ਅਹਂ ਦਾਂ ਗृਣਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृਣਵਂ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਅਹਂ ਭੁਵਂ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾਯਜ੍ਵਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ
ਮੈਂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਗਵਾਹ ਹਾਂ।
ਮਾਂ ਧੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ ਦਿਵਸ਼੍ਚ ਗ੍ਮਸ਼੍ਚਾਪਾਂ ਚ ਜਨ੍ਤਵਃ । ਅਹਂ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਰਘੂ ਅਹਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਵਸੇ ਧृष੍ਣ੍ਵਾ ਦਦੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ; ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਵੀ। ਮੈਂ ਦੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ; ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਵਜਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਮਤ੍ਕਂ ਕਵਯੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥਂ ਹਥੈਰਹਂ ਕੁਤ੍ਸਮਾਵਮਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਅਹਂ ਸ਼ੁष੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼੍ਨਥਿਤਾ ਵਧਰ੍ਯਮਂ ਨ ਯੋ ਰਰ ਆਰ੍ਯਂ ਨਾਮ ਦਸ੍ਯਵੇ
ਮੈਂ ਅਟਕ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਮਦਦ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦਾ ਵਧਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਵਧਰਯਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਆਰੀਅ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਪਿਤੇਵ ਵੇਤਸੂਁਰਭਿष੍ਟਯੇ ਤੁਗ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ੍ਮਦਿਭਂ ਚ ਰਨ੍ਧਯਮ੍ । ਅਹਂ ਭੁਵਂ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜਨਿ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਭਰੇ ਤੁਜਯੇ ਨ ਪ੍ਰਿਯਾਧृषੇ
ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਵੇਤਸੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਤੁਗਰਾ ਨੂੰ ਕੁਤਸਾ ਤੇ ਸਮਦਿਭਾ ਲਈ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ।
ਅਹਂ ਰਨ੍ਧਯਂ ਮृਗਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਣੇ ਯਨ੍ਮਾਜਿਹੀਤ ਵਯੁਨਾ ਚਨਾਨੁषਕ੍ । ਅਹਂ ਵੇਸ਼ਂ ਨਮ੍ਰਮਾਯਵੇऽਕਰਮਹਂ ਸਵ੍ਯਾਯ ਪਡ੍ਗृਭਿਮਰਨ੍ਧਯਮ੍
ਮੈਂ ਮ੍ਰਿਗਯਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਨ ਲਈ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਨਿਮਰ ਵੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝੁਕਾਇਆ; ਮੈਂ ਸਵਿਆ ਲਈ ਪਡਗ੍ਰਭੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਹਂ ਸ ਯੋ ਨਵਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਦ੍ਰਥਂ ਸਂ ਵृਤ੍ਰੇਵ ਦਾਸਂ ਵृਤ੍ਰਹਾਰੁਜਮ੍ । ਯਦ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਤਮਾਨੁषਗ੍ਦੂਰੇ ਪਾਰੇ ਰਜਸੋ ਰੋਚਨਾਕਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਨਵਵਾਸਤਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਨਾਮ ਦੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿ ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁਭਿਃ ਪ੍ਰੈਤਸ਼ੇਭਿਰ੍ਵਹਮਾਨ ਓਜਸਾ । ਯਨ੍ਮਾ ਸਾਵੋ ਮਨੁष ਆਹ ਨਿਰ੍ਣਿਜ ऋਧਕ੍ਕृषੇ ਦਾਸਂ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਂ ਹਥੈਃ
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਏ ਪੱਥਰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਦਾਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸਪ੍ਤਹਾ ਨਹੁषੋ ਨਹੁष੍ਟਰਃ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਰਾਵਯਂ ਸ਼ਵਸਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ । ਅਹਂ ਨ੍ਯਨ੍ਯਂ ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਕਰਂ ਨਵ ਵ੍ਰਾਧਤੋ ਨਵਤਿਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੁਸ਼ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਨਵਵੇਂ ਵਾਰ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਰਵਤੋ ਧਾਰਯਂ ਵृषਾ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨ੍ਵਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸੀਰਾ ਅਧਿ । ਅਹਮਰ੍ਣਾਂਸਿ ਵਿ ਤਿਰਾਮਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁਧਾ ਵਿਦਂ ਮਨਵੇ ਗਾਤੁਮਿष੍ਟਯੇ
ਮੈਂ, ਵੱਛਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤਦਾਸੁ ਧਾਰਯਂ ਯਦਾਸੁ ਨ ਦੇਵਸ਼੍ਚਨ ਤ੍ਵष੍ਟਾਧਾਰਯਦ੍ਰੁਸ਼ਤ੍ । ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਗਵਾਮੂਧਸ੍ਸੁ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਸ੍ਵਾ ਮਧੋਰ੍ਮਧੁ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸੋਮਮਾਸ਼ਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੋਕੀਆਂ, ਜਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਕੀਮਤੀ ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਾ ਦੇਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵ੍ਯੇ ਨॄਨ੍ਪ੍ਰ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੇਨ ਮਘਵਾ ਸਤ੍ਯਰਾਧਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਤਾ ਤੇ ਹਰਿਵਃ ਸ਼ਚੀਵੋऽਭਿ ਤੁਰਾਸਃ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰੀ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀਵਹ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਮਾਨਾਯਾਨ੍ਧਸੋऽਰ੍ਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭੁਵੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸੁਮਖਂ ਸਹੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਰੋਦਸੀ ਸਪਰ੍ਯਤਃ
ਮਹਾਨ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਨਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰੀਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਸਖ੍ਯਾ ਨਰ੍ਯ ਇਨ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਵਤੇ ਨਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਧੂਰ੍षੁ ਵਾਜਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਪਤੇ ਵृਤ੍ਰੇ ਵਾਪ੍ਸ੍ਵਭਿ ਸ਼ੂਰ ਮਨ੍ਦਸੇ
ਉਹੀ, ਚੰਗੀ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੰਮ, ਹਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸ਼ੂਰੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇ ਤੇ ਨਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇ ਤ ਇषੇ ਯੇ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਂ ਸਧਨ੍ਯਮਿਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ । ਕੇ ਤੇ ਵਾਜਾਯਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਕੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਵਾਸੂਰ੍ਵਰਾਸੁ ਪੌਂਸ੍ਯੇ
ਕੌਣ ਹਨ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸਰਦਾਰੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ?
ਭੁਵਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮਹਾਨ੍ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਵਨੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ । ਭੁਵੋ ਨॄਁਸ਼੍ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਸਭ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਅਵਾ ਨੁ ਕਂ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞਵਨਸੋ ਮਹੀਂ ਤ ਓਮਾਤ੍ਰਾਂ ਕृष੍ਟਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਅਸੋ ਨੁ ਕਮਜਰੋ ਵਰ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਤਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ
ਹੁਣ ਵੱਡੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਾਨਿ ਦਧਿषੇ । ਵਰਾਯ ਤੇ ਪਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਣੇ ਤਨਾ ਯਜ੍ਞੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦ੍ਯਤਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਰਸਮ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਭਜਨ, ਅਰਦਾਸ, ਉੱਚਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਵਸੁਨਸ਼੍ਚ ਦਾਵਨੇ । ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪਥਾ ਭੁਵਨ੍ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਭਜਨ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤ੍ਤਦੁਲ੍ਬਂ ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਤਦਾਸੀਦ੍ਯੇਨਾਵਿष੍ਟਿਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਿਥਾਪਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਬਹੁਧਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਦੇਵ ਏਕਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਬੀਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕੋ ਮਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਤਮਃ ਸ ਦੇਵੋ ਯੋ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤ੍ । ਕ੍ਵਾਹ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸਮਿਧੋ ਦੇਵਯਾਨੀਃ
ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਲਾਈਆਂ ਅੱਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?
ਐਚ੍ਛਾਮ ਤ੍ਵਾ ਬਹੁਧਾ ਜਾਤਵੇਦਃ ਪ੍ਰਵਿष੍ਟਮਗ੍ਨੇ ਅਪ੍ਸ੍ਵੋषਧੀषੁ । ਤਂ ਤ੍ਵਾ ਯਮੋ ਅਚਿਕੇਚ੍ਚਿਤ੍ਰਭਾਨੋ ਦਸ਼ਾਨ੍ਤਰੁष੍ਯਾਦਤਿਰੋਚਮਾਨਮ੍
ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਵਿੱਚ ਵੇਖਿਆ, ਹੇ ਅਗਨਿ, ਪਾਣੀਆਂ ਅਤੇ ਬੂਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਯਮ, ਅਜੋਬੀ ਚਾਨਣ ਵਾਲਾ, ਤੈਨੂੰ ਦਸ ਦਿਸਾਵਾਂ ਤੋਂ ਪਾਰ ਚਮਕਦਾ ਹੋਇਆ ਪਛਾਣਿਆ।
ਹੋਤ੍ਰਾਦਹਂ ਵਰੁਣ ਬਿਭ੍ਯਦਾਯਂ ਨੇਦੇਵ ਮਾ ਯੁਨਜਨ੍ਨਤ੍ਰ ਦੇਵਾਃ । ਤਸ੍ਯ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਨਿਵਿष੍ਟਾ ਏਤਮਰ੍ਥਂ ਨ ਚਿਕੇਤਾਹਮਗ੍ਨਿਃ
ਵਰੁਣ ਤੋਂ ਡਰ ਕੇ ਮੈਂ ਹੋਤਰੀ ਪਦ ਤੋਂ ਹਟ ਗਿਆ। ਉਥੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲਾਇਆ ਨਹੀਂ। ਮੇਰੇ ਰੂਪ ਕਈ ਥਾਵਾਂ ਤੇ ਸਥਾਪਿਤ ਹਨ, ਪਰ ਮੈਂ, ਅਗਨਿ, ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।
ਏਹਿ ਮਨੁਰ੍ਦੇਵਯੁਰ੍ਯਜ੍ਞਕਾਮੋऽਰਂਕृਤ੍ਯਾ ਤਮਸਿ ਕ੍ਸ਼ੇष੍ਯਗ੍ਨੇ । ਸੁਗਾਨ੍ਪਥਃ ਕृਣੁਹਿ ਦੇਵਯਾਨਾਨ੍ਵਹ ਹਵ੍ਯਾਨਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨਃ
ਆ, ਹੇ ਮਨੁ, ਯਜਨਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਸਹੀ ਰਾਹ ਤੇ ਹਨੇਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਲੈ ਚਲ। ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਰਾਹ ਆਸਾਨ ਕਰ, ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾ।
ਅਗ੍ਨੇਃ ਪੂਰ੍ਵੇ ਭ੍ਰਾਤਰੋ ਅਰ੍ਥਮੇਤਂ ਰਥੀਵਾਧ੍ਵਾਨਮਨ੍ਵਾਵਰੀਵੁਃ । ਤਸ੍ਮਾਦ੍ਭਿਯਾ ਵਰੁਣ ਦੂਰਮਾਯਂ ਗੌਰੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ੇਪ੍ਨੋਰਵਿਜੇ ਜ੍ਯਾਯਾਃ
ਅੱਗ ਦੇ ਪੁਰਾਣੇ ਭਰਾ ਇਸ ਮਕਸਦ ਨੂੰ ਚੜ੍ਹਦੇ ਰਹੇ, ਜਿਵੇਂ ਰਥ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਪਿੱਛੇ ਲਗਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਲਈ, ਹੇ ਵਰੁਣ, ਡਰ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਦੂਰ ਆ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਫਿਕਾ ਹੋਇਆ, ਜੋ ਤੇਜ਼ ਨਹੀਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਜਿੱਤ ਨਹੀਂ ਪਾਈ।
ਕੁਰ੍ਮਸ੍ਤ ਆਯੁਰਜਰਂ ਯਦਗ੍ਨੇ ਯਥਾ ਯੁਕ੍ਤੋ ਜਾਤਵੇਦੋ ਨ ਰਿष੍ਯਾਃ । ਅਥਾ ਵਹਾਸਿ ਸੁਮਨਸ੍ਯਮਾਨੋ ਭਾਗਂ ਦੇਵੇਭ੍ਯੋ ਹਵਿषਃ ਸੁਜਾਤ
ਅਸੀਂ ਤੇਰੀ ਉਮਰ ਨੂੰ ਬਿਨਾ ਬੁੱਢਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਹੇ ਅੱਗ, ਤਾਂ ਜੋ ਤੂੰ ਜੋੜਿਆ ਹੋਇਆ, ਜਨਮਾਂ ਦਾ ਜਾਣਨ ਵਾਲਾ, ਕਦੇ ਨਾਸ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਫਿਰ ਤੂੰ ਚੰਗੀ ਨੀਅਤ ਨਾਲ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਚੰਗਾ ਜਨਮਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਗ ਚੜ੍ਹਾ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰਯਾਜਾਨ੍ਮੇ ਅਨੁਯਾਜਾਁਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲਾਨੂਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤਂ ਹਵਿषੋ ਦਤ੍ਤ ਭਾਗਮ੍ । ਘृਤਂ ਚਾਪਾਂ ਪੁਰੁषਂ ਚੌषਧੀਨਾਮਗ੍ਨੇਸ਼੍ਚ ਦੀਰ੍ਘਮਾਯੁਰਸ੍ਤੁ ਦੇਵਾਃ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੜ੍ਹਾਵੇ ਦੇ ਭਾਗ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ, ਦੇ। ਘੀ, ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਰ, ਪੌਦਿਆਂ ਦਾ ਸਰ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਹੇ ਅੱਗ, ਦੇਵਤੇ ਤੈਨੂੰ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਦੇਣ।
ਤਵ ਪ੍ਰਯਾਜਾ ਅਨੁਯਾਜਾਸ਼੍ਚ ਕੇਵਲ ਊਰ੍ਜਸ੍ਵਨ੍ਤੋ ਹਵਿषਃ ਸਨ੍ਤੁ ਭਾਗਾਃ । ਤਵਾਗ੍ਨੇ ਯਜ੍ਞੋऽਯਮਸ੍ਤੁ ਸਰ੍ਵਸ੍ਤੁਭ੍ਯਂ ਨਮਨ੍ਤਾਂ ਪ੍ਰਦਿਸ਼ਸ਼੍ਚਤਸ੍ਰਃ
ਤੇਰੇ ਚੜ੍ਹਾਵੇ, ਪਹਿਲੇ ਤੇ ਅੰਤ ਦੇ, ਪੂਰੇ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਭਾਗ ਹੋਣ। ਇਹ ਸਾਰਾ ਯਜਨ ਤੇਰਾ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਚਾਰਾਂ ਪਾਸੇ ਤੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਨ।
ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾਃ ਸ਼ਾਸ੍ਤਨ ਮਾ ਯਥੇਹ ਹੋਤਾ ਵृਤੋ ਮਨਵੈ ਯਨ੍ਨਿषਦ੍ਯ । ਪ੍ਰ ਮੇ ਬ੍ਰੂਤ ਭਾਗਧੇਯਂ ਯਥਾ ਵੋ ਯੇਨ ਪਥਾ ਹਵ੍ਯਮਾ ਵੋ ਵਹਾਨਿ
ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ, ਮੈਨੂੰ ਇੱਥੇ ਸਿਖਾਓ, ਜਿਵੇਂ ਚੁਣਿਆ ਹੋਤਾ ਰਸਮ ਲਈ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮੇਰਾ ਹੱਕ ਦਾ ਭਾਗ ਦੱਸੋ, ਤਾਂ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕੀਤਾ ਰਸਤੇ ਤੇ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾ ਸਕਾਂ।
ਅਹਂ ਹੋਤਾ ਨ੍ਯਸੀਦਂ ਯਜੀਯਾਨ੍ਵਿਸ਼੍ਵੇ ਦੇਵਾ ਮਰੁਤੋ ਮਾ ਜੁਨਨ੍ਤਿ । ਅਹਰਹਰਸ਼੍ਵਿਨਾਧ੍ਵਰ੍ਯਵਂ ਵਾਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮਾ ਸਮਿਦ੍ਭਵਤਿ ਸਾਹੁਤਿਰ੍ਵਾਮ੍
ਮੈਂ, ਹੋਤਾ, ਯਜਨ ਲਈ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਲੈ ਲਈ। ਸਾਰੇ ਦੇਵਤੇ ਤੇ ਮਰੁਤ ਮੈਨੂੰ ਸਹਾਰਦੇ ਹਨ। ਹਰ ਰੋਜ਼, ਹੇ ਅਸ਼ਵਿਨ, ਤੁਹਾਡਾ ਪੂਜਾਰੀ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਅਯਂ ਯੋ ਹੋਤਾ ਕਿਰੁ ਸ ਯਮਸ੍ਯ ਕਮਪ੍ਯੂਹੇ ਯਤ੍ਸਮਞ੍ਜਨ੍ਤਿ ਦੇਵਾਃ । ਅਹਰਹਰ੍ਜਾਯਤੇ ਮਾਸਿਮਾਸ੍ਯਥਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਮ੍
ਇਹ ਹੋਤਾ, ਜੋ ਵੀ ਹੋਵੇ, ਯਮ ਦੇ ਕੋਲ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਦੇਵਤੇ ਮਨਜ਼ੂਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਰੋਜ਼ ਉਹ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਮਹੀਨੇ ਮਹੀਨੇ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤੇ ਚੜ੍ਹਾਵਾ ਚੜ੍ਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਬਣਾਇਆ।