ਆ ਮਧ੍ਵੋ ਅਸ੍ਮਾ ਅਸਿਚਨ੍ਨਮਤ੍ਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਪੂਰ੍ਣਂ ਸ ਹਿ ਸਤ੍ਯਰਾਧਾਃ । ਸ ਵਾਵृਧੇ ਵਰਿਮਨ੍ਨਾ ਪृਥਿਵ੍ਯਾ ਅਭਿ ਕ੍ਰਤ੍ਵਾ ਨਰ੍ਯਃ ਪੌਂਸ੍ਯੈਸ਼੍ਚ
ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਪਾਨ ਪੂਰੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਸੱਚਮੁੱਚ ਦਾਤਾ ਹੈ। ਉਹ ਧਰਤੀ ਦੇ ਵੱਡੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਉੱਤਮ ਕੰਮਾਂ ਅਤੇ ਵਿਰਤਿਆਂ ਨਾਲ ਵਧ ਗਿਆ ਹੈ।
ਵ੍ਯਾਨਲ਼ਿਨ੍ਦ੍ਰਃ ਪृਤਨਾਃ ਸ੍ਵੋਜਾ ਆਸ੍ਮੈ ਯਤਨ੍ਤੇ ਸਖ੍ਯਾਯ ਪੂਰ੍ਵੀਃ । ਆ ਸ੍ਮਾ ਰਥਂ ਨ ਪृਤਨਾਸੁ ਤਿष੍ਠ ਯਂ ਭਦ੍ਰਯਾ ਸੁਮਤ੍ਯਾ ਚੋਦਯਾਸੇ
ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਜੰਗ ਦੇ ਦਲਾਂ ਨੂੰ ਤੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ; ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਉਸ ਦੀ ਦੋਸਤੀ ਲਈ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ, ਰਥ ਵਾਂਗ ਡਟ ਕੇ ਖੜੇ ਰਹੋ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਤੂੰ ਆਪਣੀ ਚੰਗੀ ਮਿਹਰ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈਂ।
ਪ੍ਰ ਦੇਵਤ੍ਰਾ ਬ੍ਰਹ੍ਮਣੇ ਗਾਤੁਰੇਤ੍ਵਪੋ ਅਚ੍ਛਾ ਮਨਸੋ ਨ ਪ੍ਰਯੁਕ੍ਤਿ । ਮਹੀਂ ਮਿਤ੍ਰਸ੍ਯ ਵਰੁਣਸ੍ਯ ਧਾਸਿਂ ਪृਥੁਜ੍ਰਯਸੇ ਰੀਰਧਾ ਸੁਵृਕ੍ਤਿਮ੍
ਇੱਥੇ ਭਗਵਾਨਾਂ ਲਈ ਭਜਨ ਜਾਵੇ, ਮਨ ਦੀ ਤੀਬਰਤਾ ਵਾਂਗ, ਦਿਵਤਾ ਲਈ ਭੇਟ ਵਜੋਂ। ਤੂੰ ਜੋ ਮਿਤ੍ਰਾ ਅਤੇ ਵਰੁਣ ਦਾ ਵੱਡਾ ਨਿਆਂ ਰੱਖਦਾ ਹੈਂ, ਸਾਨੂੰ ਚੌੜੀ ਅਤੇ ਚੰਗੀ ਸ਼ਲਾਘਾ ਦੇ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਹਵਿष੍ਮਨ੍ਤੋ ਹਿ ਭੂਤਾਚ੍ਛਾਪ ਇਤੋਸ਼ਤੀਰੁਸ਼ਨ੍ਤਃ । ਅਵ ਯਾਸ਼੍ਚष੍ਟੇ ਅਰੁਣਃ ਸੁਪਰ੍ਣਸ੍ਤਮਾਸ੍ਯਧ੍ਵਮੂਰ੍ਮਿਮਦ੍ਯਾ ਸੁਹਸ੍ਤਾਃ
ਹੇ ਯਾਜਕੋ, ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਆਦਰ ਅਤੇ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਓ। ਲਾਲ ਰੰਗ ਵਾਲਾ, ਸੁੰਦਰ ਪੰਖਾਂ ਵਾਲਾ ਤੁਹਾਡੀ ਰਾਖੀ ਕਰਦਾ ਹੈ; ਆਪਣੀਆਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹਥੀਂ ਪੀਣ ਵਾਲਾ ਲਹਿਰ ਪਾ ਦਿਓ।
ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋऽਪ ਇਤਾ ਸਮੁਦ੍ਰਮਪਾਂ ਨਪਾਤਂ ਹਵਿषਾ ਯਜਧ੍ਵਮ੍ । ਸ ਵੋ ਦਦਦੂਰ੍ਮਿਮਦ੍ਯਾ ਸੁਪੂਤਂ ਤਸ੍ਮੈ ਸੋਮਂ ਮਧੁਮਨ੍ਤਂ ਸੁਨੋਤ
ਹੇ ਯਾਜਕੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ, ਸਮੁੰਦਰ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਪੂਜੋ। ਉਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਪਵਿੱਤਰ, ਝਾਗ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ ਦੇਵੇਗਾ; ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠਾ ਸੋਮਾ ਪੀੜੋ।
ਯੋ ਅਨਿਧ੍ਮੋ ਦੀਦਯਦਪ੍ਸ੍ਵਨ੍ਤਰ੍ਯਂ ਵਿਪ੍ਰਾਸ ਈਲ਼ਤੇ ਅਧ੍ਵਰੇषੁ । ਅਪਾਂ ਨਪਾਨ੍ਮਧੁਮਤੀਰਪੋ ਦਾ ਯਾਭਿਰਿਨ੍ਦ੍ਰੋ ਵਾਵृਧੇ ਵੀਰ੍ਯਾਯ
ਜੋ ਬਿਨਾ ਇੰਧਨ ਦੇ ਪਾਣੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਗਿਆਨੀ ਯਜਨਾਂ ਵਿੱਚ ਸੱਦੇ। ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ, ਮਿੱਠੀਆਂ ਧਾਰਾਂ ਦੇ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਇੰਦਰ ਆਪਣੀ ਤਾਕਤ ਵਧਾਈ।
ਯਾਭਿਃ ਸੋਮੋ ਮੋਦਤੇ ਹਰ੍षਤੇ ਚ ਕਲ੍ਯਾਣੀਭਿਰ੍ਯੁਵਤਿਭਿਰ੍ਨ ਮਰ੍ਯਃ । ਤਾ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੋ ਅਪੋ ਅਚ੍ਛਾ ਪਰੇਹਿ ਯਦਾਸਿਞ੍ਚਾ ਓषਧੀਭਿਃ ਪੁਨੀਤਾਤ੍
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨਾਲ ਸੋਮਾ ਖੁਸ਼ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਸੁੰਦਰ ਕੁੜੀਆਂ ਨਾਲ ਨੌਜਵਾਨ ਵਾਂਗ। ਹੇ ਯਾਜਕ, ਪਾਣੀਆਂ ਵੱਲ ਜਾਓ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਤੇਰੇ ਜੜੀ-ਬੂਟੀਆਂ ਨਾਲ ਪਾਇਆ ਸੋਮਾ ਪਵਿੱਤਰ ਕਰਣ।
ਏਵੇਦ੍ਯੂਨੇ ਯੁਵਤਯੋ ਨਮਨ੍ਤ ਯਦੀਮੁਸ਼ਨ੍ਨੁਸ਼ਤੀਰੇਤ੍ਯਚ੍ਛ । ਸਂ ਜਾਨਤੇ ਮਨਸਾ ਸਂ ਚਿਕਿਤ੍ਰੇऽਧ੍ਵਰ੍ਯਵੋ ਧਿषਣਾਪਸ਼੍ਚ ਦੇਵੀਃ
ਇੱਥੇ ਨੌਜਵਾਨ ਕੁੜੀਆਂ ਨਮਨ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਦੋਂ ਉਹ ਸੱਦੀਆਂ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਆਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਹ ਮਨ ਅਤੇ ਇਰਾਦੇ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੀਆਂ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਹੇ ਯਾਜਕੋ ਅਤੇ ਬੁਧੀ ਤੇ ਪਾਣੀਆਂ ਦੀਆਂ ਦੇਵੀਆਂ।
ਯੋ ਵੋ ਵृਤਾਭ੍ਯੋ ਅਕृਣੋਦੁ ਲੋਕਂ ਯੋ ਵੋ ਮਹ੍ਯਾ ਅਭਿਸ਼ਸ੍ਤੇਰਮੁਞ੍ਚਤ੍ । ਤਸ੍ਮਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮੂਰ੍ਮਿਂ ਦੇਵਮਾਦਨਂ ਪ੍ਰ ਹਿਣੋਤਨਾਪਃ
ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਡੇ ਲਈ ਬੰਦ ਰਾਹਾਂ ਤੋਂ ਰਸਤਾ ਬਣਾਇਆ, ਜਿਸ ਨੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਵੱਡੀ ਸ਼ਾਪ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਕੀਤਾ—ਉਸ ਇੰਦਰ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ, ਦਿਵਤਾ ਦੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਪੀਣ ਵਾਲੀ ਭੇਟ ਪਾ ਦਿਓ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ।
ਪ੍ਰਾਸ੍ਮੈ ਹਿਨੋਤ ਮਧੁਮਨ੍ਤਮੂਰ੍ਮਿਂ ਗਰ੍ਭੋ ਯੋ ਵਃ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਮਧ੍ਵ ਉਤ੍ਸਃ । ਘृਤਪृष੍ਠਮੀਡ੍ਯਮਧ੍ਵਰੇष੍ਵਾਪੋ ਰੇਵਤੀਃ ਸ਼ृਣੁਤਾ ਹਵਂ ਮੇ
ਉਸ ਲਈ ਮਿੱਠੀ ਲਹਿਰ ਪਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਦਰਿਆਵਾਂ ਦਾ ਅੰਕੁਰ ਹੈ, ਮਿੱਠੇ ਦਾ ਸਰੋਤ। ਘੀ ਨਾਲ ਭਰਪੂਰ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਸ਼ਲਾਘਾ ਯੋਗ ਪਾਣੀਆਂ, ਮੇਰੀ ਬੇਨਤੀ ਸੁਣੋ।
ਤਂ ਸਿਨ੍ਧਵੋ ਮਤ੍ਸਰਮਿਨ੍ਦ੍ਰਪਾਨਮੂਰ੍ਮਿਂ ਪ੍ਰ ਹੇਤ ਯ ਉਭੇ ਇਯਰ੍ਤਿ । ਮਦਚ੍ਯੁਤਮੌਸ਼ਾਨਂ ਨਭੋਜਾਂ ਪਰਿ ਤ੍ਰਿਤਨ੍ਤੁਂ ਵਿਚਰਨ੍ਤਮੁਤ੍ਸਮ੍
ਉਹ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ, ਇੰਦਰ-ਪਾਨ ਵਾਲੀ ਲਹਿਰ, ਹੇ ਦਰਿਆਵੋ, ਚਲਾਓ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੋਵੇਂ ਸੰਸਾਰ ਭੇਜਦੇ ਹਨ—ਮਸਤੀ ਨਾਲ ਵਹਿੰਦੀ, ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਜਨਮੀ, ਸਰੋਤ ਦੇ ਆਲੇ-ਦੁਆਲੇ ਘੁੰਮਦੀ, ਧਾਗਾ ਬੁਣਦੀ।
ਆਵਰ੍ਵृਤਤੀਰਧ ਨੁ ਦ੍ਵਿਧਾਰਾ ਗੋषੁਯੁਧੋ ਨ ਨਿਯਵਂ ਚਰਨ੍ਤੀਃ । ऋषੇ ਜਨਿਤ੍ਰੀਰ੍ਭੁਵਨਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਰਪੋ ਵਨ੍ਦਸ੍ਵ ਸਵृਧਃ ਸਯੋਨੀਃ
ਹਮੇਸ਼ਾ ਵਹਿੰਦੇ ਹੋਏ, ਹੁਣ ਦੋ ਧਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਵੰਡੇ, ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਨਿੜੇ ਚਲਦੇ ਹੋਏ—ਹੇ ਦਰਿਆਵੋ, ਗਿਆਨੀ ਦੀ ਮਾਂ, ਸੰਸਾਰ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਸਤਕਿਰਤੀ ਕਰ, ਹੇ ਵੱਡੇ, ਜੋ ਇਕ ਹੀ ਥਾਂ ਤੇ ਹਨ।
ਹਿਨੋਤਾ ਨੋ ਅਧ੍ਵਰਂ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾ ਹਿਨੋਤ ਬ੍ਰਹ੍ਮ ਸਨਯੇ ਧਨਾਨਾਮ੍ । ऋਤਸ੍ਯ ਯੋਗੇ ਵਿ ष੍ਯਧ੍ਵਮੂਧਃ ਸ਼੍ਰੁष੍ਟੀਵਰੀਰ੍ਭੂਤਨਾਸ੍ਮਭ੍ਯਮਾਪਃ
ਸਾਡੇ ਲਈ ਯਜਨਾ ਪਾ ਦਿਓ, ਜੋ ਭਗਵਾਨਾਂ ਲਈ ਯੋਗ ਹੈ; ਧਨ ਪ੍ਰਾਪਤੀ ਲਈ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਪਾ ਦਿਓ। ਸੱਚ ਦੇ ਮਿਲਾਪ ਵਿੱਚ, ਗਲਤੀ ਤੋਂ ਮੁਕਤ ਰਹੋ; ਸਾਡੇ ਲਈ ਤਿਆਰ ਰਹੋ, ਹੇ ਪਾਣੀਆਂ।
ਆਪੋ ਰੇਵਤੀਃ ਕ੍ਸ਼ਯਥਾ ਹਿ ਵਸ੍ਵਃ ਕ੍ਰਤੁਂ ਚ ਭਦ੍ਰਂ ਬਿਭृਥਾਮृਤਂ ਚ । ਰਾਯਸ਼੍ਚ ਸ੍ਥ ਸ੍ਵਪਤ੍ਯਸ੍ਯ ਪਤ੍ਨੀਃ ਸਰਸ੍ਵਤੀ ਤਦ੍ਗृਣਤੇ ਵਯੋ ਧਾਤ੍
ਹੇ ਚਮਕਦੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਤੁਸੀਂ ਸੱਚਮੁੱਚ ਧਨ ਰੱਖਦੇ ਹੋ; ਚੰਗੀ ਸਲਾਹ ਅਤੇ ਅਮਰਤਾ ਲੈ ਚਲੋ। ਤੁਸੀਂ ਸੁਪਤਿ ਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਹੋ; ਸਰਸਵਤੀ, ਉਹ ਮਹਿਮਾ ਸਾਨੂੰ ਦੇ, ਜੋ ਸਲਾਘੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।
ਪ੍ਰਤਿ ਯਦਾਪੋ ਅਦृਸ਼੍ਰਮਾਯਤੀਰ੍ਘृਤਂ ਪਯਾਂਸਿ ਬਿਭ੍ਰਤੀਰ੍ਮਧੂਨਿ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯੁਭਿਰ੍ਮਨਸਾ ਸਂਵਿਦਾਨਾ ਇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਂ ਸੁषੁਤਂ ਭਰਨ੍ਤੀਃ
ਜਦੋਂ ਪਾਣੀਆਂ, ਘੀ, ਦੁੱਧ ਅਤੇ ਮਿੱਠਾ ਲੈ ਕੇ, ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ, ਵਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ—ਯਾਜਕਾਂ ਨਾਲ ਮਨ ਮਿਲਾ ਕੇ, ਉਹ ਪੀੜਿਆ ਹੋਇਆ ਸੋਮਾ ਇੰਦਰ ਨੂੰ ਲੈ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।
ਏਮਾ ਅਗ੍ਮਨ੍ਰੇਵਤੀਰ੍ਜੀਵਧਨ੍ਯਾ ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸਾਦਯਤਾ ਸਖਾਯਃ । ਨਿ ਬਰ੍ਹਿषਿ ਧਤ੍ਤਨ ਸੋਮ੍ਯਾਸੋऽਪਾਂ ਨਪ੍ਤ੍ਰਾ ਸਂਵਿਦਾਨਾਸ ਏਨਾਃ
ਹੁਣ ਚਮਕਦੀਆਂ, ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲੀਆਂ ਪਾਣੀਆਂ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ; ਹੇ ਯਾਜਕੋ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬੈਠਾ ਦਿਓ, ਹੇ ਮਿਤਰੋ। ਸੋਮਾ ਦੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਰੱਖੋ, ਪਾਣੀਆਂ ਦੇ ਪੁੱਤਰ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ।
ਆਗ੍ਮਨ੍ਨਾਪ ਉਸ਼ਤੀਰ੍ਬਰ੍ਹਿਰੇਦਂ ਨ੍ਯਧ੍ਵਰੇ ਅਸਦਨ੍ਦੇਵਯਨ੍ਤੀਃ । ਅਧ੍ਵਰ੍ਯਵਃ ਸੁਨੁਤੇਨ੍ਦ੍ਰਾਯ ਸੋਮਮਭੂਦੁ ਵਃ ਸੁਸ਼ਕਾ ਦੇਵਯਜ੍ਯਾ
ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਪਾਣੀਆਂ ਇਸ ਪਵਿੱਤਰ ਘਾਸ ਤੇ ਆ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਬੈਠ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਭਗਵਾਨਾਂ ਦੀ ਸੇਵਾ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾਲ। ਹੇ ਯਾਜਕੋ, ਇੰਦਰ ਲਈ ਸੋਮਾ ਪੀੜੋ; ਤੁਹਾਡੀ ਭਗਵਾਨ-ਪਸੰਦ ਯਜਨਾ ਸਫਲ ਹੋਈ।
ਆ ਨੋ ਦੇਵਾਨਾਮੁਪ ਵੇਤੁ ਸ਼ਂਸੋ ਵਿਸ਼੍ਵੇਭਿਸ੍ਤੁਰੈਰਵਸੇ ਯਜਤ੍ਰਃ । ਤੇਭਿਰ੍ਵਯਂ ਸੁषਖਾਯੋ ਭਵੇਮ ਤਰਨ੍ਤੋ ਵਿਸ਼੍ਵਾ ਦੁਰਿਤਾ ਸ੍ਯਾਮ
ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੀ ਦਇਆ ਆਵੇ, ਉਹ ਸਾਡੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਆਪਣੀ ਪੂਰੀ ਤਾਕਤ ਨਾਲ ਸਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰਨ। ਉਹਨਾਂ ਨਾਲ, ਅਸੀਂ ਚੰਗੇ ਦੋਸਤ ਬਣੀਏ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਦੁੱਖ-ਕਲੇਸ਼ਾਂ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰੀਏ।
ਪਰਿ ਚਿਨ੍ਮਰ੍ਤੋ ਦ੍ਰਵਿਣਂ ਮਮਨ੍ਯਾਦृਤਸ੍ਯ ਪਥਾ ਨਮਸਾ ਵਿਵਾਸੇਤ੍ । ਉਤ ਸ੍ਵੇਨ ਕ੍ਰਤੁਨਾ ਸਂ ਵਦੇਤ ਸ਼੍ਰੇਯਾਂਸਂ ਦਕ੍ਸ਼ਂ ਮਨਸਾ ਜਗृਭ੍ਯਾਤ੍
ਕੋਈ ਮਨੁੱਖ ਧਰਮ ਤੋਂ ਹਟ ਕੇ ਦੌਲਤ ਦੀ ਇੱਛਾ ਨਾ ਕਰੇ; ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਦੇ ਰਾਹ ਤੇ, ਆਦਰ ਨਾਲ, ਦੌਲਤ ਲੱਭੇ। ਉਹ ਆਪਣੀ ਸੋਚ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਨ ਨਾਲ ਵਧੀਆ ਗਿਆਨ ਨੂੰ ਫੜੇ।
ਅਧਾਯਿ ਧੀਤਿਰਸਸृਗ੍ਰਮਂਸ਼ਾਸ੍ਤੀਰ੍ਥੇ ਨ ਦਸ੍ਮਮੁਪ ਯਨ੍ਤ੍ਯੂਮਾਃ । ਅਭ੍ਯਾਨਸ਼੍ਮ ਸੁਵਿਤਸ੍ਯ ਸ਼ੂषਂ ਨਵੇਦਸੋ ਅਮृਤਾਨਾਮਭੂਮ
ਬੁਧੀਮਾਨ ਵਿਚਾਰ ਉਤਸ਼ਾਹ ਨਾਲ ਉਤਪੰਨ ਹੋਇਆ ਹੈ; ਭਜਨ ਪਵਿੱਤਰ ਥਾਂ ਵੱਲ ਨਦੀਆਂ ਵਾਂਗ ਵਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਦਇਆਵਾਨ ਨੂੰ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ। ਅਸੀਂ ਦਾਨੀ ਤੇ ਗਿਆਨਵਾਨ ਦੀ ਮਿਹਰ ਨੂੰ ਪਾ ਲਿਆ ਹੈ, ਤੇ ਅਮਰ ਜਿਹੇ ਹੋ ਗਏ ਹਾਂ।
ਨਿਤ੍ਯਸ਼੍ਚਾਕਨ੍ਯਾਤ੍ਸ੍ਵਪਤਿਰ੍ਦਮੂਨਾ ਯਸ੍ਮਾ ਉ ਦੇਵਃ ਸਵਿਤਾ ਜਜਾਨ । ਭਗੋ ਵਾ ਗੋਭਿਰਰ੍ਯਮੇਮਨਜ੍ਯਾਤ੍ਸੋ ਅਸ੍ਮੈ ਚਾਰੁਸ਼੍ਛਦਯਦੁਤ ਸ੍ਯਾਤ੍
ਉਹ ਹਮੇਸ਼ਾ ਨੌਜਵਾਨ, ਘਰ ਦਾ ਮਾਲਕ ਤੇ ਸਵੈ-ਸੰਯਮੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਦੇਵਤਾ ਸਵਿਤਾ ਨੇ ਜਨਮ ਦਿੱਤਾ। ਭਾਗ ਜਾਂ ਅਰਯਮਨ ਉਸ ਤੋਂ ਗਾਂ ਨਾ ਰੋਕਣ, ਉਹਨੂੰ ਸੋਭਾ ਨਾਲ ਢੱਕੇ ਅਤੇ ਇਹ ਹੋਵੇ।
ਇਯਂ ਸਾ ਭੂਯਾ ਉषਸਾਮਿਵ ਕ੍ਸ਼ਾ ਯਦ੍ਧ ਕ੍ਸ਼ੁਮਨ੍ਤਃ ਸ਼ਵਸਾ ਸਮਾਯਨ੍ । ਅਸ੍ਯ ਸ੍ਤੁਤਿਂ ਜਰਿਤੁਰ੍ਭਿਕ੍ਸ਼ਮਾਣਾ ਆ ਨਃ ਸ਼ਗ੍ਮਾਸ ਉਪ ਯਨ੍ਤੁ ਵਾਜਾਃ
ਇਹ ਧਰਤੀ ਉਸ਼ਾ ਦੀਆਂ ਸਵੇਰਾਂ ਵਾਂਗ ਭਰਪੂਰ ਹੋਵੇ, ਜਦੋਂ ਤਾਕਤਵਾਨ ਆਪਣੇ ਜੋਸ਼ ਨਾਲ ਇਕੱਠੇ ਹੋਣ। ਇਸ ਗਾਇਕ ਦੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤੀ ਲੱਭਦੇ ਹੋਏ, ਤੇਜ਼ ਇਨਾਮ ਸਾਡੇ ਕੋਲ ਆਉਣ।
ਅਸ੍ਯੇਦੇषਾ ਸੁਮਤਿਃ ਪਪ੍ਰਥਾਨਾਭਵਤ੍ਪੂਰ੍ਵ੍ਯਾ ਭੂਮਨਾ ਗੌਃ । ਅਸ੍ਯ ਸਨੀਲ਼ਾ ਅਸੁਰਸ੍ਯ ਯੋਨੌ ਸਮਾਨ ਆ ਭਰਣੇ ਬਿਭ੍ਰਮਾਣਾਃ
ਉਸ ਦੀ ਮਿਹਰ ਪੁਰਾਣੀ ਤੇ ਵੱਡੀ ਗਾਂ ਵਾਂਗ ਫੈਲ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦੇ ਘਰ ਵਿੱਚ, ਸਾਥੀ ਇਕੋ ਰੋਟੀ-ਪਾਣੀ ਵਿੱਚ ਮਿਲ ਕੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।
ਕਿਂ ਸ੍ਵਿਦ੍ਵਨਂ ਕ ਉ ਸ ਵृਕ੍ਸ਼ ਆਸ ਯਤੋ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਨਿष੍ਟਤਕ੍ਸ਼ੁਃ । ਸਂਤਸ੍ਥਾਨੇ ਅਜਰੇ ਇਤਊਤੀ ਅਹਾਨਿ ਪੂਰ੍ਵੀਰੁषਸੋ ਜਰਨ੍ਤ
ਕਿਹੜਾ ਜੰਗਲ ਸੀ, ਤੇ ਕਿਹੜਾ ਰੁੱਖ ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਬਣੇ? ਉਹ ਅਟੱਲ, ਨਾਸ-ਰਹਿਤ, ਵੱਡੀਆਂ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਖੜੇ ਹਨ; ਕਈ ਦਿਨ ਤੇ ਸਵੇਰਾਂ ਪੁਰਾਣੀਆਂ ਹੋ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ।
ਨੈਤਾਵਦੇਨਾ ਪਰੋ ਅਨ੍ਯਦਸ੍ਤ੍ਯੁਕ੍ਸ਼ਾ ਸ ਦ੍ਯਾਵਾਪृਥਿਵੀ ਬਿਭਰ੍ਤਿ । ਤ੍ਵਚਂ ਪਵਿਤ੍ਰਂ ਕृਣੁਤ ਸ੍ਵਧਾਵਾਨ੍ਯਦੀਂ ਸੂਰ੍ਯਂ ਨ ਹਰਿਤੋ ਵਹਨ੍ਤਿ
ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੁਝ ਨਹੀਂ, ਨਾ ਕੋਈ ਹੋਰ; ਵੱਡਾ ਸਾਂਡ ਅਸਮਾਨ ਤੇ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਥਾਮਦਾ ਹੈ। ਆਪਣੇ ਆਪ ਤੇ ਜੀਉਣ ਵਾਲੇ ਚਮੜੀ, ਛਾਣਣੀ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸੂਰਜ ਨੂੰ ਘੋੜੇ ਵਾਂਗ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ।
ਸ੍ਤੇਗੋ ਨ ਕ੍ਸ਼ਾਮਤ੍ਯੇਤਿ ਪृਥ੍ਵੀਂ ਮਿਹਂ ਨ ਵਾਤੋ ਵਿ ਹ ਵਾਤਿ ਭੂਮ । ਮਿਤ੍ਰੋ ਯਤ੍ਰ ਵਰੁਣੋ ਅਜ੍ਯਮਾਨੋऽਗ੍ਨਿਰ੍ਵਨੇ ਨ ਵ੍ਯਸृष੍ਟ ਸ਼ੋਕਮ੍
ਸਾਂਡ ਵਾਂਗ ਉਹ ਧਰਤੀ ਤੋਂ ਥੱਕਦਾ ਨਹੀਂ; ਹਵਾ ਵਾਂਗ ਉਹ ਖੁਲ੍ਹੇ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਹਿਲਦਾ ਹੈ। ਜਿੱਥੇ ਮਿਤ੍ਰ ਤੇ ਵਰੁਣ ਦੀ ਪੂਜਾ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ, ਤੇ ਅੱਗ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਵਾਂਗ ਆਪਣੀ ਤਾਪ ਨਹੀਂ ਛੱਡੀ।
ਸ੍ਤਰੀਰ੍ਯਤ੍ਸੂਤ ਸਦ੍ਯੋ ਅਜ੍ਯਮਾਨਾ ਵ੍ਯਥਿਰਵ੍ਯਥੀਃ ਕृਣੁਤ ਸ੍ਵਗੋਪਾ । ਪੁਤ੍ਰੋ ਯਤ੍ਪੂਰ੍ਵਃ ਪਿਤ੍ਰੋਰ੍ਜਨਿष੍ਟ ਸ਼ਮ੍ਯਾਂ ਗੌਰ੍ਜਗਾਰ ਯਦ੍ਧ ਪृਚ੍ਛਾਨ੍
ਜਦੋਂ ਰਥ-ਚਲਾਉਣ ਵਾਲਾ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਘੋੜਿਆਂ ਨੂੰ ਦੌੜਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਬੇਚੈਨ ਨੂੰ ਠੀਕ ਕਰਦਾ ਤੇ ਆਪਣਾ ਰਖਿਆ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਜਦ ਪੁੱਤਰ ਮਾਪਿਆਂ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਨਮ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਗਾਂ ਹੌਲੀ ਹੌਲੀ ਰੰਝਦੀ ਹੈ ਜਦ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ ਜਾਂਦਾ।
ਉਤ ਕਣ੍ਵਂ ਨृषਦਃ ਪੁਤ੍ਰਮਾਹੁਰੁਤ ਸ਼੍ਯਾਵੋ ਧਨਮਾਦਤ੍ਤ ਵਾਜੀ । ਪ੍ਰ ਕृष੍ਣਾਯ ਰੁਸ਼ਦਪਿਨ੍ਵਤੋਧਰृਤਮਤ੍ਰ ਨਕਿਰਸ੍ਮਾ ਅਪੀਪੇਤ੍
ਕੁਝ ਲੋਕ ਕਣਵ ਨੂੰ ਮਨੁੱਖ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਤੇ ਸ਼ਿਆਵੋ, ਜਿੱਤਣ ਵਾਲਾ, ਦੌਲਤ ਹਾਸਲ ਕਰ ਚੁੱਕਾ ਹੈ। ਚਮਕਦਾਰ ਲੋਕ ਕਾਲੇ ਲਈ ਪਾਣੀ ਵਾਂਗ ਵਹਾਉਂਦੇ ਹਨ; ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ, ਸਾਡੇ ਉੱਤੇ ਕੋਈ ਨਹੀਂ।
ਪ੍ਰ ਸੁ ਗ੍ਮਨ੍ਤਾ ਧਿਯਸਾਨਸ੍ਯ ਸਕ੍ਸ਼ਣਿ ਵਰੇਭਿਰ੍ਵਰਾਁ ਅਭਿ षੁ ਪ੍ਰਸੀਦਤਃ । ਅਸ੍ਮਾਕਮਿਨ੍ਦ੍ਰ ਉਭਯਂ ਜੁਜੋषਤਿ ਯਤ੍ਸੋਮ੍ਯਸ੍ਯਾਨ੍ਧਸੋ ਬੁਬੋਧਤਿ
ਜੋ ਉਤਸ਼ਾਹੀ ਹਨ, ਗਿਆਨਵਾਨ, ਉਹ ਆਪਣੀਆਂ ਭੇਟਾਂ ਨਾਲ ਆਉਣ, ਚੰਗੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ ਹੋਣ। ਹੇ ਇੰਦਰ, ਜਦ ਤੂੰ ਸੋਮ-ਰਸ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈਂ, ਦੋਵੇਂ ਪਾਸੋਂ ਖੁਸ਼ ਹੋ।
ਵੀਨ੍ਦ੍ਰ ਯਾਸਿ ਦਿਵ੍ਯਾਨਿ ਰੋਚਨਾ ਵਿ ਪਾਰ੍ਥਿਵਾਨਿ ਰਜਸਾ ਪੁਰੁष੍ਟੁਤ । ਯੇ ਤ੍ਵਾ ਵਹਨ੍ਤਿ ਮੁਹੁਰਧ੍ਵਰਾਁ ਉਪ ਤੇ ਸੁ ਵਨ੍ਵਨ੍ਤੁ ਵਗ੍ਵਨਾਁ ਅਰਾਧਸਃ
ਹੇ ਇੰਦਰ, ਤੂੰ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਚਮਕਦਾਰ ਥਾਂਵਾਂ ਤੇ ਧਰਤੀ ਦੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦਾ ਹੈਂ, ਹੇ ਵੱਡੀ ਸਤਿ-ਕਿਰਤੀ ਵਾਲਾ। ਜਿਹੜੇ ਤੈਨੂੰ ਯਜਨਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹ ਉੱਚੀ ਆਵਾਜ਼ ਵਾਲੇ ਤੈਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਤੇ ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭਜਾਉਣ।