ਆ ਵਾਮਗਨ੍ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹृਤ੍ਸੁ ਕਾਮਾ ਅਯਂਸਤ । ਅਭੂਤਂ ਗੋਪਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਦੁਰ੍ਯਾਁ ਅਸ਼ੀਮਹਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਹਰ ਆਈ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਆਰਯਮਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ—ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਤਾ ਮਨ੍ਦਸਾਨਾ ਮਨੁषੋ ਦੁਰੋਣ ਆ ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸਹਵੀਰਂ ਵਚਸ੍ਯਵੇ । ਕृਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਪਥੇष੍ਠਾਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਤਮ੍
ਓ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਨ ਲਿਆਓ, ਜਸ ਲਈ; ਆਸਾਨ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ, ਸੋਹਣੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਦਿਓ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰੋ।
ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਦਦ੍ਯ ਕਤਮਾਸ੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦਸ੍ਰਾ ਮਾਦਯੇਤੇ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ । ਕ ਈਂ ਨਿ ਯੇਮੇ ਕਤਮਸ੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾ ਗृਹਮ੍
ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ 'ਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ, ਅਜੂਬੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਤੁਸੀਂ ਗਏ—ਕਵੀ ਦੇ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ?
ਸਮਾਨਮੁ ਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਰਥਂ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰਂ ਸਵਨਾ ਗਨਿਗ੍ਮਤਮ੍ । ਪਰਿਜ੍ਮਾਨਂ ਵਿਦਥ੍ਯਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਵਯਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾ ਉषਸੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਉਸੇ, ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਸਭਾ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯੁਜਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾਧਿ ਤਿष੍ਠਥਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣਂ ਮਧੁਵਾਹਨਂ ਰਥਮ੍ । ਵਿਸ਼ੋ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਥੋ ਯਜ੍ਵਰੀਰ੍ਨਰਾ ਕੀਰੇਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਹੋਤृਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਤੁਸੀਂ, ਨਾਸਤਿਆਂ, ਸਵੇਰੇ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜਨਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਭੇਟਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਤੱਕ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਂ ਵਾ ਮਧੁਪਾਣਿਂ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯਮਗ੍ਨਿਧਂ ਵਾ ਧृਤਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਮੂਨਸਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਤ੍ਸਵਨਾਨਿ ਗਚ੍ਛਥੋऽਤ ਆ ਯਾਤਂ ਮਧੁਪੇਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਕਵੀ ਜਿਸਦੇ ਯਜਨਾ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰਨ।
ਅਸ੍ਤੇਵ ਸੁ ਪ੍ਰਤਰਂ ਲਾਯਮਸ੍ਯਨ੍ਭੂषਨ੍ਨਿਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਸ੍ਤੋਮਮਸ੍ਮੈ । ਵਾਚਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਰਤ ਵਾਚਮਰ੍ਯੋ ਨਿ ਰਾਮਯ ਜਰਿਤਃ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ ਸੰਦ ਤੀਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਭਜਨ ਲਿਆਓ; ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਕਵੀ, noble, ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਣ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਦੋਹੇਨ ਗਾਮੁਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸਖਾਯਂ ਪ੍ਰ ਬੋਧਯ ਜਰਿਤਰ੍ਜਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਕੋਸ਼ਂ ਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਸੁਨਾ ਨ੍ਯृष੍ਟਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯ ਮਘਦੇਯਾਯ ਸ਼ੂਰਮ੍
ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਕੇ ਗਾਂ ਲੱਭੋ, ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਜਗਾਓ, ਗਾਇਕ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ, ਸੂਰਮੈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਿਮਙ੍ਗ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਭੋਜਮਾਹੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਮਾ ਸ਼ਿਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੋਮਿ । ਅਪ੍ਨਸ੍ਵਤੀ ਮਮ ਧੀਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਾ ਨਃ
ਮਹਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ? ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ, ਸ਼ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵਾਂ ਜਨਾ ਮਮਸਤ੍ਯੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਤਸ੍ਥਾਨਾ ਵਿ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੇ ਸਮੀਕੇ । ਅਤ੍ਰਾ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਯੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ਨਾਸੁਨ੍ਵਤਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟਿ ਸ਼ੂਰਃ
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਇਕੱਠਾਂ 'ਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ; ਇੱਥੇ, ਜੋ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਜੋੜੀਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਮਾ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਧਨਂ ਨ ਸ੍ਯਨ੍ਦ੍ਰਂ ਬਹੁਲਂ ਯੋ ਅਸ੍ਮੈ ਤੀਵ੍ਰਾਨ੍ਸੋਮਾਁ ਆਸੁਨੋਤਿ ਪ੍ਰਯਸ੍ਵਾਨ੍ । ਤਸ੍ਮੈ ਸ਼ਤ੍ਰੂਨ੍ਸੁਤੁਕਾਨ੍ਪ੍ਰਾਤਰਹ੍ਨੋ ਨਿ ਸ੍ਵष੍ਟ੍ਰਾਨ੍ਯੁਵਤਿ ਹਨ੍ਤਿ ਵृਤ੍ਰਮ੍
ਜੋ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਤੀਖਾ ਸੋਮਾ ਚੜ੍ਹਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਲਈ ਧਨ ਵਧੇਰੇ ਵਗਦਾ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ ਤੂੰ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਮਾਰਦਾ ਹੈ, ਆਪਣੀ ਹਥਿਆਰ ਨਾਲ ਵ੍ਰਿਤ੍ਰ ਨੂੰ ਨਾਸ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਵਯਂ ਦਧਿਮਾ ਸ਼ਂਸਮਿਨ੍ਦ੍ਰੇ ਯਃ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਾਯ ਮਘਵਾ ਕਾਮਮਸ੍ਮੇ । ਆਰਾਚ੍ਚਿਤ੍ਸਨ੍ਭਯਤਾਮਸ੍ਯ ਸ਼ਤ੍ਰੁਰ੍ਨ੍ਯਸ੍ਮੈ ਦ੍ਯੁਮ੍ਨਾ ਜਨ੍ਯਾ ਨਮਨ੍ਤਾਮ੍
ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸਤਿਕਾਰ ਰੱਖਦੇ ਹਾਂ, ਇੰਦਰ, ਜਿਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਮਿਹਰ ਦਿੱਤੀ, ਮਹਾਨ, ਸਾਡੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ; ਦੂਰੋਂ ਵੀ ਵਿਰੋਧੀ ਉਸ ਤੋਂ ਡਰਦੇ ਰਹਿਣ, ਸਾਰੇ ਜਸ ਉਸਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਮਨ ਕਰਣ।
ਆਰਾਚ੍ਛਤ੍ਰੁਮਪ ਬਾਧਸ੍ਵ ਦੂਰਮੁਗ੍ਰੋ ਯਃ ਸ਼ਮ੍ਬਃ ਪੁਰੁਹੂਤ ਤੇਨ । ਅਸ੍ਮੇ ਧੇਹਿ ਯਵਮਦ੍ਗੋਮਦਿਨ੍ਦ੍ਰ ਕृਧੀ ਧਿਯਂ ਜਰਿਤ੍ਰੇ ਵਾਜਰਤ੍ਨਾਮ੍
ਵਿਰੋਧੀ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾ ਦੇ, ਮਹਾਨ, ਜਿਵੇਂ ਤੂੰ, ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਪਹਿਲਾਂ ਕੀਤਾ; ਸਾਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਜੌ ਤੇ ਗਾਂ ਦੇ, ਗਾਇਕ ਨੂੰ ਬੁਧੀ ਤੇ ਇਨਾਮ ਵਾਲੀ ਤਾਕਤ ਦਿਓ।
ਪ੍ਰ ਯਮਨ੍ਤਰ੍ਵृषਸਵਾਸੋ ਅਗ੍ਮਨ੍ਤੀਵ੍ਰਾਃ ਸੋਮਾ ਬਹੁਲਾਨ੍ਤਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਨਾਹ ਦਾਮਾਨਂ ਮਘਵਾ ਨਿ ਯਂਸਨ੍ਨਿ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਵਹਤਿ ਭੂਰਿ ਵਾਮਮ੍
ਤਾਕਤਵਾਨ, ਵਧੇਰੇ ਤੇ ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ ਸੋਮ ਪਿਆਲੇ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਏ ਹਨ; ਦਾਤਾ ਆਪਣੀ ਦਾਤ ਨੂੰ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਪਰ ਜੋ ਸੋਮ ਪੀੜਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਦੌਲਤ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਉਤ ਪ੍ਰਹਾਮਤਿਦੀਵ੍ਯਾ ਜਯਾਤਿ ਕृਤਂ ਯਚ੍ਛ੍ਵਘ੍ਨੀ ਵਿਚਿਨੋਤਿ ਕਾਲੇ । ਯੋ ਦੇਵਕਾਮੋ ਨ ਧਨਾ ਰੁਣਦ੍ਧਿ ਸਮਿਤ੍ਤਂ ਰਾਯਾ ਸृਜਤਿ ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ੍
ਤੇਜ਼ ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਉਹ ਜਿੱਤ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜੋ ਸਮੇਂ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਨੂੰ ਲੱਭਦੀ ਹੈ; ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਦੌਲਤ ਰੋਕਦਾ ਨਹੀਂ, ਸਵੈ-ਪੋਸ਼ੀਤ ਉਹ ਮਿੱਤਰ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ਹਾਲੀ ਦੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮ੍ । ਵਯਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕੇਨ ਵृਜਨੇਨਾ ਜਯੇਮ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ; ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
* ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਾਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਵੇ।
ਅਚ੍ਛਾ ਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਤਯਃ ਸ੍ਵਰ੍ਵਿਦਃ ਸਧ੍ਰੀਚੀਰ੍ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਉਸ਼ਤੀਰਨੂषਤ । ਪਰਿ ष੍ਵਜਨ੍ਤੇ ਜਨਯੋ ਯਥਾ ਪਤਿਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਂ ਮਘਵਾਨਮੂਤਯੇ
ਸਾਡੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਸੋਚਾਂ, ਚਮਕਦਾਰ ਤੇ ਮਿਲਾਪ ਵਾਲੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਚਾਨਣ ਨੂੰ ਜਾਣਦੇ ਹਨ; ਲੋਕ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕ ਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਮਰਿਆਦ ਵਾਲਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਦਾਤਾ, ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ।
ਨ ਘਾ ਤ੍ਵਦ੍ਰਿਗਪ ਵੇਤਿ ਮੇ ਮਨਸ੍ਤ੍ਵੇ ਇਤ੍ਕਾਮਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਸ਼ਿਸ਼੍ਰਯ । ਰਾਜੇਵ ਦਸ੍ਮ ਨਿ षਦੋऽਧਿ ਬਰ੍ਹਿष੍ਯਸ੍ਮਿਨ੍ਸੁ ਸੋਮੇऽਵਪਾਨਮਸ੍ਤੁ ਤੇ
ਮੇਰਾ ਮਨ ਤੈਨੂੰ ਛੱਡਦਾ ਨਹੀਂ, ਹੇ ਇੰਦਰ; ਤੇਰੇ ਵਿੱਚ ਹੀ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਰੱਖਦਾ ਹਾਂ; ਰਾਜੇ ਵਾਂਗ, ਹੇ ਅਜੋਕੇ, ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ 'ਤੇ ਬੈਠ, ਤੇ ਇਹ ਸੋਮ ਤੇਰੀ ਪੀਣ ਲਈ ਹੋਵੇ।
ਵਿषੂਵृਦਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਅਮਤੇਰੁਤ ਕ੍ਸ਼ੁਧਃ ਸ ਇਦ੍ਰਾਯੋ ਮਘਵਾ ਵਸ੍ਵ ਈਸ਼ਤੇ । ਤਸ੍ਯੇਦਿਮੇ ਪ੍ਰਵਣੇ ਸਪ੍ਤ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਵਯੋ ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਵृषਭਸ੍ਯ ਸ਼ੁष੍ਮਿਣਃ
ਇੰਦਰ, ਜੋ ਵਾਧਾ ਕਰਦਾ ਤੇ ਭੁੱਖ ਦੂਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਦੌਲਤ ਦਾ ਮਾਲਕ ਹੈ; ਉਸ ਲਈ, ਨਦੀ ਦੇ ਰਾਹ ਵਿੱਚ, ਸੱਤ ਦਰਿਆ ਵਧਦੇ ਹਨ, ਬਲਦ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਪਾਲੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਵਯੋ ਨ ਵृਕ੍ਸ਼ਂ ਸੁਪਲਾਸ਼ਮਾਸਦਨ੍ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਨ੍ਦਿਨਸ਼੍ਚਮੂषਦਃ । ਪ੍ਰੈषਾਮਨੀਕਂ ਸ਼ਵਸਾ ਦਵਿਦ੍ਯੁਤਦ੍ਵਿਦਤ੍ਸ੍ਵਰ੍ਮਨਵੇ ਜ੍ਯੋਤਿਰਾਰ੍ਯਮ੍
ਪੰਛੀਆਂ ਵਾਂਗ, ਜੋ ਚੰਗੀ ਪੱਤੀਆਂ ਵਾਲੇ ਰੁੱਖ 'ਤੇ ਵੱਸਦੇ ਹਨ, ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਖੁਸ਼ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ; ਉਸ ਦਾ ਚਿਹਰਾ ਬਿਜਲੀ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਨਵੇਂ ਦਿਨ ਲਈ ਚਾਨਣ ਜਾਣਦਾ ਹੈ।
ਕृਤਂ ਨ ਸ਼੍ਵਘ੍ਨੀ ਵਿ ਚਿਨੋਤਿ ਦੇਵਨੇ ਸਂਵਰ੍ਗਂ ਯਨ੍ਮਘਵਾ ਸੂਰ੍ਯਂ ਜਯਤ੍ । ਨ ਤਤ੍ਤੇ ਅਨ੍ਯੋ ਅਨੁ ਵੀਰ੍ਯਂ ਸ਼ਕਨ੍ਨ ਪੁਰਾਣੋ ਮਘਵਨ੍ਨੋਤ ਨੂਤਨਃ
ਤੇਜ਼ ਉਹ ਜੋ ਦੇਵਤਿਆਂ ਲਈ ਕੀਤਾ ਕੰਮ ਲੱਭਦੀ ਹੈ, ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਜਿੱਤਦਾ ਹੈ, ਹੇ ਦਾਤਾ; ਤੇਰੀ ਵਿਰਤਾ ਨੂੰ ਹੋਰ ਕੋਈ, ਨਾ ਪੁਰਾਣਾ ਨਾ ਨਵਾਂ, ਪੂਰਾ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ।
ਵਿਸ਼ਂਵਿਸ਼ਂ ਮਘਵਾ ਪਰ੍ਯਸ਼ਾਯਤ ਜਨਾਨਾਂ ਧੇਨਾ ਅਵਚਾਕਸ਼ਦ੍ਵृषਾ । ਯਸ੍ਯਾਹ ਸ਼ਕ੍ਰਃ ਸਵਨੇषੁ ਰਣ੍ਯਤਿ ਸ ਤੀਵ੍ਰੈਃ ਸੋਮੈਃ ਸਹਤੇ ਪृਤਨ੍ਯਤਃ
ਦਾਤਾ ਨੇ ਸਾਰੇ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਵੰਡਿਆ, ਬਲਦ ਨੇ ਜਾਤੀਆਂ ਲਈ ਗਾਂਵਾਂ ਨੂੰ ਬੁਲਾਇਆ; ਜਿਸ ਨੂੰ ਸ਼ਕਰ ਯਜਨਾਂ 'ਚ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਤੀਖੇ ਸੋਮਾਂ ਨਾਲ ਵੈਰੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਆਪੋ ਨ ਸਿਨ੍ਧੁਮਭਿ ਯਤ੍ਸਮਕ੍ਸ਼ਰਨ੍ਸੋਮਾਸ ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਕੁਲ੍ਯਾ ਇਵ ਹ੍ਰਦਮ੍ । ਵਰ੍ਧਨ੍ਤਿ ਵਿਪ੍ਰਾ ਮਹੋ ਅਸ੍ਯ ਸਾਦਨੇ ਯਵਂ ਨ ਵृष੍ਟਿਰ੍ਦਿਵ੍ਯੇਨ ਦਾਨੁਨਾ
ਜਿਵੇਂ ਪਾਣੀ ਨਦੀ ਵੱਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ ਪੱਥਰ ਇੰਦਰ ਕੋਲ ਆਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਨਦੀਆਂ ਝੀਲ ਵੱਲ; ਵਿਦਵਾਨ ਉਸ ਦੀ ਮਹਾਨਤਾ ਵਧਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਜੌ ਦਿਵਿਆ ਮੀਂਹ ਨਾਲ ਵਧਦਾ ਹੈ।
ਵृषਾ ਨ ਕ੍ਰੁਦ੍ਧਃ ਪਤਯਦ੍ਰਜਸ੍ਸ੍ਵਾ ਯੋ ਅਰ੍ਯਪਤ੍ਨੀਰਕृਣੋਦਿਮਾ ਅਪਃ । ਸ ਸੁਨ੍ਵਤੇ ਮਘਵਾ ਜੀਰਦਾਨਵੇऽਵਿਨ੍ਦਜ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਮਨਵੇ ਹਵਿष੍ਮਤੇ
ਬਲਦ ਵਾਂਗ ਗੁੱਸੇ 'ਚ, ਉਹ ਖੁਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ 'ਚ ਦੌੜਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੇ ਆਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਲਈ ਪਾਣੀਆਂ ਬਣਾਈਆਂ; ਦਾਤਾ ਸੋਮ ਪੀੜਨ ਵਾਲੇ, ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਵਾਲੇ ਯਜਕ ਲਈ ਚਾਨਣ ਲੱਭਦਾ ਹੈ।
ਉਜ੍ਜਾਯਤਾਂ ਪਰਸ਼ੁਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਸਹ ਭੂਯਾ ऋਤਸ੍ਯ ਸੁਦੁਘਾ ਪੁਰਾਣਵਤ੍ । ਵਿ ਰੋਚਤਾਮਰੁषੋ ਭਾਨੁਨਾ ਸ਼ੁਚਿਃ ਸ੍ਵਰ੍ਣ ਸ਼ੁਕ੍ਰਂ ਸ਼ੁਸ਼ੁਚੀਤ ਸਤ੍ਪਤਿਃ
ਕੁਹਾੜੀ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਚਮਕੇ, ਸੱਚ ਦੀ ਗਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਵਾਂਗ ਬਹੁਤ ਦੂਧ ਦੇਵੇ; ਚਮਕਦਾਰ ਆਪਣੀ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਾਲ ਚਮਕੇ, ਪਵਿੱਤਰ ਚੰਗਾ ਮਾਲਕ ਸੋਨੇ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾ ਰਹੇ।
ਗੋਭਿष੍ਟਰੇਮਾਮਤਿਂ ਦੁਰੇਵਾਂ ਯਵੇਨ ਕ੍ਸ਼ੁਧਂ ਪੁਰੁਹੂਤ ਵਿਸ਼੍ਵਾਮ੍ । ਵਯਂ ਰਾਜਭਿਃ ਪ੍ਰਥਮਾ ਧਨਾਨ੍ਯਸ੍ਮਾਕੇਨ ਵृਜਨੇਨਾ ਜਯੇਮ
ਗਾਂਵਾਂ, ਜੌ ਤੇ ਹਰ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਖਾਣੇ ਨਾਲ, ਹੇ ਬਹੁਤ ਵਾਰੀ ਸੱਦੇ ਹੋਏ, ਅਸੀਂ ਦੂਰ ਦੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਲਵਾਂ; ਸਾਡੇ ਆਗੂਆਂ ਨਾਲ, ਆਪਣੀ ਮਿਹਨਤ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਪਹਿਲਾ ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰੀਏ।
ਬृਹਸ੍ਪਤਿਰ੍ਨਃ ਪਰਿ ਪਾਤੁ ਪਸ਼੍ਚਾਦੁਤੋਤ੍ਤਰਸ੍ਮਾਦਧਰਾਦਘਾਯੋਃ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪੁਰਸ੍ਤਾਦੁਤ ਮਧ੍ਯਤੋ ਨਃ ਸਖਾ ਸਖਿਭ੍ਯੋ ਵਰਿਵਃ ਕृਣੋਤੁ
ਬ੍ਰਿਹਸਪਤੀ ਸਾਨੂੰ ਪਿੱਛੋਂ, ਉਪਰੋਂ ਤੇ ਹੇਠਾਂ, ਹਾਨੀ ਤੋਂ ਬਚਾਏ; ਇੰਦਰ ਸਾਨੂੰ ਸਾਹਮਣੇ ਤੇ ਵਿਚਕਾਰ ਰੱਖੇ, ਤੇ ਮਿੱਤਰ ਵਾਂਗ, ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਦਿਵੇ।
ਆ ਯਾਤ੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਸ੍ਵਪਤਿਰ੍ਮਦਾਯ ਯੋ ਧਰ੍ਮਣਾ ਤੂਤੁਜਾਨਸ੍ਤੁਵਿष੍ਮਾਨ੍ । ਪ੍ਰਤ੍ਵਕ੍ਸ਼ਾਣੋ ਅਤਿ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਸਹਾਂਸ੍ਯਪਾਰੇਣ ਮਹਤਾ ਵृष੍ਣ੍ਯੇਨ
ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ, ਖੁਸ਼ੀ ਲਈ ਆਵੇ; ਜੋ ਆਪਣੇ ਧਰਮ ਨਾਲ ਤਾਕਤਵਾਨ ਤੇ ਸਤਿਕਾਰਯੋਗ ਹੈ; ਵੱਡੀ ਨਿਗਾਹ ਨਾਲ, ਉਹ ਵੱਡੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਰੇ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪਾਰ ਕਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸੁष੍ਠਾਮਾ ਰਥਃ ਸੁਯਮਾ ਹਰੀ ਤੇ ਮਿਮ੍ਯਕ੍ਸ਼ ਵਜ੍ਰੋ ਨृਪਤੇ ਗਭਸ੍ਤੌ । ਸ਼ੀਭਂ ਰਾਜਨ੍ਸੁਪਥਾ ਯਾਹ੍ਯਰ੍ਵਾਙ੍ਵਰ੍ਧਾਮ ਤੇ ਪਪੁषੋ ਵृष੍ਣ੍ਯਾਨਿ
ਤੇਰਾ ਰਥ ਚੰਗਾ ਬਣਿਆ ਹੈ, ਤੇਰੇ ਘੋੜੇ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੋੜੇ ਹੋਏ ਹਨ, ਹੇ ਰਾਜੇ; ਤੇਰੇ ਹੱਥ 'ਚ ਵਜਰ ਚਮਕਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਰਾਹ 'ਤੇ ਆ, ਹੇ ਸ਼ਾਸਕ, ਤੇਰੀ ਤਾਕਤ ਵਧੇ ਤੇ ਫੁੱਲੇ।