ਏਵਾ ਦੇਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵ੍ਯੇ ਨॄਨ੍ਪ੍ਰ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੇਨ ਮਘਵਾ ਸਤ੍ਯਰਾਧਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਤਾ ਤੇ ਹਰਿਵਃ ਸ਼ਚੀਵੋऽਭਿ ਤੁਰਾਸਃ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰੀ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀਵਹ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਮਾਨਾਯਾਨ੍ਧਸੋऽਰ੍ਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭੁਵੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸੁਮਖਂ ਸਹੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਰੋਦਸੀ ਸਪਰ੍ਯਤਃ
ਮਹਾਨ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਨਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰੀਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਸਖ੍ਯਾ ਨਰ੍ਯ ਇਨ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਵਤੇ ਨਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਧੂਰ੍षੁ ਵਾਜਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਪਤੇ ਵृਤ੍ਰੇ ਵਾਪ੍ਸ੍ਵਭਿ ਸ਼ੂਰ ਮਨ੍ਦਸੇ
ਉਹੀ, ਚੰਗੀ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੰਮ, ਹਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸ਼ੂਰੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇ ਤੇ ਨਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇ ਤ ਇषੇ ਯੇ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਂ ਸਧਨ੍ਯਮਿਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ । ਕੇ ਤੇ ਵਾਜਾਯਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਕੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਵਾਸੂਰ੍ਵਰਾਸੁ ਪੌਂਸ੍ਯੇ
ਕੌਣ ਹਨ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸਰਦਾਰੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ?
ਭੁਵਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮਹਾਨ੍ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਵਨੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ । ਭੁਵੋ ਨॄਁਸ਼੍ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਸਭ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਅਵਾ ਨੁ ਕਂ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞਵਨਸੋ ਮਹੀਂ ਤ ਓਮਾਤ੍ਰਾਂ ਕृष੍ਟਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਅਸੋ ਨੁ ਕਮਜਰੋ ਵਰ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਤਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ
ਹੁਣ ਵੱਡੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਾਨਿ ਦਧਿषੇ । ਵਰਾਯ ਤੇ ਪਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਣੇ ਤਨਾ ਯਜ੍ਞੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦ੍ਯਤਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਰਸਮ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਭਜਨ, ਅਰਦਾਸ, ਉੱਚਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਵਸੁਨਸ਼੍ਚ ਦਾਵਨੇ । ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪਥਾ ਭੁਵਨ੍ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਭਜਨ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤ੍ਤਦੁਲ੍ਬਂ ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਤਦਾਸੀਦ੍ਯੇਨਾਵਿष੍ਟਿਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਿਥਾਪਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਬਹੁਧਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਦੇਵ ਏਕਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਬੀਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕੋ ਮਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਤਮਃ ਸ ਦੇਵੋ ਯੋ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤ੍ । ਕ੍ਵਾਹ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸਮਿਧੋ ਦੇਵਯਾਨੀਃ
ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਲਾਈਆਂ ਅੱਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਐਚ੍ਛਾਮ ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਧਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵੋषਧੀषੁ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਯਮੋ ਅਚਿਕੇਚ੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਦਸ਼ਾਨ੍ਤਰੁष੍ਯਾਦਤਿਰੋਚਮਾਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਯਮ, ਅਜੋਬੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਛਾਣਿਆ।
ਹੋਤ੍ਰਾਦਹਂ ਵਰੁਣ ਬਿਭ੍ਯਦਾਯਂ ਨੇਦੇਵ ਮਾ ਯੁਨਜਨ੍ਨਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਏਤਮਰ੍ਥਂ ਨ ਚਿਕੇਤਾਹਮਗ੍ਨਿਃ
ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹੋਤਰੀ ਪਦ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ, ਅਗਨਿ, ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
ਏਹਿ ਮਨੁਰ੍ਦੇਵਯੁਰ੍ਯਜ੍ਞਕਾਮੋऽਰਂਕृਤ੍ਯਾ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਯਗ੍ਨੇ । ਸੁਗਾਨ੍ਪਥਃ ਕृਣੁਹਿ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ਵਹ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਃ
ਆ, ਹੇ ਮਨੁ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਚਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਅਰ੍ਥਮੇਤਂ ਰਥੀਵਾਧ੍ਵਾਨਮਨ੍ਵਾਵਰੀਵੁਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਿਯਾ ਵਰੁਣ ਦੂਰਮਾਯਂ ਗੌਰੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਨੋਰਵਿਜੇ ਜ੍ਯਾਯਾਃ
ਅੱਗ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਭਰਾ ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੂਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਈ।
ਕੁਰ੍ਮਸ੍ਤ ਆਯੁਰਜਰਂ ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨ ਰਿष੍ਯਾਃ । ਅਥਾ ਵਹਾਸਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨੋ ਭਾਗਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿषਃ ਸੁਜਾਤ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਬੁੱਢਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨ੍ਮੇ ਅਨੁਯਾਜਾਁਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਾਨੂਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਿषੋ ਦਤ੍ਤ ਭਾਗਮ੍ । ਘृਤਂ ਚਾਪਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੌषਧੀਨਾਮਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੇ ਭਾਗ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦੇ। ਘੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ।
ਤਵ ਪ੍ਰਯਾਜਾ ਅਨੁਯਾਜਾਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਵਿषਃ ਸਨ੍ਤੁ ਭਾਗਾਃ । ਤਵਾਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞੋऽਯਮਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਨ ਮਾ ਯਥੇਹ ਹੋਤਾ ਵृਤੋ ਮਨਵੈ ਯਨ੍ਨਿषਦ੍ਯ । ਪ੍ਰ ਮੇ ਬ੍ਰੂਤ ਭਾਗਧੇਯਂ ਯਥਾ ਵੋ ਯੇਨ ਪਥਾ ਹਵ੍ਯਮਾ ਵੋ ਵਹਾਨਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਿਖਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਤਾ ਰਸਮ ਲਈ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਕ ਦਾ ਭਾਗ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਾਂ।
ਅਹਂ ਹੋਤਾ ਨ੍ਯਸੀਦਂ ਯਜੀਯਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਮਾ ਜੁਨਨ੍ਤਿ । ਅਹਰਹਰਸ਼੍ਵਿਨਾਧ੍ਵਰ੍ਯਵਂ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਿਦ੍ਭਵਤਿ ਸਾਹੁਤਿਰ੍ਵਾਮ੍
ਮੈਂ, ਹੋਤਾ, ਯਜਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਜਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਯੋ ਹੋਤਾ ਕਿਰੁ ਸ ਯਮਸ੍ਯ ਕਮਪ੍ਯੂਹੇ ਯਤ੍ਸਮਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ । ਅਹਰਹਰ੍ਜਾਯਤੇ ਮਾਸਿਮਾਸ੍ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਇਹ ਹੋਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।
ਮਾਂ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮਪਮ੍ਲੁਕ੍ਤਂ ਬਹੁ ਕृਚ੍ਛ੍ਰਾ ਚਰਨ੍ਤਮ੍ । ਅਗ੍ਨਿਰ੍ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਯਜ੍ਞਂ ਨਃ ਕਲ੍ਪਯਾਤਿ ਪਞ੍ਚਯਾਮਂ ਤ੍ਰਿਵृਤਂ ਸਪ੍ਤਤਨ੍ਤੁਮ੍
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ, ਬਿਨਾ ਥੱਕੇ, ਕਈ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਚ ਚੱਲਦਾ। ਅੱਗ, ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਸਾਡਾ ਯਜਨ ਪੰਜ ਭਾਗਾਂ, ਤਿੰਨ ਭਾਗਾਂ, ਸੱਤ ਤੰਦਾਂ ਨਾਲ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਆ ਵੋ ਯਕ੍ਸ਼੍ਯਮृਤਤ੍ਵਂ ਸੁਵੀਰਂ ਯਥਾ ਵੋ ਦੇਵਾ ਵਰਿਵਃ ਕਰਾਣਿ । ਆ ਬਾਹ੍ਵੋਰ੍ਵਜ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਧੇਯਾਮਥੇਮਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਪृਤਨਾ ਜਯਾਤਿ
ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਅਮਰਤਾ ਤੇ ਵਿਰਤਾ ਲੈ ਆਵਾਂ, ਤਾਂ ਕਿ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਚੌੜਾ ਰਸਤਾ ਬਣਾਵਾਂ। ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਦਾ ਵਜਰ ਤੁਹਾਡੇ ਬਾਂਹਾਂ ਵਿਚ ਰੱਖਾਂ, ਤੇ ਉਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸਾਰੀਆਂ ਲੜਾਈਆਂ ਜਿੱਤੋ।
ਤ੍ਰੀਣਿ ਸ਼ਤਾ ਤ੍ਰੀ ਸਹਸ੍ਰਾਣ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਤ੍ਰਿਂਸ਼ਚ੍ਚ ਦੇਵਾ ਨਵ ਚਾਸਪਰ੍ਯਨ੍ । ਔਕ੍ਸ਼ਨ੍ਘृਤੈਰਸ੍ਤृਣਨ੍ਬਰ੍ਹਿਰਸ੍ਮਾ ਆਦਿਦ੍ਧੋਤਾਰਂ ਨ੍ਯਸਾਦਯਨ੍ਤ
ਤਿੰਨ ਸੌ ਤੇ ਤਿੰਨ ਹਜ਼ਾਰ ਦੇਵਤੇ, ਤੇ ਉਨਤੀਆਂ ਹੋਰ, ਅੱਗ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕੀਤੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਘੀ ਨਾਲ ਉਸ ਨੂੰ ਲਪੇਟਿਆ, ਉਸ ਲਈ ਕੁਸ਼ ਪਸਾਰਿਆ, ਤੇ ਫਿਰ ਹੋਤਾ ਵਜੋਂ ਬੈਠਾਇਆ।
ਯਮੈਚ੍ਛਾਮ ਮਨਸਾ ਸੋऽਯਮਾਗਾਦ੍ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਵਾਨ੍ਪਰੁषਸ਼੍ਚਿਕਿਤ੍ਵਾਨ੍ । ਸ ਨੋ ਯਕ੍ਸ਼ਦ੍ਦੇਵਤਾਤਾ ਯਜੀਯਾਨ੍ਨਿ ਹਿ षਤ੍ਸਦਨ੍ਤਰਃ ਪੂਰ੍ਵੋ ਅਸ੍ਮਤ੍
ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਨ ਵਿਚ ਚਾਹਿਆ, ਉਹ ਆ ਗਿਆ, ਯਜਨ ਦਾ ਗਿਆਨ ਵਾਲਾ, ਰਸਮ ਵਿਚ ਨਿਪੁੰਨ। ਉਹ, ਸਭ ਤੋਂ ਪੂਜਨਯੋਗ, ਸਾਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਦੇਵੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਜੋ ਹਾਜ਼ਰ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਨਹੀਂ।
ਅਰਾਧਿ ਹੋਤਾ ਨਿषਦਾ ਯਜੀਯਾਨਭਿ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਸੁਧਿਤਾਨਿ ਹਿ ਖ੍ਯਤ੍ । ਯਜਾਮਹੈ ਯਜ੍ਞਿਯਾਨ੍ਹਨ੍ਤ ਦੇਵਾਁ ਈਲ਼ਾਮਹਾ ਈਡ੍ਯਾਁ ਆਜ੍ਯੇਨ
ਪੂਜਨਯੋਗ ਹੋਤਾ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਵੇ। ਚੰਗੀ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਜਾਣੀ ਜਾਵੇ। ਆਓ, ਅਸੀਂ ਪੂਜਨਯੋਗ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰੀਏ—ਆਓ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਵਡਿਆਈ ਘੀ ਨਾਲ ਕਰੀਏ।
ਸਾਧ੍ਵੀਮਕਰ੍ਦੇਵਵੀਤਿਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਯਜ੍ਞਸ੍ਯ ਜਿਹ੍ਵਾਮਵਿਦਾਮ ਗੁਹ੍ਯਾਮ੍ । ਸ ਆਯੁਰਾਗਾਤ੍ਸੁਰਭਿਰ੍ਵਸਾਨੋ ਭਦ੍ਰਾਮਕਰ੍ਦੇਵਹੂਤਿਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ
ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਸਫਲ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ; ਅਸੀਂ ਯਜਨ ਦੀ ਲੁਕਵੀ ਜੀਭ ਲੱਭ ਲਈ। ਉਹ ਆਇਆ, ਜੀਵਨ ਲੈ ਕੇ, ਸੁਗੰਧ ਵਾਲਾ। ਅੱਜ ਤੁਸੀਂ ਸਾਡੀ ਬੇਨਤੀ ਚੰਗੀ ਕਰ ਦਿੱਤੀ, ਹੇ ਦੇਵਤੇ।
ਤਦਦ੍ਯ ਵਾਚਃ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਸੀਯ ਯੇਨਾਸੁਰਾਁ ਅਭਿ ਦੇਵਾ ਅਸਾਮ । ਊਰ੍ਜਾਦ ਉਤ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਮਮ ਹੋਤ੍ਰਂ ਜੁषਧ੍ਵਮ੍
ਅੱਜ ਮੈਂ ਪਹਿਲਾ ਬੋਲ ਕਹਾਂ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅਸੁਰਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ। ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਹੋਏ, ਪੂਜਨਯੋਗ, ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ, ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਵੀਕਾਰੋ।
ਪਞ੍ਚ ਜਨਾ ਮਮ ਹੋਤ੍ਰਂ ਜੁषਨ੍ਤਾਂ ਗੋਜਾਤਾ ਉਤ ਯੇ ਯਜ੍ਞਿਯਾਸਃ । ਪृਥਿਵੀ ਨਃ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਂਹਸੋऽਨ੍ਤਰਿਕ੍ਸ਼ਂ ਦਿਵ੍ਯਾਤ੍ਪਾਤ੍ਵਸ੍ਮਾਨ੍
ਪੰਜ ਜਾਤੀਆਂ ਮੇਰਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਸਵੀਕਾਰਣ, ਜੋ ਗਾਂ ਤੋਂ ਜਨਮੀਆਂ ਤੇ ਪੂਜਨਯੋਗ ਹਨ। ਧਰਤੀ ਸਾਨੂੰ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦੁੱਖ ਤੋਂ ਬਚਾਏ, ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਅੰਤਰਿਕਸ਼ ਉਪਰਲੇ ਹਮਲੇ ਤੋਂ।
ਤਨ੍ਤੁਂ ਤਨ੍ਵਨ੍ਰਜਸੋ ਭਾਨੁਮਨ੍ਵਿਹਿ ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਮਤਃ ਪਥੋ ਰਕ੍ਸ਼ ਧਿਯਾ ਕृਤਾਨ੍ । ਅਨੁਲ੍ਬਣਂ ਵਯਤ ਜੋਗੁਵਾਮਪੋ ਮਨੁਰ੍ਭਵ ਜਨਯਾ ਦੈਵ੍ਯਂ ਜਨਮ੍
ਤੰਦ ਬੁਣੋ, ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਚਮਕ ਪਿੱਛੇ। ਸੋਚ ਨਾਲ ਬਣੇ ਰੋਸ਼ਨ ਰਸਤੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਪਾਣੀਓ, ਤੰਦ ਨਾਂ ਟੁੱਟੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ। ਮਨੂ ਵਾਂਗ ਬਣੋ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਜਾਤ ਪੈਦਾ ਕਰੋ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਨਹੋ ਨਹ੍ਯਤਨੋਤ ਸੋਮ੍ਯਾ ਇष੍ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਰਸ਼ਨਾ ਓਤ ਪਿਂਸ਼ਤ । ਅष੍ਟਾਵਨ੍ਧੁਰਂ ਵਹਤਾਭਿਤੋ ਰਥਂ ਯੇਨ ਦੇਵਾਸੋ ਅਨਯਨ੍ਨਭਿ ਪ੍ਰਿਯਮ੍
ਜੋ ਸੋਮ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਹੋ, ਜੂਆ ਉਤਾਰੋ, ਪੱਟੀਆਂ ਢੀਲੀਆਂ ਕਰੋ, ਰੱਸੀਆਂ ਖੋਲੋ ਤੇ ਸਿੱਧੀਆਂ ਕਰੋ। ਅੱਠ ਪਹੀਏ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚਾਰ ਪਾਸੇ ਲੈ ਚਲੋ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਪਿਆਰਾ ਨੇੜੇ ਲਿਆ।