ਦੂਰੇ ਤਨ੍ਨਾਮ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪਰਾਚੈਰ੍ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀਤੇ ਅਹ੍ਵਯੇਤਾਂ ਵਯੋਧੈ । ਉਦਸ੍ਤਭ੍ਨਾਃ ਪृਥਿਵੀਂ ਦ੍ਯਾਮਭੀਕੇ ਭ੍ਰਾਤੁਃ ਪੁਤ੍ਰਾਨ੍ਮਘਵਨ੍ਤਿਤ੍ਵਿषਾਣਃ
ਉਹ ਲੁਕਿਆ ਨਾਂ ਦੂਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਤਾਕਤ ਲਈ ਬੁਲਾਇਆ। ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਥੰਭਿਆ, ਮਘਵਨ, ਤੇਰੇ ਭਰਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਚਮਕਦੇ।
ਮਹਤ੍ਤਨ੍ਨਾਮ ਗੁਹ੍ਯਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਗ੍ਯੇਨ ਭੂਤਂ ਜਨਯੋ ਯੇਨ ਭਵ੍ਯਮ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਨਂ ਜਾਤਂ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਯਦਸ੍ਯ ਪ੍ਰਿਯਂ ਪ੍ਰਿਯਾਃ ਸਮਵਿਸ਼ਨ੍ਤ ਪਞ੍ਚ
ਉਹ ਵੱਡਾ ਲੁਕਿਆ ਨਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ, ਕਈ ਕਲਾ ਵਾਲਾ, ਹੋਇਆ ਤੇ ਹੋਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ। ਉਸ ਤੋਂ ਜਨਮਿਆ ਪੁਰਾਣਾ ਚਾਨਣ, ਪਿਆਰਾ, ਪਿਆਰੇ ਪੰਜ ਮਿਲ ਕੇ ਉਸ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਏ।
ਆ ਰੋਦਸੀ ਅਪृਣਾਦੋਤ ਮਧ੍ਯਂ ਪਞ੍ਚ ਦੇਵਾਁ ऋਤੁਸ਼ਃ ਸਪ੍ਤਸਪ੍ਤ । ਚਤੁਸ੍ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਤਾ ਪੁਰੁਧਾ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਸਰੂਪੇਣ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਵਿਵ੍ਰਤੇਨ
ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼, ਅਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਭਾਗ ਭਰ ਦਿੱਤਾ, ਪੰਜ ਦੇਵਤਾ ਵਾਰੀ ਵਾਰੀ, ਸੱਤ-ਸੱਤ। ਚੌਂਤੀ (34) ਰੂਪਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਵਿਆਪਕ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਵੱਖ-ਵੱਖ ਚਮਕਦਾ।
ਯਦੁष ਔਚ੍ਛਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਵਿਭਾਨਾਮਜਨਯੋ ਯੇਨ ਪੁष੍ਟਸ੍ਯ ਪੁष੍ਟਮ੍ । ਯਤ੍ਤੇ ਜਾਮਿਤ੍ਵਮਵਰਂ ਪਰਸ੍ਯਾ ਮਹਨ੍ਮਹਤ੍ਯਾ ਅਸੁਰਤ੍ਵਮੇਕਮ੍
ਤੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਚਮਕਿਆ, ਪਹਿਲੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਪਾਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੋਰ ਪਾਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਤੇਰੀ ਰਿਸ਼ਤੇਦਾਰੀ ਉੱਚੇ ਤੋਂ ਹੇਠਾਂ ਹੈ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸਰਦਾਰੀ ਵਿੱਚ ਤੇਰਾ ਵੱਡਾਪਣ ਇਕੋ ਹੈ।
ਵਿਧੁਂ ਦਦ੍ਰਾਣਂ ਸਮਨੇ ਬਹੂਨਾਂ ਯੁਵਾਨਂ ਸਨ੍ਤਂ ਪਲਿਤੋ ਜਗਾਰ । ਦੇਵਸ੍ਯ ਪਸ਼੍ਯ ਕਾਵ੍ਯਂ ਮਹਿਤ੍ਵਾਦ੍ਯਾ ਮਮਾਰ ਸ ਹ੍ਯਃ ਸਮਾਨ
ਚੜ੍ਹਦੀ ਚਾਂਦ, ਕਈਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦੀ, ਨੌਜਵਾਨ ਹੋ ਕੇ ਵੀ ਚਿੱਟੇ ਵਾਲਾਂ ਵਾਲੀ, ਜਾਗਦੀ ਹੈ। ਦੇਵਤਾ ਦੇ ਕਵੀ ਦੀ ਵੱਡੀ ਕਲਾ ਵੇਖੋ; ਉਹ ਕਲ ਮਰ ਗਿਆ, ਪਰ ਅੱਜ ਫਿਰ ਜਨਮਿਆ।
ਸ਼ਾਕ੍ਮਨਾ ਸ਼ਾਕੋ ਅਰੁਣਃ ਸੁਪਰ੍ਣ ਆ ਯੋ ਮਹਃ ਸ਼ੂਰਃ ਸਨਾਦਨੀਲ਼ਃ । ਯਚ੍ਚਿਕੇਤ ਸਤ੍ਯਮਿਤ੍ਤਨ੍ਨ ਮੋਘਂ ਵਸੁ ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਮੁਤ ਜੇਤੋਤ ਦਾਤਾ
ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਲਾਲੀਮਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੁਪਰਨ, ਜੋ ਵੱਡਾ, ਵੀਰ, ਪੁਰਾਣਾ ਹੈ। ਜੋ ਉਹ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸੱਚ ਹੈ, ਵਿਅਰਥ ਨਹੀਂ; ਉਸ ਦੀ ਦੌਲਤ ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਹੈ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ ਤੇ ਦਾਤਾ।
ਐਭਿਰ੍ਦਦੇ ਵृष੍ਣ੍ਯਾ ਪੌਂਸ੍ਯਾਨਿ ਯੇਭਿਰੌਕ੍ਸ਼ਦ੍ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯਾਯ ਵਜ੍ਰੀ । ਯੇ ਕਰ੍ਮਣਃ ਕ੍ਰਿਯਮਾਣਸ੍ਯ ਮਹ੍ਨ ऋਤੇਕਰ੍ਮਮੁਦਜਾਯਨ੍ਤ ਦੇਵਾਃ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ, ਉਸ ਨੇ ਮਰਦਾਨਾ ਸ਼ਕਤੀਆਂ ਦਿੱਤੀਆਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਵਜਰਧਾਰੀ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਰ੍ਹਾਇਆ। ਉਹ ਦੇਵਤੇ, ਜੋ ਕਰਮ ਤੋਂ ਜਨਮੇ, ਰਸਮ ਦੇ ਕੰਮ ਤੋਂ ਉਪਜੇ।
ਯੁਜਾ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਜਨਯਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੌਜਾ ਅਸ਼ਸ੍ਤਿਹਾ ਵਿਸ਼੍ਵਮਨਾਸ੍ਤੁਰਾषਾਟ੍ । ਪੀਤ੍ਵੀ ਸੋਮਸ੍ਯ ਦਿਵ ਆ ਵृਧਾਨਃ ਸ਼ੂਰੋ ਨਿਰ੍ਯੁਧਾਧਮਦ੍ਦਸ੍ਯੂਨ੍
ਜੋੜ ਕੇ, ਉਹ ਕਰਮ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸਭ-ਤਾਕਤਵਾਨ, ਬੁਰਾਈ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਸਭ-ਮਨ ਵਾਲਾ, ਰਾਜਾ। ਸੋਮਾ ਪੀ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਵਧਦਾ ਹੋਇਆ, ਵੀਰ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਕੱਢ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲਾਇਆ।
ਇਦਂ ਤ ਏਕਂ ਪਰ ਊ ਤ ਏਕਂ ਤृਤੀਯੇਨ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਂ ਵਿਸ਼ਸ੍ਵ । ਸਂਵੇਸ਼ਨੇ ਤਨ੍ਵਸ਼੍ਚਾਰੁਰੇਧਿ ਪ੍ਰਿਯੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਪਰਮੇ ਜਨਿਤ੍ਰੇ
ਇਹ ਤੇਰਾ, ਇੱਕ; ਉਹ ਤੇਰਾ, ਦੂਜਾ; ਤੀਜੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ, ਮਿਲ ਜਾ। ਇਕੱਠ ਹੋਣ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੀਆਂ ਦੇਹਾਂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਉੱਚੀ ਜਨਮ-ਥਾਂ ਵਿੱਚ।
ਤਨੂष੍ਟੇ ਵਾਜਿਨ੍ਤਨ੍ਵਂ ਨਯਨ੍ਤੀ ਵਾਮਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਧਾਤੁ ਸ਼ਰ੍ਮ ਤੁਭ੍ਯਮ੍ । ਅਹ੍ਰੁਤੋ ਮਹੋ ਧਰੁਣਾਯ ਦੇਵਾਨ੍ਦਿਵੀਵ ਜ੍ਯੋਤਿਃ ਸ੍ਵਮਾ ਮਿਮੀਯਾਃ
ਤੇਰੀ ਤਾਕਤਵਾਲੀ ਸਰੂਪ, ਜੋ ਸਾਡੀ ਵਾਸਤੇ ਸ਼ਕਤੀ ਲੈ ਆਉਂਦੀ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਤੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੁਰੱਖਿਆ ਦੇਵੇ। ਹੇ ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੂੰ ਅਣਹੋਣ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣਾ ਚਾਨਣ ਵੱਡੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਬਣਾਵੇਂ, ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਰੋਸ਼ਨੀ ਚਮਕਦੀ ਹੈ।
ਵਾਜ੍ਯਸਿ ਵਾਜਿਨੇਨਾ ਸੁਵੇਨੀਃ ਸੁਵਿਤ ਸ੍ਤੋਮਂ ਸੁਵਿਤੋ ਦਿਵਂ ਗਾਃ । ਸੁਵਿਤੋ ਧਰ੍ਮ ਪ੍ਰਥਮਾਨੁ ਸਤ੍ਯਾ ਸੁਵਿਤੋ ਦੇਵਾਨ੍ਸੁਵਿਤੋऽਨੁ ਪਤ੍ਮ
ਤੂੰ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈਂ; ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਧੀਆ ਇਨਾਮ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈਂ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਵਡਿਆਈ ਪਾਈ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਹਿਲੇ ਸੱਚੇ ਰਸਤੇ ਤੇ ਚੱਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਿਆ, ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਸੀਂ ਤੇਰੇ ਪਿੱਛੇ ਚੱਲਦੇ ਹਾਂ।
ਮਹਿਮ੍ਨ ਏषਾਂ ਪਿਤਰਸ਼੍ਚਨੇਸ਼ਿਰੇ ਦੇਵਾ ਦੇਵੇष੍ਵਦਧੁਰਪਿ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਸਮਵਿਵ੍ਯਚੁਰੁਤ ਯਾਨ੍ਯਤ੍ਵਿषੁਰੈषਾਂ ਤਨੂषੁ ਨਿ ਵਿਵਿਸ਼ੁਃ ਪੁਨਃ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਵਡਿਆਈ ਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਪੁਰਖੇ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚ ਸਕੇ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਝ ਹੋਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਸਭ ਕੁਝ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਇਹ ਸਭ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਮੁੜ ਆ ਗਏ।
ਸਹੋਭਿਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਂ ਪਰਿ ਚਕ੍ਰਮੂ ਰਜਃ ਪੂਰ੍ਵਾ ਧਾਮਾਨ੍ਯਮਿਤਾ ਮਿਮਾਨਾਃ । ਤਨੂषੁ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਨਿ ਯੇਮਿਰੇ ਪ੍ਰਾਸਾਰਯਨ੍ਤ ਪੁਰੁਧ ਪ੍ਰਜਾ ਅਨੁ
ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਾਰੀ ਜਗ੍ਹਾ ਘੁੰਮ ਲਈ, ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੇਅੰਤ ਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਮਾਪਿਆ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਆ ਗਏ, ਤੇ ਉਹ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲ ਗਏ।
ਦ੍ਵਿਧਾ ਸੂਨਵੋऽਸੁਰਂ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਮਾਸ੍ਥਾਪਯਨ੍ਤ ਤृਤੀਯੇਨ ਕਰ੍ਮਣਾ । ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਪਿਤਰਃ ਪਿਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸਹ ਆਵਰੇष੍ਵਦਧੁਸ੍ਤਨ੍ਤੁਮਾਤਤਮ੍
ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੇ ਸੂਰਜ ਜਾਣਨ ਵਾਲੇ ਅਸੁਰ ਨੂੰ ਦੋ ਹਿਸਿਆਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡਿਆ, ਤੇ ਤੀਜੇ ਕੰਮ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਥਾਂ ਦਿੱਤੀ। ਪਿਤਾਵਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਤੇ ਪੁਰਖਾ-ਧਾਗਾ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਦਿੱਤਾ।
ਨਾਵਾ ਨ ਕ੍ਸ਼ੋਦਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤਿਭਿਰਤਿ ਦੁਰ੍ਗਾਣਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ । ਸ੍ਵਾਂ ਪ੍ਰਜਾਂ ਬृਹਦੁਕ੍ਥੋ ਮਹਿਤ੍ਵਾਵਰੇष੍ਵਦਧਾਦਾ ਪਰੇषੁ
ਜਿਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ ਸਮੁੰਦਰ 'ਤੇ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਦੀਆਂ ਦਿਸਾਵਾਂ, ਉਹ ਸਾਰੇ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਨੂੰ ਚੰਗੀਆਂ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੀ ਸੰਤਾਨ ਨਾਲ, ਵਡਿਆਈ ਵਾਲਾ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ, ਉਹ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਪੀੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈ।
ਮਾ ਪ੍ਰ ਗਾਮ ਪਥੋ ਵਯਂ ਮਾ ਯਜ੍ਞਾਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸੋਮਿਨਃ । ਮਾਨ੍ਤ ਸ੍ਥੁਰ੍ਨੋ ਅਰਾਤਯਃ
ਅਸੀਂ ਰਾਹ ਤੋਂ ਨਾ ਭਟਕੀਏ, ਨਾ ਯਜਨ ਤੋਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਹੇ ਸੋਮਾ ਪੀਣ ਵਾਲੇ। ਸਾਡੇ ਵੈਰੀ ਸਾਨੂੰ ਨਾ ਹਰਾ ਸਕਣ।
ਯੋ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸਾਧਨਸ੍ਤਨ੍ਤੁਰ੍ਦੇਵੇष੍ਵਾਤਤਃ । ਤਮਾਹੁਤਂ ਨਸ਼ੀਮਹਿ
ਉਹ ਧਾਗਾ ਜੋ ਯਜਨ ਦਾ ਰਚਨਹਾਰ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਫੈਲਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ—ਉਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬੁਲਾਕੇ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਮਨੋ ਨ੍ਵਾ ਹੁਵਾਮਹੇ ਨਾਰਾਸ਼ਂਸੇਨ ਸੋਮੇਨ । ਪਿਤॄਣਾਂ ਚ ਮਨ੍ਮਭਿਃ
ਹੁਣ ਅਸੀਂ ਮਨ ਨੂੰ ਬੁਲਾਂਦੇ ਹਾਂ, ਨਾਰਾਸ਼ੰਸਾ ਦੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਸੋਮਾ ਨਾਲ, ਤੇ ਪਿਤਰਾਂ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਆ ਤ ਏਤੁ ਮਨਃ ਪੁਨਃ ਕ੍ਰਤ੍ਵੇ ਦਕ੍ਸ਼ਾਯ ਜੀਵਸੇ । ਜ੍ਯੋਕ੍ਚ ਸੂਰ੍ਯਂ ਦृਸ਼ੇ
ਉਹ ਮਨ ਮੁੜ ਇੱਥੇ ਆਵੇ, ਨਿਸਚੇ, ਕੌਸ਼ਲ, ਜੀਵਨ ਲਈ, ਤੇ ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਸਾਫ਼ ਵੇਖ ਸਕੀਏ।
ਪੁਨਰ੍ਨਃ ਪਿਤਰੋ ਮਨੋ ਦਦਾਤੁ ਦੈਵ੍ਯੋ ਜਨਃ । ਜੀਵਂ ਵ੍ਰਾਤਂ ਸਚੇਮਹਿ
ਸਾਡੇ ਪਿਤਰ, ਦੈਵੀ ਜਨ, ਸਾਨੂੰ ਮਨ ਮੁੜ ਦੇਣ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਜੀਵਦੇ ਸਮੂਹ ਨਾਲ ਮਿਲ ਸਕੀਏ।
ਵਯਂ ਸੋਮ ਵ੍ਰਤੇ ਤਵ ਮਨਸ੍ਤਨੂषੁ ਬਿਭ੍ਰਤਃ । ਪ੍ਰਜਾਵਨ੍ਤਃ ਸਚੇਮਹਿ
ਹੇ ਸੋਮਾ, ਤੇਰੀ ਰੀਤ ਵਿੱਚ, ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਨ ਰੱਖ ਕੇ, ਅਸੀਂ ਸੰਤਾਨ ਵਾਲੇ ਹੋ ਕੇ ਇਕੱਠੇ ਹੋਈਏ।
ਯਤ੍ਤੇ ਯਮਂ ਵੈਵਸ੍ਵਤਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਯਮ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਕੋਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਦਿਵਂ ਯਤ੍ਪृਥਿਵੀਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਅਸਮਾਨ ਜਾਂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਭੂਮਿਂ ਚਤੁਰ੍ਭृष੍ਟਿਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ-ਹਿੱਸਿਆਂ ਵਾਲੀ ਧਰਤੀ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਚਤਸ੍ਰਃ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਾਰ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸਮੁਦ੍ਰਮਰ੍ਣਵਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸਮੁੰਦਰ, ਵਿਸ਼ਾਲ ਜਲ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਮਰੀਚੀਃ ਪ੍ਰਵਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਚਮਕਦੀਆਂ ਨਦੀਆਂ ਤੇ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਵਸਣ ਤੇ ਜੀਵਨ ਲਈ।
ਯਤ੍ਤੇ ਅਪੋ ਯਦੋषਧੀਰ੍ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਪਾਣੀਆਂ ਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਸੂਰ੍ਯਂ ਯਦੁषਸਂ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਸੂਰਜ ਤੇ ਸਵੇਰ ਨੂੰ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।
ਯਤ੍ਤੇ ਪਰ੍ਵਤਾਨ੍ਬृਹਤੋ ਮਨੋ ਜਗਾਮ ਦੂਰਕਮ੍ । ਤਤ੍ਤ ਆ ਵਰ੍ਤਯਾਮਸੀਹ ਕ੍ਸ਼ਯਾਯ ਜੀਵਸੇ
ਜਿੱਥੇ ਤੇਰਾ ਮਨ ਵੱਡੇ ਪਹਾੜਾਂ ਵੱਲ ਦੂਰ ਚਲਾ ਗਿਆ ਸੀ, ਅਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਇੱਥੇ ਵਾਪਸ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਤਾਂ ਜੋ ਇੱਥੇ ਵਸੇ ਤੇ ਜੀਵੇ।