ਅਯਂ ਸ੍ਤੁਤੋ ਰਾਜਾ ਵਨ੍ਦਿ ਵੇਧਾ ਅਪਸ਼੍ਚ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਤਰਤਿ ਸ੍ਵਸੇਤੁਃ । ਸ ਕਕ੍ਸ਼ੀਵਨ੍ਤਂ ਰੇਜਯਤ੍ਸੋ ਅਗ੍ਨਿਂ ਨੇਮਿਂ ਨ ਚਕ੍ਰਮਰ੍ਵਤੋ ਰਘੁਦ੍ਰੁ
ਇਹ ਤਾਰੀਫ਼ ਕੀਤਾ ਰਾਜਾ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਤੇ ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੇ ਪਾਣੀ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹੱਦ ਤੋਂ। ਉਹ ਟਾਹਣੀਆਂ ਨਾਲ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਿਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਪਹੀਏ ਦੀ ਰੀਮ, ਤੇ ਤੇਜ਼ ਚਲਣ ਵਾਲੇ, ਚਲਾਕ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਸ ਦ੍ਵਿਬਨ੍ਧੁਰ੍ਵੈਤਰਣੋ ਯष੍ਟਾ ਸਬਰ੍ਧੁਂ ਧੇਨੁਮਸ੍ਵਂ ਦੁਹਧ੍ਯੈ । ਸਂ ਯਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਵृਞ੍ਜ ਉਕ੍ਥੈਰ੍ਜ੍ਯੇष੍ਠੇਭਿਰਰ੍ਯਮਣਂ ਵਰੂਥੈਃ
ਉਹ, ਦੋ ਹੱਦਾਂ ਵਾਲਾ ਵੈਤਰਣੀ, ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਦਾ ਦੁੱਧ ਦੇਣ ਵਾਲੀ ਗਾਂ ਤੇ ਘੋੜਾ ਦੁੱਧ ਲੈਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣਾ ਗੀਤਾਂ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਆਰਯਮਨ ਵੱਡੇ ਰਖਵਾਲਿਆਂ ਨਾਲ।
ਤਦ੍ਬਨ੍ਧੁਃ ਸੂਰਿਰ੍ਦਿਵਿ ਤੇ ਧਿਯਂਧਾ ਨਾਭਾਨੇਦਿष੍ਠੋ ਰਪਤਿ ਪ੍ਰ ਵੇਨਨ੍ । ਸਾ ਨੋ ਨਾਭਿਃ ਪਰਮਾਸ੍ਯ ਵਾ ਘਾਹਂ ਤਤ੍ਪਸ਼੍ਚਾ ਕਤਿਥਸ਼੍ਚਿਦਾਸ
ਉਹ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ, ਸਭ ਤੋਂ ਨੇੜੀ ਨਾਭੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਨਾਭੀ ਸਾਡੀ ਹੋਵੇ, ਚਾਹੇ ਦੂਰ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਨੇੜੀ—ਮੈਂ, ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਵੀ, ਕਿਸੇ ਤਰੀਕੇ ਨਾਲ, ਉਸ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਜਾਵਾਂ।
ਇਯਂ ਮੇ ਨਾਭਿਰਿਹ ਮੇ ਸਧਸ੍ਥਮਿਮੇ ਮੇ ਦੇਵਾ ਅਯਮਸ੍ਮਿ ਸਰ੍ਵਃ । ਦ੍ਵਿਜਾ ਅਹ ਪ੍ਰਥਮਜਾ ऋਤਸ੍ਯੇਦਂ ਧੇਨੁਰਦੁਹਜ੍ਜਾਯਮਾਨਾ
ਇਹ ਮੇਰੀ ਨਾਭੀ ਹੈ, ਇੱਥੇ ਮੇਰਾ ਥਾਂ ਹੈ; ਇਹ ਮੇਰੇ ਦੇਵਤੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਹਾਂ। ਦੋ ਵਾਰੀ ਜਨਮ ਲੈਣ ਵਾਲੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਪਹਿਲੀ ਜਨਮ ਵਾਲੀ, ਇਹ ਗਾਂ, ਨਵੀਂ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਆਪਣਾ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਾ।
ਅਧਾਸੁ ਮਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਰਤਿਰ੍ਵਿਭਾਵਾਵ ਸ੍ਯਤਿ ਦ੍ਵਿਵਰ੍ਤਨਿਰ੍ਵਨੇषਾਟ੍ । ਊਰ੍ਧ੍ਵਾ ਯਚ੍ਛ੍ਰੇਣਿਰ੍ਨ ਸ਼ਿਸ਼ੁਰ੍ਦਨ੍ਮਕ੍ਸ਼ੂ ਸ੍ਥਿਰਂ ਸ਼ੇਵृਧਂ ਸੂਤ ਮਾਤਾ
ਫਿਰ ਉਹ ਨਰਮ, ਚਲਾਕ, ਚਮਕਦਾਰ ਹੋਵੇਗੀ, ਦੋ ਵਾਰੀ ਮੁੜਨ ਵਾਲੀ, ਤਾਰੀਫ਼ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਣ ਵਾਲੀ। ਜਦ ਉਪਰਲੀ ਲਕੀਰ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ, ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਮਾਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਤੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਣ ਵਾਲਾ ਪੁੱਤਰ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ।
ਅਧਾ ਗਾਵ ਉਪਮਾਤਿਂ ਕਨਾਯਾ ਅਨੁ ਸ਼੍ਵਾਨ੍ਤਸ੍ਯ ਕਸ੍ਯ ਚਿਤ੍ਪਰੇਯੁਃ । ਸ਼੍ਰੁਧਿ ਤ੍ਵਂ ਸੁਦ੍ਰਵਿਣੋ ਨਸ੍ਤ੍ਵਂ ਯਾਲ਼ਾਸ਼੍ਵਘ੍ਨਸ੍ਯ ਵਾਵृਧੇ ਸੂਨृਤਾਭਿਃ
ਫਿਰ ਗਾਂ ਨੇ ਕਨਾਇਆ ਦੀ ਰਾਹਦਾਰੀ ਦਾ ਪਾਲਣ ਕੀਤਾ, ਕਿਸੇ ਕੁੱਤੇ ਦੀ ਭੌਂਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਹੇ ਧਨਵਾਨ, ਸਾਡੀ ਸੁਣ; ਤੂੰ ਘੋੜਾ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਦੀ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈਂ, ਸੱਚੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ।
ਅਧ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਵਿਦ੍ਧ੍ਯਸ੍ਮਾਨ੍ਮਹੋ ਰਾਯੇ ਨृਪਤੇ ਵਜ੍ਰਬਾਹੁਃ । ਰਕ੍ਸ਼ਾ ਚ ਨੋ ਮਘੋਨਃ ਪਾਹਿ ਸੂਰੀਨਨੇਹਸਸ੍ਤੇ ਹਰਿਵੋ ਅਭਿष੍ਟੌ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਾਡੇ ਲਈ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਰਾਜਾ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਬਾਂਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਵਾਰ ਕਰ। ਸਾਨੂੰ ਰੱਖ, ਹੇ ਦਿਆਲੂ, ਸਾਡੇ ਵੀਰਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰ; ਹੇ ਹਰਿਵਾ, ਤੇਰੀ ਕਿਰਪਾ ਵਿੱਚ, ਸਦਾ ਸਫਲਤਾ ਦੇ।
ਅਧ ਯਦ੍ਰਾਜਾਨਾ ਗਵਿष੍ਟੌ ਸਰਤ੍ਸਰਣ੍ਯੁਃ ਕਾਰਵੇ ਜਰਣ੍ਯੁਃ । ਵਿਪ੍ਰਃ ਪ੍ਰੇष੍ਠਃ ਸ ਹ੍ਯੇषਾਂ ਬਭੂਵ ਪਰਾ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਦੁਤ ਪਰ੍षਦੇਨਾਨ੍
ਜਦ ਰਾਜੇ ਗਾਂ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਸਰਣਯੂ ਕਵੀ ਲਈ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਜਰਣਯੂ। ਪ੍ਰੇਰਿਤ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਉਹ ਜਾਂ ਅੱਗੇ ਵਧੇਗਾ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰੇਗਾ।
ਅਧਾ ਨ੍ਵਸ੍ਯ ਜੇਨ੍ਯਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟੌ ਵृਥਾ ਰੇਭਨ੍ਤ ਈਮਹੇ ਤਦੂ ਨੁ । ਸਰਣ੍ਯੁਰਸ੍ਯ ਸੂਨੁਰਸ਼੍ਵੋ ਵਿਪ੍ਰਸ਼੍ਚਾਸਿ ਸ਼੍ਰਵਸਸ਼੍ਚ ਸਾਤੌ
