉਸ਼ਤੀ ਵਿਸ਼੍ਰਯਾਤੇ ਯਸ੍ਯਾਮੁਸ਼ਨ੍ਤਃ ਪ੍ਰਹਰਾਮ ਸ਼ੇਪਮ੍
ਹੇ ਪੂਸ਼ਣ, ਇਸਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੇ ਰਾਹ ਤੇ ਲੈ ਚੱਲ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣਾ ਬੀਜ ਪਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਜੰਘਾਂ ਸੋਹਣੀਆਂ ਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਇੱਛਾ ਕਰਕੇ ਸੰਤਾਨ ਪੈਦਾ ਕਰੀਏ।
ਤੁਭ੍ਯਮਗ੍ਰੇ ਪਰ੍ਯਵਹਨ੍ਸੂਰ੍ਯਾਂ ਵਹਤੁਨਾ ਸਹ । ਪੁਨਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਾਯਾਂ ਦਾ ਅਗ੍ਨੇ ਪ੍ਰਜਯਾ ਸਹ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਹ ਸੂਰਿਆ ਨੂੰ ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਲੈ ਆਏ, ਵਿਆਹ ਦੀ ਸਜਾਵਟ ਨਾਲ। ਫਿਰ, ਹੇ ਅੱਗ, ਇਸ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਦੇ, ਬੱਚਿਆਂ ਸਮੇਤ।
ਪੁਨਃ ਪਤ੍ਨੀਮਗ੍ਨਿਰਦਾਦਾਯੁषਾ ਸਹ ਵਰ੍ਚਸਾ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਰਸ੍ਯਾ ਯਃ ਪਤਿਰ੍ਜੀਵਾਤਿ ਸ਼ਰਦਃ ਸ਼ਤਮ੍
ਅੱਗ ਨੇ ਇਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਦਾ ਪਤੀ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲਾ ਹੋਵੇ ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੋਵਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਸੌ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਚੱਲੇ।
ਸੋਮਃ ਪ੍ਰਥਮੋ ਵਿਵਿਦੇ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਵਿਵਿਦ ਉਤ੍ਤਰਃ ।* ਤृਤੀਯੋ ਅਗ੍ਨਿष੍ਟੇ ਪਤਿਸ੍ਤੁਰੀਯਸ੍ਤੇ ਮਨੁष੍ਯਜਾਃ
ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸੋਮ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਗੰਧਰਵ ਨੇ। ਤੀਜੇ ਪਤੀ ਅੱਗ ਬਣੇ, ਤੇ ਚੌਥੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਹਨ।
ਸੋਮੋ ਦਦਦ੍ਗਨ੍ਧਰ੍ਵਾਯ ਗਨ੍ਧਰ੍ਵੋ ਦਦਦਗ੍ਨਯੇ । ਰਯਿਂ ਚ ਪੁਤ੍ਰਾਁਸ਼੍ਚਾਦਾਦਗ੍ਨਿਰ੍ਮਹ੍ਯਮਥੋ ਇਮਾਮ੍
ਸੋਮ ਨੇ ਇਸਨੂੰ ਗੰਧਰਵ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ, ਗੰਧਰਵ ਨੇ ਅੱਗ ਨੂੰ ਦਿੱਤਾ। ਅੱਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਧਨ, ਪੁੱਤਰ ਤੇ ਇਹ ਇਸਤਰੀ ਦਿੱਤੀ।
ਇਹੈਵ ਸ੍ਤਂ ਮਾ ਵਿ ਯੌष੍ਟਂ ਵਿਸ਼੍ਵਮਾਯੁਰ੍ਵ੍ਯਸ਼੍ਨੁਤਮ੍ । ਕ੍ਰੀਲ਼ਨ੍ਤੌ ਪੁਤ੍ਰੈਰ੍ਨਪ੍ਤृਭਿਰ੍ਮੋਦਮਾਨੌ ਸ੍ਵੇ ਗृਹੇ
ਤੁਸੀਂ ਇੱਥੇ ਹੀ ਰਹੋ, ਕਦੇ ਨਾਂ ਜਾਓ। ਪੂਰੀ ਉਮਰ ਦਾ ਆਨੰਦ ਮਾਣੋ। ਆਪਣੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪੁੱਤਰਾਂ ਤੇ ਪੋਤਿਆਂ ਨਾਲ ਖੇਡਦੇ ਤੇ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ।
ਆ ਨਃ ਪ੍ਰਜਾਂ ਜਨਯਤੁ ਪ੍ਰਜਾਪਤਿਰਾਜਰਸਾਯ ਸਮਨਕ੍ਤ੍ਵਰ੍ਯਮਾ । ਅਦੁਰ੍ਮਙ੍ਗਲੀਃ ਪਤਿਲੋਕਮਾ ਵਿਸ਼ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਪ੍ਰਜਾਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਸੰਤਾਨ ਦੇਵੇ, ਅਰਯਮਾਨ ਸਾਨੂੰ ਤੰਦਰੁਸਤ ਬਣਾਏ। ਚੰਗੇ ਨਸੀਬ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਵੱਸ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰ।
ਅਘੋਰਚਕ੍ਸ਼ੁਰਪਤਿਘ੍ਨ੍ਯੇਧਿ ਸ਼ਿਵਾ ਪਸ਼ੁਭ੍ਯਃ ਸੁਮਨਾਃ ਸੁਵਰ੍ਚਾਃ । ਵੀਰਸੂਰ੍ਦੇਵਕਾਮਾ ਸ੍ਯੋਨਾ ਸ਼ਂ ਨੋ ਭਵ ਦ੍ਵਿਪਦੇ ਸ਼ਂ ਚਤੁष੍ਪਦੇ
ਤੇਰੀ ਨਜ਼ਰ ਨਰਮ ਹੋਵੇ, ਪਤੀ ਲਈ ਹਾਨੀਕਾਰਕ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਪਸ਼ੂਆਂ ਲਈ ਭਲਾਈ ਵਾਲੀ, ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲੀ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਹੋ। ਪੁੱਤਰਾਂ ਵਾਲੀ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀ, ਮਿੱਠੀ ਸੁਭਾਵ ਵਾਲੀ ਹੋ—ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੋ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਤੇ ਚਾਰ ਪੈਰ ਵਾਲਿਆਂ ਲਈ ਭਲਾ ਕਰ।