ਐਚ੍ਛਾਮ ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਧਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵੋषਧੀषੁ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਯਮੋ ਅਚਿਕੇਚ੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਦਸ਼ਾਨ੍ਤਰੁष੍ਯਾਦਤਿਰੋਚਮਾਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਯਮ, ਅਜੋਬੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਛਾਣਿਆ।
ਹੋਤ੍ਰਾਦਹਂ ਵਰੁਣ ਬਿਭ੍ਯਦਾਯਂ ਨੇਦੇਵ ਮਾ ਯੁਨਜਨ੍ਨਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਏਤਮਰ੍ਥਂ ਨ ਚਿਕੇਤਾਹਮਗ੍ਨਿਃ
ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹੋਤਰੀ ਪਦ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ, ਅਗਨਿ, ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
ਏਹਿ ਮਨੁਰ੍ਦੇਵਯੁਰ੍ਯਜ੍ਞਕਾਮੋऽਰਂਕृਤ੍ਯਾ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਯਗ੍ਨੇ । ਸੁਗਾਨ੍ਪਥਃ ਕृਣੁਹਿ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ਵਹ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਃ
ਆ, ਹੇ ਮਨੁ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਚਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਅਰ੍ਥਮੇਤਂ ਰਥੀਵਾਧ੍ਵਾਨਮਨ੍ਵਾਵਰੀਵੁਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਿਯਾ ਵਰੁਣ ਦੂਰਮਾਯਂ ਗੌਰੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਨੋਰਵਿਜੇ ਜ੍ਯਾਯਾਃ
ਅੱਗ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਭਰਾ ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੂਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਈ।
ਕੁਰ੍ਮਸ੍ਤ ਆਯੁਰਜਰਂ ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨ ਰਿष੍ਯਾਃ । ਅਥਾ ਵਹਾਸਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨੋ ਭਾਗਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿषਃ ਸੁਜਾਤ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਬੁੱਢਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨ੍ਮੇ ਅਨੁਯਾਜਾਁਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਾਨੂਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਿषੋ ਦਤ੍ਤ ਭਾਗਮ੍ । ਘृਤਂ ਚਾਪਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੌषਧੀਨਾਮਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੇ ਭਾਗ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦੇ। ਘੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ।
ਤਵ ਪ੍ਰਯਾਜਾ ਅਨੁਯਾਜਾਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਵਿषਃ ਸਨ੍ਤੁ ਭਾਗਾਃ । ਤਵਾਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞੋऽਯਮਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਨ ਮਾ ਯਥੇਹ ਹੋਤਾ ਵृਤੋ ਮਨਵੈ ਯਨ੍ਨਿषਦ੍ਯ । ਪ੍ਰ ਮੇ ਬ੍ਰੂਤ ਭਾਗਧੇਯਂ ਯਥਾ ਵੋ ਯੇਨ ਪਥਾ ਹਵ੍ਯਮਾ ਵੋ ਵਹਾਨਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਿਖਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਤਾ ਰਸਮ ਲਈ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਕ ਦਾ ਭਾਗ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਾਂ।
ਅਹਂ ਹੋਤਾ ਨ੍ਯਸੀਦਂ ਯਜੀਯਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਮਾ ਜੁਨਨ੍ਤਿ । ਅਹਰਹਰਸ਼੍ਵਿਨਾਧ੍ਵਰ੍ਯਵਂ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਿਦ੍ਭਵਤਿ ਸਾਹੁਤਿਰ੍ਵਾਮ੍
ਮੈਂ, ਹੋਤਾ, ਯਜਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਜਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਯੋ ਹੋਤਾ ਕਿਰੁ ਸ ਯਮਸ੍ਯ ਕਮਪ੍ਯੂਹੇ ਯਤ੍ਸਮਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ । ਅਹਰਹਰ੍ਜਾਯਤੇ ਮਾਸਿਮਾਸ੍ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਇਹ ਹੋਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਮਾਂ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਪਮ੍ਲੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯਜ੍ਞਂ ਨਃ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ ਪਞ੍ਚਯਾਮਂ ਤ੍ਰਿਵृਤਂ ਸਪ੍ਤਤਨ੍ਤੁਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ। ਅੱਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ, ਸੱਤ ਤੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮृਤਤ੍ਵਂ ਸੁਵੀਰਂ ਯਥਾ ਵੋ ਦੇਵਾ ਵਰਿਵਃ ਕਰਾਣਿ । ਆ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਯਾਮਥੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਜਯਾਤਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਲੈ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤੋ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਤਾ ਤ੍ਰੀ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਦੇਵਾ ਨਵ ਚਾਸਪਰ੍ਯਨ੍ । ਔਕ੍ਸ਼ਨ੍ਘृਤੈਰਸ੍ਤृਣਨ੍ਬਰ੍ਹਿਰਸ੍ਮਾ ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਨ੍ਯਸਾਦਯਨ੍ਤ
ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਉਨਤੀਆਂ ਹੋਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਪਸਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਤਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾਇਆ।
ਯਮੈਚ੍ਛਾਮ ਮਨਸਾ ਸੋऽਯਮਾਗਾਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰੁषਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ । ਸ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੇਵਤਾਤਾ ਯਜੀਯਾਨ੍ਨਿ ਹਿ षਤ੍ਸਦਨ੍ਤਰਃ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਸ੍ਮਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਰਸਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।
ਅਰਾਧਿ ਹੋਤਾ ਨਿषਦਾ ਯਜੀਯਾਨਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਸੁਧਿਤਾਨਿ ਹਿ ਖ੍ਯਤ੍ । ਯਜਾਮਹੈ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨ੍ਹਨ੍ਤ ਦੇਵਾਁ ਈਲ਼ਾਮਹਾ ਈਡ੍ਯਾਁ ਆਜ੍ਯੇਨ
ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋਤਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਵੇ। ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ—ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।
ਸਾਧ੍ਵੀਮਕਰ੍ਦੇਵਵੀਤਿਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜਿਹ੍ਵਾਮਵਿਦਾਮ ਗੁਹ੍ਯਾਮ੍ । ਸ ਆਯੁਰਾਗਾਤ੍ਸੁਰਭਿਰ੍ਵਸਾਨੋ ਭਦ੍ਰਾਮਕਰ੍ਦੇਵਹੂਤਿਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ; ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੀ ਲੁਕਵੀ ਜੀਭ ਲੱਭ ਲਈ। ਉਹ ਆਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਚੰਗੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ।
ਤਦਦ੍ਯ ਵਾਚਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਸੀਯ ਯੇਨਾਸੁਰਾਁ ਅਭਿ ਦੇਵਾ ਅਸਾਮ । ਊਰ੍ਜਾਦ ਉਤ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਮਮ ਹੋਤ੍ਰਂ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਬੋਲ ਕਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ, ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਮਮ ਹੋਤ੍ਰਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਗੋਜਾਤਾ ਉਤ ਯੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ । ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਵੀਕਾਰਣ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਤੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਪਰਲੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ।
ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਰਜਸੋ ਭਾਨੁਮਨ੍ਵਿਹਿ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤਃ ਪਥੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਧਿਯਾ ਕृਤਾਨ੍ । ਅਨੁਲ੍ਬਣਂ ਵਯਤ ਜੋਗੁਵਾਮਪੋ ਮਨੁਰ੍ਭਵ ਜਨਯਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਤੰਦ ਬੁਣੋ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਪਿੱਛੇ। ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੋਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਪਾਣੀਓ, ਤੰਦ ਨਾਂ ਟੁੱਟੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਮਨੂ ਵਾਂਗ ਬਣੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨਹੋ ਨਹ੍ਯਤਨੋਤ ਸੋਮ੍ਯਾ ਇष੍ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਰਸ਼ਨਾ ਓਤ ਪਿਂਸ਼ਤ । ਅष੍ਟਾਵਨ੍ਧੁਰਂ ਵਹਤਾਭਿਤੋ ਰਥਂ ਯੇਨ ਦੇਵਾਸੋ ਅਨਯਨ੍ਨਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਜੂਆ ਉਤਾਰੋ, ਪੱਟੀਆਂ ਢੀਲੀਆਂ ਕਰੋ, ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲੋ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰੋ। ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲੈ ਚਲੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।
ਅਸ਼੍ਮਨ੍ਵਤੀ ਰੀਯਤੇ ਸਂ ਰਭਧ੍ਵਮੁਤ੍ਤਿष੍ਠਤ ਪ੍ਰ ਤਰਤਾ ਸਖਾਯਃ । ਅਤ੍ਰਾ ਜਹਾਮ ਯੇ ਅਸਨ੍ਨਸ਼ੇਵਾਃ ਸ਼ਿਵਾਨ੍ਵਯਮੁਤ੍ਤਰੇਮਾਭਿ ਵਾਜਾਨ੍
ਪਥਰ ਵਾਲਾ ਅੱਗੇ ਵਧਦਾ ਹੈ—ਇਕਠੇ ਹੋਵੋ, ਉੱਠੋ, ਪਾਰ ਕਰੋ, ਦੋਸਤੋ। ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਈਏ ਜੋ ਸਾਡੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਤੇ ਚੰਗਿਆਂ ਨਾਲ ਵੱਡੇ ਇਨਾਮਾਂ ਵੱਲ ਪਾਰ ਲੰਘੀਏ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਮਾਯਾ ਵੇਦਪਸਾਮਪਸ੍ਤਮੋ ਬਿਭ੍ਰਤ੍ਪਾਤ੍ਰਾ ਦੇਵਪਾਨਾਨਿ ਸ਼ਂਤਮਾ । ਸ਼ਿਸ਼ੀਤੇ ਨੂਨਂ ਪਰਸ਼ੁਂ ਸ੍ਵਾਯਸਂ ਯੇਨ ਵृਸ਼੍ਚਾਦੇਤਸ਼ੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਸ੍ਪਤਿਃ
ਤਵਸ਼ਟਾ, ਜੋ ਚਲਾਕੀਆਂ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਬੁਧੀ ਜਾਣਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਪੀਣ ਵਾਲੇ ਪਿਆਲੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਸ਼ੁਭ ਪਿਆਲੇ, ਲੈ ਕੇ ਚਲਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਲੋਹੇ ਦੀ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀ ਨਿਸਚਿਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਬ੍ਰਹਮਣਸਪਤੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟਦਾ ਹੈ।
ਸਤੋ ਨੂਨਂ ਕਵਯਃ ਸਂ ਸ਼ਿਸ਼ੀਤ ਵਾਸ਼ੀਭਿਰ੍ਯਾਭਿਰਮृਤਾਯ ਤਕ੍ਸ਼ਥ । ਵਿਦ੍ਵਾਂਸਃ ਪਦਾ ਗੁਹ੍ਯਾਨਿ ਕਰ੍ਤਨ ਯੇਨ ਦੇਵਾਸੋ ਅਮृਤਤ੍ਵਮਾਨਸ਼ੁਃ
ਸਚਮੁਚ, ਗਿਆਨਵਾਨ ਲੋਕ ਕੁਲ੍ਹਾੜੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ ਕੰਮ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਅਮਰਤਾ ਬਣਾਈ। ਰਹੱਸਮਈ ਪੈਰਾਂ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਨਾਲ, ਤੁਸੀਂ ਰਚਨਾ ਕਰਦੇ ਹੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਚ ਕੇ ਅਮਰਤਾ ਪਾਈ।
ਗਰ੍ਭੇ ਯੋषਾਮਦਧੁਰ੍ਵਤ੍ਸਮਾਸਨ੍ਯਪੀਚ੍ਯੇਨ ਮਨਸੋਤ ਜਿਹ੍ਵਯਾ । ਸ ਵਿਸ਼੍ਵਾਹਾ ਸੁਮਨਾ ਯੋਗ੍ਯਾ ਅਭਿ ਸਿषਾਸਨਿਰ੍ਵਨਤੇ ਕਾਰ ਇਜ੍ਜਿਤਿਮ੍
ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਗਾਂ ਦੀ ਕੋਖ ਵਿੱਚ ਵੱਛਾ ਰੱਖਿਆ, ਬਹੁਤ ਸੁਖਮ ਮਨ ਅਤੇ ਜੀਭ ਨਾਲ। ਉਹ, ਸਦਾ ਚੰਗਾ, ਹਰ ਯੋਗ ਚੀਜ਼ ਵੱਲ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਇਕ ਜਿੱਤ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਤਾਂ ਸੁ ਤੇ ਕੀਰ੍ਤਿਂ ਮਘਵਨ੍ਮਹਿਤ੍ਵਾ ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਭੀਤੇ ਰੋਦਸੀ ਅਹ੍ਵਯੇਤਾਮ੍ । ਪ੍ਰਾਵੋ ਦੇਵਾਁ ਆਤਿਰੋ ਦਾਸਮੋਜਃ ਪ੍ਰਜਾਯੈ ਤ੍ਵਸ੍ਯੈ ਯਦਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ ਇਨ੍ਦ੍ਰ
ਮਘਵਨ, ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ੋਹਰਤ, ਜਦੋਂ ਡਰਦੇ ਹੋਏ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਨੇ ਤੈਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੱਗੇ ਲੈ ਗਿਆ, ਦਾਸਾ ਦੀ ਤਾਕਤ ਤੋਂ ਵੱਧ ਗਿਆ, ਉਸ ਦੀ ਸੰਤਾਨ ਲਈ ਜਦ ਤੂੰ ਮਦਦ ਕੀਤੀ, ਇੰਦਰ।
ਯਦਚਰਸ੍ਤਨ੍ਵਾ ਵਾਵृਧਾਨੋ ਬਲਾਨੀਨ੍ਦ੍ਰ ਪ੍ਰਬ੍ਰੁਵਾਣੋ ਜਨੇषੁ । ਮਾਯੇਤ੍ਸਾ ਤੇ ਯਾਨਿ ਯੁਦ੍ਧਾਨ੍ਯਾਹੁਰ੍ਨਾਦ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਂ ਨਨੁ ਪੁਰਾ ਵਿਵਿਤ੍ਸੇ
ਜਦ ਤੂੰ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਅਤੇ ਤਾਕਤ ਵਿੱਚ ਵਧਿਆ, ਇੰਦਰ, ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੱਸਦਾ ਹੋਇਆ—ਉਹ ਲੜਾਈਆਂ ਤੇਰੀ ਮਾਯਾ ਨਾ ਸਮਝੀ ਜਾਣ; ਅੱਜ, ਦੁਸ਼ਮਣ ਪਹਿਲਾਂ ਵਰਗਾ ਨਹੀਂ, ਜੋ ਪਰਖਿਆ ਜਾਵੇ।
ਕ ਉ ਨੁ ਤੇ ਮਹਿਮਨਃ ਸਮਸ੍ਯਾਸ੍ਮਤ੍ਪੂਰ੍ਵ ऋषਯੋऽਨ੍ਤਮਾਪੁਃ । ਯਨ੍ਮਾਤਰਂ ਚ ਪਿਤਰਂ ਚ ਸਾਕਮਜਨਯਥਾਸ੍ਤਨ੍ਵਃ ਸ੍ਵਾਯਾਃ
ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ ਦੀ ਹੱਦ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਿਆ? ਸਾਡੇ ਪੁਰਾਣੇ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੌਣ, ਇੰਦਰ? ਜਦ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਤੋਂ ਮਾਂ ਤੇ ਪਿਤਾ ਦੋਵੇਂ ਬਣਾਏ।
ਚਤ੍ਵਾਰਿ ਤੇ ਅਸੁਰ੍ਯਾਣਿ ਨਾਮਾਦਾਭ੍ਯਾਨਿ ਮਹਿषਸ੍ਯ ਸਨ੍ਤਿ । ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਤਾਨਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਿ ਵਿਤ੍ਸੇ ਯੇਭਿਃ ਕਰ੍ਮਾਣਿ ਮਘਵਞ੍ਚਕਰ੍ਥ
ਤੇਰੀ ਸਰਦਾਰੀ ਦੇ ਚਾਰ ਨਾਂ, ਵੱਡੇ, ਮਹਿਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਤੂੰ, ਇਹ ਸਾਰੇ ਜਾਣਦਾ ਹੈਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਮਘਵਨ, ਤੂੰ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਤ੍ਵਂ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦਧਿषੇ ਕੇਵਲਾਨਿ ਯਾਨ੍ਯਾਵਿਰ੍ਯਾ ਚ ਗੁਹਾ ਵਸੂਨਿ । ਕਾਮਮਿਨ੍ਮੇ ਮਘਵਨ੍ਮਾ ਵਿ ਤਾਰੀਸ੍ਤ੍ਵਮਾਜ੍ਞਾਤਾ ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਸਿ ਦਾਤਾ
ਤੂੰ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ, ਦਿਖਣ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਲੁਕੀਆਂ ਦੌਲਤਾਂ, ਆਪਣੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ। ਮੇਰੀ ਇੱਛਾ ਨੂੰ ਨਾ ਰੋਕ, ਮਘਵਨ। ਤੂੰ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ ਹੈਂ, ਤੂੰ ਇੰਦਰ ਹੈਂ, ਦਾਤਾ ਹੈਂ।
ਯੋ ਅਦਧਾਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਿ ਜ੍ਯੋਤਿਰਨ੍ਤਰ੍ਯੋ ਅਸृਜਨ੍ਮਧੁਨਾ ਸਂ ਮਧੂਨਿ । ਅਧ ਪ੍ਰਿਯਂ ਸ਼ੂषਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਨ੍ਮ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤੋ ਬृਹਦੁਕ੍ਥਾਦਵਾਚਿ
ਜੋ ਚਾਨਣ ਵਿੱਚ ਚਾਨਣ ਰੱਖਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਧੁਰਤਾ ਨੂੰ ਸ਼ਹਿਦ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ—ਫਿਰ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਮੇਰੀ ਪਿਆਰੀ ਸਤਿ-ਬਾਣੀ, ਮੇਰਾ ਗੀਤ, ਜੋ ਬ੍ਰਹਮ-ਬਾਣੀ ਨਾਲ ਬਣਿਆ, ਮੈਂ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ।