ਵਾਜ੍ਯਸਿ ਵਾਜਿਨੇਨਾ ਸੁਵੇਨੀਃ ਸੁਵਿਤ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸੁਵਿਤੋ ਦਿਵਂ ਗਾਃ । ਸੁਵਿਤੋ ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਥਮਾਨੁ ਸਤ੍ਯਾ ਸੁਵਿਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸੁਵਿਤੋऽਨੁ ਪਤ੍ਮ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਮਹਿਮ੍ਨ ਏषਾਂ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਨੇਸ਼ਿਰੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇष੍ਵਦਧੁਰਪਿ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਸਮਵਿਵ੍ਯਚੁਰੁਤ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਵਿषੁਰੈषਾਂ ਤਨੂषੁ ਨਿ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਸਹੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਰਿ ਚਕ੍ਰਮੂ ਰਜਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਧਾਮਾਨ੍ਯਮਿਤਾ ਮਿਮਾਨਾਃ । ਤਨੂषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਨਿ ਯੇਮਿਰੇ ਪ੍ਰਾਸਾਰਯਨ੍ਤ ਪੁਰੁਧ ਪ੍ਰਜਾ ਅਨੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਘੁੰਮ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਸੂਨਵੋऽਸੁਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮਾਸ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤ ਤृਤੀਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸਹ ਆਵਰੇष੍ਵਦਧੁਸ੍ਤਨ੍ਤੁਮਾਤਤਮ੍
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖਾ-ਧਾਗਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਵਾ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਰਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਬृਹਦੁਕ੍ਥੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾਵਰੇष੍ਵਦਧਾਦਾ ਪਰੇषੁ
ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਪ੍ਰ ਗਾਮ ਪਥੋ ਵਯਂ ਮਾ ਯਜ੍ਞਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ । ਮਾਨ੍ਤ ਸ੍ਥੁਰ੍ਨੋ ਅਰਾਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ, ਨਾ ਯਜਨ ਤੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕਣ।
ਯੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਨਸ੍ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਦੇਵੇष੍ਵਾਤਤਃ । ਤਮਾਹੁਤਂ ਨਸ਼ੀਮਹਿ
ਉਹ ਧਾਗਾ ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਕੇ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਮਨੋ ਨ੍ਵਾ ਹੁਵਾਮਹੇ ਨਾਰਾਸ਼ਂਸੇਨ ਸੋਮੇਨ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਆ ਤ ਏਤੁ ਮਨਃ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਜੀਵਸੇ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਉਹ ਮਨ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਨਿਸਚੇ, ਕੌਸ਼ਲ, ਜੀਵਨ ਲਈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।
ਪੁਨਰ੍ਨਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨੋ ਦਦਾਤੁ ਦੈਵ੍ਯੋ ਜਨਃ । ਜੀਵਂ ਵ੍ਰਾਤਂ ਸਚੇਮਹਿ
ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਦੈਵੀ ਜਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਮੁੜ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕੀਏ।
ਵਯਂ ਸੋਮ ਵ੍ਰਤੇ ਤਵ ਮਨਸ੍ਤਨੂषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਃ ਸਚੇਮਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਯਤ੍ਤੇ ਯਮਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵਂ ਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਭੂਮਿਂ ਚਤੁਰ੍ਭृष੍ਟਿਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ-ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਮਰ੍ਣਵਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਲ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਰੀਚੀਃ ਪ੍ਰਵਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਪੋ ਯਦੋषਧੀਰ੍ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਦੁषਸਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਬृਹਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਿਦਂ ਜਗਨ੍ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਇਸ ਸਾਰੇ ਚਲਦੇ ਫਿਰਦੇ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਰਾਃ ਪਰਾਵਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਦੂਰਲੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਵੱਲ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਭੂਤਂ ਚ ਭਵ੍ਯਂ ਚ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਿਛਲੇ ਤੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਮੇਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਪ੍ਰ ਤਾਰ੍ਯਾਯੁਃ ਪ੍ਰਤਰਂ ਨਵੀਯ ਸ੍ਥਾਤਾਰੇਵ ਕ੍ਰਤੁਮਤਾ ਰਥਸ੍ਯ । ਅਧ ਚ੍ਯਵਾਨ ਉਤ੍ਤਵੀਤ੍ਯਰ੍ਥਂ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਆਓ ਅਸੀਂ ਜੀਵਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਲੰਘਾਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਚੰਗਾ ਰਥਵਾਹ ਰਥ ਨੂੰ ਲੰਘਾਉਂਦਾ ਹੈ; ਬੁਢਾਪਾ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਸਾਮਨ੍ਨੁ ਰਾਯੇ ਨਿਧਿਮਨ੍ਨ੍ਵਨ੍ਨਂ ਕਰਾਮਹੇ ਸੁ ਪੁਰੁਧ ਸ਼੍ਰਵਾਂਸਿ । ਤਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਜਰਿਤਾ ਮਮਤ੍ਤੁ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਗੀਤ, ਧਨ ਤੇ ਰੋਟੀ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਵਧੀਆ ਨਾਮ ਕਮਾਈਏ; ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਪਿਆਰ ਕਰੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਅਭੀ ष੍ਵਰ੍ਯਃ ਪੌਂਸ੍ਯੈਰ੍ਭਵੇਮ ਦ੍ਯੌਰ੍ਨ ਭੂਮਿਂ ਗਿਰਯੋ ਨਾਜ੍ਰਾਨ੍ । ਤਾ ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਜਰਿਤਾ ਚਿਕੇਤ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਅਸੀਂ ਵੀਰਤਾ ਵਾਲੇ ਕੰਮਾਂ ਨਾਲ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੋਈਏ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਹਾੜ; ਗਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਡੀ ਲਈ ਸਭ ਕੁਝ ਵੇਖੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਮੋ षੁ ਣਃ ਸੋਮ ਮृਤ੍ਯਵੇ ਪਰਾ ਦਾਃ ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਨੁ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਦ੍ਯੁਭਿਰ੍ਹਿਤੋ ਜਰਿਮਾ ਸੂ ਨੋ ਅਸ੍ਤੁ ਪਰਾਤਰਂ ਸੁ ਨਿਰृਤਿਰ੍ਜਿਹੀਤਾਮ੍
ਸੋਮਾ, ਸਾਨੂੰ ਮੌਤ ਵੱਲ ਨਾ ਦੇ; ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਵੇਖੀਏ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਢਾਪਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਦੂਰ ਹੋ ਜਾਵੇ, ਤੇ ਨਾਸ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦੂਰ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।
ਅਸੁਨੀਤੇ ਮਨੋ ਅਸ੍ਮਾਸੁ ਧਾਰਯ ਜੀਵਾਤਵੇ ਸੁ ਪ੍ਰ ਤਿਰਾ ਨ ਆਯੁਃ । ਰਾਰਨ੍ਧਿ ਨਃ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਸਂਦृਸ਼ਿ ਘृਤੇਨ ਤ੍ਵਂ ਤਨ੍ਵਂ ਵਰ੍ਧਯਸ੍ਵ
ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡਾ ਮਨ ਜੀਵਨ ਲਈ ਸਾਂਭ ਕੇ ਰੱਖ; ਸਾਡੀ ਉਮਰ ਵਧਾ। ਸੂਰਜ ਦੇ ਦਰਸ਼ਨ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ, ਤੇ ਘੀ ਨਾਲ ਸਾਡਾ ਸਰੀਰ ਪਾਲ।
ਅਸੁਨੀਤੇ ਪੁਨਰਸ੍ਮਾਸੁ ਚਕ੍ਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ ਪ੍ਰਾਣਮਿਹ ਨੋ ਧੇਹਿ ਭੋਗਮ੍ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਪਸ਼੍ਯੇਮ ਸੂਰ੍ਯਮੁਚ੍ਚਰਨ੍ਤਮਨੁਮਤੇ ਮृਲ਼ਯਾ ਨਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿ
ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਅੱਖਾਂ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਸਾਡਾ ਸਾਹ ਇੱਥੇ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਆਨੰਦ ਲੈ ਸਕੀਏ। ਅਸੀਂ ਚੜ੍ਹਦੇ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਵੇਖੀਏ; ਅਨੁਮਤੀ, ਸਾਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ।
ਪੁਨਰ੍ਨੋ ਅਸੁਂ ਪृਥਿਵੀ ਦਦਾਤੁ ਪੁਨਰ੍ਦ੍ਯੌਰ੍ਦੇਵੀ ਪੁਨਰਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਪੁਨਰ੍ਨਃ ਸੋਮਸ੍ਤਨ੍ਵਂ ਦਦਾਤੁ ਪੁਨਃ ਪੂषਾ ਪਥ੍ਯਾਂ ਯਾ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਃ
ਧਰਤੀ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਜੀਵਨ ਦੇਵੇ, ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰਲਾ ਅਕਾਸ਼ ਵੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦੇਣ; ਸੋਮਾ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਸਰੀਰ ਦੇਵੇ, ਪੁਸ਼ਾ ਮੁੜ ਸਾਨੂੰ ਰਾਹ ਤੇ ਚੰਗੀ ਤਕਦੀਰ ਦੇ।