ਇਯਂ ਵਾਮਹ੍ਵੇ ਸ਼ृਣੁਤਂ ਮੇ ਅਸ਼੍ਵਿਨਾ ਪੁਤ੍ਰਾਯੇਵ ਪਿਤਰਾ ਮਹ੍ਯਂ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਤਮ੍ । ਅਨਾਪਿਰਜ੍ਞਾ ਅਸਜਾਤ੍ਯਾਮਤਿਃ ਪੁਰਾ ਤਸ੍ਯਾ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਵ ਸ੍ਪृਤਮ੍
ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦਾ ਹਾਂ, ਮੇਰੀ ਗੱਲ ਸੁਣੋ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ; ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਮੈਨੂੰ ਸਿੱਖਾਓ; ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ ਕਮਜ਼ੋਰ ਜਾਂ ਅਣਜਾਣ ਨਾ ਰਹੇ; ਵੈਰੀ ਦੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੇਰੀ ਰੱਖਿਆ ਕਰੋ.
ਯੁਵਂ ਰਥੇਨ ਵਿਮਦਾਯ ਸ਼ੁਨ੍ਧ੍ਯੁਵਂ ਨ੍ਯੂਹਥੁਃ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਯੋषਣਾਮ੍ । ਯੁਵਂ ਹਵਂ ਵਧ੍ਰਿਮਤ੍ਯਾ ਅਗਚ੍ਛਤਂ ਯੁਵਂ ਸੁषੁਤਿਂ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਪੁਰਂਧਯੇ
ਆਪਣੇ ਰਥ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਸ਼ੁੰਧਯੂ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ੀ ਦਿੱਤੀ; ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੁਮਿਤ੍ਰ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਗਏ; ਵਧ੍ਰਿਮਤੀ ਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ; ਤੁਸੀਂ ਪੁਰੰਧੀ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਜਣਮ ਦਿੱਤਾ.
ਯੁਵਂ ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਜਰਣਾਮੁਪੇਯੁषਃ ਪੁਨਃ ਕਲੇਰਕृਣੁਤਂ ਯੁਵਦ੍ਵਯਃ । ਯੁਵਂ ਵਨ੍ਦਨਮृਸ਼੍ਯਦਾਦੁਦੂਪਥੁਰ੍ਯੁਵਂ ਸਦ੍ਯੋ ਵਿਸ਼੍ਪਲਾਮੇਤਵੇ ਕृਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਵੈਦਕ ਜੋ ਬੁੱਢਾ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ, ਉਸ ਦੀ ਨੌਜਵਾਨੀ ਮੁੜ ਲਿਆਈ; ਖੇਲਾ ਨੂੰ ਵੀ ਨਵਾਂ ਕੀਤਾ; ਵੰਦਨਾ ਨੂੰ ਦਰਿਆ ਪਾਰ ਲੰਘਾਇਆ; ਵਿਸ਼ਪਲਾ ਨੂੰ ਅਚਾਨਕ ਦੌੜਣ ਯੋਗ ਬਣਾਇਆ.
ਯੁਵਂ ਹ ਰੇਭਂ ਵृषਣਾ ਗੁਹਾ ਹਿਤਮੁਦੈਰਯਤਂ ਮਮृਵਾਂਸਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਯੁਵਮृਬੀਸਮੁਤ ਤਪ੍ਤਮਤ੍ਰਯ ਓਮਨ੍ਵਨ੍ਤਂ ਚਕ੍ਰਥੁਃ ਸਪ੍ਤਵਧ੍ਰਯੇ
ਤੁਸੀਂ, ਸ਼ਕਤੀਸ਼ਾਲੀ, ਰੇਭਾ ਨੂੰ, ਜੋ ਗੁਫਾ ਵਿੱਚ ਲੁਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ ਤੇ ਮਰਨ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਉੱਠਾਇਆ; ਤੁਸੀਂ ਰਿਭੂਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਮੁੜ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ, ਤੇ ਤਿੰਨ ਤਪੇ ਹੋਏ ਨੂੰ, ਸੱਤ ਵਧ੍ਰੀਆਂ ਲਈ ਜੀਵਨ ਦਿੱਤਾ.
ਯੁਵਂ ਸ਼੍ਵੇਤਂ ਪੇਦਵੇऽਸ਼੍ਵਿਨਾਸ਼੍ਵਂ ਨਵਭਿਰ੍ਵਾਜੈਰ੍ਨਵਤੀ ਚ ਵਾਜਿਨਮ੍ । ਚਰ੍ਕृਤ੍ਯਂ ਦਦਥੁਰ੍ਦ੍ਰਾਵਯਤ੍ਸਖਂ ਭਗਂ ਨ ਨृਭ੍ਯੋ ਹਵ੍ਯਂ ਮਯੋਭੁਵਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਪੇਦੂ ਨੂੰ ਚਿੱਟਾ ਘੋੜਾ ਦਿੱਤਾ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਨੌ ਗੁਣੀ ਤਾਕਤ ਤੇ ਨਵੇਂ ਨਵੇਂ ਨੌਂ ਘੋੜੇ; ਤੁਸੀਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜਣ ਵਾਲਾ, ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਭਜਾਉਣ ਵਾਲਾ ਸਾਥੀ ਦਿੱਤਾ, ਭਾਗਾ ਵਾਂਗ ਜੋ ਮਨੁੱਖਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦੇ ਦਾਨ ਦਿੰਦਾ ਹੈ.
ਨ ਤਂ ਰਾਜਾਨਾਵਦਿਤੇ ਕੁਤਸ਼੍ਚਨ ਨਾਂਹੋ ਅਸ਼੍ਨੋਤਿ ਦੁਰਿਤਂ ਨਕਿਰ੍ਭਯਮ੍ । ਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸੁਹਵਾ ਰੁਦ੍ਰਵਰ੍ਤਨੀ ਪੁਰੋਰਥਂ ਕृਣੁਥਃ ਪਤ੍ਨ੍ਯਾ ਸਹ
ਕੋਈ ਰਾਜਾ, ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਸੋਂ, ਉਸ ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਾ ਸਕਦਾ; ਕੋਈ ਬੁਰਾਈ, ਕੋਈ ਮੁਸੀਬਤ, ਕੋਈ ਡਰ ਉਸ ਤੱਕ ਨਹੀਂ ਪਹੁੰਚਦਾ ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਦਇਆਲੁ ਤੇ ਰੁਦ੍ਰ ਦੇ ਰਸਤੇ ਵਾਲੇ, ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਸਮੇਤ ਅੱਗੇ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ.
ਆ ਤੇਨ ਯਾਤਂ ਮਨਸੋ ਜਵੀਯਸਾ ਰਥਂ ਯਂ ਵਾਮृਭਵਸ਼੍ਚਕ੍ਰੁਰਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਯਸ੍ਯ ਯੋਗੇ ਦੁਹਿਤਾ ਜਾਯਤੇ ਦਿਵ ਉਭੇ ਅਹਨੀ ਸੁਦਿਨੇ ਵਿਵਸ੍ਵਤਃ
ਉਸ ਰਥ ਨਾਲ ਆਓ, ਜੋ ਸੋਚ ਤੋਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਜੋ ਰਿਭੂਆਂ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ; ਜਿਸ ਦੇ ਜੋੜਨ 'ਤੇ ਅਕਾਸ਼ ਦੀ ਧੀ ਜਨਮ ਲੈਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ ਦੋਵੇਂ ਦਿਨ, ਵਿਵਸਵਤ ਦੇ ਚਮਕਦੇ, ਮੁੜ ਨਵੇਂ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ.
ਤਾ ਵਰ੍ਤਿਰ੍ਯਾਤਂ ਜਯੁषਾ ਵਿ ਪਰ੍ਵਤਮਪਿਨ੍ਵਤਂ ਸ਼ਯਵੇ ਧੇਨੁਮਸ਼੍ਵਿਨਾ । ਵृਕਸ੍ਯ ਚਿਦ੍ਵਰ੍ਤਿਕਾਮਨ੍ਤਰਾਸ੍ਯਾਦ੍ਯੁਵਂ ਸ਼ਚੀਭਿਰ੍ਗ੍ਰਸਿਤਾਮਮੁਞ੍ਚਤਮ੍
ਉਸ ਜਿੱਤ ਵਾਲੇ ਰਸਤੇ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪਹਾੜ ਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਗਾਏ ਨੂੰ ਲਟੇ ਹੋਏ ਲਈ ਦੁੱਧ ਦਿੱਤਵਾਇਆ; ਭੇੜੀਏ ਦੇ ਜਬੜੇ ਵਿਚੋਂ ਵੀ, ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੀ ਸ਼ਕਤੀ ਨਾਲ ਫੜੇ ਹੋਏ ਨੂੰ ਛੁਡਾਇਆ.
ਏਤਂ ਵਾਂ ਸ੍ਤੋਮਮਸ਼੍ਵਿਨਾਵਕਰ੍ਮਾਤਕ੍ਸ਼ਾਮ ਭृਗਵੋ ਨ ਰਥਮ੍ । ਨ੍ਯਮृਕ੍ਸ਼ਾਮ ਯੋषਣਾਂ ਨ ਮਰ੍ਯੇ ਨਿਤ੍ਯਂ ਨ ਸੂਨੁਂ ਤਨਯਂ ਦਧਾਨਾਃ
ਇਹ ਸਤਕਾਰ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬਣਾਇਆ ਹੈ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਭ੍ਰਿਗੂਆਂ ਵਾਂਗ ਰਥ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ ਕੁੜੀ ਵਾਂਗ ਜੋੜਿਆ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਹਮੇਸ਼ਾ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ, ਬੱਚੇ ਨੂੰ, ਸਹਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ.
ਰਥਂ ਯਾਨ੍ਤਂ ਕੁਹ ਕੋ ਹ ਵਾਂ ਨਰਾ ਪ੍ਰਤਿ ਦ੍ਯੁਮਨ੍ਤਂ ਸੁਵਿਤਾਯ ਭੂषਤਿ । ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣਂ ਵਿਭ੍ਵਂ ਵਿਸ਼ੇਵਿਸ਼ੇ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਵਹਮਾਨਂ ਧਿਯਾ ਸ਼ਮਿ
ਕੌਣ, ਹੇ ਮਰਦੋ, ਤੁਹਾਡੇ ਚਮਕਦੇ ਰਥ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗ ਲਈ ਆਉਂਦੇ ਵੇਲੇ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ? ਕੌਣ, ਸਵੇਰੇ, ਤੁਹਾਨੂੰ, ਜੋ ਹਰ ਘਰ ਵਿਚ ਦਾਤ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲੈ ਕੇ ਸੋਚ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ, ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ?
ਕੁਹ ਸ੍ਵਿਦ੍ਦੋषਾ ਕੁਹ ਵਸ੍ਤੋਰਸ਼੍ਵਿਨਾ ਕੁਹਾਭਿਪਿਤ੍ਵਂ ਕਰਤਃ ਕੁਹੋषਤੁਃ । ਕੋ ਵਾਂ ਸ਼ਯੁਤ੍ਰਾ ਵਿਧਵੇਵ ਦੇਵਰਂ ਮਰ੍ਯਂ ਨ ਯੋषਾ ਕृਣੁਤੇ ਸਧਸ੍ਥ ਆ
ਕਿੱਥੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਤੁਹਾਡਾ ਸਵੇਰ ਹੈ? ਕਿੱਥੇ ਤੁਹਾਡਾ ਵਸੇਰਾ ਹੈ? ਕਿੱਥੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣਾ ਚਿਹਰਾ ਮੋੜਦੇ ਹੋ? ਕੌਣ, ਵਿਧਵਾ ਵਾਂਗ ਆਪਣੇ ਦੇਵਰ ਨੂੰ, ਜਾਂ ਕੁੜੀ ਨੌਜਵਾਨ ਨੂੰ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਥਾਂ ਤੇ ਬੁਲਾਉਂਦੀ ਹੈ?
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਜਰੇਥੇ ਜਰਣੇਵ ਕਾਪਯਾ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਯਜਤਾ ਗਚ੍ਛਥੋ ਗृਹਮ੍ । ਕਸ੍ਯ ਧ੍ਵਸ੍ਰਾ ਭਵਥਃ ਕਸ੍ਯ ਵਾ ਨਰਾ ਰਾਜਪੁਤ੍ਰੇਵ ਸਵਨਾਵ ਗਚ੍ਛਥਃ
ਤੁਸੀਂ ਸਵੇਰੇ, ਬੁੱਢੀ ਔਰਤ ਵਾਂਗ ਕੰਪਦੇ ਹੋਏ, ਘਰ ਘਰ, ਆਦਰ ਨਾਲ ਦਾਨ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਕਿਸ ਦੇ ਮਹਿਮਾਨ ਬਣਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਮਰਦੋ? ਰਾਜਕੁਮਾਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਕਿਸ ਦੀ ਯਜਨਾ ਵਿਚ ਪਹੁੰਚਦੇ ਹੋ?
ਯੁਵਾਂ ਮृਗੇਵ ਵਾਰਣਾ ਮृਗਣ੍ਯਵੋ ਦੋषਾ ਵਸ੍ਤੋਰ੍ਹਵਿषਾ ਨਿ ਹ੍ਵਯਾਮਹੇ । ਯੁਵਂ ਹੋਤ੍ਰਾਮृਤੁਥਾ ਜੁਹ੍ਵਤੇ ਨਰੇषਂ ਜਨਾਯ ਵਹਥਃ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ
ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਵਾਂਗ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਅਸੀਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸਵੇਰੇ ਹਵਨ ਨਾਲ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ; ਤੁਸੀਂ, ਪੁਜਾਰੀ ਵਾਂਗ, ਮਨੁੱਖਾਂ ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹੋ; ਤੁਸੀਂ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਹਵਨ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਹੇ ਸੁੰਦਰਤਾ ਦੇ ਮਾਲਕੋ.
ਯੁਵਾਂ ਹ ਘੋषਾ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਯਤੀ ਰਾਜ੍ਞ ਊਚੇ ਦੁਹਿਤਾ ਪृਚ੍ਛੇ ਵਾਂ ਨਰਾ । ਭੂਤਂ ਮੇ ਅਹ੍ਨ ਉਤ ਭੂਤਮਕ੍ਤਵੇऽਸ਼੍ਵਾਵਤੇ ਰਥਿਨੇ ਸ਼ਕ੍ਤਮਰ੍ਵਤੇ
ਤੁਸੀਂ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਘੋਸ਼ਾ, ਰਾਜਾ ਦੀ ਧੀ, ਵੱਲੋਂ ਬੁਲਾਏ ਗਏ; ਉਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ: 'ਮੇਰੇ ਲਈ ਦਿਨ ਵਿਚ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ, ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਲਈ ਹਾਜ਼ਰ ਹੋ, ਘੋੜਸਵਾਰ, ਰਥਵਾਨ, ਤੇ ਯੋਗਤਾ ਵਾਲੇ ਲਈ.'
ਯੁਵਂ ਕਵੀ ष੍ਠਃ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਰਥਂ ਵਿਸ਼ੋ ਨ ਕੁਤ੍ਸੋ ਜਰਿਤੁਰ੍ਨਸ਼ਾਯਥਃ । ਯੁਵੋਰ੍ਹ ਮਕ੍ਸ਼ਾ ਪਰ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਮਧ੍ਵਾਸਾ ਭਰਤ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਨ ਯੋषਣਾ
ਤੁਸੀਂ ਬੁਧੀਮਾਨ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਆਪਣੇ ਰਥ ਨੂੰ ਘੁੰਮਾਉਂਦੇ ਹੋ, ਕੁਤਸਾ ਗਾਇਕ ਵਾਂਗ ਲੋਕਾਂ ਵਿਚ; ਤੁਹਾਡੇ ਮਿੱਠੇ ਦਾਨ, ਅਸ਼ਵਿਨਾ, ਚਾਹੇ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕੁੜੀ ਆਪਣਾ ਗਹਿਣਾ ਲੱਭਦੀ ਹੈ.
ਯੁਵਂ ਹ ਭੁਜ੍ਯੁਂ ਯੁਵਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਸ਼ਂ ਯੁਵਂ ਸ਼ਿਞ੍ਜਾਰਮੁਸ਼ਨਾਮੁਪਾਰਥੁਃ । ਯੁਵੋ ਰਰਾਵਾ ਪਰਿ ਸਖ੍ਯਮਾਸਤੇ ਯੁਵੋਰਹਮਵਸਾ ਸੁਮ੍ਨਮਾ ਚਕੇ
ਤੁਸੀਂ ਭੁਜਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਵਸ਼ਾ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਸ਼ਿੰਜਾਰਾ ਤੇ ਉਸ਼ਨਾ ਨੂੰ ਉੱਪਰ ਲਿਆਏ, ਦੋਨੋ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ ਦੇ ਘੋੜੇ ਦੋਸਤੀ ਵਿੱਚ ਰੁਲਦੇ ਹਨ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀ ਮਿਹਰ ਲਈ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।
ਯੁਵਂ ਹ ਕृਸ਼ਂ ਯੁਵਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਸ਼ਯੁਂ ਯੁਵਂ ਵਿਧਨ੍ਤਂ ਵਿਧਵਾਮੁਰੁष੍ਯਥਃ । ਯੁਵਂ ਸਨਿਭ੍ਯ ਸ੍ਤਨਯਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾਪ ਵ੍ਰਜਮੂਰ੍ਣੁਥਃ ਸਪ੍ਤਾਸ੍ਯਮ੍
ਤੁਸੀਂ ਕ੍ਰਿਸ਼ਾ ਤੇ ਸ਼ਯੁ ਨੂੰ ਬਚਾਇਆ, ਤੁਸੀਂ ਵਿਧੰਤ ਤੇ ਵਿਧਵਾ ਨੂੰ ਆਜ਼ਾਦ ਕੀਤਾ, ਤੁਸੀਂ ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਰੁਲਦੀ ਗਾਂ ਨੂੰ ਉਸਦੇ ਸਾਥੀਆਂ ਤੋਂ ਛੁਡਾਇਆ, ਤੇ ਸੱਤ ਮੂੰਹ ਵਾਲਾ ਵੜਾ ਖੋਲ੍ਹਿਆ।
ਜਨਿष੍ਟ ਯੋषਾ ਪਤਯਤ੍ਕਨੀਨਕੋ ਵਿ ਚਾਰੁਹਨ੍ਵੀਰੁਧੋ ਦਂਸਨਾ ਅਨੁ । ਆਸ੍ਮੈ ਰੀਯਨ੍ਤੇ ਨਿਵਨੇਵ ਸਿਨ੍ਧਵੋऽਸ੍ਮਾ ਅਹ੍ਨੇ ਭਵਤਿ ਤਤ੍ਪਤਿਤ੍ਵਨਮ੍
ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਜਨਮ ਲੈਈ, ਉਸਦੇ ਕਪੜੇ ਢਲ ਗਏ, ਪੌਦੇ ਉਸਦੇ ਦੰਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵਧੇ; ਉਸ ਲਈ ਦਰਿਆ ਖਾਲੀ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਲਈ ਦਿਨ ਉਸਦੇ ਢਲਣ ਵਾਂਗ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਜੀਵਂ ਰੁਦਨ੍ਤਿ ਵਿ ਮਯਨ੍ਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇ ਦੀਰ੍ਘਾਮਨੁ ਪ੍ਰਸਿਤਿਂ ਦੀਧਿਯੁਰ੍ਨਰਃ । ਵਾਮਂ ਪਿਤृਭ੍ਯੋ ਯ ਇਦਂ ਸਮੇਰਿਰੇ ਮਯਃ ਪਤਿਭ੍ਯੋ ਜਨਯਃ ਪਰਿष੍ਵਜੇ
ਜੀਉਂਦੇ ਲਈ ਰੋਦੇ ਹਨ, ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਵਿੱਖਰ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਲੋਕ ਲੰਮੀ ਰਾਹ ਤੇ ਦੌੜਦੇ ਹਨ; ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਇਹ ਗੱਲ ਆਪਣੇ ਪਿਤਿਆਂ ਨਾਲ ਮਨ ਲਿਆ, ਪਤਨੀਆਂ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਪਤੀਆਂ ਨੂੰ ਗਲੇ ਲਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਤਸ੍ਯ ਵਿਦ੍ਮ ਤਦੁ षੁ ਪ੍ਰ ਵੋਚਤ ਯੁਵਾ ਹ ਯਦ੍ਯੁਵਤ੍ਯਾਃ ਕ੍ਸ਼ੇਤਿ ਯੋਨਿषੁ । ਪ੍ਰਿਯੋਸ੍ਰਿਯਸ੍ਯ ਵृषਭਸ੍ਯ ਰੇਤਿਨੋ ਗृਹਂ ਗਮੇਮਾਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤਦੁਸ਼੍ਮਸਿ
ਅਸੀਂ ਇਹ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ, ਸੱਚ ਦੱਸੋ: ਕੀ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀ ਦੇ ਗਰਭ ਵਿੱਚ ਵੱਸਦਾ ਹੈ? ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਅਸੀਂ ਉਸ ਪਿਆਰੇ, ਸੋਹਣੇ, ਮਰਦਾਨਾ, ਬੀਜ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ ਜਾਵਾਂ—ਇਹੀ ਅਸੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਵਾਮਗਨ੍ਸੁਮਤਿਰ੍ਵਾਜਿਨੀਵਸੂ ਨ੍ਯਸ਼੍ਵਿਨਾ ਹृਤ੍ਸੁ ਕਾਮਾ ਅਯਂਸਤ । ਅਭੂਤਂ ਗੋਪਾ ਮਿਥੁਨਾ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਪ੍ਰਿਯਾ ਅਰ੍ਯਮ੍ਣੋ ਦੁਰ੍ਯਾਁ ਅਸ਼ੀਮਹਿ
ਤੁਹਾਡੇ ਕੋਲ ਮਿਹਰ ਆਈ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਘੋੜੇ ਦੇਣ ਵਾਲੇ; ਇੱਛਾਵਾਂ ਦਿਲਾਂ ਵਿੱਚ ਆ ਗਈਆਂ; ਤੁਸੀਂ ਦੋਵੇਂ ਜੋੜਿਆਂ ਦੇ ਸੋਹਣੇ ਰਖਵਾਲੇ ਬਣੋ, ਆਰਯਮਨ ਦੇ ਪਿਆਰੇ—ਅਸੀਂ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਥਾਂ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚੀਏ।
ਤਾ ਮਨ੍ਦਸਾਨਾ ਮਨੁषੋ ਦੁਰੋਣ ਆ ਧਤ੍ਤਂ ਰਯਿਂ ਸਹਵੀਰਂ ਵਚਸ੍ਯਵੇ । ਕृਤਂ ਤੀਰ੍ਥਂ ਸੁਪ੍ਰਪਾਣਂ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ ਸ੍ਥਾਣੁਂ ਪਥੇष੍ਠਾਮਪ ਦੁਰ੍ਮਤਿਂ ਹਤਮ੍
ਓ ਖੁਸ਼ੀ ਦੇਣ ਵਾਲੋ, ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਘਰ ਵਿਚ ਤਾਕਤ ਵਾਲੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਸਮੇਤ ਧਨ ਲਿਆਓ, ਜਸ ਲਈ; ਆਸਾਨ ਪਾਰ ਲੰਘਣ ਵਾਲੀ ਥਾਂ ਬਣਾਓ, ਸੋਹਣੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਰਸਤੇ 'ਤੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਥਾਂ ਦਿਓ, ਮੰਦੇ ਮਨ ਦੇ ਨਾਸ ਕਰੋ।
ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਦਦ੍ਯ ਕਤਮਾਸ੍ਵਸ਼੍ਵਿਨਾ ਵਿਕ੍ਸ਼ੁ ਦਸ੍ਰਾ ਮਾਦਯੇਤੇ ਸ਼ੁਭਸ੍ਪਤੀ । ਕ ਈਂ ਨਿ ਯੇਮੇ ਕਤਮਸ੍ਯ ਜਗ੍ਮਤੁਰ੍ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਜਮਾਨਸ੍ਯ ਵਾ ਗृਹਮ੍
ਅੱਜ ਕਿੱਥੇ, ਕਿਹੜੀਆਂ ਧਰਤੀਆਂ 'ਤੇ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਤੁਸੀਂ, ਅਜੂਬੇ ਰਖਵਾਲੇ, ਖੁਸ਼ ਹੋ ਰਹੇ ਹੋ? ਕੌਣ ਤੁਹਾਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੱਤਾ, ਕਿਸ ਦੇ ਘਰ ਤੁਸੀਂ ਗਏ—ਕਵੀ ਦੇ ਜਾਂ ਯਜਨਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦੇ?
ਸਮਾਨਮੁ ਤ੍ਯਂ ਪੁਰੁਹੂਤਮੁਕ੍ਥ੍ਯਂ ਰਥਂ ਤ੍ਰਿਚਕ੍ਰਂ ਸਵਨਾ ਗਨਿਗ੍ਮਤਮ੍ । ਪਰਿਜ੍ਮਾਨਂ ਵਿਦਥ੍ਯਂ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਭਿਰ੍ਵਯਂ ਵ੍ਯੁष੍ਟਾ ਉषਸੋ ਹਵਾਮਹੇ
ਅਸੀਂ ਸਵੇਰੇ ਉਸੇ, ਬਹੁਤ ਸੱਦੇ ਜਾਂਦੇ, ਭਜਨ ਪਸੰਦ ਕਰਨ ਵਾਲੇ, ਤਿੰਨ ਪਹੀਏ ਵਾਲੇ ਰਥ ਨੂੰ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਾਂ, ਜੋ ਯਜਨਾ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ ਹੈ, ਸਭਾ 'ਚ ਘੁੰਮਦਾ ਹੈ, ਸੋਹਣੀਆਂ ਸਤਿਕਾਰਾਂ ਨਾਲ।
ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯੁਜਂ ਨਾਸਤ੍ਯਾਧਿ ਤਿष੍ਠਥਃ ਪ੍ਰਾਤਰ੍ਯਾਵਾਣਂ ਮਧੁਵਾਹਨਂ ਰਥਮ੍ । ਵਿਸ਼ੋ ਯੇਨ ਗਚ੍ਛਥੋ ਯਜ੍ਵਰੀਰ੍ਨਰਾ ਕੀਰੇਸ਼੍ਚਿਦ੍ਯਜ੍ਞਂ ਹੋਤृਮਨ੍ਤਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਤੁਸੀਂ, ਨਾਸਤਿਆਂ, ਸਵੇਰੇ ਰਥ ਜੋੜਦੇ ਹੋ ਤੇ ਮਿੱਠਾ ਲਿਆਉਣ ਵਾਲਾ ਰਥ ਚੜ੍ਹਦੇ ਹੋ; ਇਸ ਨਾਲ ਤੁਸੀਂ ਪੂਜਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਜਨਾਂ ਵਿਚ ਜਾਂਦੇ ਹੋ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਭਰਪੂਰ ਭੇਟਾਂ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਤੱਕ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਂ ਵਾ ਮਧੁਪਾਣਿਂ ਸੁਹਸ੍ਤ੍ਯਮਗ੍ਨਿਧਂ ਵਾ ਧृਤਦਕ੍ਸ਼ਂ ਦਮੂਨਸਮ੍ । ਵਿਪ੍ਰਸ੍ਯ ਵਾ ਯਤ੍ਸਵਨਾਨਿ ਗਚ੍ਛਥੋऽਤ ਆ ਯਾਤਂ ਮਧੁਪੇਯਮਸ਼੍ਵਿਨਾ
ਚਾਹੇ ਉਹ ਪੂਜਾਰੀ ਹੋਵੇ ਜਿਸਦੇ ਹੱਥ ਮਿੱਠੇ ਹਨ, ਚੰਗਾ ਹੱਥ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਅੱਗ ਜਗਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਨਿਪੁੰਨ ਤੇ ਭਗਤੀ ਵਾਲਾ, ਜਾਂ ਕਵੀ ਜਿਸਦੇ ਯਜਨਾ ਤੁਸੀਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦੇ ਹੋ—ਇੱਥੇ ਆਓ, ਅਸ਼ਵਿਨਾਂ, ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਕਰਨ।
ਅਸ੍ਤੇਵ ਸੁ ਪ੍ਰਤਰਂ ਲਾਯਮਸ੍ਯਨ੍ਭੂषਨ੍ਨਿਵ ਪ੍ਰ ਭਰਾ ਸ੍ਤੋਮਮਸ੍ਮੈ । ਵਾਚਾ ਵਿਪ੍ਰਾਸ੍ਤਰਤ ਵਾਚਮਰ੍ਯੋ ਨਿ ਰਾਮਯ ਜਰਿਤਃ ਸੋਮ ਇਨ੍ਦ੍ਰਮ੍
ਕਾਰੀਗਰ ਵਾਂਗ ਸੰਦ ਤੀਖਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸ ਲਈ ਚੰਗਾ ਭਜਨ ਲਿਆਓ; ਬੋਲੀ ਨਾਲ, ਕਵੀ, noble, ਸ਼ਬਦ ਉਚਾਰਣ, ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿਕਾਰ ਸੋਮਾ ਲਈ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਦਿਓ।
ਦੋਹੇਨ ਗਾਮੁਪ ਸ਼ਿਕ੍ਸ਼ਾ ਸਖਾਯਂ ਪ੍ਰ ਬੋਧਯ ਜਰਿਤਰ੍ਜਾਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਮ੍ । ਕੋਸ਼ਂ ਨ ਪੂਰ੍ਣਂ ਵਸੁਨਾ ਨ੍ਯृष੍ਟਮਾ ਚ੍ਯਾਵਯ ਮਘਦੇਯਾਯ ਸ਼ੂਰਮ੍
ਦੁੱਧ ਕੱਢ ਕੇ ਗਾਂ ਲੱਭੋ, ਦੋਸਤ ਨੂੰ ਜਗਾਓ, ਗਾਇਕ, ਵੱਡੇ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਜਗਾਓ; ਧਨ ਨਾਲ ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਭਾਂਡਾ ਵਾਂਗ, ਪੁਰਸਕਾਰ ਲਈ, ਸੂਰਮੈ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰੋ।
ਕਿਮਙ੍ਗ ਤ੍ਵਾ ਮਘਵਨ੍ਭੋਜਮਾਹੁਃ ਸ਼ਿਸ਼ੀਹਿ ਮਾ ਸ਼ਿਸ਼ਯਂ ਤ੍ਵਾ ਸ਼ृਣੋਮਿ । ਅਪ੍ਨਸ੍ਵਤੀ ਮਮ ਧੀਰਸ੍ਤੁ ਸ਼ਕ੍ਰ ਵਸੁਵਿਦਂ ਭਗਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾ ਭਰਾ ਨਃ
ਮਹਾਨ, ਤੈਨੂੰ ਲੋਕ ਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ—ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ? ਮੈਂ ਸੁਣਿਆ ਕਿ ਤੂੰ ਭੋਗਣ ਵਾਲਾ ਨਹੀਂ; ਮੇਰੀ ਅਰਦਾਸ, ਸ਼ਕਰ, ਸਾਨੂੰ ਧਨ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇਵੇ, ਇੰਦਰ, ਸਾਨੂੰ ਵੰਡ ਦਿਓ।
ਤ੍ਵਾਂ ਜਨਾ ਮਮਸਤ੍ਯੇष੍ਵਿਨ੍ਦ੍ਰ ਸਂਤਸ੍ਥਾਨਾ ਵਿ ਹ੍ਵਯਨ੍ਤੇ ਸਮੀਕੇ । ਅਤ੍ਰਾ ਯੁਜਂ ਕृਣੁਤੇ ਯੋ ਹਵਿष੍ਮਾਨ੍ਨਾਸੁਨ੍ਵਤਾ ਸਖ੍ਯਂ ਵष੍ਟਿ ਸ਼ੂਰਃ
ਲੋਕ ਤੈਨੂੰ, ਇੰਦਰ, ਆਪਣੇ ਸੱਚੇ ਇਕੱਠਾਂ 'ਚ ਬੁਲਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਕੇ; ਇੱਥੇ, ਜੋ ਭੇਟ ਲਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਤੈਨੂੰ ਜੋੜੀਦਾਰ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਸੂਰਮਾ, ਉਹ ਸੋਮਾ ਨਾ ਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਨਾਲ ਦੋਸਤੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ।