ਕ ਈषਤੇ ਤੁਜ੍ਯਤੇ ਕੋ ਬਿਭਾਯ ਕੋ ਮਂਸਤੇ ਸਨ੍ਤਮਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕੋ ਅਨ੍ਤਿ । ਕਸ੍ਤੋਕਾਯ ਕ ਇਭਾਯੋਤ ਰਾਯੇऽਧਿ ਬ੍ਰਵਤ੍ਤਨ੍ਵੇ ਕੋ ਜਨਾਯ
ਕੌਣ ਲੱਭਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਡਰਦਾ ਹੈ, ਕੌਣ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੰਦਰ ਮੌਜੂਦ ਹੈ, ਕੌਣ ਨੇੜੇ ਹੈ? ਕੌਣ ਵੰਸ਼ ਲਈ, ਕੌਣ ਦੌਲਤ ਲਈ, ਕੌਣ ਆਪਣੇ ਲਈ, ਕੌਣ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਐਲਾਨ ਕਰੇਗਾ?
ਕੋ ਅਗ੍ਨਿਮੀਟ੍ਟੇ ਹਵਿषਾ ਘृਤੇਨ ਸ੍ਰੁਚਾ ਯਜਾਤਾ ऋਤੁਭਿਰ੍ਧ੍ਰੁਵੇਭਿਃ । ਕਸ੍ਮੈ ਦੇਵਾ ਆ ਵਹਾਨਾਸ਼ੁ ਹੋਮ ਕੋ ਮਂਸਤੇ ਵੀਤਿਹੋਤ੍ਰਃ ਸੁਦੇਵਃ
ਕੌਣ ਅੱਗ ਨੂੰ ਹਵਨ, ਘੀ, ਚਮਚ ਤੇ ਨਿਯਤ ਸਮਿਆਂ ਨਾਲ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ? ਕਿਸ ਲਈ ਦੇਵਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਭੋਗ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਚੰਗਾ ਪੂਜਿਆ ਗਿਆ ਪੁਰੋਹਿਤ ਚੰਗਾ ਹੈ?
ਤ੍ਵਮਙ੍ਗ ਪ੍ਰ ਸ਼ਂਸਿषੋ ਦੇਵਃ ਸ਼ਵਿष੍ਠ ਮਰ੍ਤ੍ਯਮ੍ । ਨ ਤ੍ਵਦਨ੍ਯੋ ਮਘਵਨ੍ਨਸ੍ਤਿ ਮਰ੍ਡਿਤੇਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਵੀਮਿ ਤੇ ਵਚਃ
ਸਿਰਫ ਤੂੰ ਹੀ, ਹੇ ਦੇਵਤਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ, ਵਡਿਆਈ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਤੈਥੋਂ ਬਿਨਾ, ਹੇ ਦਾਤਾ ਇੰਦਰ, ਕੋਈ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਤੈਨੂੰ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਮਾ ਤੇ ਰਾਧਾਂਸਿ ਮਾ ਤ ਊਤਯੋ ਵਸੋऽਸ੍ਮਾਨ੍ਕਦਾ ਚਨਾ ਦਭਨ੍ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਚ ਨ ਉਪਮਿਮੀਹਿ ਮਾਨੁष ਵਸੂਨਿ ਚਰ੍षਣਿਭ੍ਯ ਆ
ਤੇਰੀਆਂ ਦਾਤਾਂ, ਤੇਰੀਆਂ ਮਦਦਾਂ, ਹੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਮੇਂ ਘਾਟ ਨਾ ਹੋਣ। ਸਾਨੂੰ ਸਾਰੀ ਮਨੁੱਖੀ ਦੌਲਤ ਦੇ, ਹੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਸਰਤਾਜ।
ਪ੍ਰ ਯੇ ਸ਼ੁਮ੍ਭਨ੍ਤੇ ਜਨਯੋ ਨ ਸਪ੍ਤਯੋ ਯਾਮਨ੍ਰੁਦ੍ਰਸ੍ਯ ਸੂਨਵਃ ਸੁਦਂਸਸਃ । ਰੋਦਸੀ ਹਿ ਮਰੁਤਸ਼੍ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਵृਧੇ ਮਦਨ੍ਤਿ ਵੀਰਾ ਵਿਦਥੇषੁ ਘृष੍ਵਯਃ
ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੌੜਾਂ, ਰੁਦਰ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਰਵਾਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਰੁਤਾਂ ਨੇ ਦੋਹਾਂ ਸੰਸਾਰਾਂ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਹੈ, ਵਿਰੋਧੀ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਮੁਕਾਬਲਿਆਂ ਵਿੱਚ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ।
ਤ ਉਕ੍ਸ਼ਿਤਾਸੋ ਮਹਿਮਾਨਮਾਸ਼ਤ ਦਿਵਿ ਰੁਦ੍ਰਾਸੋ ਅਧਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਦਃ । ਅਰ੍ਚਨ੍ਤੋ ਅਰ੍ਕਂ ਜਨਯਨ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰਿਯਮਧਿ ਸ਼੍ਰਿਯੋ ਦਧਿਰੇ ਪृਸ਼੍ਨਿਮਾਤਰਃ
ਉਹ ਜੋ ਛਿੜਕੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਵੱਡੀ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ। ਰੁਦਰਾਂ ਨੇ ਅਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਆਪਣਾ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ। ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਗੀਤ ਰਚਦੇ ਹਨ, ਤਾਕਤ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਚਿੱਟੀ ਮਾਂ ਵਾਲਿਆਂ ਨੇ ਮਹਿਮਾ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਿਆ।
ਗੋਮਾਤਰੋ ਯਚ੍ਛੁਭਯਨ੍ਤੇ ਅਞ੍ਜਿਭਿਸ੍ਤਨੂषੁ ਸ਼ੁਭ੍ਰਾ ਦਧਿਰੇ ਵਿਰੁਕ੍ਮਤਃ । ਬਾਧਨ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਮਭਿਮਾਤਿਨਮਪ ਵਰ੍ਤ੍ਮਾਨ੍ਯੇषਾਮਨੁ ਰੀਯਤੇ ਘृਤਮ੍
ਜਦੋਂ ਗਾਂਵਾਂ ਆਪਣੇ ਚਮਕਦੇ ਸਰੀਰਾਂ 'ਤੇ ਰੰਗ ਲਾ ਕੇ ਚਲਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਸੋਹਣੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਲੈ ਕੇ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਹਨ; ਉਹ ਹਰ ਵੈਰੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਘੀ ਵਗਦਾ ਹੈ।
ਵਿ ਯੇ ਭ੍ਰਾਜਨ੍ਤੇ ਸੁਮਖਾਸ ऋष੍ਟਿਭਿਃ ਪ੍ਰਚ੍ਯਾਵਯਨ੍ਤੋ ਅਚ੍ਯੁਤਾ ਚਿਦੋਜਸਾ । ਮਨੋਜੁਵੋ ਯਨ੍ਮਰੁਤੋ ਰਥੇष੍ਵਾ ਵृषਵ੍ਰਾਤਾਸਃ ਪृषਤੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਮ੍
ਮਰੁਤ, ਜੋ ਚਮਕਦੇ ਹਨ ਤੇ ਵਧੀਆ ਬਰਛੀਆਂ ਨਾਲ ਲੈਸ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਅਡੋਲ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ; ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ, ਤੁਸੀਂ ਚਿਤਕਬਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਯੋਧਿਆਂ ਦੀ ਟੋਲੀ।
ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਰਥੇषੁ ਪृषਤੀਰਯੁਗ੍ਧ੍ਵਂ ਵਾਜੇ ਅਦ੍ਰਿਂ ਮਰੁਤੋ ਰਂਹਯਨ੍ਤਃ । ਉਤਾਰੁषਸ੍ਯ ਵਿ ष੍ਯਨ੍ਤਿ ਧਾਰਾਸ਼੍ਚਰ੍ਮੇਵੋਦਭਿਰ੍ਵ੍ਯੁਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਭੂਮ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਚਿਤਕਬਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਰਥਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਮਰੁਤ, ਇਨਾਮ ਵੱਲ ਦੌੜਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਚਿਰ ਦਿੰਦੇ ਹੋ; ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲੇ ਦੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਵਗ ਪੈਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਤੇ ਤੁਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਮੜੀ 'ਤੇ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਫੈਲਾ ਦਿੰਦੇ ਹੋ।
ਆ ਵੋ ਵਹਨ੍ਤੁ ਸਪ੍ਤਯੋ ਰਘੁष੍ਯਦੋ ਰਘੁਪਤ੍ਵਾਨਃ ਪ੍ਰ ਜਿਗਾਤ ਬਾਹੁਭਿਃ । ਸੀਦਤਾ ਬਰ੍ਹਿਰੁਰੁ ਵਃ ਸਦਸ੍ਕृਤਂ ਮਾਦਯਧ੍ਵਂ ਮਰੁਤੋ ਮਧ੍ਵੋ ਅਨ੍ਧਸਃ
ਸੱਤ ਤੇਜ਼ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਲੈ ਆਉਣ, ਮਰੁਤ, ਚੁਸਤ ਤਾਕਤ ਨਾਲ; ਆਪਣੀਆਂ ਬਾਂਹਾਂ ਨਾਲ ਆਓ, ਵੱਡੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠੋ, ਮਰੁਤ, ਮਿੱਠੇ ਪਾਨੇ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਵੋ।
ਤੇऽਵਰ੍ਧਨ੍ਤ ਸ੍ਵਤਵਸੋ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ ਨਾਕਂ ਤਸ੍ਥੁਰੁਰੁ ਚਕ੍ਰਿਰੇ ਸਦਃ । ਵਿष੍ਣੁਰ੍ਯਦ੍ਧਾਵਦ੍ਵृषਣਂ ਮਦਚ੍ਯੁਤਂ ਵਯੋ ਨ ਸੀਦਨ੍ਨਧਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਪ੍ਰਿਯੇ
ਉਹ ਆਪਣੇ ਆਪ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਹੋ ਕੇ, ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਖੜੇ ਹੋ ਗਏ, ਤੇ ਵੱਡਾ ਅਸਥਾਨ ਬਣਾਇਆ; ਜਦੋਂ ਵਿਸ਼ਨੁ ਨੇ ਪੈਰ ਪਾਇਆ, ਵੱਡਾ ਬਲਦ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ, ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਉਹ ਪਿਆਰੀ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਆ ਬੈਠੇ।
ਸ਼ੂਰਾ ਇਵੇਦ੍ਯੁਯੁਧਯੋ ਨ ਜਗ੍ਮਯਃ ਸ਼੍ਰਵਸ੍ਯਵੋ ਨ ਪृਤਨਾਸੁ ਯੇਤਿਰੇ । ਭਯਨ੍ਤੇ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਭੁਵਨਾ ਮਰੁਦ੍ਭ੍ਯੋ ਰਾਜਾਨ ਇਵ ਤ੍ਵੇषਸਂਦृਸ਼ੋ ਨਰਃ
ਜੰਗ ਲਈ ਤਿਆਰ ਯੋਧਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਇਨਾਮ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹੀਰਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਮਰੁਤਾਂ ਤੋਂ ਸਾਰੇ ਜੀਵ ਡਰਦੇ ਹਨ; ਡਰਾਉਣੇ ਰੂਪ ਵਾਲੇ ਰਾਜਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਲੋਕ ਉਹਨਾਂ ਤੋਂ ਕੰਪਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਯਦ੍ਵਜ੍ਰਂ ਸੁਕृਤਂ ਹਿਰਣ੍ਯਯਂ ਸਹਸ੍ਰਭृष੍ਟਿਂ ਸ੍ਵਪਾ ਅਵਰ੍ਤਯਤ੍ । ਧਤ੍ਤ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨਰ੍ਯਪਾਂਸਿ ਕਰ੍ਤਵੇऽਹਨ੍ਵृਤ੍ਰਂ ਨਿਰਪਾਮੌਬ੍ਜਦਰ੍ਣਵਮ੍
ਜਦੋਂ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਸੋਨੇ ਦੀ, ਹਜ਼ਾਰ ਧਾਰਾਂ ਵਾਲੀ ਵਜਰ ਬਣਾਈ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਇੰਦਰ ਨੇ ਉਹ ਲੈ ਕੇ ਵਿਰਲੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ; ਉਸ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਛੱਡਿਆ।
ਊਰ੍ਧ੍ਵਂ ਨੁਨੁਦ੍ਰੇऽਵਤਂ ਤ ਓਜਸਾ ਦਾਦृਹਾਣਂ ਚਿਦ੍ਬਿਭਿਦੁਰ੍ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਮ੍ । ਧਮਨ੍ਤੋ ਵਾਣਂ ਮਰੁਤਃ ਸੁਦਾਨਵੋ ਮਦੇ ਸੋਮਸ੍ਯ ਰਣ੍ਯਾਨਿ ਚਕ੍ਰਿਰੇ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਪਰ ਚੁੱਕਿਆ, ਪੱਕੇ ਪਹਾੜ ਨੂੰ ਵੀ ਚਿਰ ਦਿੱਤਾ; ਨਗਾਰਾ ਵਜਾ ਕੇ, ਦਿਲਦਾਰ ਮਰੁਤ, ਸੋਮ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਕੰਮ ਕੀਤੇ।
ਜਿਹ੍ਮਂ ਨੁਨੁਦ੍ਰੇऽਵਤਂ ਤਯਾ ਦਿਸ਼ਾਸਿਞ੍ਚਨ੍ਨੁਤ੍ਸਂ ਗੋਤਮਾਯ ਤृष੍ਣਜੇ । ਆ ਗਚ੍ਛਨ੍ਤੀਮਵਸਾ ਚਿਤ੍ਰਭਾਨਵਃ ਕਾਮਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਤਰ੍ਪਯਨ੍ਤ ਧਾਮਭਿਃ
ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਟੇਢੇ ਬੱਦਲ ਨੂੰ ਉਸ ਪਾਸੇ ਧੱਕਿਆ, ਪਿਆਸੇ ਗੋਤਮਾ ਲਈ ਧਾਰ ਵਗਾਈ; ਚਮਕਦੇ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਆ ਕੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਆਪਣੇ ਦਾਨ ਨਾਲ ਪੂਰੀ ਕੀਤੀ।
ਯਾ ਵਃ ਸ਼ਰ੍ਮ ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਾਯ ਸਨ੍ਤਿ ਤ੍ਰਿਧਾਤੂਨਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਯਚ੍ਛਤਾਧਿ । ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਤਾਨਿ ਮਰੁਤੋ ਵਿ ਯਨ੍ਤ ਰਯਿਂ ਨੋ ਧਤ੍ਤ ਵृषਣਃ ਸੁਵੀਰਮ੍
ਜੋ ਵੀ ਸੁਰੱਖਿਆ ਤੁਸੀਂ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਵਾਲੇ ਲਈ ਰੱਖਦੇ ਹੋ, ਜੋ ਵੀ ਤਿੰਨ ਤਰੀਕਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਭਗਤ ਲਈ ਹੈ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਦਿਓ, ਮਰੁਤ; ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਬਲਦੀਆਂ ਸੰਤਾਨਾਂ ਦਿਓ, ਵੱਡੇ ਹੋ।
ਮਰੁਤੋ ਯਸ੍ਯ ਹਿ ਕ੍ਸ਼ਯੇ ਪਾਥਾ ਦਿਵੋ ਵਿਮਹਸਃ । ਸ ਸੁਗੋਪਾਤਮੋ ਜਨਃ
ਜਿਸ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਮਰੁਤ, ਵੱਡੇ ਆਕਾਸ਼ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਭ ਤੋਂ ਚੰਗੀ ਰੱਖਿਆ ਵਾਲਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਜ੍ਞੈਰ੍ਵਾ ਯਜ੍ਞਵਾਹਸੋ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਮਤੀਨਾਮ੍ । ਮਰੁਤਃ ਸ਼ृਣੁਤਾ ਹਵਮ੍
ਯਜਨਾਂ ਰਾਹੀਂ ਹੋਵੇ ਜਾਂ ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਸੋਚ ਰਾਹੀਂ, ਮਰੁਤ, ਤੁਸੀਂ ਬੁਲਾਵਾ ਸੁਣੋ।
ਉਤ ਵਾ ਯਸ੍ਯ ਵਾਜਿਨੋऽਨੁ ਵਿਪ੍ਰਮਤਕ੍ਸ਼ਤ । ਸ ਗਨ੍ਤਾ ਗੋਮਤਿ ਵ੍ਰਜੇ
ਜਿਸ ਦੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜੇ ਗਿਆਨੀ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਗਾਂਵਾਂ ਵਾਲੀ ਰਿੱਝ ਵਾਲੀ ਝੁੰਡ 'ਚ ਪਹੁੰਚੇਗਾ।
ਅਸ੍ਯ ਵੀਰਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਸੁਤਃ ਸੋਮੋ ਦਿਵਿष੍ਟਿषੁ । ਉਕ੍ਥਂ ਮਦਸ਼੍ਚ ਸ਼ਸ੍ਯਤੇ
ਇਸ ਵੀਰ ਲਈ, ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ, ਨਿਚੋੜਿਆ ਸੋਮ ਅਕਾਸ਼ੀ ਥਾਵਾਂ 'ਚ ਭਜਨ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯ ਸ਼੍ਰੋषਨ੍ਤ੍ਵਾ ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਯਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਰਭਿ । ਸੂਰਂ ਚਿਤ੍ਸਸ੍ਰੁषੀਰਿषਃ
ਉਸ ਦੀ ਬੁਲਾਵਾ ਸਾਰੇ ਲੋਕ ਸੁਣਨ, ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਧਨ ਦੀ ਇੱਛਾ ਵਾਲਾ ਸੂਰਜ ਵੀ ਉਸ ਵੱਲ ਦੌੜ ਪਵੇ।
ਪੂਰ੍ਵੀਭਿਰ੍ਹਿ ਦਦਾਸ਼ਿਮ ਸ਼ਰਦ੍ਭਿਰ੍ਮਰੁਤੋ ਵਯਮ੍ । ਅਵੋਭਿਸ਼੍ਚਰ੍षਣੀਨਾਮ੍
ਕਈ ਸਰਦੀਆਂ ਨਾਲ, ਮਰੁਤ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਬਰਕਤਾਂ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਸੁਭਗਃ ਸ ਪ੍ਰਯਜ੍ਯਵੋ ਮਰੁਤੋ ਅਸ੍ਤੁ ਮਰ੍ਤ੍ਯਃ । ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਯਾਂਸਿ ਪਰ੍षਥ
ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਭਾਗਾਂ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਮਰੁਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ ਯਜਨਾ ਦੇ ਰਸਤੇ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ।
ਸ਼ਸ਼ਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾ ਨਰਃ ਸ੍ਵੇਦਸ੍ਯ ਸਤ੍ਯਸ਼ਵਸਃ । ਵਿਦਾ ਕਾਮਸ੍ਯ ਵੇਨਤਃ
ਮਨੁੱਖੋ, ਉਸ ਦੀਆਂ ਇੱਛਾਵਾਂ ਜਾਣੋ, ਜੋ ਖੁਸ਼ੀ ਲੱਭਣ ਲਈ ਪਸੀਨਾ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਤੇ ਸੱਚਮੁੱਚ ਤਾਕਤਵਾਨ ਹੈ।
ਯੂਯਂ ਤਤ੍ਸਤ੍ਯਸ਼ਵਸ ਆਵਿष੍ਕਰ੍ਤ ਮਹਿਤ੍ਵਨਾ । ਵਿਧ੍ਯਤਾ ਵਿਦ੍ਯੁਤਾ ਰਕ੍ਸ਼ਃ
ਤੁਸੀਂ ਵਾਕਈ ਬਲਵਾਨ ਹੋ, ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿੱਚ ਉਹ ਤਾਕਤ ਵਿਖਾਉਂਦੇ ਹੋ; ਆਪਣੀ ਬਿਜਲੀ ਨਾਲ ਰਾਖਸ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿਓ।
ਗੂਹਤਾ ਗੁਹ੍ਯਂ ਤਮੋ ਵਿ ਯਾਤ ਵਿਸ਼੍ਵਮਤ੍ਰਿਣਮ੍ । ਜ੍ਯੋਤਿष੍ਕਰ੍ਤਾ ਯਦੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹਨੇਰਾ ਦੂਰ ਕਰੋ, ਸਾਰੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਹਟਾਓ; ਰੋਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰੋ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਹੋ।
ਪ੍ਰਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਸਃ ਪ੍ਰਤਵਸੋ ਵਿਰਪ੍ਸ਼ਿਨੋऽਨਾਨਤਾ ਅਵਿਥੁਰਾ ऋਜੀषਿਣਃ । ਜੁष੍ਟਤਮਾਸੋ ਨृਤਮਾਸੋ ਅਞ੍ਜਿਭਿਰ੍ਵ੍ਯਾਨਜ੍ਰੇ ਕੇ ਚਿਦੁਸ੍ਰਾ ਇਵ ਸ੍ਤृਭਿਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਿੱਧਾ ਚਿਹਰਾ, ਸਿੱਧਾ ਜੋਸ਼, ਚਮਕਦੇ, ਅਟੱਲ, ਸੱਚੇ, ਸਿੱਧਾ ਚੱਲਣ ਵਾਲੇ ਹੋ; ਸਭ ਤੋਂ ਪਿਆਰੇ, ਸਭ ਤੋਂ ਮਰਦਾਨਾ, ਸਿੰਗਾਰ ਨਾਲ ਸਜੇ ਹੋਏ; ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਚੋਂ ਕੁਝ ਚਮਕਦੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਂਗ harness ਨਾਲ ਲੱਗਦੇ ਹਨ।
ਉਪਹ੍ਵਰੇषੁ ਯਦਚਿਧ੍ਵਂ ਯਯਿਂ ਵਯ ਇਵ ਮਰੁਤਃ ਕੇਨ ਚਿਤ੍ਪਥਾ । ਸ਼੍ਚੋਤਨ੍ਤਿ ਕੋਸ਼ਾ ਉਪ ਵੋ ਰਥੇष੍ਵਾ ਘृਤਮੁਕ੍ਸ਼ਤਾ ਮਧੁਵਰ੍ਣਮਰ੍ਚਤੇ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਮਰੁਤ ਘਾਟੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਦੌੜਦੇ ਹੋ, ਕਿਸੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਤੁਹਾਡੇ ਰਥਾਂ ਉੱਤੇ ਭਾਂਡੇ ਵਗਦੇ ਹਨ, ਘੀ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਦ ਰੰਗ ਦਾ, ਜੋ ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰੈषਾਮਜ੍ਮੇषੁ ਵਿਥੁਰੇਵ ਰੇਜਤੇ ਭੂਮਿਰ੍ਯਾਮੇषੁ ਯਦ੍ਧ ਯੁਞ੍ਜਤੇ ਸ਼ੁਭੇ । ਤੇ ਕ੍ਰੀਲ਼ਯੋ ਧੁਨਯੋ ਭ੍ਰਾਜਦृष੍ਟਯਃ ਸ੍ਵਯਂ ਮਹਿਤ੍ਵਂ ਪਨਯਨ੍ਤ ਧੂਤਯਃ
ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ, ਧਰਤੀ ਹਿਲਦੀ ਹੈ; ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਖੇਡਾਂ, ਕੰਬਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਅੱਖਾਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟੋਲੀਆਂ ਖੁਦ ਆਪਣੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਿਖਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਸ ਹਿ ਸ੍ਵਸृਤ੍ਪृषਦਸ਼੍ਵੋ ਯੁਵਾ ਗਣੋऽਯਾ ਈਸ਼ਾਨਸ੍ਤਵਿषੀਭਿਰਾਵृਤਃ । ਅਸਿ ਸਤ੍ਯ ऋਣਯਾਵਾਨੇਦ੍ਯੋऽਸ੍ਯਾ ਧਿਯਃ ਪ੍ਰਾਵਿਤਾਥਾ ਵृषਾ ਗਣਃ
ਉਹ ਨੌਜਵਾਨ ਟੋਲੀ, ਚਿੱਟੇ-ਚਿੱਟੇ ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲੀ, ਖੁਦ-ਪੈਦਾ, ਤਾਕਤਵਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਘਿਰੀ ਹੋਈ ਹੈ; ਤੁਸੀਂ ਸੱਚੇ, ਕਰਜ਼ਾ-ਰਹਿਤ, ਸਲਾਹਿਆ ਜਾਂਦੇ, ਇਸ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਦੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਮਹਾਨ ਟੋਲੀ ਹੋ।