ਵਯਂ ਸੋਮ ਵ੍ਰਤੇ ਤਵ ਮਨਸ੍ਤਨੂषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਃ ਸਚੇਮਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਯਤ੍ਤੇ ਯਮਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵਂ ਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਭੂਮਿਂ ਚਤੁਰ੍ਭृष੍ਟਿਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ-ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਮਰ੍ਣਵਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਲ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਰੀਚੀਃ ਪ੍ਰਵਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਪੋ ਯਦੋषਧੀਰ੍ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਦੁषਸਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਬृਹਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਨ੍ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਰਾਃ ਪਰਾਵਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਦੂਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਭੂਤਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਪ੍ਰ ਤਾਰ੍ਯਾਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨਵੀਯ ਸ੍ਥਾਤਾਰੇਵ ਕ੍ਰਤੁਮਤਾ ਰਥਸ੍ਯ । ਅਧ ਚ੍ਯਵਾਨ ਉਤ੍ਤਵੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥਵਾਹ ਰਥ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਸਾਮਨ੍ਨੁ ਰਾਯੇ ਨਿਧਿਮਨ੍ਨ੍ਵਨ੍ਨਂ ਕਰਾਮਹੇ ਸੁ ਪੁਰੁਧ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਤਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਜਰਿਤਾ ਮਮਤ੍ਤੁ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਗੀਤ, ਧਨ ਤੇ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਕਮਾਈਏ; ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਅਭੀ ष੍ਵਰ੍ਯਃ ਪੌਂਸ੍ਯੈਰ੍ਭਵੇਮ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਭੂਮਿਂ ਗਿਰਯੋ ਨਾਜ੍ਰਾਨ੍ । ਤਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਜਰਿਤਾ ਚਿਕੇਤ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜ; ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਮੋ षੁ ਣਃ ਸੋਮ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਾ ਦਾਃ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਨੁ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਤੋ ਜਰਿਮਾ ਸੂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਢਾਪਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਅਸੁਨੀਤੇ ਮਨੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਧਾਰਯ ਜੀਵਾਤਵੇ ਸੁ ਪ੍ਰ ਤਿਰਾ ਨ ਆਯੁਃ । ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਿ ਘृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਯਸ੍ਵ
ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖ; ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪਾਲ।
ਅਸੁਨੀਤੇ ਪੁਨਰਸ੍ਮਾਸੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਣਮਿਹ ਨੋ ਧੇਹਿ ਭੋਗਮ੍ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮਨੁਮਤੇ ਮृਲ਼ਯਾ ਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਸਾਡਾ ਸਾਹ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੇਖੀਏ; ਅਨੁਮਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ।
ਪੁਨਰ੍ਨੋ ਅਸੁਂ ਪृਥਿਵੀ ਦਦਾਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਦੇਵੀ ਪੁਨਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨਃ ਸੋਮਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਦਦਾਤੁ ਪੁਨਃ ਪੂषਾ ਪਥ੍ਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਣ; ਸੋਮਾ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇਵੇ, ਪੁਸ਼ਾ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ।
ਸ਼ਂ ਰੋਦਸੀ ਸੁਬਨ੍ਧਵੇ ਯਹ੍ਵੀ ऋਤਸ੍ਯ ਮਾਤਰਾ । ਭਰਤਾਮਪ ਯਦ੍ਰਪੋ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਮੋ षੁ ਤੇ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਤ੍
ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸੱਚ ਦੀ ਨੇੜੀ ਤੇ ਨੌਜਵਾਨ ਮਾਵਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਵਾਧਾ ਦੇਣ। ਜੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਅਵ ਦ੍ਵਕੇ ਅਵ ਤ੍ਰਿਕਾ ਦਿਵਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਭੇषਜਾ । ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਚਰਿष੍ਣ੍ਵੇਕਕਂ ਭਰਤਾਮਪ ਯਦ੍ਰਪੋ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਮੋ षੁ ਤੇ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਤ੍
ਦੋ ਵਾਰੀ ਤੇ ਤਿੰਨ ਵਾਰੀ ਦਵਾਈਆਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੀਆਂ ਹਨ; ਇੱਕ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਚੱਲਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇਰਯ ਗਾਮਨਡ੍ਵਾਹਂ ਯ ਆਵਹਦੁਸ਼ੀਨਰਾਣ੍ਯਾ ਅਨਃ । ਭਰਤਾਮਪ ਯਦ੍ਰਪੋ ਦ੍ਯੌਃ ਪृਥਿਵਿ ਕ੍ਸ਼ਮਾ ਰਪੋ ਮੋ षੁ ਤੇ ਕਿਂ ਚਨਾਮਮਤ੍
ਇੰਦਰ, ਗਾਂ ਤੇ ਜੂਆਣ ਵਾਲੇ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾ, ਜੋ ਉਸ਼ੀਨਰਾਂ ਦਾ ਰਥ ਲਿਆਏ। ਜੇ ਕੋਈ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਵੇ, ਤਾਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਮੀਨ ਉਹ ਦੂਰ ਕਰ ਦੇਣ; ਤੇਰੇ ਕੋਲ ਕੁਝ ਵੀ ਨਾ ਰਹੇ।
ਆ ਜਨਂ ਤ੍ਵੇषਸਂਦृਸ਼ਂ ਮਾਹੀਨਾਨਾਮੁਪਸ੍ਤੁਤਮ੍ । ਅਗਨ੍ਮ ਬਿਭ੍ਰਤੋ ਨਮਃ
ਅਸੀਂ ਵੱਡਿਆਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਆਏ ਹਾਂ, ਜੋ ਮਹਾਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰ ਪਾਏ ਹਨ, ਨਮਸਕਾਰ ਲੈ ਕੇ।
ਅਸਮਾਤਿਂ ਨਿਤੋਸ਼ਨਂ ਤ੍ਵੇषਂ ਨਿਯਯਿਨਂ ਰਥਮ੍ । ਭਜੇਰਥਸ੍ਯ ਸਤ੍ਪਤਿਮ੍
ਅਸਮਾਨ ਵਿਚ ਰੁਕਾਵਟ ਨਾ ਹੋਣ ਵਾਲੇ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਤਾਕਤਵਰ ਰਥ ਨੂੰ, ਅਸੀਂ ਰਥ ਦੇ ਸੱਚੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਾਂ।
ਯੋ ਜਨਾਨ੍ਮਹਿषਾਁ ਇਵਾਤਿਤਸ੍ਥੌ ਪਵੀਰਵਾਨ੍ । ਉਤਾਪਵੀਰਵਾਨ੍ਯੁਧਾ
ਜੋ ਪਵਿੱਤਰਤਾ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਮਹਿਸ਼ ਵਾਂਗ ਅੱਗੇ ਲੰਘ ਗਿਆ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯੇਕ੍ਸ਼੍ਵਾਕੁਰੁਪ ਵ੍ਰਤੇ ਰੇਵਾਨ੍ਮਰਾਯ੍ਯੇਧਤੇ । ਦਿਵੀਵ ਪਞ੍ਚ ਕृष੍ਟਯਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਹੁਕਮਾਂ ਵਿੱਚ ਇਕਸ਼ਵਾਕੂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫਲਦਾ-ਫੂਲਦਾ ਹੈ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਲੰਬੀ ਉਮਰ ਲਈ ਅਸਮਾਨ ਵਾਂਗ繁ਦੀ ਹਨ।
ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਕ੍ਸ਼ਤ੍ਰਾਸਮਾਤਿषੁ ਰਥਪ੍ਰੋष੍ਠੇषੁ ਧਾਰਯ । ਦਿਵੀਵ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਤੇ ਰਥ ਦੀ ਥਾਂ 'ਤੇ ਰਾਜ ਨੂੰ ਟਿਕਾ, ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਸਪਸ਼ਟ ਦਿਸ।
ਅਗਸ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਨਦ੍ਭ੍ਯਃ ਸਪ੍ਤੀ ਯੁਨਕ੍ਸ਼ਿ ਰੋਹਿਤਾ । ਪਣੀਨ੍ਨ੍ਯਕ੍ਰਮੀਰਭਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨ੍ਰਾਜਨ੍ਨਰਾਧਸਃ
ਤੂੰ ਅਗਸਤਿਆ ਦੇ ਲਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਨਦੀਆਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈਂ; ਪਣੀਆਂ ਨੂੰ ਤੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ, ਹੇ ਰਾਜਾ, ਤੂੰ ਸਾਰੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਗਿਆ।
ਅਯਂ ਮਾਤਾਯਂ ਪਿਤਾਯਂ ਜੀਵਾਤੁਰਾਗਮਤ੍ । ਇਦਂ ਤਵ ਪ੍ਰਸਰ੍ਪਣਂ ਸੁਬਨ੍ਧਵੇਹਿ ਨਿਰਿਹਿ
ਇਹ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਪਿਤਾ ਕੋਲ ਆਇਆ, ਇਹ ਜੀਉਂਦੇ ਕੋਲ ਆਇਆ; ਤੇਰਾ ਇਹ ਚਲਣ, ਹੇ ਸੁਬੰਧੂ, ਅੱਗੇ ਵਧ, ਬਾਹਰ ਆ।