ਕੁਰੁਸ਼੍ਰਵਣਮਾਵृਣਿ ਰਾਜਾਨਂ ਤ੍ਰਾਸਦਸ੍ਯਵਮ੍ । ਮਂਹਿष੍ਠਂ ਵਾਘਤਾਮृषਿਃ
ਮੈਂ ਕੁਰੁਸ਼੍ਰਵਣ ਨੂੰ, ਰਾਜਾ ਤ੍ਰਾਸਦਸ੍ਯੁ ਨੂੰ, ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਦਾਨੀਆਂ ਵਿੱਚੋਂ, ਆਪਣਾ ਰਿਸ਼ੀ ਚੁਣਦਾ ਹਾਂ।
ਯਸ੍ਯ ਮਾ ਹਰਿਤੋ ਰਥੇ ਤਿਸ੍ਰੋ ਵਹਨ੍ਤਿ ਸਾਧੁਯਾ । ਸ੍ਤਵੈ ਸਹਸ੍ਰਦਕ੍ਸ਼ਿਣੇ
ਉਹ ਜਿਸਦਾ ਰਥ ਤਿੰਨ ਸੁੰਦਰ ਘੋੜਿਆਂ ਨਾਲ ਚਲਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਲਈ ਹਜ਼ਾਰ ਦਾਨ ਵਾਲੀ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸਤਕਾਰ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।
ਯਸ੍ਯ ਪ੍ਰਸ੍ਵਾਦਸੋ ਗਿਰ ਉਪਮਸ਼੍ਰਵਸਃ ਪਿਤੁਃ । ਕ੍ਸ਼ੇਤ੍ਰਂ ਨ ਰਣ੍ਵਮੂਚੁषੇ
ਉਹ ਜਿਸ ਦੀਆਂ ਮਿੱਠੀਆਂ ਬਾਣੀਆਂ ਉਪਮਸ਼੍ਰਵਸ, ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਵਾਂਗ, ਖੇਤ ਨੂੰ ਭਰਪੂਰ ਹੋਣ ਦਾ ਐਲਾਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।
ਅਧਿ ਪੁਤ੍ਰੋਪਮਸ਼੍ਰਵੋ ਨਪਾਨ੍ਮਿਤ੍ਰਾਤਿਥੇਰਿਹਿ । ਪਿਤੁष੍ਟੇ ਅਸ੍ਮਿ ਵਨ੍ਦਿਤਾ
ਉਪਮਸ਼੍ਰਵਸ, ਮਿਤ੍ਰਾਤਿਥੀ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਤੇਰੇ ਉੱਤੇ ਮੈਂ ਸੱਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ; ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਆਦਰ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਹਾਂ।
ਯਦੀਸ਼ੀਯਾਮृਤਾਨਾਮੁਤ ਵਾ ਮਰ੍ਤ੍ਯਾਨਾਮ੍ । ਜੀਵੇਦਿਨ੍ਮਘਵਾ ਮਮ
ਜੇ ਮੈਂ ਅਮਰਾਂ ਜਾਂ ਮਰਦਾਂ ਉੱਤੇ ਰਾਜ ਕਰ ਸਕਾਂ, ਤਾਂ ਦਾਨੀ ਮੇਰੇ ਲਈ ਜੀਵੇ।
ਨ ਦੇਵਾਨਾਮਤਿ ਵ੍ਰਤਂ ਸ਼ਤਾਤ੍ਮਾ ਚਨ ਜੀਵਤਿ । ਤਥਾ ਯੁਜਾ ਵਿ ਵਾਵृਤੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਨਿਯਮ ਤੋਂ ਕੋਈ ਵੀ, ਭਾਵੇਂ ਸੌ ਜਿੰਦਾਂ ਹੋਣ, ਉਪਰ ਨਹੀਂ ਜੀ ਸਕਦਾ; ਐਸੇ ਜੋੜ ਨਾਲ ਉਹ ਵੱਖਰਾ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਪ੍ਰਾਵੇਪਾ ਮਾ ਬृਹਤੋ ਮਾਦਯਨ੍ਤਿ ਪ੍ਰਵਾਤੇਜਾ ਇਰਿਣੇ ਵਰ੍ਵृਤਾਨਾਃ । ਸੋਮਸ੍ਯੇਵ ਮੌਜਵਤਸ੍ਯ ਭਕ੍ਸ਼ੋ ਵਿਭੀਦਕੋ ਜਾਗृਵਿਰ੍ਮਹ੍ਯਮਚ੍ਛਾਨ੍
ਵਿਭੀਦਕਾ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਨਟਾਂ ਨਾਲ ਬਣੀਆਂ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਤ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ; ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਸੁੱਟੀਆਂ, ਮੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਮੂਜਵਤ ਦੇ ਸੋਮ ਦੇ ਸੁਆਦਲੇ ਭੋਜਨ ਵਾਂਗ, ਚਲਾਕ ਪਾਸੇ ਮੈਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਨ ਮਾ ਮਿਮੇਥ ਨ ਜਿਹੀਲ਼ ਏषਾ ਸ਼ਿਵਾ ਸਖਿਭ੍ਯ ਉਤ ਮਹ੍ਯਮਾਸੀਤ੍ । ਅਕ੍ਸ਼ਸ੍ਯਾਹਮੇਕਪਰਸ੍ਯ ਹੇਤੋਰਨੁਵ੍ਰਤਾਮਪ ਜਾਯਾਮਰੋਧਮ੍
ਉਸ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਡਾਂਟਿਆ, ਨਾ ਠੁਕਰਾਇਆ; ਉਹ ਮੇਰੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੇ ਮੇਰੇ ਲਈ ਚੰਗੀ ਰਹੀ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਦੀ ਖਾਤਰ, ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਵਫ਼ਾਦਾਰ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਤੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੁਲਾਇਆ।
ਦ੍ਵੇष੍ਟਿ ਸ਼੍ਵਸ਼੍ਰੂਰਪ ਜਾਯਾ ਰੁਣਦ੍ਧਿ ਨ ਨਾਥਿਤੋ ਵਿਨ੍ਦਤੇ ਮਰ੍ਡਿਤਾਰਮ੍ । ਅਸ਼੍ਵਸ੍ਯੇਵ ਜਰਤੋ ਵਸ੍ਨ੍ਯਸ੍ਯ ਨਾਹਂ ਵਿਨ੍ਦਾਮਿ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਭੋਗਮ੍
ਸਾਸ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕਦੀ ਹੈ; ਗਰੀਬ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਹਾਰਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਦਾ। ਸੇਵਾ ਕਰਦੇ-ਕਰਦੇ ਥੱਕੇ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ, ਮੈਂ ਜੂਏ ਦੀ ਜਿੱਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਸੁਖ ਨਹੀਂ ਪਾਉਂਦਾ।
ਅਨ੍ਯੇ ਜਾਯਾਂ ਪਰਿ ਮृਸ਼ਨ੍ਤ੍ਯਸ੍ਯ ਯਸ੍ਯਾਗृਧਦ੍ਵੇਦਨੇ ਵਾਜ੍ਯਕ੍ਸ਼ਃ । ਪਿਤਾ ਮਾਤਾ ਭ੍ਰਾਤਰ ਏਨਮਾਹੁਰ੍ਨ ਜਾਨੀਮੋ ਨਯਤਾ ਬਦ੍ਧਮੇਤਮ੍
ਹੋਰ ਲੋਕ ਉਸ ਜੂਏਬਾਜ਼ ਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਛੂਹਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਪਾਸੇ ਦੀ ਚਾਲ ਲਈ ਉਤਸੁਕ ਹੈ। ਪਿਤਾ, ਮਾਂ ਤੇ ਭਰਾ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ: 'ਅਸੀਂ ਇਸ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦੇ; ਇਸ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਓ, ਇਹ ਬੰਨ੍ਹਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।'
ਯਦਾਦੀਧ੍ਯੇ ਨ ਦਵਿषਾਣ੍ਯੇਭਿਃ ਪਰਾਯਦ੍ਭ੍ਯੋऽਵ ਹੀਯੇ ਸਖਿਭ੍ਯਃ । ਨ੍ਯੁਪ੍ਤਾਸ਼੍ਚ ਬਭ੍ਰਵੋ ਵਾਚਮਕ੍ਰਤਁ ਏਮੀਦੇषਾਂ ਨਿष੍ਕृਤਂ ਜਾਰਿਣੀਵ
ਜਦ ਮੈਂ ਨਿਸ਼ਚਾ ਕੀਤਾ, ਮੈਂ ਹੋਰਾਂ ਨਾਲ ਮੁਕਾਬਲਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ; ਜੋ ਦੂਰ ਹੋ ਗਏ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੋਂ ਮੈਂ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਤੋਂ ਪਿੱਛੇ ਰਹਿ ਗਿਆ। ਭੂਰੇ ਪਾਸੇ ਸੁੱਟੇ ਗਏ, ਬੋਲ ਪਏ; ਮੈਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀਆਂ ਸੰਗਤਾਂ ਵੱਲ ਜਾਂਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਪਤਨੀ ਆਪਣੇ ਪ੍ਰੇਮੀ ਵੱਲ।
ਸਭਾਮੇਤਿ ਕਿਤਵਃ ਪृਚ੍ਛਮਾਨੋ ਜੇष੍ਯਾਮੀਤਿ ਤਨ੍ਵਾ ਸ਼ੂਸ਼ੁਜਾਨਃ । ਅਕ੍ਸ਼ਾਸੋ ਅਸ੍ਯ ਵਿ ਤਿਰਨ੍ਤਿ ਕਾਮਂ ਪ੍ਰਤਿਦੀਵ੍ਨੇ ਦਧਤ ਆ ਕृਤਾਨਿ
ਜੂਏਬਾਜ਼ ਸਭਾ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਪੁੱਛਦਾ ਹੈ, 'ਕੀ ਮੈਂ ਜਿੱਤਾਂਗਾ?' ਉਸ ਦਾ ਸਰੀਰ ਕੰਪਦਾ ਹੈ। ਪਰ ਪਾਸੇ ਉਸ ਦੀ ਇੱਛਾ ਦੇ ਉਲਟ ਚੱਲਦੇ ਹਨ; ਜਿੱਤ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਰੱਖ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਅਕ੍ਸ਼ਾਸ ਇਦਙ੍ਕੁਸ਼ਿਨੋ ਨਿਤੋਦਿਨੋ ਨਿਕृਤ੍ਵਾਨਸ੍ਤਪਨਾਸ੍ਤਾਪਯਿष੍ਣਵਃ । ਕੁਮਾਰਦੇष੍ਣਾ ਜਯਤਃ ਪੁਨਰ੍ਹਣੋ ਮਧ੍ਵਾ ਸਮ੍ਪृਕ੍ਤਾਃ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਬਰ੍ਹਣਾ
ਪਾਸੇ ਆਪਣੇ ਕਾਂਡਿਆਂ ਤੇ ਚੁਭਣ ਨਾਲ ਤੰਗ ਕਰਦੇ ਹਨ; ਠੱਗੀ, ਸਾੜਦੇ, ਜਲਾਉਂਦੇ ਹਨ। ਖੇਡਦੇ ਮੁੰਡਿਆਂ ਵਾਂਗ, ਉਹ ਹਾਰਿਆ ਨੂੰ ਹੱਸਦੇ ਹਨ, ਮਿੱਠਾ ਲਾ ਕੇ, ਜੂਏਬਾਜ਼ ਦੀ ਵਧਾਈ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਤ੍ਰਿਪਞ੍ਚਾਸ਼ਃ ਕ੍ਰੀਲ਼ਤਿ ਵ੍ਰਾਤ ਏषਾਂ ਦੇਵ ਇਵ ਸਵਿਤਾ ਸਤ੍ਯਧਰ੍ਮਾ । ਉਗ੍ਰਸ੍ਯ ਚਿਨ੍ਮਨ੍ਯਵੇ ਨਾ ਨਮਨ੍ਤੇ ਰਾਜਾ ਚਿਦੇਭ੍ਯੋ ਨਮ ਇਤ੍ਕृਣੋਤਿ
ਇਹਨਾਂ ਦੀ ਟੋਲੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਤਿਰਪੰਜ (ਪੰਜਵਾਂ ਤੇ ਤੀਹ) ਖਿਡਾਰੀ ਖੇਡਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੇ ਨਿਆਂ ਨੂੰ ਸੱਚੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਨਿਭਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ। ਜੰਗੀ ਵੀ ਜੂਏ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਨਮਦੇ, ਪਰ ਰਾਜਾ ਵੀ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਨਮਸਕਾਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਨੀਚਾ ਵਰ੍ਤਨ੍ਤ ਉਪਰਿ ਸ੍ਫੁਰਨ੍ਤ੍ਯਹਸ੍ਤਾਸੋ ਹਸ੍ਤਵਨ੍ਤਂ ਸਹਨ੍ਤੇ । ਦਿਵ੍ਯਾ ਅਙ੍ਗਾਰਾ ਇਰਿਣੇ ਨ੍ਯੁਪ੍ਤਾਃ ਸ਼ੀਤਾਃ ਸਨ੍ਤੋ ਹृਦਯਂ ਨਿਰ੍ਦਹਨ੍ਤਿ
ਉਹ ਹੇਠਾਂ ਚਲਦੇ ਹਨ, ਉਪਰ ਛਲਾਂ ਮਾਰਦੇ ਹਨ; ਹੱਥ ਨਾ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਹੱਥ ਵਾਲੇ ਨੂੰ ਵੀ ਹਰਾ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਜੂਏ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ, ਜਦੋਂ ਸੁੱਕੀ ਧਰਤੀ 'ਤੇ ਪਏ ਹੋਏ ਹਨ, ਠੰਢੇ ਹੋਣ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਦਿਲ ਨੂੰ ਸਾੜ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਜਾਯਾ ਤਪ੍ਯਤੇ ਕਿਤਵਸ੍ਯ ਹੀਨਾ ਮਾਤਾ ਪੁਤ੍ਰਸ੍ਯ ਚਰਤਃ ਕ੍ਵ ਸ੍ਵਿਤ੍ । ऋਣਾਵਾ ਬਿਭ੍ਯਦ੍ਧਨਮਿਚ੍ਛਮਾਨੋऽਨ੍ਯੇषਾਮਸ੍ਤਮੁਪ ਨਕ੍ਤਮੇਤਿ
ਜੂਏ ਵਾਲੇ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਛੱਡ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ; ਮਾਂ ਆਪਣੇ ਘਰੋਂ ਭੱਜੇ ਪੁੱਤਰ ਲਈ ਪੁੱਛਦੀ ਹੈ, 'ਕਿੱਥੇ ਹੈ?' ਕਰਜ਼ੇ ਵਿਚ ਡੁੱਬਿਆ, ਡਰਿਆ, ਧਨ ਦੀ ਖੋਜ ਕਰਦਾ ਹੋਇਆ, ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੇ ਘਰ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਸ੍ਤ੍ਰਿਯਂ ਦृष੍ਟ੍ਵਾਯ ਕਿਤਵਂ ਤਤਾਪਾਨ੍ਯੇषਾਂ ਜਾਯਾਂ ਸੁਕृਤਂ ਚ ਯੋਨਿਮ੍ । ਪੂਰ੍ਵਾਹ੍ਣੇ ਅਸ਼੍ਵਾਨ੍ਯੁਯੁਜੇ ਹਿ ਬਭ੍ਰੂਨ੍ਸੋ ਅਗ੍ਨੇਰਨ੍ਤੇ ਵृषਲਃ ਪਪਾਦ
ਜਦੋਂ ਜੂਏ ਵਾਲਾ ਕਿਸੇ ਔਰਤ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਮਨ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ; ਉਹ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਚੰਗੀ ਕਿਸਮਤ ਨੂੰ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਵੇਰੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਪੀਲੇ ਘੋੜੇ ਜੋੜਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਖੇਡ ਦੇ ਅੰਤ 'ਤੇ, ਉਹ ਅਗਨਿ ਸਾਹਮਣੇ ਡਿੱਗ ਜਾਂਦਾ ਹੈ।
ਯੋ ਵਃ ਸੇਨਾਨੀਰ੍ਮਹਤੋ ਗਣਸ੍ਯ ਰਾਜਾ ਵ੍ਰਾਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਥਮੋ ਬਭੂਵ । ਤਸ੍ਮੈ ਕृਣੋਮਿ ਨ ਧਨਾ ਰੁਣਧ੍ਮਿ ਦਸ਼ਾਹਂ ਪ੍ਰਾਚੀਸ੍ਤਦृਤਂ ਵਦਾਮਿ
ਤੁਸੀਂ ਜੋ ਵੱਡੀ ਟੋਲੀ ਦੇ ਮੁਖੀ ਹੋ, ਸਭ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾ ਹੋ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਇਹ ਕਰਦਾ ਹਾਂ: ਮੈਂ ਤੁਹਾਡਾ ਧਨ ਨਹੀਂ ਲੈਂਦਾ, ਨਾ ਹੀ ਮੰਗਦਾ ਹਾਂ; ਦਸ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਮੈਂ ਸੱਚ ਮੁਖੀ ਪੂਰਬ ਵੱਲ ਹੋ ਕੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹਾਂ।
ਅਕ੍ਸ਼ੈਰ੍ਮਾ ਦੀਵ੍ਯਃ ਕृषਿਮਿਤ੍ਕृषਸ੍ਵ ਵਿਤ੍ਤੇ ਰਮਸ੍ਵ ਬਹੁ ਮਨ੍ਯਮਾਨਃ । ਤਤ੍ਰ ਗਾਵਃ ਕਿਤਵ ਤਤ੍ਰ ਜਾਯਾ ਤਨ੍ਮੇ ਵਿ ਚष੍ਟੇ ਸਵਿਤਾਯਮਰ੍ਯਃ
ਜੂਏ ਨਾਲ ਨਾ ਖੇਡੋ; ਖੇਤ ਦੀ ਮਿਹਨਤ ਕਰੋ, ਧਨ ਵਿਚ ਖੁਸ਼ ਰਹੋ, ਆਪਣੇ ਆਪ ਨੂੰ ਸੁਭਾਗੀ ਸਮਝੋ। ਉਥੇ ਗਾਂ ਹਨ, ਜੂਏ ਵਾਲੇ, ਉਥੇ ਤੇਰੀ ਪਤਨੀ ਹੈ; ਇਹ ਮੈਨੂੰ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਦਿਖਾਇਆ।
ਮਿਤ੍ਰਂ ਕृਣੁਧ੍ਵਂ ਖਲੁ ਮृਲ਼ਤਾ ਨੋ ਮਾ ਨੋ ਘੋਰੇਣ ਚਰਤਾਭਿ ਧृष੍ਣੁ । ਨਿ ਵੋ ਨੁ ਮਨ੍ਯੁਰ੍ਵਿਸ਼ਤਾਮਰਾਤਿਰਨ੍ਯੋ ਬਭ੍ਰੂਣਾਂ ਪ੍ਰਸਿਤੌ ਨ੍ਵਸ੍ਤੁ
ਸਾਡੀ ਨਾਲ ਮਿਤਰਤਾ ਬਣਾਓ, ਸਾਨੂੰ ਦਇਆ ਦਿਖਾਓ; ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਗੁੱਸੇ ਨਾਲ ਨਾ ਆਓ। ਤੁਹਾਡਾ ਗੁੱਸਾ ਜਾਂ ਵੈਰ ਸਾਡੇ ਵਿਚ ਨਾ ਆਵੇ; ਹੋਰਾਂ ਦੀ ਜੂਏ ਦੀ ਦੌੜ ਸਾਡੇ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰਹੇ।
ਅਬੁਧ੍ਰਮੁ ਤ੍ਯ ਇਨ੍ਦ੍ਰਵਨ੍ਤੋ ਅਗ੍ਨਯੋ ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭਰਨ੍ਤ ਉषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਮਹੀ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਚੇਤਤਾਮਪੋऽਦ੍ਯਾ ਦੇਵਾਨਾਮਵ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ
ਉਹ ਅਗਨੀਆਂ, ਇੰਦਰ ਦੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਸਵੇਰ ਦੇ ਵੇਲੇ ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੇ ਹਨ। ਵੱਡਾ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਜਾਓ; ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ।
ਦਿਵਸ੍ਪृਥਿਵ੍ਯੋਰਵ ਆ ਵृਣੀਮਹੇ ਮਾਤॄਨ੍ਸਿਨ੍ਧੂਨ੍ਪਰ੍ਵਤਾਞ੍ਛਰ੍ਯਣਾਵਤਃ । ਅਨਾਗਾਸ੍ਤ੍ਵਂ ਸੂਰ੍ਯਮੁषਾਸਮੀਮਹੇ ਭਦ੍ਰਂ ਸੋਮਃ ਸੁਵਾਨੋ ਅਦ੍ਯਾ ਕृਣੋਤੁ ਨਃ
ਅਸੀਂ ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਕਿਰਪਾ ਮੰਗਦੇ ਹਾਂ, ਮਾਂ ਵਰਗੀਆਂ ਨਦੀਆਂ, ਪਹਾੜਾਂ ਅਤੇ ਆਸਰੇ ਵਾਲੀਆਂ ਥਾਵਾਂ ਤੋਂ। ਅਸੀਂ ਸੂਰਜ ਤੇ ਉਸ਼ਾ ਤੋਂ ਪਾਪ ਰਹਿਤ ਜੀਵਨ ਦੀ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਅੱਜ ਨਵੀਂ ਬਣੀ ਸੋਮਾ ਸਾਨੂੰ ਭਲਾ ਦੇਵੇ।
ਦ੍ਯਾਵਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਪृਥਿਵੀ ਅਨਾਗਸੋ ਮਹੀ ਤ੍ਰਾਯੇਤਾਂ ਸੁਵਿਤਾਯ ਮਾਤਰਾ । ਉषਾ ਉਚ੍ਛਨ੍ਤ੍ਯਪ ਬਾਧਤਾਮਘਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਆਕਾਸ਼ ਤੇ ਧਰਤੀ, ਸਾਡੀਆਂ ਵੱਡੀਆਂ ਮਾਵਾਂ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਬੁਰਾਈ ਤੋਂ ਬਚਾਉਣ, ਸੁਭਾਗ ਲਈ। ਉਸ਼ਾ, ਉਗਦੀ ਹੋਈ, ਬੁਰਾਈ ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰੇ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਇਯਂ ਨ ਉਸ੍ਰਾ ਪ੍ਰਥਮਾ ਸੁਦੇਵ੍ਯਂ ਰੇਵਤ੍ਸਨਿਭ੍ਯੋ ਰੇਵਤੀ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤੁ । ਆਰੇ ਮਨ੍ਯੁਂ ਦੁਰ੍ਵਿਦਤ੍ਰਸ੍ਯ ਧੀਮਹਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਇਹ ਪਹਿਲੀ, ਚੰਗੀ ਤੇ ਦਾਤਾਂ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ ਉਸ਼ਾ ਸਾਡੇ ਲਈ ਚਮਕੇ। ਅਸੀਂ ਦੁਸ਼ਟਾਂ ਦੇ ਗੁੱਸੇ ਨੂੰ ਦੂਰ ਰੱਖੀਏ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪ੍ਰ ਯਾਃ ਸਿਸ੍ਰਤੇ ਸੂਰ੍ਯਸ੍ਯ ਰਸ਼੍ਮਿਭਿਰ੍ਜ੍ਯੋਤਿਰ੍ਭਰਨ੍ਤੀਰੁषਸੋ ਵ੍ਯੁष੍ਟਿषੁ । ਭਦ੍ਰਾ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸ਼੍ਰਵਸੇ ਵ੍ਯੁਚ੍ਛਤ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਜੋ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸੂਰਜ ਦੀਆਂ ਕਿਰਨਾਂ ਨਾਲ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਚਾਨਣ ਲਿਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਅੱਜ ਸਾਡੀ ਇਜ਼ਤ ਲਈ ਚਮਕਣ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਨਮੀਵਾ ਉषਸ ਆ ਚਰਨ੍ਤੁ ਨ ਉਦਗ੍ਨਯੋ ਜਿਹਤਾਂ ਜ੍ਯੋਤਿषਾ ਬृਹਤ੍ । ਆਯੁਕ੍ਸ਼ਾਤਾਮਸ਼੍ਵਿਨਾ ਤੂਤੁਜਿਂ ਰਥਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਸਾਡੇ ਲਈ ਰੋਗ ਰਹਿਤ ਚਲਣ; ਅਗਨੀਆਂ ਵੱਡੇ ਚਾਨਣ ਨਾਲ ਉਗਣ। ਅਸ਼ਵਿਨੀ ਆਪਣਾ ਰਥ ਲੰਮੀ ਉਮਰ ਲਈ ਜੋੜਨ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਸ਼੍ਰੇष੍ਠਂ ਨੋ ਅਦ੍ਯ ਸਵਿਤਰ੍ਵਰੇਣ੍ਯਂ ਭਾਗਮਾ ਸੁਵ ਸ ਹਿ ਰਤ੍ਨਧਾ ਅਸਿ । ਰਾਯੋ ਜਨਿਤ੍ਰੀਂ ਧਿषਣਾਮੁਪ ਬ੍ਰੁਵੇ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਸਵਿਤਾ, ਅੱਜ ਸਾਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਤੇ ਚੰਗਾ ਹਿੱਸਾ ਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਤੂੰ ਦਾਤਾਂ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਧਿਸ਼ਣਾ, ਧਨ ਦੀ ਮਾਂ, ਨੂੰ ਸੱਦਾ ਦਿੰਦਾ ਹਾਂ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਪਿਪਰ੍ਤੁ ਮਾ ਤਦृਤਸ੍ਯ ਪ੍ਰਵਾਚਨਂ ਦੇਵਾਨਾਂ ਯਨ੍ਮਨੁष੍ਯਾ ਅਮਨ੍ਮਹਿ । ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਇਦੁਸ੍ਰਾ ਸ੍ਪਲ਼ੁਦੇਤਿ ਸੂਰ੍ਯਃ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਸੱਚੀ ਬਾਤ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਮਨੁੱਖ ਭੁੱਲ ਗਏ ਹਾਂ, ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਨਾ ਦੇਵੇ। ਸਾਰੀਆਂ ਉਸ਼ਾਵਾਂ ਚਮਕਦੀਆਂ ਹਨ, ਸੂਰਜ ਉਗਦਾ ਹੈ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਅਦ੍ਵੇषੋ ਅਦ੍ਯ ਬਰ੍ਹਿष ਸ੍ਤਰੀਮਣਿ ਗ੍ਰਾਵ੍ਣਾਂ ਯੋਗੇ ਮਨ੍ਮਨਃ ਸਾਧ ਈਮਹੇ । ਆਦਿਤ੍ਯਾਨਾਂ ਸ਼ਰ੍ਮਣਿ ਸ੍ਥਾ ਭੁਰਣ੍ਯਸਿ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਅੱਜ ਅਸੀਂ ਵੈਰ ਰਹਿਤ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਵਿਛਾਈਏ; ਪੱਥਰਾਂ ਦੀ ਸਭਾ ਵਿਚ, ਅਸੀਂ ਮਨ ਨਾਲ ਯਤਨ ਕਰੀਏ। ਆਦਿਤਿਆਂ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਵਿਚ ਅਡੋਲ ਰਹੋ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।
ਆ ਨੋ ਬਰ੍ਹਿਃ ਸਧਮਾਦੇ ਬृਹਦ੍ਦਿਵਿ ਦੇਵਾਁ ਈਲ਼ੇ ਸਾਦਯਾ ਸਪ੍ਤ ਹੋਤॄਨ੍ । ਇਨ੍ਦ੍ਰਂ ਮਿਤ੍ਰਂ ਵਰੁਣਂ ਸਾਤਯੇ ਭਗਂ ਸ੍ਵਸ੍ਤ੍ਯਗ੍ਨਿਂ ਸਮਿਧਾਨਮੀਮਹੇ
ਸਾਡੇ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਸਭਾ ਵਿਚ ਆਓ, ਦੇਵਤਿਆਂ, ਤੇ ਸੱਤ ਪੁਜਾਰੀ ਬੈਠਾਓ। ਅਸੀਂ ਇੰਦਰ, ਮਿਤਰ, ਵਰੁਣ, ਭਗਾ ਦੀ ਮਦਦ ਲਈ ਅਰਦਾਸ ਕਰਦੇ ਹਾਂ; ਚੰਗੀ ਜੀਵਨ ਲਈ ਅਸੀਂ ਅਗਨਿ ਨੂੰ ਜਗਾਉਂਦੇ ਹਾਂ।