ਅਸ੍ਤਾਵ੍ਯਗ੍ਨਿਰ੍ਨਰਾਂ ਸੁਸ਼ੇਵੋ ਵੈਸ਼੍ਵਾਨਰ ऋषਿਭਿਃ ਸੋਮਗੋਪਾਃ । ਅਦ੍ਵੇषੇ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਹੁਵੇਮ ਦੇਵਾ ਧਤ੍ਤ ਰਯਿਮਸ੍ਮੇ ਸੁਵੀਰਮ੍
ਅਗਨਿ, ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਮਿਹਰਬਾਨ ਹੈ, ਸਭ ਦਾ ਹੈ, ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨਾਲ, ਸੋਮਾ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਸਦਾ ਟਿਕਾ ਰਹੇ। ਕੋਈ ਵੈਰ ਨਾ ਹੋਵੇ, ਅਸੀਂ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਬੁਲਾਈਏ—ਦੇਵਤੇ ਸਾਨੂੰ ਦੌਲਤ ਤੇ ਤਾਕਤਵਾਨ ਪੁੱਤਰ ਦੇਣ।
ਪ੍ਰ ਹੋਤਾ ਜਾਤੋ ਮਹਾਨ੍ਨਭੋਵਿਨ੍ਨृषਦ੍ਵਾ ਸੀਦਦਪਾਮੁਪਸ੍ਥੇ । ਦਧਿਰ੍ਯੋ ਧਾਯਿ ਸ ਤੇ ਵਯਾਂਸਿ ਯਨ੍ਤਾ ਵਸੂਨਿ ਵਿਧਤੇ ਤਨੂਪਾਃ
ਵੱਡਾ ਹੋਤਾਰ, ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ, ਅਕਾਸ਼ ਨੂੰ ਜਾਣਦਾ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪਾਣੀ ਦੇ ਪਾਸ ਬੈਠਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਟਿਕਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਸਥਿਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ, ਉਸ ਤੱਕ ਤੇਰੀਆਂ ਤਾਕਤਾਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਦੌਲਤ ਵੰਡਦਾ ਤੇ ਸਰੀਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਇਮਂ ਵਿਧਨ੍ਤੋ ਅਪਾਂ ਸਧਸ੍ਥੇ ਪਸ਼ੁਂ ਨ ਨष੍ਟਂ ਪਦੈਰਨੁ ਗ੍ਮਨ੍ । ਗੁਹਾ ਚਤਨ੍ਤਮੁਸ਼ਿਜੋ ਨਮੋਭਿਰਿਚ੍ਛਨ੍ਤੋ ਧੀਰਾ ਭृਗਵੋऽਵਿਨ੍ਦਨ੍
ਪਾਣੀ ਦੇ ਥਾਂ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਉਹ ਉਸ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਗਏ, ਜਿਵੇਂ ਗੁੰਮ ਹੋਈਆਂ ਗਾਂਵਾਂ। ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ, ਉਸ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ, ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ, ਘੁੰਮਦਾ ਹੋਇਆ ਲੱਭ ਲਿਆ।
ਇਮਂ ਤ੍ਰਿਤੋ ਭੂਰ੍ਯਵਿਨ੍ਦਦਿਚ੍ਛਨ੍ਵੈਭੂਵਸੋ ਮੂਰ੍ਧਨ੍ਯਘ੍ਨ੍ਯਾਯਾਃ । ਸ ਸ਼ੇਵृਧੋ ਜਾਤ ਆ ਹਰ੍ਮ੍ਯੇषੁ ਨਾਭਿਰ੍ਯੁਵਾ ਭਵਤਿ ਰੋਚਨਸ੍ਯ
ਤ੍ਰਿਤਾ ਨੇ, ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਇਸ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਨੂੰ ਗਾਂ ਦੀ ਚੋਟੀ 'ਤੇ ਲੱਭ ਲਿਆ। ਉਹ ਜਨਮ ਲੈ ਕੇ ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਚਮਕਦੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਨਾਬ, ਨੌਜਵਾਨ ਬਣਦਾ ਹੈ।
ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਮੁਸ਼ਿਜੋ ਨਮੋਭਿਃ ਪ੍ਰਾਞ੍ਚਂ ਯਜ੍ਞਂ ਨੇਤਾਰਮਧ੍ਵਰਾਣਾਮ੍ । ਵਿਸ਼ਾਮਕृਣ੍ਵਨ੍ਨਰਤਿਂ ਪਾਵਕਂ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਦਧਤੋ ਮਾਨੁषੇषੁ
ਉਸ਼ਿਜ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਨੋਹਰ ਹੋਤਾਰ, ਯਜਨ ਦਾ ਆਗੂ, ਰਸਮਾਂ ਦਾ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅੱਗੇ ਕੀਤਾ। ਉਹ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਖੁਸ਼ੀ, ਪਵਿੱਤਰ, ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਬਣਾਇਆ।
ਪ੍ਰ ਭੂਰ੍ਜਯਨ੍ਤਂ ਮਹਾਂ ਵਿਪੋਧਾਂ ਮੂਰਾ ਅਮੂਰਂ ਪੁਰਾਂ ਦਰ੍ਮਾਣਮ੍ । ਨਯਨ੍ਤੋ ਗਰ੍ਭਂ ਵਨਾਂ ਧਿਯਂ ਧੁਰ੍ਹਿਰਿਸ਼੍ਮਸ਼੍ਰੁਂ ਨਾਰ੍ਵਾਣਂ ਧਨਰ੍ਚਮ੍
ਵੱਡਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਬੁਧੀਮਾਨ, ਸਾਫ-ਸੁਥਰਾ, ਪੁਰਾਣਾ ਸ਼ਹਿਰਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਅੱਗੇ ਲਿਆ। ਜੰਗਲਾਂ ਦੀ ਗਰਭ, ਸੋਚ, ਬੁਧੀ, ਪੀਲੇ ਦਾਢੀ ਵਾਲਾ, ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ, ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਲਿਆ।
ਨਿ ਪਸ੍ਤ੍ਯਾਸੁ ਤ੍ਰਿਤ ਸ੍ਤਭੂਯਨ੍ਪਰਿਵੀਤੋ ਯੋਨੌ ਸੀਦਦਨ੍ਤਃ । ਅਤਃ ਸਂਗृਭ੍ਯਾ ਵਿਸ਼ਾਂ ਦਮੂਨਾ ਵਿਧਰ੍ਮਣਾਯਨ੍ਤ੍ਰੈਰੀਯਤੇ ਨॄਨ੍
ਤ੍ਰਿਤਾ, ਘਰਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕ ਕੇ, ਘੇਰੇ ਹੋਏ, ਗਰਭ ਵਿਚ, ਥਾਂ 'ਤੇ ਬੈਠ ਗਿਆ। ਉਥੋਂ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਆਪਣੇ ਨਿਯਮਾਂ ਤੇ ਰੋਕਾਂ ਨਾਲ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅਸ੍ਯਾਜਰਾਸੋ ਦਮਾਮਰਿਤ੍ਰਾ ਅਰ੍ਚਦ੍ਧੂਮਾਸੋ ਅਗ੍ਨਯਃ ਪਾਵਕਾਃ । ਸ਼੍ਵਿਤੀਚਯਃ ਸ਼੍ਵਾਤ੍ਰਾਸੋ ਭੁਰਣ੍ਯਵੋ ਵਨਰ੍षਦੋ ਵਾਯਵੋ ਨ ਸੋਮਾਃ
ਉਸ ਦੀਆਂ ਕਦੇ ਨਾ ਮਿਟਣ ਵਾਲੀਆਂ, ਘਰ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਅਗਨਿ ਦੀਆਂ ਲਪਟਾਂ ਭੜਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਚਿੱਟੇ ਦੰਦਾਂ ਵਾਲੀਆਂ, ਗੂੰਜਦੀਆਂ, ਘਣੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੀਆਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਨੂੰ ਸਾੜਨ ਵਾਲੀਆਂ, ਹਵਾ ਵਾਂਗ, ਸੋਮਾ ਵਾਂਗ।
ਪ੍ਰ ਜਿਹ੍ਵਯਾ ਭਰਤੇ ਵੇਪੋ ਅਗ੍ਨਿਃ ਪ੍ਰ ਵਯੁਨਾਨਿ ਚੇਤਸਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾਃ । ਤਮਾਯਵਃ ਸ਼ੁਚਯਨ੍ਤਂ ਪਾਵਕਂ ਮਨ੍ਦ੍ਰਂ ਹੋਤਾਰਂ ਦਧਿਰੇ ਯਜਿष੍ਠਮ੍
ਆਪਣੀ ਜੀਭ ਨਾਲ ਅਗਨਿ ਕੰਪਨ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਧਰਤੀ ਦੇ ਰਾਹ ਸਮਝਦਾ ਹੈ। ਆਯੁ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸ ਪਵਿੱਤਰ, ਚਮਕਦਾਰ, ਮਨੋਹਰ ਹੋਤਾਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਯੋਗ ਯਜਨ ਲਈ ਰੱਖਿਆ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਯਮਗ੍ਨਿਂ ਪृਥਿਵੀ ਜਨਿष੍ਟਾਮਾਪਸ੍ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਭृਗਵੋ ਯਂ ਸਹੋਭਿਃ । ਈਲ਼ੇਨ੍ਯਂ ਪ੍ਰਥਮਂ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਾ ਦੇਵਾਸ੍ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰ੍ਮਨਵੇ ਯਜਤ੍ਰਮ੍
ਜਿਸ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਅਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ, ਪਾਣੀਆਂ, ਤਵਸ਼ਟਾ, ਭ੍ਰਿਗੁ ਰਿਸ਼ੀਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ, ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਾਨ ਨੇ, ਜੋ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਮਨੁ ਲਈ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ।
ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਦੇਵਾ ਦਧਿਰੇ ਹਵ੍ਯਵਾਹਂ ਪੁਰੁਸ੍ਪृਹੋ ਮਾਨੁषਾਸੋ ਯਜਤ੍ਰਮ੍ । ਸ ਯਾਮਨ੍ਨਗ੍ਨੇ ਸ੍ਤੁਵਤੇ ਵਯੋ ਧਾਃ ਪ੍ਰ ਦੇਵਯਨ੍ਯਸ਼ਸਃ ਸਂ ਹਿ ਪੂਰ੍ਵੀਃ
ਤੈਨੂੰ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤੇ ਭੇਟਾਂ ਲੈਣ ਵਾਲਾ, ਸਭ ਤੋਂ ਚਾਹਿਆ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਿਚ ਪੂਜਾ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ। ਹੇ ਅਗਨਿ, ਜੋ ਤੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰ ਕਰਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ, ਸ਼ਾਨਦਾਰ ਤੇ ਪੁਰਾਣੀ ਦਾਤ ਦੇ।
ਜਗृਭ੍ਮਾ ਤੇ ਦਕ੍ਸ਼ਿਣਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਹਸ੍ਤਂ ਵਸੂਯਵੋ ਵਸੁਪਤੇ ਵਸੂਨਾਮ੍ । ਵਿਦ੍ਮਾ ਹਿ ਤ੍ਵਾ ਗੋਪਤਿਂ ਸ਼ੂਰ ਗੋਨਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਅਸੀਂ ਤੇਰਾ ਸੱਜਾ ਹੱਥ ਫੜਿਆ, ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਕਰਦੇ, ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕ, ਦੌਲਤਾਂ ਦੇ ਰਾਜਾ। ਅਸੀਂ ਤੈਨੂੰ ਗਾਂਵਾਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰਨ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ ਯੋਧਾ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸ੍ਵਾਯੁਧਂ ਸ੍ਵਵਸਂ ਸੁਨੀਥਂ ਚਤੁਃਸਮੁਦ੍ਰਂ ਧਰੁਣਂ ਰਯੀਣਾਮ੍ । ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਸ਼ਂਸ੍ਯਂ ਭੂਰਿਵਾਰਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਆਪਣੇ ਹਥਿਆਰ, ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ, ਚੰਗੀ ਰਹਿਨੁਮਾ, ਚਾਰ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤਾਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ। ਪ੍ਰਸ਼ੰਸਾ ਯੋਗ, ਵੱਡੀ ਵਿਆਪਕਤਾ ਵਾਲਾ—ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸੁਬ੍ਰਹ੍ਮਾਣਂ ਦੇਵਵਨ੍ਤਂ ਬृਹਨ੍ਤਮੁਰੁਂ ਗਭੀਰਂ ਪृਥੁਬੁਧ੍ਨਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਸ਼੍ਰੁਤऋषਿਮੁਗ੍ਰਮਭਿਮਾਤਿषਾਹਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਸੁਭਰਮਣ, ਦੇਵਤਾਵਾਂ ਵਾਲਾ, ਵੱਡਾ, ਵਿਅਪਕ, ਡੂੰਘਾ, ਚੌੜਾ ਆਧਾਰ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ। ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਰਿਸ਼ੀ, ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਸਨਦ੍ਵਾਜਂ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਂ ਤਰੁਤ੍ਰਂ ਧਨਸ੍ਪृਤਂ ਸ਼ੂਸ਼ੁਵਾਂਸਂ ਸੁਦਕ੍ਸ਼ਮ੍ । ਦਸ੍ਯੁਹਨਂ ਪੂਰ੍ਭਿਦਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਤ੍ਯਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਝੰਡੇ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰ, ਸਭ ਤੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ, ਦੌਲਤ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਚਮਕਦਾਰ, ਚੰਗੀ ਕਾਬਲੀਅਤ ਵਾਲਾ। ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਣ ਵਾਲਾ, ਕਿਲ੍ਹੇ ਤੋੜਣ ਵਾਲਾ, ਸੱਚਾ ਇੰਦਰ—ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਸ਼੍ਵਾਵਨ੍ਤਂ ਰਥਿਨਂ ਵੀਰਵਨ੍ਤਂ ਸਹਸ੍ਰਿਣਂ ਸ਼ਤਿਨਂ ਵਾਜਮਿਨ੍ਦ੍ਰ । ਭਦ੍ਰਵ੍ਰਾਤਂ ਵਿਪ੍ਰਵੀਰਂ ਸ੍ਵਰ੍षਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਘੋੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਰਥਾਂ ਵਾਲਾ, ਬਹਾਦਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਲਾ, ਸੈਂਕੜਿਆਂ ਵਾਲਾ, ਇੰਦਰ। ਚੰਗੀ ਫੌਜ, ਬਹਾਦਰ, ਰੋਸ਼ਨੀ ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ—ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਪ੍ਰ ਸਪ੍ਤਗੁਮृਤਧੀਤਿਂ ਸੁਮੇਧਾਂ ਬृਹਸ੍ਪਤਿਂ ਮਤਿਰਚ੍ਛਾ ਜਿਗਾਤਿ । ਯ ਆਙ੍ਗਿਰਸੋ ਨਮਸੋਪਸਦ੍ਯੋऽਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਸੱਤ ਮੂੰਹਾਂ ਵਾਲਾ, ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲਾ, ਬੁਧੀਮਾਨ ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ, ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਜੋ ਆਂਗਿਰਸ ਹੈ, ਨਮਰਤਾ ਨਾਲ ਮਿਲਣ ਯੋਗ—ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ, ਤਾਕਤਵਾਨ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਵਨੀਵਾਨੋ ਮਮ ਦੂਤਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਸ੍ਤੋਮਾਸ਼੍ਚਰਨ੍ਤਿ ਸੁਮਤੀਰਿਯਾਨਾਃ । ਹृਦਿਸ੍ਪृਸ਼ੋ ਮਨਸਾ ਵਚ੍ਯਮਾਨਾ ਅਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਮੇਰੇ ਗੀਤ, ਗਾਇਕਾਂ ਵਾਂਗ, ਇੰਦਰ ਦੇ ਪਾਸ ਦੂਤਾਂ ਵਾਂਗ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਲੱਭਦੇ ਹਨ; ਇਹ ਦਿਲ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਮਨ ਵਿਚੋਂ ਉਚਾਰੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਯਤ੍ਤ੍ਵਾ ਯਾਮਿ ਦਦ੍ਧਿ ਤਨ੍ਨ ਇਨ੍ਦ੍ਰ ਬृਹਨ੍ਤਂ ਕ੍ਸ਼ਯਮਸਮਂ ਜਨਾਨਾਮ੍ । ਅਭਿ ਤਦ੍ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਗृਣੀਤਾਮਸ੍ਮਭ੍ਯਂ ਚਿਤ੍ਰਂ ਵृषਣਂ ਰਯਿਂ ਦਾਃ
ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਤੈਨੂੰ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ, ਉਹ ਵੱਡਾ ਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਵਸੇਬਾ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਸਾਨੂੰ ਦੇ। ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਉਸ ਦੀ ਸਿਫ਼ਤ ਕਰਣ, ਹੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਸਾਨੂੰ ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਵੱਡੀ ਦੌਲਤ ਦੇ।
ਅਹਂ ਭੁਵਂ ਵਸੁਨਃ ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਸ੍ਪਤਿਰਹਂ ਧਨਾਨਿ ਸਂ ਜਯਾਮਿ ਸ਼ਸ਼੍ਵਤਃ । ਮਾਂ ਹਵਨ੍ਤੇ ਪਿਤਰਂ ਨ ਜਨ੍ਤਵੋऽਹਂ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਵਿ ਭਜਾਮਿ ਭੋਜਨਮ੍
ਮੈਂ ਪੁਰਾਣਾ ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਸਦਾ ਲਈ ਖਜਾਨੇ ਜਿੱਤਦਾ ਹਾਂ। ਲੋਕ ਮੈਨੂੰ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਸੱਦੇ ਹਨ; ਮੈਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਰੋਧੋ ਵਕ੍ਸ਼ੋ ਅਥਰ੍ਵਣਸ੍ਤ੍ਰਿਤਾਯ ਗਾ ਅਜਨਯਮਹੇਰਧਿ । ਅਹਂ ਦਸ੍ਯੁਭ੍ਯਃ ਪਰਿ ਨृਮ੍ਣਮਾ ਦਦੇ ਗੋਤ੍ਰਾ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਨ੍ਦਧੀਚੇ ਮਾਤਰਿਸ਼੍ਵਨੇ
ਮੈਂ ਇੰਦਰ ਹਾਂ, ਰੋਕ ਬਣਦਾ ਹਾਂ, ਅਥਰਵਣ ਦੀ ਤਾਕਤ ਹਾਂ; ਤ੍ਰਿਤਾ ਲਈ ਗਾਂ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀਆਂ, ਵੱਡਿਆਂ ਉੱਤੇ। ਮੈਂ ਸੁਰਮਿਆਂ ਨੂੰ ਮਰਦਾਨਗੀ ਦਿੱਤੀ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਨਹੀਂ; ਮੈਂ ਦਧੀਚ ਤੇ ਮਾਤਰਿਸ਼ਵਨ ਨੂੰ ਕੁਲ ਦਿੱਤੇ।
ਮਹ੍ਯਂ ਤ੍ਵष੍ਟਾ ਵਜ੍ਰਮਤਕ੍ਸ਼ਦਾਯਸਂ ਮਯਿ ਦੇਵਾਸੋऽਵृਜਨ੍ਨਪਿ ਕ੍ਰਤੁਮ੍ । ਮਮਾਨੀਕਂ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯੇਵ ਦੁष੍ਟਰਂ ਮਾਮਾਰ੍ਯਨ੍ਤਿ ਕृਤੇਨ ਕਰ੍ਤ੍ਵੇਨ ਚ
ਮੇਰੇ ਲਈ ਤਵਸ਼ਟ੍ਰ ਨੇ ਲੋਹਾ ਦਾ ਵਜਰ ਬਣਾਇਆ; ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਮੇਰੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖੀ। ਮੇਰਾ ਚਿਹਰਾ ਸੂਰਜ ਵਾਂਗ ਜਿੱਤਣਾ ਔਖਾ ਹੈ; ਮੇਰੇ ਕੰਮਾਂ ਤੇ ਕਰਤਬਾਂ ਨਾਲ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਸਤਿਕਾਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਮੇਤਂ ਗਵ੍ਯਯਮਸ਼੍ਵ੍ਯਂ ਪਸ਼ੁਂ ਪੁਰੀषਿਣਂ ਸਾਯਕੇਨਾ ਹਿਰਣ੍ਯਯਮ੍ । ਪੁਰੂ ਸਹਸ੍ਰਾ ਨਿ ਸ਼ਿਸ਼ਾਮਿ ਦਾਸ਼ੁषੇ ਯਨ੍ਮਾ ਸੋਮਾਸ ਉਕ੍ਥਿਨੋ ਅਮਨ੍ਦਿषੁਃ
ਮੈਂ ਭਗਤ ਨੂੰ ਇਹ ਗਾਂ, ਘੋੜੇ ਤੇ ਸੋਨੇ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਦੌਲਤ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਭਗਤ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਮੇਰੇ ਸੋਮਾ ਤੇ ਗੀਤ ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਅਹਮਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਨ ਪਰਾ ਜਿਗ੍ਯ ਇਦ੍ਧਨਂ ਨ ਮृਤ੍ਯਵੇऽਵ ਤਸ੍ਥੇ ਕਦਾ ਚਨ । ਸੋਮਮਿਨ੍ਮਾ ਸੁਨ੍ਵਨ੍ਤੋ ਯਾਚਤਾ ਵਸੁ ਨ ਮੇ ਪੂਰਵਃ ਸਖ੍ਯੇ ਰਿषਾਥਨ
ਮੈਂ, ਇੰਦਰ, ਕਦੇ ਵੀ ਹਾਰਿਆ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਮੌਤ ਲਈ ਹਟਿਆ। ਜੋ ਸੋਮਾ ਪੀਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਦੌਲਤ ਲਈ ਮੰਗਣ। ਹੇ ਪੂਰੁ, ਤੂੰ ਮੇਰੀ ਦੋਸਤੀ ਵਿਚ ਕਦੇ ਫੇਲ ਨਹੀਂ ਹੋਇਆ।
ਅਹਮੇਤਾਞ੍ਛਾਸ਼੍ਵਸਤੋ ਦ੍ਵਾਦ੍ਵੇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਯੇ ਵਜ੍ਰਂ ਯੁਧਯੇऽਕृਣ੍ਵਤ । ਆਹ੍ਵਯਮਾਨਾਁ ਅਵ ਹਨ੍ਮਨਾਹਨਂ ਦृਲ਼੍ਹਾ ਵਦਨ੍ਨਨਮਸ੍ਯੁਰ੍ਨਮਸ੍ਵਿਨਃ
ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਿਆ ਜੋ ਘੋੜਿਆਂ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੋ ਕੇ ਯੁੱਧ ਲਈ ਵਜਰ ਤਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸਨ; ਜਦ ਮੈਨੂੰ ਚੁਣੌਤੀ ਦਿੱਤੀ, ਮੈਂ ਵੈਰੀ, ਤਾਕਤਵਰ, ਅਹੰਕਾਰੀ ਤੇ ਜੋ ਨਮਸਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ, ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦਿੱਤਾ।
ਅਭੀਦਮੇਕਮੇਕੋ ਅਸ੍ਮਿ ਨਿष੍षਾਲ਼ਭੀ ਦ੍ਵਾ ਕਿਮੁ ਤ੍ਰਯਃ ਕਰਨ੍ਤਿ । ਖਲੇ ਨ ਪਰ੍षਾਨ੍ਪ੍ਰਤਿ ਹਨ੍ਮਿ ਭੂਰਿ ਕਿਂ ਮਾ ਨਿਨ੍ਦਨ੍ਤਿ ਸ਼ਤ੍ਰਵੋऽਨਿਨ੍ਦ੍ਰਾਃ
ਮੈਂ ਇੱਕ ਹਾਂ, ਪਰ ਕਈਆਂ ਨਾਲ ਟੱਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ; ਦੋ ਜਾਂ ਤਿੰਨ ਕੀ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ? ਮੈਂ ਕਈ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਥਰੈਸ਼ਰ ਵਾਂਗ ਮਾਰਦਾ ਹਾਂ; ਜੋ ਇੰਦਰ ਨਹੀਂ ਹਨ, ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਿੰਦਾ ਕਰਦੇ ਹਨ?
ਅਹਂ ਗੁਙ੍ਗੁਭ੍ਯੋ ਅਤਿਥਿਗ੍ਵਮਿष੍ਕਰਮਿषਂ ਨ ਵृਤ੍ਰਤੁਰਂ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਧਾਰਯਮ੍ । ਯਤ੍ਪਰ੍ਣਯਘ੍ਨ ਉਤ ਵਾ ਕਰਞ੍ਜਹੇ ਪ੍ਰਾਹਂ ਮਹੇ ਵृਤ੍ਰਹਤ੍ਯੇ ਅਸ਼ੁਸ਼੍ਰਵਿ
ਮੈਂ ਗੁੰਗੁ ਤੇ ਅਤਿਥਿਗਵਾਂ ਨੂੰ ਖਾਣਾ ਦਿੱਤਾ; ਮੈਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਦੇ ਵਧਨ ਵਾਲਾ ਹੋ ਕੇ ਸੰਭਾਲਿਆ। ਪਰਣਯਾ ਜਾਂ ਕਰੰਜਾ ਦੇ ਵਿਰੁੱਧ, ਵੱਡੀ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ-ਵਧੀ ਵਿਚ, ਮੇਰੀ ਆਵਾਜ਼ ਸੁਣੀ ਗਈ।
ਪ੍ਰ ਮੇ ਨਮੀ ਸਾਪ੍ਯ ਇषੇ ਭੁਜੇ ਭੂਦ੍ਗਵਾਮੇषੇ ਸਖ੍ਯਾ ਕृਣੁਤ ਦ੍ਵਿਤਾ । ਦਿਦ੍ਯੁਂ ਯਦਸ੍ਯ ਸਮਿਥੇषੁ ਮਂਹਯਮਾਦਿਦੇਨਂ ਸ਼ਂਸ੍ਯਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਕਰਮ੍
ਜੋ ਮੈਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਖਾਣਾ ਤੇ ਤਾਕਤ ਪਾਵੇ; ਉਹ ਗਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਬਣਾਏ। ਜਦ ਮੈਂ ਸਭਾ ਵਿਚ ਸਤਿਕਾਰਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੈਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਗੀਤਾਂ ਜੋਗ ਦਾਤਾਂ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਨੇਮਸ੍ਮਿਨ੍ਦਦृਸ਼ੇ ਸੋਮੋ ਅਨ੍ਤਰ੍ਗੋਪਾ ਨੇਮਮਾਵਿਰਸ੍ਥਾ ਕृਣੋਤਿ । ਸ ਤਿਗ੍ਮਸ਼ृਙ੍ਗਂ ਵृषਭਂ ਯੁਯੁਤ੍ਸਨ੍ਦ੍ਰੁਹਸ੍ਤਸ੍ਥੌ ਬਹੁਲੇ ਬਦ੍ਧੋ ਅਨ੍ਤਃ
ਸੋਮਾ ਇੱਥੇ ਨਹੀਂ ਦਿੱਸਦਾ, ਨਾ ਉਹ ਖੁਲ੍ਹ ਕੇ ਆਉਂਦਾ; ਉਹ ਇਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਗਟ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਤੇਜ਼ ਸਿੰਗਾਂ ਵਾਲਾ ਬਲਦ, ਯੁੱਧ ਲਈ ਤਿਆਰ, ਅੰਦਰੋਂ ਦੋ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਖੜਾ ਹੈ।
ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਵਸੂਨਾਂ ਰੁਦ੍ਰਿਯਾਣਾਂ ਦੇਵੋ ਦੇਵਾਨਾਂ ਨ ਮਿਨਾਮਿ ਧਾਮ । ਤੇ ਮਾ ਭਦ੍ਰਾਯ ਸ਼ਵਸੇ ਤਤਕ੍ਸ਼ੁਰਪਰਾਜਿਤਮਸ੍ਤृਤਮषਾਲ਼੍ਹਮ੍
ਮੈਂ ਆਦਿਤਿਆਂ, ਵਸੂਆਂ, ਰੁਦ੍ਰਾਂ ਦੇ ਹੁਕਮ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਤੋੜਦਾ—ਦੇਵਤਿਆਂ ਵਿਚ ਦੇਵਤਾ। ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਾਕਤ ਲਈ ਬਣਾਉਣ, ਅਜਿੱਤ, ਅਜੇਹ, ਅਟੱਲ।