ਫਿਰ, ਇਸ ਉੱਤਮ ਦੇ ਪੂਰਨ ਹੋਣ 'ਤੇ, ਅਸੀਂ ਬੇਕਾਰ ਹੀ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਨਾਲ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ। ਸਰਣਯੂ ਉਸਦਾ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਘੋੜਾ; ਤੂੰ ਗਿਆਨਵਾਨ ਹੈਂ, ਤੇ ਤੂੰ ਸ਼ੋਭਾ ਲਈ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈਂ।
ਯੁਵੋਰ੍ਯਦਿ ਸਖ੍ਯਾਯਾਸ੍ਮੇ ਸ਼ਰ੍ਧਾਯ ਸ੍ਤੋਮਂ ਜੁਜੁषੇ ਨਮਸ੍ਵਾਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਤ੍ਰ ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਾ ਗਿਰਃ ਸਮੀਚੀਃ ਪੂਰ੍ਵੀਵ ਗਾਤੁਰ੍ਦਾਸ਼ਤ੍ਸੂਨृਤਾਯੈ
ਜੇ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿੱਤਰਤਾ ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਸਮੂਹ ਲਈ, ਅਸੀਂ ਆਦਰ ਨਾਲ ਤਾਰੀਫ਼ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਬੋਲ, ਮਿਲ ਕੇ, ਇਕੱਠੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਪੁਰਾਣੇ ਸਮੇਂ ਵਾਂਗ, ਦਾਤਾ ਲਈ, ਸੱਚੀ ਬੋਲੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨ ਲਈ।
ਸ ਗृਣਾਨੋ ਅਦ੍ਭਿਰ੍ਦੇਵਵਾਨਿਤਿ ਸੁਬਨ੍ਧੁਰ੍ਨਮਸਾ ਸੂਕ੍ਤੈਃ । ਵਰ੍ਧਦੁਕ੍ਥੈਰ੍ਵਚੋਭਿਰਾ ਹਿ ਨੂਨਂ ਵ੍ਯਧ੍ਵੈਤਿ ਪਯਸ ਉਸ੍ਰਿਯਾਯਾਃ
ਉਹ, ਗਾਉਂਦਾ ਹੋਇਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨਾਲ, ਪਾਣੀ ਨਾਲ, ਚੰਗਾ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰ, ਆਦਰ ਤੇ ਸੂਕਤਾਂ ਨਾਲ। ਉਹ ਤਾਰੀਫ਼ਾਂ ਤੇ ਬੋਲਾਂ ਨਾਲ ਵਧੇ; ਹੁਣ ਉਹ ਚਮਕਦਾਰ ਗਾਂ ਦੇ ਦੁੱਧ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ।
ਤ ਊ षੁ ਣੋ ਮਹੋ ਯਜਤ੍ਰਾ ਭੂਤ ਦੇਵਾਸ ਊਤਯੇ ਸਜੋषਾਃ । ਯੇ ਵਾਜਾਁ ਅਨਯਤਾ ਵਿਯਨ੍ਤੋ ਯੇ ਸ੍ਥਾ ਨਿਚੇਤਾਰੋ ਅਮੂਰਾਃ
ਹੇ ਪੂਜਣਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਸ ਵਿੱਚ ਇਕਠੇ ਹੋ ਕੇ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਲਈ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਹੋਵੋ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਇਨਾਮ ਦਿੰਦੇ ਹੋ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਦਿਲ ਨਾਲ ਚਲਦੇ ਹੋ, ਪੱਕੇ ਖੜੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹੋ, ਸਮਝਦਾਰ ਤੇ ਕਦੇ ਨਾ ਥੱਕਣ ਵਾਲੇ ਹੋ।
ਯੇ ਯਜ੍ਞੇਨ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਯਾ ਸਮਕ੍ਤਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸਖ੍ਯਮਮृਤਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ । ਤੇਭ੍ਯੋ ਭਦ੍ਰਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਾਨਵਂ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਜੋ ਲੋਕ ਯਜਨਾ ਤੇ ਦਾਨ ਦੇ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਭਲਾਈ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਯ ਉਦਾਜਨ੍ਪਿਤਰੋ ਗੋਮਯਂ ਵਸ੍ਵृਤੇਨਾਭਿਨ੍ਦਨ੍ਪਰਿਵਤ੍ਸਰੇ ਵਲਮ੍ । ਦੀਰ੍ਘਾਯੁਤ੍ਵਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਾਨਵਂ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਜੋ ਪਿਤਰਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਨਾਲ ਗਾਂਵਾਂ ਲਈ ਬੰਧ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ ਸੀ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵੱਲੋਂ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਯ ऋਤੇਨ ਸੂਰ੍ਯਮਾਰੋਹਯਨ੍ਦਿਵ੍ਯਪ੍ਰਥਯਨ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਮਾਤਰਂ ਵਿ । ਸੁਪ੍ਰਜਾਸ੍ਤ੍ਵਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਾਨਵਂ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸੱਚ ਦੇ ਜ਼ਰੀਏ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਇਆ ਤੇ ਧਰਤੀ ਮਾਂ ਅਤੇ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਫੈਲਾਇਆ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅੰਗਿਰਸ ਵੱਲੋਂ ਚੰਗੀ ਸੰਤਾਨ ਮਿਲੇ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਅਯਂ ਨਾਭਾ ਵਦਤਿ ਵਲ੍ਗੁ ਵੋ ਗृਹੇ ਦੇਵਪੁਤ੍ਰਾ ऋषਯਸ੍ਤਚ੍ਛृਣੋਤਨ । ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਣ੍ਯਮਙ੍ਗਿਰਸੋ ਵੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪ੍ਰਤਿ ਗृਭ੍ਣੀਤ ਮਾਨਵਂ ਸੁਮੇਧਸਃ
ਇਹ ਮਨੁੱਖ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿਚ ਮਿੱਠਾ ਬੋਲਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦੇਵਪੁੱਤਰ ਰਿਸ਼ੀਆਂ, ਇਹ ਗੱਲ ਸੁਣੋ। ਅੰਗਿਰਸ ਵੱਲੋਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾਵਾਂ ਮਿਲਣ। ਹੇ ਗਿਆਨੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਮਨੁੱਖੀ ਭੇਟ ਕਬੂਲ ਕਰੋ।
ਵਿਰੂਪਾਸ ਇਦृषਯਸ੍ਤ ਇਦ੍ਗਮ੍ਭੀਰਵੇਪਸਃ । ਤੇ ਅਙ੍ਗਿਰਸਃ ਸੂਨਵਸ੍ਤੇ ਅਗ੍ਨੇਃ ਪਰਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ
ਜੋ ਰਿਸ਼ੀ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੰਦਰੋਂ ਕੰਬਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਅੰਗਿਰਸ, ਅੱਗ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ।
ਯੇ ਅਗ੍ਨੇਃ ਪਰਿ ਜਜ੍ਞਿਰੇ ਵਿਰੂਪਾਸੋ ਦਿਵਸ੍ਪਰਿ । ਨਵਗ੍ਵੋ ਨੁ ਦਸ਼ਗ੍ਵੋ ਅਙ੍ਗਿਰਸ੍ਤਮੋ ਸਚਾ ਦੇਵੇषੁ ਮਂਹਤੇ
ਜੋ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਰੂਪਾਂ ਵਾਲੇ ਹਨ, ਅੱਗ ਦੇ ਤੇ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ, ਨੌ ਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਦੱਸ ਗਾਂ ਵਾਲੇ ਅੰਗਿਰਸ, ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਸਨਮਾਨਤ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰੇਣ ਯੁਜਾ ਨਿਃ ਸृਜਨ੍ਤ ਵਾਘਤੋ ਵ੍ਰਜਂ ਗੋਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਮ੍ । ਸਹਸ੍ਰਂ ਮੇ ਦਦਤੋ ਅष੍ਟਕਰ੍ਣ੍ਯਃ ਸ਼੍ਰਵੋ ਦੇਵੇष੍ਵਕ੍ਰਤ
ਇੰਦਰ ਦੇ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਉਹ ਇਨਾਮਾਂ ਵਾਲਾ ਗਾਂਵਾਂ ਦਾ ਝੁੰਡ ਤੇ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡਦੇ ਹਨ। ਅੱਠ ਕੰਨ ਵਾਲੇ, ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ੋਹਰਤ ਬਣਾਈ।
ਪ੍ਰ ਨੂਨਂ ਜਾਯਤਾਮਯਂ ਮਨੁਸ੍ਤੋਕ੍ਮੇਵ ਰੋਹਤੁ । ਯਃ ਸਹਸ੍ਰਂ ਸ਼ਤਾਸ਼੍ਵਂ ਸਦ੍ਯੋ ਦਾਨਾਯ ਮਂਹਤੇ
ਹੁਣ ਇਹ ਮਨੂ ਜਨਮ ਲਵੇ, ਬੱਚੇ ਵਾਂਗ ਉਭਰੇ। ਜੋ ਇੱਕ ਵਾਰ ਵਿੱਚ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਤੇ ਸੌ ਘੋੜੇ ਦਿੰਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਨ ਤਮਸ਼੍ਨੋਤਿ ਕਸ਼੍ਚਨ ਦਿਵ ਇਵ ਸਾਨ੍ਵਾਰਭਮ੍ । ਸਾਵਰ੍ਣ੍ਯਸ੍ਯ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ ਵਿ ਸਿਨ੍ਧੁਰਿਵ ਪਪ੍ਰਥੇ
ਉਸ ਤੱਕ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦਾ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ। ਸਾਵਰਣਿਆ ਦਾ ਦਾਨ ਦਰਿਆ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਦਾਸਾ ਪਰਿਵਿषੇ ਸ੍ਮਦ੍ਦਿष੍ਟੀ ਗੋਪਰੀਣਸਾ । ਯਦੁਸ੍ਤੁਰ੍ਵਸ਼੍ਚ ਮਾਮਹੇ
ਨੌਕਰ ਵੀ ਆਪਣਾ ਕੰਮ ਤੇ ਗਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਸਾਡੀ ਇੱਜ਼ਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਤੁਰਵਸ਼ ਤੇ ਯਦੁ ਨੇ ਵੀ ਮੇਰੀ ਸਿਫਤ ਕੀਤੀ।
ਸਹਸ੍ਰਦਾ ਗ੍ਰਾਮਣੀਰ੍ਮਾ ਰਿषਨ੍ਮਨੁਃ ਸੂਰ੍ਯੇਣਾਸ੍ਯ ਯਤਮਾਨੈਤੁ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਾ । ਸਾਵਰ੍ਣੇਰ੍ਦੇਵਾਃ ਪ੍ਰ ਤਿਰਨ੍ਤ੍ਵਾਯੁਰ੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਨਸ਼੍ਰਾਨ੍ਤਾ ਅਸਨਾਮ ਵਾਜਮ੍
ਜੋ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਪਿੰਡ ਦਾ ਮੁਖੀ ਹੈ, ਉਹ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਵੇਖੇ। ਮਨੂ ਦਾ ਦਾਨ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਮੇਹਨਤ ਕਰੇ। ਸਾਵਰਣੇ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ, ਜਿਸ ਵਿਚ ਅਸੀਂ ਥੱਕੇ ਬਿਨਾ ਇਨਾਮ ਲੱਭਿਆ।
ਪਰਾਵਤੋ ਯੇ ਦਿਧਿषਨ੍ਤ ਆਪ੍ਯਂ ਮਨੁਪ੍ਰੀਤਾਸੋ ਜਨਿਮਾ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ । ਯਯਾਤੇਰ੍ਯੇ ਨਹੁष੍ਯਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਦੇਵਾ ਆਸਤੇ ਤੇ ਅਧਿ ਬ੍ਰੁਵਨ੍ਤੁ ਨਃ
ਜੋ ਦੂਰੋਂ ਆ ਕੇ ਮਨੂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ ਪੁਰਾਣੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਯਯਾਤੀ ਤੇ ਨਹੁਸ਼ ਦੇ ਯਜਨ ਸਥਾਨ ਤੇ ਬੈਠਦੇ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਲਈ ਬੋਲਣ।
ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਹਿ ਵੋ ਨਮਸ੍ਯਾਨਿ ਵਨ੍ਦ੍ਯਾ ਨਾਮਾਨਿ ਦੇਵਾ ਉਤ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨਿ ਵਃ । ਯੇ ਸ੍ਥ ਜਾਤਾ ਅਦਿਤੇਰਦ੍ਭ੍ਯਸ੍ਪਰਿ ਯੇ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਸ੍ਤੇ ਮ ਇਹ ਸ਼੍ਰੁਤਾ ਹਵਮ੍
ਤੁਹਾਡੇ ਸਾਰੇ ਨਾਂ ਸਤਿਕਾਰ ਜੋਗ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਦੇ ਯੋਗ ਹਨ, ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਤੁਹਾਡੇ ਯਜਨ ਵੀ। ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਅਦਿਤੀ, ਪਾਣੀਆਂ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਜਨਮੇ ਹੋ, ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ ਇੱਥੇ ਸੁਣੋ।
ਯੇਭ੍ਯੋ ਮਾਤਾ ਮਧੁਮਤ੍ਪਿਨ੍ਵਤੇ ਪਯਃ ਪੀਯੂषਂ ਦ੍ਯੌਰਦਿਤਿਰਦ੍ਰਿਬਰ੍ਹਾਃ । ਉਕ੍ਥਸ਼ੁष੍ਮਾਨ੍ਵृषਭਰਾਨ੍ਸ੍ਵਪ੍ਨਸਸ੍ਤਾਁ ਆਦਿਤ੍ਯਾਁ ਅਨੁ ਮਦਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਾਂ ਮਿੱਠਾ ਦੁੱਧ, ਪੌਸ਼ਣ ਵਾਲਾ ਅੰਮ੍ਰਿਤ, ਅਸਮਾਨ, ਅਦਿਤੀ ਤੇ ਯਜਨ ਘਾਹ ਵਗਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਉਹ ਆਦਿਤਿਆ, ਜੋ ਭਜਨਾਂ ਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਹਨ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਖੁਸ਼ੀ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ।
ਨृਚਕ੍ਸ਼ਸੋ ਅਨਿਮਿषਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਹਣਾ ਬृਹਦ੍ਦੇਵਾਸੋ ਅਮृਤਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ੁਃ । ਜ੍ਯੋਤੀਰਥਾ ਅਹਿਮਾਯਾ ਅਨਾਗਸੋ ਦਿਵੋ ਵਰ੍ष੍ਮਾਣਂ ਵਸਤੇ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨਿਗਾਹ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਾਂਗ ਹੈ, ਜੋ ਅਡੋਲ ਹਨ, ਆਦਰ ਜੋਗ ਹਨ, ਵੱਡੇ ਦੇਵਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲੱਭਦੇ ਹਨ। ਚਾਨਣ ਵਾਲੀਆਂ ਰਥਾਂ ਤੇ, ਠੱਗੀ ਤੋਂ ਰਹਿਤ, ਪਾਪ ਰਹਿਤ, ਉਹ ਅਸਮਾਨ ਦੇ ਉੱਚਿਆਂ ਵਿਚ ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ ਵੱਸਦੇ ਹਨ।
ਸਮ੍ਰਾਜੋ ਯੇ ਸੁਵृਧੋ ਯਜ੍ਞਮਾਯਯੁਰਪਰਿਹ੍ਵृਤਾ ਦਧਿਰੇ ਦਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਯਮ੍ । ਤਾਁ ਆ ਵਿਵਾਸ ਨਮਸਾ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਮਹੋ ਆਦਿਤ੍ਯਾਁ ਅਦਿਤਿਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜੋ ਰਾਜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪਲੇ ਹਨ, ਯਜਨ ਤੇ ਆਏ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਆਪਣਾ ਟਿਕਾਣਾ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਉਹ ਵੱਡੇ ਆਦਿਤਿਆ ਤੇ ਅਦਿਤੀ ਨੂੰ ਮੈਂ ਨਮਸਕਾਰ ਤੇ ਵਡਿਆਈ ਨਾਲ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਕੋ ਵ ਸ੍ਤੋਮਂ ਰਾਧਤਿ ਯਂ ਜੁਜੋषਥ ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਸੋ ਮਨੁषੋ ਯਤਿ ष੍ਠਨ । ਕੋ ਵੋऽਧ੍ਵਰਂ ਤੁਵਿਜਾਤਾ ਅਰਂ ਕਰਦ੍ਯੋ ਨਃ ਪਰ੍षਦਤ੍ਯਂਹਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਕੌਣ ਉਹ ਭਜਨ ਗਾਏਗਾ ਜੋ ਤੁਸੀਂ, ਹੇ ਸਾਰੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਮਨੁੱਖ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਡਾ ਯਜਨ ਚੰਗਾ ਬਣਾਏਗਾ, ਹੇ ਵੱਡੇ ਜਨਮੇ ਹੋਏ? ਤੁਸੀਂ ਸਾਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਤੋਂ ਪਾਰ ਲੰਘਾ ਦਿਓ, ਸਾਡੀ ਭਲਾਈ ਲਈ।
ਯੇਭ੍ਯੋ ਹੋਤ੍ਰਾਂ ਪ੍ਰਥਮਾਮਾਯੇਜੇ ਮਨੁਃ ਸਮਿਦ੍ਧਾਗ੍ਨਿਰ੍ਮਨਸਾ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤृਭਿਃ । ਤ ਆਦਿਤ੍ਯਾ ਅਭਯਂ ਸ਼ਰ੍ਮ ਯਚ੍ਛਤ ਸੁਗਾ ਨਃ ਕਰ੍ਤ ਸੁਪਥਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਯੇ
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਲਈ ਮਨੂ ਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰੀ ਜਗਾਇਆ ਹੋਇਆ ਅੱਗ ਨਾਲ ਤੇ ਮਨੋਂ ਸੱਤ ਹੋਤੀਆਂ ਦੇ ਨਾਲ ਯਜਨਾ ਕੀਤੀ ਸੀ, ਉਹ ਆਦਿਤਿਆਂ ਸਾਨੂੰ ਨਿਡਰ ਆਸਰਾ ਦਿਓ, ਸਾਡੀਆਂ ਰਾਹਾਂ ਸੁਖਾਲੀਆਂ ਬਣਾ ਦਿਓ ਤੇ ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਹਾਲਤ ਵੱਲ ਲੈ ਚਲੋ।