ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੋਧੋ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਅਥਰ੍ਵਣਸ੍ਤ੍ਰਿਤਾਯ ਗਾ ਅਜਨਯਮਹੇਰਧਿ । ਅਹਂ ਦਸ੍ਯੁਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਨृਮ੍ਣਮਾ ਦਦੇ ਗੋਤ੍ਰਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਦਧੀਚੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੇ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਰੋਕ ਬਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਗਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਉੱਤੇ। ਮੈਂ ਸੁਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਦਧੀਚ ਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੂੰ ਕੁਲ ਦਿੱਤੇ।
ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਜ੍ਰਮਤਕ੍ਸ਼ਦਾਯਸਂ ਮਯਿ ਦੇਵਾਸੋऽਵृਜਨ੍ਨਪਿ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਮਮਾਨੀਕਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਦੁष੍ਟਰਂ ਮਾਮਾਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਵੇਨ ਚ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਲੋਹਾ ਦਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਮੇਤਂ ਗਵ੍ਯਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਂ ਪੁਰੀषਿਣਂ ਸਾਯਕੇਨਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨਿ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਯਨ੍ਮਾ ਸੋਮਾਸ ਉਕ੍ਥਿਨੋ ਅਮਨ੍ਦਿषੁਃ
ਮੈਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਭਗਤ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਗੀਤ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਪਰਾ ਜਿਗ੍ਯ ਇਦ੍ਧਨਂ ਨ ਮृਤ੍ਯਵੇऽਵ ਤਸ੍ਥੇ ਕਦਾ ਚਨ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਯਾਚਤਾ ਵਸੁ ਨ ਮੇ ਪੂਰਵਃ ਸਖ੍ਯੇ ਰਿषਾਥਨ
ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੌਤ ਲਈ ਹਟਿਆ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਮੰਗਣ। ਹੇ ਪੂਰੁ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਅਹਮੇਤਾਞ੍ਛਾਸ਼੍ਵਸਤੋ ਦ੍ਵਾਦ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯੇ ਵਜ੍ਰਂ ਯੁਧਯੇऽਕृਣ੍ਵਤ । ਆਹ੍ਵਯਮਾਨਾਁ ਅਵ ਹਨ੍ਮਨਾਹਨਂ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਵਦਨ੍ਨਨਮਸ੍ਯੁਰ੍ਨਮਸ੍ਵਿਨਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਵਜਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ, ਤਾਕਤਵਰ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭੀਦਮੇਕਮੇਕੋ ਅਸ੍ਮਿ ਨਿष੍षਾਲ਼ਭੀ ਦ੍ਵਾ ਕਿਮੁ ਤ੍ਰਯਃ ਕਰਨ੍ਤਿ । ਖਲੇ ਨ ਪਰ੍षਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਹਨ੍ਮਿ ਭੂਰਿ ਕਿਂ ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਈਆਂ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਕਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥਰੈਸ਼ਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਅਹਂ ਗੁਙ੍ਗੁਭ੍ਯੋ ਅਤਿਥਿਗ੍ਵਮਿष੍ਕਰਮਿषਂ ਨ ਵृਤ੍ਰਤੁਰਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧਾਰਯਮ੍ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਣਯਘ੍ਨ ਉਤ ਵਾ ਕਰਞ੍ਜਹੇ ਪ੍ਰਾਹਂ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਅਸ਼ੁਸ਼੍ਰਵਿ
ਮੈਂ ਗੁੰਗੁ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਪਰਣਯਾ ਜਾਂ ਕਰੰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵੱਡੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ ਵਿਚ, ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰ ਮੇ ਨਮੀ ਸਾਪ੍ਯ ਇषੇ ਭੁਜੇ ਭੂਦ੍ਗਵਾਮੇषੇ ਸਖ੍ਯਾ ਕृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਤਾ । ਦਿਦ੍ਯੁਂ ਯਦਸ੍ਯ ਸਮਿਥੇषੁ ਮਂਹਯਮਾਦਿਦੇਨਂ ਸ਼ਂਸ੍ਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਕਰਮ੍
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾਵੇ; ਉਹ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਏ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਜੋਗ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਨੇਮਸ੍ਮਿਨ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਸੋਮੋ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗੋਪਾ ਨੇਮਮਾਵਿਰਸ੍ਥਾ ਕृਣੋਤਿ । ਸ ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਵृषਭਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਨ੍ਦ੍ਰੁਹਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਲੇ ਬਦ੍ਧੋ ਅਨ੍ਤਃ
ਸੋਮਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਨਾ ਉਹ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅੰਦਰੋਂ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਸੂਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨ ਮਿਨਾਮਿ ਧਾਮ । ਤੇ ਮਾ ਭਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਪਰਾਜਿਤਮਸ੍ਤृਤਮषਾਲ਼੍ਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਬਣਾਉਣ, ਅਜਿੱਤ, ਅਜੇਹ, ਅਟੱਲ।
ਅਹਂ ਦਾਂ ਗृਣਤੇ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਂ ਵਸ੍ਵਹਂ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਕृਣਵਂ ਮਹ੍ਯਂ ਵਰ੍ਧਨਮ੍ । ਅਹਂ ਭੁਵਂ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਚੋਦਿਤਾਯਜ੍ਵਨਃ ਸਾਕ੍ਸ਼ਿ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ
ਮੈਂ ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਪੁਰਾਣੀ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਾਧੂ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ, ਹਰ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਗਵਾਹ ਹਾਂ।
ਮਾਂ ਧੁਰਿਨ੍ਦ੍ਰਂ ਨਾਮ ਦੇਵਤਾ ਦਿਵਸ਼੍ਚ ਗ੍ਮਸ਼੍ਚਾਪਾਂ ਚ ਜਨ੍ਤਵਃ । ਅਹਂ ਹਰੀ ਵृषਣਾ ਵਿਵ੍ਰਤਾ ਰਘੂ ਅਹਂ ਵਜ੍ਰਂ ਸ਼ਵਸੇ ਧृष੍ਣ੍ਵਾ ਦਦੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੰਦਰ ਨਾਮ ਰੱਖਿਆ; ਅਸਮਾਨ, ਧਰਤੀ ਤੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੇ ਵੀ। ਮੈਂ ਦੋ ਤੇਜ਼ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਘੋੜੇ ਜੋੜੇ; ਮੈਂ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਨੂੰ ਵਜਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਮਤ੍ਕਂ ਕਵਯੇ ਸ਼ਿਸ਼੍ਨਥਂ ਹਥੈਰਹਂ ਕੁਤ੍ਸਮਾਵਮਾਭਿਰੂਤਿਭਿਃ । ਅਹਂ ਸ਼ੁष੍ਣਸ੍ਯ ਸ਼੍ਨਥਿਤਾ ਵਧਰ੍ਯਮਂ ਨ ਯੋ ਰਰ ਆਰ੍ਯਂ ਨਾਮ ਦਸ੍ਯਵੇ
ਮੈਂ ਅਟਕ ਨੂੰ ਰਿਸ਼ੀ ਲਈ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ; ਮੈਂ ਕੁਤਸਾ ਦੀ ਮਦਦ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਸ਼ੁਸ਼ਣ ਦਾ ਵਧਨਹਾਰ ਹਾਂ, ਵਧਰਯਸ਼ਵ ਨੂੰ ਰੋਕਣ ਵਾਲਾ, ਜਿਸ ਨੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਆਰੀਅ ਨਾਮ ਨਹੀਂ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਪਿਤੇਵ ਵੇਤਸੂਁਰਭਿष੍ਟਯੇ ਤੁਗ੍ਰਂ ਕੁਤ੍ਸਾਯ ਸ੍ਮਦਿਭਂ ਚ ਰਨ੍ਧਯਮ੍ । ਅਹਂ ਭੁਵਂ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਰਾਜਨਿ ਪ੍ਰ ਯਦ੍ਭਰੇ ਤੁਜਯੇ ਨ ਪ੍ਰਿਯਾਧृषੇ
ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਵੇਤਸੂ ਦੀ ਇੱਛਾ ਲਈ ਮਦਦ ਕੀਤੀ; ਮੈਂ ਤੁਗਰਾ ਨੂੰ ਕੁਤਸਾ ਤੇ ਸਮਦਿਭਾ ਲਈ ਵਸ਼ ਕਰ ਲਿਆ। ਮੈਂ ਯਜਮਾਨ, ਰਾਜਾ ਨੂੰ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੈਂ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿਚ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਨੇ ਪਿਆਰਾ ਨਹੀਂ ਰੋਕਿਆ।
ਅਹਂ ਰਨ੍ਧਯਂ ਮृਗਯਂ ਸ਼੍ਰੁਤਰ੍ਵਣੇ ਯਨ੍ਮਾਜਿਹੀਤ ਵਯੁਨਾ ਚਨਾਨੁषਕ੍ । ਅਹਂ ਵੇਸ਼ਂ ਨਮ੍ਰਮਾਯਵੇऽਕਰਮਹਂ ਸਵ੍ਯਾਯ ਪਡ੍ਗृਭਿਮਰਨ੍ਧਯਮ੍
ਮੈਂ ਮ੍ਰਿਗਯਾ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੁਤਰਵਨ ਲਈ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ, ਜਦ ਉਹ ਆਪਣੀ ਹੁਨਰ ਨਾਲ ਮੇਰੀ ਮਦਦ ਲੱਭਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਨਿਮਰ ਵੇਸ਼ਾ ਨੂੰ ਝੁਕਾਇਆ; ਮੈਂ ਸਵਿਆ ਲਈ ਪਡਗ੍ਰਭੀ ਨੂੰ ਵਸ਼ ਕੀਤਾ।
ਅਹਂ ਸ ਯੋ ਨਵਵਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਬृਹਦ੍ਰਥਂ ਸਂ ਵृਤ੍ਰੇਵ ਦਾਸਂ ਵृਤ੍ਰਹਾਰੁਜਮ੍ । ਯਦ੍ਵਰ੍ਧਯਨ੍ਤਂ ਪ੍ਰਥਯਨ੍ਤਮਾਨੁषਗ੍ਦੂਰੇ ਪਾਰੇ ਰਜਸੋ ਰੋਚਨਾਕਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਹਾਂ ਜਿਸ ਨੇ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲੇ ਵਾਂਗ ਨਵਵਾਸਤਵ ਅਤੇ ਬ੍ਰਹਦਰਥ ਨਾਮ ਦੇ ਦਾਸ ਨੂੰ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ। ਜਦ ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਆਪਣੀ ਸ਼ਾਨ ਵਧਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦਾ, ਮੈਂ ਉਸ ਨੂੰ ਆਸਮਾਨ ਦੇ ਚਮਕਦਾਰ ਪਾਸੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਸੁੱਟ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਪਰਿ ਯਾਮ੍ਯਾਸ਼ੁਭਿਃ ਪ੍ਰੈਤਸ਼ੇਭਿਰ੍ਵਹਮਾਨ ਓਜਸਾ । ਯਨ੍ਮਾ ਸਾਵੋ ਮਨੁष ਆਹ ਨਿਰ੍ਣਿਜ ऋਧਕ੍ਕृषੇ ਦਾਸਂ ਕृਤ੍ਵ੍ਯਂ ਹਥੈਃ
ਮੈਂ ਸੂਰਜ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਤੇਜ਼ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹਾਂ, ਜੋ ਜੋਰ ਨਾਲ ਮੈਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਜਦ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਦਬਾਏ ਪੱਥਰ ਮੈਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਦਾਸ ਨੂੰ ਹਰਾ ਕੇ ਥੱਲੇ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਸਪ੍ਤਹਾ ਨਹੁषੋ ਨਹੁष੍ਟਰਃ ਪ੍ਰਾਸ਼੍ਰਾਵਯਂ ਸ਼ਵਸਾ ਤੁਰ੍ਵਸ਼ਂ ਯਦੁਮ੍ । ਅਹਂ ਨ੍ਯਨ੍ਯਂ ਸਹਸਾ ਸਹਸ੍ਕਰਂ ਨਵ ਵ੍ਰਾਧਤੋ ਨਵਤਿਂ ਚ ਵਕ੍ਸ਼ਯਮ੍
ਮੈਂ ਸੱਤ ਗੁਣਾਂ ਵਾਲਾ ਨਹੁਸ਼ ਹਾਂ, ਨਹੁਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਰ। ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਮੈਂ ਤੁਰਵਸ਼ਾ ਅਤੇ ਯਦੁ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਵਡਿਆਈ ਜ਼ਾਹਿਰ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ। ਮੈਂ ਹੋਰ ਇੱਕ ਵੱਡੇ ਨੂੰ ਜਿੱਤਿਆ ਅਤੇ ਨਵਵੇਂ ਵਾਰ ਅਹੰਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੱਤਾ।
ਅਹਂ ਸਪ੍ਤ ਸ੍ਰਵਤੋ ਧਾਰਯਂ ਵृषਾ ਦ੍ਰਵਿਤ੍ਨ੍ਵਃ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਂ ਸੀਰਾ ਅਧਿ । ਅਹਮਰ੍ਣਾਂਸਿ ਵਿ ਤਿਰਾਮਿ ਸੁਕ੍ਰਤੁਰ੍ਯੁਧਾ ਵਿਦਂ ਮਨਵੇ ਗਾਤੁਮਿष੍ਟਯੇ
ਮੈਂ, ਵੱਛਾ, ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੱਤ ਵਹਿਣ ਵਾਲੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਨੂੰ ਰੋਕਿਆ। ਮੈਂ ਚੰਗੀ ਸੋਚ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਪਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਗਿਆਨ ਨਾਲ ਮਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਲਈ ਰਾਹ ਲੱਭਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਂ ਤਦਾਸੁ ਧਾਰਯਂ ਯਦਾਸੁ ਨ ਦੇਵਸ਼੍ਚਨ ਤ੍ਵष੍ਟਾਧਾਰਯਦ੍ਰੁਸ਼ਤ੍ । ਸ੍ਪਾਰ੍ਹਂ ਗਵਾਮੂਧਸ੍ਸੁ ਵਕ੍ਸ਼ਣਾਸ੍ਵਾ ਮਧੋਰ੍ਮਧੁ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰ੍ਯਂ ਸੋਮਮਾਸ਼ਿਰਮ੍
ਮੈਂ ਉਹ ਧਾਰਾਂ ਉਸ ਵੇਲੇ ਰੋਕੀਆਂ, ਜਦ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲ ਨਹੀਂ ਸਕਿਆ। ਗਾਵਾਂ ਦੇ ਉਧਰਾਂ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਕੀਮਤੀ ਦੁੱਧ, ਮਿੱਠਾ ਸ਼ਹਦ, ਅਤੇ ਪਵਿੱਤਰ ਸੋਮ ਮੈਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤਾ।
ਏਵਾ ਦੇਵਾਁ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਿਵ੍ਯੇ ਨॄਨ੍ਪ੍ਰ ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੇਨ ਮਘਵਾ ਸਤ੍ਯਰਾਧਾਃ । ਵਿਸ਼੍ਵੇਤ੍ਤਾ ਤੇ ਹਰਿਵਃ ਸ਼ਚੀਵੋऽਭਿ ਤੁਰਾਸਃ ਸ੍ਵਯਸ਼ੋ ਗृਣਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਇੰਦਰ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸ਼ੂਰੀ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆ ਬਣ ਕੇ ਸਭ ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਹਰੀਵਹ, ਤੇਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਭਰੇ ਹੋਏ ਸਭ ਆਪਣੇ-ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਤੇਰੀ ਵਡਿਆਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪ੍ਰ ਵੋ ਮਹੇ ਮਨ੍ਦਮਾਨਾਯਾਨ੍ਧਸੋऽਰ੍ਚਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾਨਰਾਯ ਵਿਸ਼੍ਵਾਭੁਵੇ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯ ਸੁਮਖਂ ਸਹੋ ਮਹਿ ਸ਼੍ਰਵੋ ਨृਮ੍ਣਂ ਚ ਰੋਦਸੀ ਸਪਰ੍ਯਤਃ
ਮਹਾਨ, ਅਮ੍ਰਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੇ, ਵਿਸ਼ਵਨਰਾ, ਸਭ ਕੁਝ ਘੇਰਨ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਗੀਤ ਸਮਰਪਿਤ ਕਰੋ। ਇੰਦਰ, ਜਿਸ ਦੀ ਵੱਡੀ ਸ਼ਕਤੀ, ਸ਼ੋਹਰਤ ਅਤੇ ਸ਼ੂਰੀਤਾ ਧਰਤੀ ਤੇ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋ ਚਿਨ੍ਨੁ ਸਖ੍ਯਾ ਨਰ੍ਯ ਇਨ ਸ੍ਤੁਤਸ਼੍ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰੋ ਮਾਵਤੇ ਨਰੇ । ਵਿਸ਼੍ਵਾਸੁ ਧੂਰ੍षੁ ਵਾਜਕृਤ੍ਯੇषੁ ਸਤ੍ਪਤੇ ਵृਤ੍ਰੇ ਵਾਪ੍ਸ੍ਵਭਿ ਸ਼ੂਰ ਮਨ੍ਦਸੇ
ਉਹੀ, ਚੰਗੀ ਦੋਸਤੀ ਨਾਲ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਗਿਆ, ਇੰਦਰ ਹੈ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਰ ਕੰਮ, ਹਰ ਇਨਾਮ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇ, ਹਰ ਜੰਗ ਵਿੱਚ, ਤੂੰ ਸ਼ੂਰੀ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਕੇ ਤੇ ਨਰ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਯੇ ਤ ਇषੇ ਯੇ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਂ ਸਧਨ੍ਯਮਿਯਕ੍ਸ਼ਾਨ੍ । ਕੇ ਤੇ ਵਾਜਾਯਾਸੁਰ੍ਯਾਯ ਹਿਨ੍ਵਿਰੇ ਕੇ ਅਪ੍ਸੁ ਸ੍ਵਾਸੂਰ੍ਵਰਾਸੁ ਪੌਂਸ੍ਯੇ
ਕੌਣ ਹਨ ਉਹ ਮਨੁੱਖ, ਇੰਦਰ, ਜੋ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਤੇਰੀ ਦਇਆ ਅਤੇ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ ਹਨ? ਕੌਣ ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ, ਸਰਦਾਰੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਕੌਣ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ, ਵਧੀਆ ਦੌਲਤ ਵਿੱਚ, ਅਤੇ ਮਰਦਾਨਗੀ ਵਿੱਚ ਤੈਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ?
ਭੁਵਸ੍ਤ੍ਵਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣਾ ਮਹਾਨ੍ਭੁਵੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇषੁ ਸਵਨੇषੁ ਯਜ੍ਞਿਯਃ । ਭੁਵੋ ਨॄਁਸ਼੍ਚ੍ਯੌਤ੍ਨੋ ਵਿਸ਼੍ਵਸ੍ਮਿਨ੍ਭਰੇ ਜ੍ਯੇष੍ਠਸ਼੍ਚ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਵਿਸ਼੍ਵਚਰ੍षਣੇ
ਤੂੰ, ਇੰਦਰ, ਅਰਦਾਸ ਨਾਲ ਮਹਾਨ ਹੈਂ; ਤੂੰ ਹਰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਹੈਂ। ਸਭ ਸਮਾਗਮਾਂ ਵਿੱਚ ਤੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਹੈਂ, ਤੇਰੀ ਸੋਚ ਸਭ ਲੋਕਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਹੈ।
ਅਵਾ ਨੁ ਕਂ ਜ੍ਯਾਯਾਨ੍ਯਜ੍ਞਵਨਸੋ ਮਹੀਂ ਤ ਓਮਾਤ੍ਰਾਂ ਕृष੍ਟਯੋ ਵਿਦੁਃ । ਅਸੋ ਨੁ ਕਮਜਰੋ ਵਰ੍ਧਾਸ਼੍ਚ ਵਿਸ਼੍ਵੇਦੇਤਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ
ਹੁਣ ਵੱਡੇ, ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ। ਲੋਕ ਤੇਰੀ ਵੱਡੀ ਮਾਪ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ। ਇਹ, ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ, ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਧਦਾ ਹੈ, ਇਹ ਸਭ ਪੀਣ ਵਾਲੀਆਂ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ।
ਏਤਾ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਵਨਾ ਤੂਤੁਮਾ ਕृषੇ ਸ੍ਵਯਂ ਸੂਨੋ ਸਹਸੋ ਯਾਨਿ ਦਧਿषੇ । ਵਰਾਯ ਤੇ ਪਾਤ੍ਰਂ ਧਰ੍ਮਣੇ ਤਨਾ ਯਜ੍ਞੋ ਮਨ੍ਤ੍ਰੋ ਬ੍ਰਹ੍ਮੋਦ੍ਯਤਂ ਵਚਃ
ਇਹ ਸਭ ਚੜ੍ਹਾਵਾਂ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ, ਹੇ ਤਾਕਤ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਜੋ ਤੂੰ ਆਪ ਸਵੀਕਾਰ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਲਈ, ਪਾਤਰ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ, ਰਸਮ ਬਣਾਈ ਗਈ, ਭਜਨ, ਅਰਦਾਸ, ਉੱਚਾ ਬੋਲਿਆ ਗਿਆ।
ਯੇ ਤੇ ਵਿਪ੍ਰ ਬ੍ਰਹ੍ਮਕृਤਃ ਸੁਤੇ ਸਚਾ ਵਸੂਨਾਂ ਚ ਵਸੁਨਸ਼੍ਚ ਦਾਵਨੇ । ਪ੍ਰ ਤੇ ਸੁਮ੍ਨਸ੍ਯ ਮਨਸਾ ਪਥਾ ਭੁਵਨ੍ਮਦੇ ਸੁਤਸ੍ਯ ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸਃ
ਹੇ ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਤੇਰੇ ਲਈ ਸੋਮ ਪੀਣ ਸਮੇਂ ਭਜਨ ਬਣਾਏ, ਅਤੇ ਦੌਲਤ ਦੇਣ ਲਈ, ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਨ ਤੇਰੀ ਮਿਹਰ ਤੇ ਧਿਆਨ ਲਾ ਕੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਖ ਦੀ ਰਾਹ ਤੇ ਚਲਦੇ ਹਨ।
ਮਹਤ੍ਤਦੁਲ੍ਬਂ ਸ੍ਥਵਿਰਂ ਤਦਾਸੀਦ੍ਯੇਨਾਵਿष੍ਟਿਤਃ ਪ੍ਰਵਿਵੇਸ਼ਿਥਾਪਃ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਅਪਸ਼੍ਯਦ੍ਬਹੁਧਾ ਤੇ ਅਗ੍ਨੇ ਜਾਤਵੇਦਸ੍ਤਨ੍ਵੋ ਦੇਵ ਏਕਃ
ਉਹ ਵੱਡਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਬੀਜ ਸੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਤੂੰ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਇਆ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜਾਤਵੇਦਸ, ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਇਕੱਲਾ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਦੇਹ ਦੇ ਸਭ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਕਈ ਤਰੀਕਿਆਂ ਨਾਲ ਵੇਖਿਆ।
ਕੋ ਮਾ ਦਦਰ੍ਸ਼ ਕਤਮਃ ਸ ਦੇਵੋ ਯੋ ਮੇ ਤਨ੍ਵੋ ਬਹੁਧਾ ਪਰ੍ਯਪਸ਼੍ਯਤ੍ । ਕ੍ਵਾਹ ਮਿਤ੍ਰਾਵਰੁਣਾ ਕ੍ਸ਼ਿਯਨ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨੇਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾਃ ਸਮਿਧੋ ਦੇਵਯਾਨੀਃ
ਕੌਣ ਮੈਨੂੰ ਵੇਖਿਆ, ਕਿਹੜਾ ਦੇਵਤਾ ਹੈ ਜੋ ਮੇਰੀਆਂ ਕਈ ਰੂਪਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ? ਮਿਤ੍ਰ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਕਿੱਥੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਸਭ ਪੂਜਾ ਲਈ ਜਲਾਈਆਂ ਅੱਗਾਂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ?