ਯਦ੍ਵਾਵਾਨ ਪੁਰੁਤਮਂ ਪੁਰਾषਾਲ਼ਾ ਵृਤ੍ਰਹੇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਾਮਾਨ੍ਯਪ੍ਰਾਃ । ਅਚੇਤਿ ਪ੍ਰਾਸਹਸ੍ਪਤਿਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ਯਦੀਮੁਸ਼੍ਮਸਿ ਕਰ੍ਤਵੇ ਕਰਤ੍ਤਤ੍
ਜਦੋਂ ਵੀ ਇੰਦਰ, ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦਾ ਸੰਘਾਰਕ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮਿਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਨਾਂ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਪ੍ਰਭੂ, ਪੂਰੂ ਦਾ ਪੁੱਤਰ, ਆਓ ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਕੰਮ ਕਰਨ ਲਈ ਸੱਦੀਏ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਵ ਆਪੋ ਮਹਿਮਾਨਮੁਤ੍ਤਮਂ ਕਾਰੁਰ੍ਵੋਚਾਤਿ ਸਦਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਪ੍ਰ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ ਤ੍ਰੇਧਾ ਹਿ ਚਕ੍ਰਮੁਃ ਪ੍ਰ ਸृਤ੍ਵਰੀਣਾਮਤਿ ਸਿਨ੍ਧੁਰੋਜਸਾ
ਹੁਣ ਕਵੀ ਸੂਰਜ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਗਾਂਦਾ ਹੈ। ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਧੂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧ ਤਾਕਤ ਵਾਲਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰ ਤੇऽਰਦਦ੍ਵਰੁਣੋ ਯਾਤਵੇ ਪਥਃ ਸਿਨ੍ਧੋ ਯਦ੍ਵਾਜਾਁ ਅਭ੍ਯਦ੍ਰਵਸ੍ਤ੍ਵਮ੍ । ਭੂਮ੍ਯਾ ਅਧਿ ਪ੍ਰਵਤਾ ਯਾਸਿ ਸਾਨੁਨਾ ਯਦੇषਾਮਗ੍ਰਂ ਜਗਤਾਮਿਰਜ੍ਯਸਿ
ਵਰੁਣ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਰਾਹ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੇ, ਹੇ ਸਿੰਧੂ! ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਲਹਿਰਾਂ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਹੈਂ। ਤੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਢਲਾਣ ਤੇ, ਚੋਟੀ ਉੱਤੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਣ ਵਾਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਤਿਆਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈਂ।
ਦਿਵਿ ਸ੍ਵਨੋ ਯਤਤੇ ਭੂਮ੍ਯੋਪਰ੍ਯਨਨ੍ਤਂ ਸ਼ੁष੍ਮਮੁਦਿਯਰ੍ਤਿ ਭਾਨੁਨਾ । ਅਭ੍ਰਾਦਿਵ ਪ੍ਰ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਤਿ ਵृष੍ਟਯਃ ਸਿਨ੍ਧੁਰ੍ਯਦੇਤਿ ਵृषਭੋ ਨ ਰੋਰੁਵਤ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਇਕ ਗੂੰਜ ਉਠਦੀ ਹੈ, ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਉਪਰ ਚੜ੍ਹਦੀ ਹੈ; ਉਹ ਆਪਣੀ ਅਸੀਮ ਤਾਕਤ ਤੇ ਚਮਕ ਨਾਲ ਸਭ ਨੂੰ ਪਹੁੰਚਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਿਵੇਂ ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਗੜਗੜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਦ ਨਦੀ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੂੰਜਦੀ ਹੈ।
ਅਭਿ ਤ੍ਵਾ ਸਿਨ੍ਧੋ ਸ਼ਿਸ਼ੁਮਿਨ੍ਨ ਮਾਤਰੋ ਵਾਸ਼੍ਰਾ ਅਰ੍षਨ੍ਤਿ ਪਯਸੇਵ ਧੇਨਵਃ । ਰਾਜੇਵ ਯੁਧ੍ਵਾ ਨਯਸਿ ਤ੍ਵਮਿਤ੍ਸਿਚੌ ਯਦਾਸਾਮਗ੍ਰਂ ਪ੍ਰਵਤਾਮਿਨਕ੍ਸ਼ਸਿ
ਏ ਨਦੀ, ਤੇਰੇ ਵੱਲ ਮਾਵਾਂ ਦੂਧ ਵਾਲੀ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਆਪਣੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਪਿਲਾਉਣ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਤੂੰ ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਸਭ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈਂ; ਜਦ ਤੂੰ ਚਲਦੀ ਹੈਂ, ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦੀ।
ਇਮਂ ਮੇ ਗਙ੍ਗੇ ਯਮੁਨੇ ਸਰਸ੍ਵਤਿ ਸ਼ੁਤੁਦ੍ਰਿ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸਚਤਾ ਪਰੁष੍ਣ੍ਯਾ । ਅਸਿਕ੍ਨ੍ਯਾ ਮਰੁਦ੍ਵृਧੇ ਵਿਤਸ੍ਤਯਾਰ੍ਜੀਕੀਯੇ ਸ਼ृਣੁਹ੍ਯਾ ਸੁषੋਮਯਾ
ਮੇਰੀ ਇਸ ਸਤਿ-ਕਿਰਤ ਵਿੱਚ ਗੰਗਾ, ਯਮੁਨਾ, ਸਰਸਵਤੀ, ਸਤੁਦਰੀ ਤੇ ਪਰੁਸ਼ਣੀ ਜੁੜਨ। ਅਸਿਕਨੀ, ਮਰੁਦਵ੍ਰਿਧਾ, ਵਿਤਸਤ, ਅਰਜਿਕੀਆ ਤੇ ਸੁਸ਼ੋਮਾ, ਤੁਸੀਂ ਵੀ ਸੁਣੋ।
ਤृष੍ਟਾਮਯਾ ਪ੍ਰਥਮਂ ਯਾਤਵੇ ਸਜੂਃ ਸੁਸਰ੍ਤ੍ਵਾ ਰਸਯਾ ਸ਼੍ਵੇਤ੍ਯਾ ਤ੍ਯਾ । ਤ੍ਵਂ ਸਿਨ੍ਧੋ ਕੁਭਯਾ ਗੋਮਤੀਂ ਕ੍ਰੁਮੁਂ ਮੇਹਤ੍ਨ੍ਵਾ ਸਰਥਂ ਯਾਭਿਰੀਯਸੇ
ਤ੍ਰਿਸ਼ਟਾਮਾ, ਜੋ ਪਹਿਲਾਂ ਮਿਲੀ, ਸੁਸਰਤ, ਰਸਾ ਤੇ ਸ਼ਵੇਤਾ ਦੇ ਨਾਲ, ਤੂੰ ਨਦੀ, ਕੁਭਾ, ਗੋਮਤੀ ਤੇ ਕ੍ਰੁਮੁ, ਇਹ ਵੱਡੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਦੀ ਹੈਂ।
ऋਜੀਤ੍ਯੇਨੀ ਰੁਸ਼ਤੀ ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਪਰਿ ਜ੍ਰਯਾਂਸਿ ਭਰਤੇ ਰਜਾਂਸਿ । ਅਦਬ੍ਧਾ ਸਿਨ੍ਧੁਰਪਸਾਮਪਸ੍ਤਮਾਸ਼੍ਵਾ ਨ ਚਿਤ੍ਰਾ ਵਪੁषੀਵ ਦਰ੍ਸ਼ਤਾ
ਚਲਾਕ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ, ਮਹਾਨ ਸ਼ਾਨ ਵਾਲੀ, ਉਹ ਪੁਰਾਣਿਆਂ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਰੇ ਖੇਤਰਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਦੀ, ਜੋ ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਦੀ, ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਵਧੀਆ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸ੍ਵਸ਼੍ਵਾ ਸਿਨ੍ਧੁਃ ਸੁਰਥਾ ਸੁਵਾਸਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯੀ ਸੁਕृਤਾ ਵਾਜਿਨੀਵਤੀ । ਊਰ੍ਣਾਵਤੀ ਯੁਵਤਿਃ ਸੀਲਮਾਵਤ੍ਯੁਤਾਧਿ ਵਸ੍ਤੇ ਸੁਭਗਾ ਮਧੁਵृਧਮ੍
ਨਦੀ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਸੋਹਣੀ, ਸੁੰਦਰਤਾ ਨਾਲ ਸਜੀ ਹੋਈ, ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ, ਕਲਾਵਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ। ਉਹ ਉਨ ਵਾਲੀ, ਨੌਜਵਾਨ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਮਿੱਠਾ ਫਲ ਲੈ ਕੇ ਆਉਂਦੀ ਹੈ।
ਸੁਖਂ ਰਥਂ ਯੁਯੁਜੇ ਸਿਨ੍ਧੁਰਸ਼੍ਵਿਨਂ ਤੇਨ ਵਾਜਂ ਸਨਿषਦਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾਜੌ । ਮਹਾਨ੍ਹ੍ਯਸ੍ਯ ਮਹਿਮਾ ਪਨਸ੍ਯਤੇऽਦਬ੍ਧਸ੍ਯ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨਃ
ਨਦੀ ਨੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਲਈ ਸੁਖਦਾਈ ਰਥ ਜੋੜਿਆ ਹੈ; ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ ਇਸ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਅੱਜ ਸਲਾਹੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ—ਕਦੇ ਨਾ ਰੁਕਣ ਵਾਲੀ, ਮਹਿਮਾ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ।
ਆ ਵ ऋਞ੍ਜਸ ਊਰ੍ਜਾਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਰੁਤੋ ਰੋਦਸੀ ਅਨਕ੍ਤਨ । ਉਭੇ ਯਥਾ ਨੋ ਅਹਨੀ ਸਚਾਭੁਵਾ ਸਦਃਸਦੋ ਵਰਿਵਸ੍ਯਾਤ ਉਦ੍ਭਿਦਾ
ਮਰੁਤੋ, ਤਾਕਤ ਵਾਲੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਆਓ; ਇੰਦਰ, ਮਰੁਤੋ, ਤੁਸੀਂ ਦੋਨਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਢੱਕੋ। ਜਿਵੇਂ ਦਿਨ ਤੇ ਰਾਤ ਸਾਡੀ ਸਾਥੀ ਹਨ, ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਥਾਂ, ਘਰ ਤੇ ਚਾਨਣ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਓ।
ਤਦੁ ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਸਵਨਂ ਸੁਨੋਤਨਾਤ੍ਯੋ ਨ ਹਸ੍ਤਯਤੋ ਅਦ੍ਰਿਃ ਸੋਤਰਿ । ਵਿਦਦ੍ਧ੍ਯਰ੍ਯੋ ਅਭਿਭੂਤਿ ਪੌਂਸ੍ਯਂ ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਚਿਤ੍ਤਰੁਤੇ ਯਦਰ੍ਵਤਃ
ਉਹ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰੋ; ਜਿਵੇਂ ਮਾਹਰ ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਪੱਥਰ ਰਸ ਨਿਕਾਲਦਾ ਹੈ। ਵੱਡੇ ਜੀ, ਜਿੱਤ ਤੇ ਸ਼ੂਰਤਾ, ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤੇਜੀ ਦੀ ਸਮਝ ਦਿਓ।
ਤਦਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਯ ਸਵਨਂ ਵਿਵੇਰਪੋ ਯਥਾ ਪੁਰਾ ਮਨਵੇ ਗਾਤੁਮਸ਼੍ਰੇਤ੍ । ਗੋਅਰ੍ਣਸਿ ਤ੍ਵਾष੍ਟ੍ਰੇ ਅਸ਼੍ਵਨਿਰ੍ਣਿਜਿ ਪ੍ਰੇਮਧ੍ਵਰੇष੍ਵਧ੍ਵਰਾਁ ਅਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯੁਃ
ਉਹੀ ਹਵਨ ਉਸ ਲਈ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਮਨੂ ਲਈ ਰਾਹ ਵਾਂਗ। ਗੋ-ਸ਼ਾਲਾ, ਘੋੜਿਆਂ ਦੇ ਘਰ, ਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ, ਉਪਾਸਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਿਆ।
ਅਪ ਹਤ ਰਕ੍ਸ਼ਸੋ ਭਙ੍ਗੁਰਾਵਤ ਸ੍ਕਭਾਯਤ ਨਿਰृਤਿਂ ਸੇਧਤਾਮਤਿਮ੍ । ਆ ਨੋ ਰਯਿਂ ਸਰ੍ਵਵੀਰਂ ਸੁਨੋਤਨ ਦੇਵਾਵ੍ਯਂ ਭਰਤ ਸ਼੍ਲੋਕਮਦ੍ਰਯਃ
ਰਾਖਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਨਾਸ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਟੋੜੋ, ਬੇਕਸਮੀ ਨੂੰ ਰੋਕੋ ਤੇ ਮੂਰਖਤਾ ਨੂੰ ਹਟਾਓ। ਸਾਡੇ ਲਈ ਸਭ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਲੀ ਦੌਲਤ ਵੰਡੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ; ਪੱਥਰੋ, ਭਾਰਤ ਲਈ ਗੀਤ ਲਿਆਓ।
ਦਿਵਸ਼੍ਚਿਦਾ ਵੋऽਮਵਤ੍ਤਰੇਭ੍ਯੋ ਵਿਭ੍ਵਨਾ ਚਿਦਾਸ਼੍ਵਪਸ੍ਤਰੇਭ੍ਯਃ । ਵਾਯੋਸ਼੍ਚਿਦਾ ਸੋਮਰਭਸ੍ਤਰੇਭ੍ਯੋऽਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚਿਦਰ੍ਚ ਪਿਤੁਕृਤ੍ਤਰੇਭ੍ਯਃ
ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ; ਚਮਕਦਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੇਰੇ ਹੋ। ਹਵਾ, ਸੋਮਾ, ਅੱਗ ਤੇ ਪਿਤਾ-ਪੁਰਖਿਆਂ ਤੋਂ ਵੀ ਤੁਸੀਂ ਵਧੇਰੇ ਹੋ।
ਭੁਰਨ੍ਤੁ ਨੋ ਯਸ਼ਸਃ ਸੋਤ੍ਵਨ੍ਧਸੋ ਗ੍ਰਾਵਾਣੋ ਵਾਚਾ ਦਿਵਿਤਾ ਦਿਵਿਤ੍ਮਤਾ । ਨਰੋ ਯਤ੍ਰ ਦੁਹਤੇ ਕਾਮ੍ਯਂ ਮਧ੍ਵਾਘੋषਯਨ੍ਤੋ ਅਭਿਤੋ ਮਿਥਸ੍ਤੁਰਃ
ਪੱਥਰ, ਮਹਿਮਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਹੋਣ; ਆਪਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਗੂੰਜੋ। ਜਿੱਥੇ ਲੋਕ ਚਾਹੀਦਾ ਮਿੱਠਾ ਲੈਂਦੇ ਹਨ, ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦੇ, ਇਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤਿ ਸੋਮਂ ਰਥਿਰਾਸੋ ਅਦ੍ਰਯੋ ਨਿਰਸ੍ਯ ਰਸਂ ਗਵਿषੋ ਦੁਹਨ੍ਤਿ ਤੇ । ਦੁਹਨ੍ਤ੍ਯੂਧਰੁਪਸੇਚਨਾਯ ਕਂ ਨਰੋ ਹਵ੍ਯਾ ਨ ਮਰ੍ਜਯਨ੍ਤ ਆਸਭਿਃ
ਪੱਥਰ ਸੋਮਾ ਨੂੰ ਦਬਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਰਥ-ਸਵਾਰ, ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਈ ਰਸ ਨਿਕਾਲਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਪੈਣ ਲਈ ਥਣ ਨੂੰ ਦੁੱਧ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਹਵਨ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਏਤੇ ਨਰਃ ਸ੍ਵਪਸੋ ਅਭੂਤਨ ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੁਨੁਥ ਸੋਮਮਦ੍ਰਯਃ । ਵਾਮਂਵਾਮਂ ਵੋ ਦਿਵ੍ਯਾਯ ਧਾਮ੍ਨੇ ਵਸੁਵਸੁ ਵਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਯ ਸੁਨ੍ਵਤੇ
ਇਹ ਲੋਕ, ਕਰਮਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ, ਬਣ ਗਏ ਹਨ; ਤੁਸੀਂ ਪੱਥਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਦਬਾਓ। ਹਰ ਇੱਕ, ਦਿਵੀਕ ਥਾਂ ਲਈ, ਧਰਤੀ ਲਈ, ਦਾਨੀ ਲਈ ਦੌਲਤ ਨਿਕਾਲੋ।
ਅਭ੍ਰਪ੍ਰੁषੋ ਨ ਵਾਚਾ ਪ੍ਰੁषਾ ਵਸੁ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਨ ਯਜ੍ਞਾ ਵਿਜਾਨੁषਃ । ਸੁਮਾਰੁਤਂ ਨ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਮਰ੍ਹਸੇ ਗਣਮਸ੍ਤੋष੍ਯੇषਾਂ ਨ ਸ਼ੋਭਸੇ
ਬੱਦਲਾਂ ਤੋਂ ਮੀਂਹ ਵਾਂਗ, ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਬੋਲੀ ਦੌਲਤ ਵਾਂਗ ਵਗਦੀ ਹੈ; ਜਿਵੇਂ ਹਵਨ ਵਾਲੇ ਪੰਡਤ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਮਾਹਰ। ਮਰੁਤਾਂ ਲਈ ਭਜਨ ਵਾਂਗ, ਤੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਹੈਂ; ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸੰਗਤ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਾਂਗਾ, ਤੂੰ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦੀ ਹੈਂ।
ਸ਼੍ਰਿਯੇ ਮਰ੍ਯਾਸੋ ਅਞ੍ਜੀਁਰਕृਣ੍ਵਤ ਸੁਮਾਰੁਤਂ ਨ ਪੂਰ੍ਵੀਰਤਿ ਕ੍ਸ਼ਪਃ । ਦਿਵਸ੍ਪੁਤ੍ਰਾਸ ਏਤਾ ਨ ਯੇਤਿਰ ਆਦਿਤ੍ਯਾਸਸ੍ਤੇ ਅਕ੍ਰਾ ਨ ਵਾਵृਧੁਃ
ਜਵਾਨ ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੋਭਾ ਲਈ ਸਜਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਰੁਤਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਈ ਚਮਕਦਾਰ ਰਾਤਾਂ ਲਈ। ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਇਹ ਰੋਕੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ; ਆਦਿਤਿਆਂ, ਉਹ ਕਦੇ ਥੱਕੇ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਦਿਵਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਨ ਬਰ੍ਹਣਾ ਤ੍ਮਨਾ ਰਿਰਿਚ੍ਰੇ ਅਭ੍ਰਾਨ੍ਨ ਸੂਰ੍ਯਃ । ਪਾਜਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਵੀਰਾਃ ਪਨਸ੍ਯਵੋ ਰਿਸ਼ਾਦਸੋ ਨ ਮਰ੍ਯਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵਃ
ਜੋ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ, ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਸੂਰਜ ਬੱਦਲਾਂ ਨੂੰ ਹਟਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਹਨ, ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਵਾਂਗ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਹਨ।
ਯੁष੍ਮਾਕਂ ਬੁਧ੍ਨੇ ਅਪਾਂ ਨ ਯਾਮਨਿ ਵਿਥੁਰ੍ਯਤਿ ਨ ਮਹੀ ਸ਼੍ਰਥਰ੍ਯਤਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਪ੍ਸੁਰ੍ਯਜ੍ਞੋ ਅਰ੍ਵਾਗਯਂ ਸੁ ਵਃ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਸਤ੍ਰਾਚ ਆ ਗਤ
ਤੁਹਾਡੀ ਗਹਿਰਾਈ ਵਿੱਚ, ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ, ਕੁਝ ਵੀ ਟੁੱਟਦਾ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਹੀ ਵੱਡਾ ਕੋਈ ਭੱਜਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਪਾਸੇ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਯਜਨ ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ, ਜਿਵੇਂ ਸਾਥੀ ਇਕਠੇ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਯੂਯਂ ਧੂਰ੍षੁ ਪ੍ਰਯੁਜੋ ਨ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਨ ਭਾਸਾ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਸ਼੍ਯੇਨਾਸੋ ਨ ਸ੍ਵਯਸ਼ਸੋ ਰਿਸ਼ਾਦਸਃ ਪ੍ਰਵਾਸੋ ਨ ਪ੍ਰਸਿਤਾਸਃ ਪਰਿਪ੍ਰੁषਃ
ਤੁਸੀਂ ਜੁਤੀਆਂ 'ਤੇ ਲਗੇ ਹੋਏ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਰੱਸੀਆਂ, ਸਵੇਰਿਆਂ 'ਤੇ ਚਮਕਦੇ ਹੋ, ਜਿਵੇਂ ਚਾਨਣ। ਤੁਸੀਂ ਬਾਜਾਂ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਹੀ ਮਹਿਮਾ ਵਾਲੇ, ਤਿੱਖੇ, ਯਾਤਰੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਹਰ ਥਾਂ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਵਹਧ੍ਵੇ ਮਰੁਤਃ ਪਰਾਕਾਦ੍ਯੂਯਂ ਮਹਃ ਸਂਵਰਣਸ੍ਯ ਵਸ੍ਵਃ । ਵਿਦਾਨਾਸੋ ਵਸਵੋ ਰਾਧ੍ਯਸ੍ਯਾਰਾਚ੍ਚਿਦ੍ਦ੍ਵੇषਃ ਸਨੁਤਰ੍ਯੁਯੋਤ
ਜਦ ਤੁਸੀਂ, ਮਰੁਤੋ, ਦੂਰੋਂ ਸੰਵਰਨ ਦਾ ਵੱਡਾ ਖਜਾਨਾ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹੋ, ਦਾਨੀ ਦੇ ਦੌਲਤ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹੋ, ਵਸਵੋ, ਤਾਂ ਤੁਸੀਂ ਨਫਰਤ ਨੂੰ ਵੀ ਦੂਰ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਯ ਉਦृਚਿ ਯਜ੍ਞੇ ਅਧ੍ਵਰੇष੍ਠਾ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਨ ਮਾਨੁषੋ ਦਦਾਸ਼ਤ੍ । ਰੇਵਤ੍ਸ ਵਯੋ ਦਧਤੇ ਸੁਵੀਰਂ ਸ ਦੇਵਾਨਾਮਪਿ ਗੋਪੀਥੇ ਅਸ੍ਤੁ
ਜੋ ਕੋਈ ਯਜਨ ਦੀ ਅੱਗ ਚੜ੍ਹਦੀ ਵੇਲੇ ਮਰੁਤਾਂ ਨੂੰ ਭੇਟ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਮਨੁੱਖ ਵਾਂਗ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਵਾਲਾ ਮਜ਼ਬੂਤ ਸੰਤਾਨ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿੱਚ ਰਹੇ।
ਤੇ ਹਿ ਯਜ੍ਞੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸ ਊਮਾ ਆਦਿਤ੍ਯੇਨ ਨਾਮ੍ਨਾ ਸ਼ਮ੍ਭਵਿष੍ਠਾਃ । ਤੇ ਨੋऽਵਨ੍ਤੁ ਰਥਤੂਰ੍ਮਨੀषਾਂ ਮਹਸ਼੍ਚ ਯਾਮਨ੍ਨਧ੍ਵਰੇ ਚਕਾਨਾਃ
ਉਹ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਯੋਗ ਹਨ, ਉਹ ਸ਼ਕਤੀਆਂ, ਆਦਿਤਿਆ ਨਾਮ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਦਇਆਲੂ ਹਨ। ਉਹ ਸਾਡੀਆਂ ਰਥ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲੀਆਂ ਸੋਚਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ, ਜਿਵੇਂ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ ਯਜਨ 'ਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਦੇ ਹਨ।
ਵਿਪ੍ਰਾਸੋ ਨ ਮਨ੍ਮਭਿਃ ਸ੍ਵਾਧ੍ਯੋ ਦੇਵਾਵ੍ਯੋ ਨ ਯਜ੍ਞੈਃ ਸ੍ਵਪ੍ਨਸਃ । ਰਾਜਾਨੋ ਨ ਚਿਤ੍ਰਾਃ ਸੁਸਂਦृਸ਼ਃ ਕ੍ਸ਼ਿਤੀਨਾਂ ਨ ਮਰ੍ਯਾ ਅਰੇਪਸਃ
ਜਿਵੇਂ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਰਿਸ਼ੀ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਯਜਨਾਂ ਨਾਲ, ਜਾਗਦੇ ਹੋਏ; ਜਿਵੇਂ ਰੰਗਦਾਰ ਰਾਜੇ, ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਨਿਰਦੋਸ਼ ਨੌਜਵਾਨ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ।
ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਨ ਯੇ ਭ੍ਰਾਜਸਾ ਰੁਕ੍ਮਵਕ੍ਸ਼ਸੋ ਵਾਤਾਸੋ ਨ ਸ੍ਵਯੁਜਃ ਸਦ੍ਯਊਤਯਃ । ਪ੍ਰਜ੍ਞਾਤਾਰੋ ਨ ਜ੍ਯੇष੍ਠਾਃ ਸੁਨੀਤਯਃ ਸੁਸ਼ਰ੍ਮਾਣੋ ਨ ਸੋਮਾ ऋਤਂ ਯਤੇ
ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ, ਚਮਕਦਾਰ, ਸੋਨੇ ਵਾਲੀ ਛਾਤੀ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਜੁਤੀ ਹੋਈ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਤਿਆਰ; ਜਿਵੇਂ ਸਮਝਦਾਰ ਵੱਡੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਮਾਰਗਦਰਸ਼ਕ, ਚੰਗੀ ਠਾਂ ਵਾਲੇ, ਜਿਵੇਂ ਸੋਮ ਸਚ ਲਈ ਯਤਨ ਕਰਦੇ।
ਵਾਤਾਸੋ ਨ ਯੇ ਧੁਨਯੋ ਜਿਗਤ੍ਨਵੋऽਗ੍ਨੀਨਾਂ ਨ ਜਿਹ੍ਵਾ ਵਿਰੋਕਿਣਃ । ਵਰ੍ਮਣ੍ਵਨ੍ਤੋ ਨ ਯੋਧਾਃ ਸ਼ਿਮੀਵਨ੍ਤਃ ਪਿਤॄਣਾਂ ਨ ਸ਼ਂਸਾਃ ਸੁਰਾਤਯਃ
ਜਿਵੇਂ ਹਵਾ, ਤੇਜ਼, ਹਿਲਦੇ, ਚਲਦੇ; ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਦੀਆਂ ਜੀਭਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ; ਜਿਵੇਂ ਹਥਿਆਰਬੰਦ ਯੋਧੇ, ਤਿਆਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ; ਜਿਵੇਂ ਪੂਰਵਜਾਂ ਦੀਆਂ ਸਲਾਹਾਂ, ਦਾਨੀ।
ਰਥਾਨਾਂ ਨ ਯੇऽਰਾਃ ਸਨਾਭਯੋ ਜਿਗੀਵਾਂਸੋ ਨ ਸ਼ੂਰਾ ਅਭਿਦ੍ਯਵਃ । ਵਰੇਯਵੋ ਨ ਮਰ੍ਯਾ ਘृਤਪ੍ਰੁषੋऽਭਿਸ੍ਵਰ੍ਤਾਰੋ ਅਰ੍ਕਂ ਨ ਸੁष੍ਟੁਭਃ
ਜਿਵੇਂ ਰਥਾਂ ਦੇ ਪਹੀਏ ਤੇ ਨਾਵਾਂ, ਲੰਮੇ ਸਮੇਂ ਤਕ ਟਿਕੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਨਾਇਕ, ਜੰਗ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲੇ; ਜਿਵੇਂ ਚੁਣੇ ਨੌਜਵਾਨ, ਘੀ ਨਾਲ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ; ਜਿਵੇਂ ਗਾਇਕ, ਰਾਗ ਨਾਲ ਭਜਨ ਗਾਉਂਦੇ।